3 - ฉันไม่ใช่เพื่อนเล่น

ทางด้านเรธ หรือ อารอส เขารู้สึกสนุกเป็นอย่างมากกับกิจกรรมที่ตระกูลโรเซลจัดขึ้น นานมากแล้วที่ไม่ได้ต่อสู้จนหอบขึ้นแบบนี้ แล้วไหนจะลูกธนูที่มาแบบไม่ให้สุ้มให้เสียงและไม่ทันได้ตั้งตัว แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็สามารถเอาตัวรอดและกลายเป็นผู้ชนะของทั้งสองภารกิจนี้อย่างง่ายดาย

“เชิญคนชนะ ขึ้นไปรายงานตัวกับคุณหนูไอรีน ทางนี้เลยครับ” 

มุมปากของเขายกยิ้มทันที ไม่คิดว่าการคัดเลือกบอดี้การ์ดของตระกูลนี้จะง่ายเหมือนปอกกล้วยเข้าปากขนาดนี้ ร่างสูงในสภาพตัวเปื้อนเลือดของคนอื่นเดินตามอีกฝ่ายเข้าไปยังด้านในของบ้าน สายตาคมกวาดมองอย่างพึงพอใจ ตระกูลโรเซลเป็นตระกูลมาเฟียเก่าแก่ที่มีเชื้อของราชวงศ์ สัญลักษณ์ของแก๊งและตระกูลคือกุหลาบแดงที่สวยสดงดงาม ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมมาเฟียกลุ่มอื่นถึงอยากได้กันขนาดนี้ เพราะมันไม่ได้แค่ยึดมาแค่ตระกูลโรเซส แต่รวมถึงทุกอย่าง บ้าน ตราประจำตระกูลที่สืบต่อกันมานานกว่าหลายร้อยปี 

และไอรีน คุณหนูคนสวยที่เขากำลังจะได้มา

“เชิญอาบน้ำก่อนนะครับ” 

เรธเพียงแค่พยักหน้ารับ คงต้องขอบคุณที่ตัวเองหายไปอยู่ต่างประเทศนานเป็นสิบๆ ปี กลับมาอีกทีก็ไม่มีใครคิดที่จะจำเขาได้ว่าเขาคือลูกชายของตระกูลฟาเรนต์ มันก็เลยทำให้เขายิ่งรู้สึกสนุกกับการทำครั้งนี้

ด้านไอรีน หญิงสาวกำลังรอให้คนชนะเข้ามารายงานตัว มือเรียวเปิดแฟ้มประวัติอ่านข้อมูลของอีกฝ่ายคร่าว ๆ การคัดเลือกนี้เป็นไปตามแผนของเดชาที่เปิดคัดเลือกอย่างเงียบๆ และเลือกเอาเฉพาะที่กลุ่มคนสนิทให้คัดคนมีฝีมือส่งเข้ามา เพราะงั้นเดชาจึงไว้วางใจได้ว่าจะไม่มีคนนอกรับรู้เรื่องนี้อย่างแน่นอน 

รอไม่นาน บุคคลที่จะมาเป็นบอดี้การ์ดของเธอก็มายืนอยู่ตรงหน้าแล้ว

“สวัสดีครับคุณหนู ผมชื่อเรธครับ” 

น้ำเสียงทุ้มเอ่ยขึ้นอย่างสุภาพ นานแล้วที่เขาไม่ได้เป็นฝ่ายก้มหัวให้ใครแบบนี้ เพราะปกติมีคนแต่ก้มหัวให้เขาเสียมากกว่า

“เชิญนั่งก่อนค่ะ” ไอรีนผายมือให้กับอีกฝ่าย ตอนเห็นครั้งแรกก็ว่าสะดุดตาแล้วแม้อีกฝ่ายจะอยู่ในชุดเสื้อยืดสีขาวธรรมดาๆ ก็ตาม แต่ตอนนี้ที่พออาบน้ำละคราบเลือดคราบอะไรออก ใส่ชุดสูทที่พอดีกับตัว ทรงผมถูกจัดแต่งอย่างเรียบร้อย ก็ต้องบอกเลยว่า

หล่ออย่างกับเทพบุตรลงมาจุติจริงๆ

เรธมองไอรีนที่กำลังจ้องมองเขาด้วยสายตาเรียบนิ่ง แต่กลับรู้สึกว่าเธอกำลังอ่านกินเขาอยู่เงียบ ๆ 

เธอไล่มองใบหน้าเขา ถัดลงมาถึงลูกกระเดือกและถัดลงมาถึงช่วงลำตัว และไล่สายตาต่ำไปตรงเป้ากางเกง จับจ้องอยู่นานก่อนจะดึงสายตากลับแล้วมองใบหน้าของเขาใหม่

ไอรีนกอดอก ยกยิ้มเล็ก ๆ ที่มุมปาก

เขาหล่อดี

และน่าสนใจมาก

เรธพอจะจับอาการทางสายตาของไอรีนออกแต่สิ่งที่เขาตอบโต้ได้มีเพียงคาแรคเตอร์ของความนิ่งขรึมและท่าทางที่เย็นชา ผิดกับภายในใจที่กำลังรู้สึกสนุกกับเกมนี้อยู่ไม่น้อย และยิ่งเมื่อเขาได้เห็นไอรีนตัวจริงอยู่ตรงหน้า ก็อดยอมรับไม่ได้เลยว่าเธอสวยมาก สวยจนอยากจะลากขึ้นเตียงไปกระแทกไม่ให้ได้นอนสักสามวันสามคืน 

แต่สุดท้าย เรธกลับเลือกที่จะเก็บอาการซ่อนความต้องการของตัวเองเอาไว้ ทำสีหน้าเรียบนิ่ง เล่นละครตบตาเธอต่อไป

