บทที่5

“ตอนนี้ฉันยังบอกแกไม่ได้ เอาไว้ถ้าแกอยากจะรู้จริงๆ แล้วฉันจะบอกแล้วกัน แต่ต้องไม่ใช่วันนี้ และที่นี่!”อะไรกันยัยนี่ แล้วตอนนี้สีหน้าฉันมันไม่ได้บ่งบอกถึงความอยากรู้สุดพลังให้ได้เห็นรึไงกันนะ ลึกลับซับซ้อนเอาโล่ไปเลยผู้หญิงคนนี้

“กำหนดเริ่มภารกิจของแกเมื่อไหร่”

“พรุ่งนี้!”

ฉันตอบอย่างเซ็งๆ ในใจก็อดที่จะตื่นเต้นไม่ได้เลยว่าตัวเองจะทำภารกิจครั้งนี้สำเร็จรเปล่า

ความรู้สึกหวาดหวั่นในสิ่งที่กำลังใกล้เข้ามาเกิดขึ้นกับตัวฉันเป็นครั้งแรก ซึ่งมันเป็นเรื่องที่น่าแปลกพอดูเลย

ภายในห้องสีแดง

ชายหนุ่มรูปร่างสูงโปร่งได้แต่ยืนมองร่าบางของหญิงสาวที่อีกฝากฝั่งอย่างใจจดใจจ่อ ความสัมพันธ์ของเธอและเขามีสิ่งสำคัญที่เราทั้งคู่เรียกมันว่า ‘พันธะอมตะ’ อยู่ เธอจะทำงานพลาดไม่ได้ และในครั้งนี้ เขาเองก็ชักจะไม่แน่ใจในทุกการกระทำของเธอซะแล้ว

สิ่งที่ชอบคือรอยยิ้มของนางฟ้า แต่สิ่งที่เกลียดเหนือสิ่งอื่นใดคือนางฟ้าที่ริอาจจะโบยบินหนีไป!

“มีอะไร!” น้ำเสียงแสดงความหงุดหงิด ใบหน้าเย็นชาถามขึ้นเมื่อเดินเข้ามาในห้องอย่างไร้ซึ่งการบอกกล่าวล่วงหน้า

“ฉันมีงานใหม่ให้เธอไปทำ” ชายหนุ่มพูดขึ้นเสียงเรียบทันทีที่หันมาประจันหน้ากับร่างสูงโปร่งในชุดหวาบหวิว แม้ว่าผู้หญิงในองกรค์ที่สวยสง่าเก่งกาจและเซ๊กซี่แค่ไหน แต่ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไรเขาถึงได้หวั่นไหว แต่กับเธอคนนั้นเพียงคนเดียว...แค่เพียงคนเดียว

“งานอะไร” หญิงสาวถามอย่างใคร่ครวญอยากที่จะรู้เต็มที่ สีหน้าของบอสดูไม่พอใจเท่าไหร่นัก แต่ที่แน่ๆ ต้นเหตุคงไม่ใช่เพราะเธออย่างแน่นอน เพราะนี่ไม่ใข่ครั้งแรกที่เธอแสดงกิริยาบทไม่เคารพเขาแบบนี้

“พรุ่งนี้วิสกี้จะออกไปปฏิบัติภารกิจเป็นเวลาหนึ่งเดือนเต็มฉันอยากให้เธอจับตาดูยัยนั่นเอาไว้ อย่าให้ละสายตา รายงานความประพฤติของเธอให้ฉันทราบทุกๆ ก้าวและทุกการกระทำที่ยัยนั่นทำ”หญิงสาวถึงกับบางอ้อเมื่อพบว่าต้นเหตุที่สามารถทำให้บอสผู้ยิ่งใหญ่มีอารมณ์หงุดหงิดขึ้นมาให้ได้เห็นเป็นบุญตาไม่ใช่ใครที่ไหน ที่แท้ก็นังวิสกี้...คนโปรดของบอสนี่เอง!

“บอสก็รู้ ว่าฉันกับยัยนั่นไม่ถูกกัน”

“เพราะงั้นถึงได้เป็นเธอ... ที่เหมาะสมกับงานนี้มากกว่าใคร”

“ฉลาดดีนี่ เพราะรู้ว่าเราทั้งคู่เกลียดกัน ก็เลยรู้ว่าต่อให้ตายยังไงฉันก็ไม่มีวันช่วยยัยนั่นไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไรก็ตาม....”

“ความฉลาดที่ฉันมี...เทียบไม่ได้เลยกับความเจ้าเล่ห์แสนซนของเธอลิเคียว” พูดได้ดีนี่ ก็อย่างที่บอว่านั่นแหละ ความเจ้าเล่ห์เพทุบายของฉันมันมีมากมายเกินกว่าที่คุณจะนึกฝันถึง แน่นอนว่าฉันไม่ได้ขอให้ใครเชื่อมั่นในคำพูดของฉัน...เรื่องแบบนี้มันสิบปากว่าไม่เท่าตาเห็น อยากจะรู้...ต้องพิสูจน์ดูสิ

แล้วคุณจะได้รู้ว่าฉันมันร้ายกาจมากแค่ไหน!

เช้าวันใหม่เริ่มต้นด้วยแสงแดดอุ่นๆ สาดส่องมากระทบผ้าม่านมูลี่สีระยิบระยับไปมาทำให้ฉันค่อยๆ ลืมตาขึ้นอย่างช้าๆ สิ่งที่เห็นเป็นอย่างแรกคือผนังเพดานห้องลายไฟสีแดงที่แสดงให้เห็นถึงความแข็งแกร่งสัญลักษณ์ของความคำที่ว่า ‘ไม่เคยพ่ายแพ้’ ขององค์กร ที่หัวเตียงถูกแปะเอาไว้ด้วยกฎข้อบังคับที่ทุกคนต้องท่องกันคนละเก้าจบก่อนเข้านอนทุกครั้งไม่มีข้อยกเว้นใดๆ ทั้งสิ้น

นับแต่นี้เป็นเวลาหนึ่งเดือนเต็มฉันต้องไปอาศัยอยู่ที่อื่นจนกว่าภารกิจจะเสร็จ ถึงกลับมาที่นี่ได้ เพื่อกันพวกสอดรู้สะกดรอยตามข่าวขององกรค์เราได้ แต่ช่างเรื่องพวกนั้นเถอะ จากที่ดูๆ แล้วหมอนั่นคงจะกำลังเรียนอยู่ในระดับมหาลัย ซึ่งฉันที่เรียนมาหลายที่และซ้ำปีเดิมตั้งหลายต่อหลายครั้งก็เริ่มจะชินชากับมันซะแล้ว การเตรียมใจเพื่อเรียนรู้ บางทีก็อาจจะทำให้คนเรารู้จักโลกใบนี้มากขึ้น

“นี่คือประวัติใหม่ของเธอ” บอสที่ยังอุตส่าห์ตื่นจากที่นอนมารอส่งฉันหน้าคฤหาสน์สุดหรูพูดขึ้นพร้อมทั้งยื่นแฟ้มประวัติโดยย่อ ของฉันมาให้