Episode 3: ซ้อมเป็นพ่อ [1]

สนามบินภูเก็ต

ร่างบางชะเงื้อมองประตูทางออกเฝ้ารอคนสำคัญที่กำลังจะเดินออกมา วันนี้มิลเล่กับฟีฟ่าจะพาเจ้าก้อนฟาโรห์มาหาเธอ แม่ทูนหัวอย่างเธอเลยต้องรีบมารอที่ภูเก็ต ซึ่งมีบ้านพักตากอากาศของครอบครัวอยู่ที่นี่ ปกติแล้วณชาจะเดินทางไปที่เชียงใหม่ แต่ครั้งนี้พิเศษตรงที่เจ้าก้อนอายุครบสองขวบ ประจวบพ่อกับแม่อยากพักผ่อนปีนี้เลยมาฉลองวันเกิดของเจ้าก้อนกันที่นี่

เมื่อเห็นว่าเพื่อนสนิทวัยเด็กเดินพ้นประตูมาแล้วรอยยิ้มหวานก็ปรากฏบนใบหน้า

“มาแล้ว...” ณชาวิ่งเข้าช้อนอุ้มเจ้าหนูตัวเล็กที่อยู่ในอ้อมกอดมารดา

“ชา ชา...”

“อู้ย.... ไอ้เจ้าก้อนของป้า มาให้ป้าฟัดซะดี ๆ”

เสียงกังวานของเจ้าเด็กฟาโรห์เรียกชื่อของเธอยิ่งทำให้แม่ทูนหัวอย่างณชาหลงหัวปักหัวปำ จมูกรั้นกดฟัดซาลาเปานุ่มทั้งซ้ายขวายิ่งทำให้เด็กน้อยหัวเราะชอบใจ มือน้อย ๆ ก็โอบกอดแม่ทูนหัวอย่างรักใคร่

“แหม พอเจอหน้าก็เรียกชาเลยน้า”

“วันนี้นอนกับป้านะลูก”

“ชา...แอ้”

นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ณชาพาเจ้าหนูแยกจากพ่อแม่ ด้วยความที่ณชาเคยช่วยเลี้ยงฟาโรห์อยู่นานทำให้เจ้าหนูน้อยติดแม่ทูนหัวคนนี้มาก อีกอย่างพ่อแม่จะได้พักผ่อนและอยู่กันตามลำพังบ้าง

“ขึ้นรถเถอะ จะได้ไปทานข้าวกัน”

“รอแป๊บ”

“รออะไร?” คิ้วสวยเลิกขึ้นอย่างสงสัย

“รอดินน่ะ”

“ใครชวนเขามา?” ใบหน้าสวยเมื่อครู่แปรเปลี่ยนเป็นบึ่งตึงเมื่อได้ยินชื่อของคนที่ไม่อยากเจอมากที่สุด

“ฉันเอง”

“ฟีฟ่า นายก็รู้ว่าฉันไม่ถูกกับหมอนั่นยังจะชวนเขามาอีก” ณชาแว้ดเสียงอย่างโกรธเคืองเมื่อเห็นเค้ารางที่วันอันแสนสงบสุขของเธอจะถูกทำลายลง

“ฉันว่าเธอไม่ถูกกับเพื่อนฉันอยู่คนเดียวนะ ฉันก็เห็นดินมันไม่ได้แสดงออกว่าไม่ชอบเธอเลยสักนิด ตรงกันข้ามมากกว่า” อดีตมือกีต้าร์วง Poison เอ่ยอย่างไม่ทุกข์ร้อน

“นายก็เข้าข้างเพื่อนนายไง”

“โอ๊ย จะทะเลาะกันทำไม ฉันมาพักผ่อนนะยะ” มิลเล่ห้ามทัพอย่างเหลืออด รู้ดีว่าณชาไม่ชอบดินแต่นาน ๆ ทีฟีฟ่าจะได้เจอเพื่อนเธอเลยไม่ได้ขัดอะไร

“ก็ดูสามีเธอสิ”

“เอาล่ะ ๆ เดี๋ยวเราไปรอที่คาเฟ่ตรงนั้นดีกว่า จะได้หาอะไรเย็น ๆ ดื่มด้วย”

หาอะไรเย็น ๆ มาดับความกรุ่นโกรธของณชาที่ลุกโชนอยู่ในตอนนี้ ถึงแม้อยากจะกลับมันเสียตอนนี้ก็ทำไม่ได้ เธอจึงทิ้งเรื่องขุ่นใจไว้ข้างหลังแล้วเล่นกับเจ้าหนูฟาโรห์จนกระทั่งเจ้าหนูน้อยเหนื่อยแล้วหลับในอ้อมกอดของณชาปากอมชมพูก็ดูดนมจากขวดนมไปด้วย

“ไม่เจอกันตั้งสองวัน คิดถึงจัง”

ณชาละสายตาจากใบหน้ากลมแป้นมองคนมาใหม่ด้วยสายตาไม่ชอบใจ แต่ก่อนที่เขาจะเดินเข้าใกล้มากกว่านี้ก็ถูกหญิงสาวห้ามไว้เสียก่อน

“หยุดอยู่ตรงนั้นเลยนะยะ”

“ก็คนมันคิดถึงนี่ เจ้าหนูหลับเหรอ?” ดินก้มมองเจ้าก้อนที่หลับในอ้อมกอดของหญิงสาว

“ใช่ และนายก็อย่าเสียงดังเดี๋ยวทำให้ลูกฉันตื่น”

“ส่งฟาโรห์มาให้ฉันมา” ฟีฟ่าเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นว่าคนที่รอมาถึงแล้วจึงกลัวว่าณชาจะปวดแขนและเดินไม่ถนัด

“ฉันอุ้มได้ย่ะ พวกนายถือกระเป๋าไปที่รถเถอะ”

“หึ” ดินเผลอคิดไปว่า ...ถ้าเป็นลูกของณชาเองเธอจะรักเจ้าก้อนขนาดไหนกันนะ มองมุมไหนณชาก็มีความเป็นแม่สูงมาก

อาหารมื้อเที่ยงของวันนี้เป็นอาหารทะเลหลากหลายเมนูที่ณชาเตรียมไว้ต้อนรับแขกคนพิเศษ ถึงจะมีแขกไม่ได้รับเชิญโผล่มาก็ตาม ทว่าอาหารเหล่านี้ก็มีมากมายเกินจะรับประทานกันหมด

“แกะให้ผมบ้างสิ”

“อยากกินก็แกะเองสิ” ณชาบอกขณะที่มือแกะปูตัวใหญ่อย่างชำนิชินาญ

“ก็ผมแกะไม่เป็นนี่”

“แบ่งจากฉันไปก็ได้ ฉันกินไม่หมดหรอก” มิลเล่บอก เพราะกลัวสองคนนี้จะทะเลาะกัน ทว่าคนตัวโตกลับไม่ได้ยินดีที่จะแบ่งปูจานโตนั้นมาเลยสักนิด

“กิน ๆ ไปเถอะเจ้ ผมอยากให้พี่ชาแกะให้ใหม่”

“เรื่องมาก” ณชาเอ่ยอย่างหงุดหงิด

“ก็ผมไม่อยากแย่งเจ้กินนี่ ทำอะไรไอ้ฟีฟ่า” ดินให้เหตุผลก่อนจะเหลือบไปเห็นพฤติกรรมแปลก ๆ ของเพื่อนสนิท

“ถ่ายคลิปมึงส่งให้พวกนั้นดูไง” ฟีฟ่าบอกอย่างขบขันพรางกดส่งคลิปที่ถ่ายเมื่อครู่ลงกลุ่มไลน์

ความจริงพวกเขาชินกับวิธีการจีบสาวของดินแล้ว แต่ณชาพิเศษตรงที่เป็นว่าที่ภรรยาที่แม่จัดหามาให้ Poison จึงอยากรู้เป็นพิเศษว่า ดินจะทำยังไงกับสาวคนนี้ และจะยอมให้แม่จับคู่จริง ๆ หรือเล่นสนุกเพียงเพราะณชาไม่เหมือนผู้หญิงคนอื่นกันแน่

“ไอ้นี่เสือกไม่เข้าเรื่อง”