“คุณอายุ 32 สินะ” เธอมองไปที่แฟ้มประวัติที่วางอยู่แล้วดึงสายตากลับจ้องหน้าเขา

“แก่ แถมมากกว่าฉันหลายปี แต่ถึงอย่างนั้นฉันจะไม่เรียกคุณว่าคุณพี่หรอกนะ”

“พรืดด..อ๊ะ! ขอโทษครับ!” เรธยกกำปั้นรีบปิดปากพร้อมเอ่ยขอโทษทันทีที่เผลอหลุดขำออกมาให้กับท่าทางของไอรีน จนเรียวคิ้วสวยขมวดเข้าหากันด้วยความไม่พอใจ

เขากล้าดียังไงหัวเราะใส่เธอ

ไอรีนเม้มปาก แต่ก็เพราะเขาหล่อมากหรอกนะ พอให้อภัยได้

“ค่ะ ครั้งนี้ฉันจะให้อภัยคุณ แต่บอกไว้ก่อนเลยว่าฉันไม่ใช่เพื่อนเล่นคุณนะคะ อย่ามาหัวเราะใส่ฉันอีก” 

สายตาคมมองร่างบางที่มองเขาด้วยสายตาเย็นเฉียบ เธอเป็นคนสวยที่ดูน่าขนลุกจริงๆ โดยเฉพาะตอนที่ยืนมองคนอื่นร้องทรมานเจียนตายด้วยสีหน้านิ่งๆ นั่น แสดงว่าบ้านนี้ก็คงฝึกลูกสาวมาโหดพอสมควร 

เขาก็หลงนึกว่าจะเป็นแค่คุณหนูผู้อ่อนต่อโลกคนหนึ่งแท้ๆ แต่สงสัยจะคิดผิด

“ครับ ขออภัยครับ คุณหนูเชิญเรียกผมได้ตามที่คุณหนูอยากเรียกเลยครับ” เขาพูดพร้อมสบสายตากับไอรีนนิ่ง 

ทว่าดวงตาคมที่จับจ้องมาที่ใบหน้าเธอ ทำเอาใบหน้าหวานร้อนผ่าวขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ แต่ถึงแบบนั้นเธอก็สู้ตาเขา มองกลับด้วยสีหน้าเรียบนิ่งไม่ต่างกัน

“ถ้างั้นต่อจากนี้ฉันก็ขอฝากชีวิตของฉันที่เหลือไว้กับคุณด้วยนะคะ”

“หากฉันเป็นอันตรายแม้แต่เพียงเสี้ยวเดียว คุณต้องชดใช้ด้วยชีวิต คุณจะรับได้รึเปล่าคะ?” 

เธอถามย้ำ แม้ว่าก่อนสมัครทุกคนจะรู้ถึงข้อนี้ดีอยู่แล้วว่าหากปกป้องเธอได้ไม่ดี ก็มีแต่ต้องชดใช้ด้วยชีวิตเท่านั้น

“รับทราบครับ ต่อไปนี้ผมจะดูแลคุณหนูไม่ให้ห่างสายตาแม้แต่วินาทีเดียวเลยครับ” 

เขามองเธอนิ่งและนานมาก มากจนหัวใจเธอเต้นตึกตักจนนึกรำคาญตัวเองที่ใจง่าย หวั่นไหวอะไรกับสายตาคมตรงหน้าขนาดนั้น 

แต่ก็นั่นแหละ ตั้งแต่เธอเลิกกับแฟนเก่าเมื่อหลายปีก่อน ก็ไม่เคยมีผู้ชายคนไหนสะดุดตาเธออีกเลยจนกระทั่งได้เจอเรธ เขาหล่อกว่าแฟนเก่าเธอซะอีก

ไอรีนกระแอมเล็กน้อย เมื่อรู้สึกว่าเขามองหน้าเธอนานเกินไป จนเธอต้องเป็นฝ่ายเบือนหน้าหนีสายตาคมของเขาแทน แล้วลุกขึ้นยืน

“ถ้างั้นตามฉันมาค่ะ ฉันจะพาเดิมชมบ้านและอธิบายกฎของตระกูลโรเซลให้ฟังเอง”

“อ๊ะ! แต่ถ้าคุณคิดตุกติกหรือแอบขโมยของ ขอให้หยุดความคิดนั้นไม่เลยนะคะ เพราะบ้านหลังนี้มีระบบรักษาความปลอดภัยให้กับสิ่งของมีค่าทุกชิ้น”

“ครับคุณหนู” เรธรับคำหน้านิ่ง ถึงแม้ตระกูลโรเซลจะรวยมากก็จริง แต่ตระกูลฟาเรนต์ของเขาก็รวยไม่แพ้กันหรอก ไอรีนเดินผ่านเรธที่ยืนอยู่ กลิ่นกายเขาหอมสะอาดมาก มากจนเธอรู้สึกแปลก ๆ

 เธอคงแพ้ให้กับผู้ชายหน้าตาหล่อจริงๆ นั่นแหละ

“ถะ..ถ้างั้นก็ตามมาค่ะ”

เรธจับจ้องไปยังร่างบางตรงหน้าที่ปกปิดอาการทางสายตาไม่มิด

เอาตรงๆ เขาก็พอรู้ตัวว่าหน้าตาตัวเองเป็นที่นิยมของสาว ๆ มากแค่ไหน มันก็เลยยิ่งทำให้เขารู้สึกสนุกไง ถ้าทำให้คุณหนูไอรีนคนนี้มาตกหลุมรักบอดี้การ์ดปลอม ๆ อย่างเขาที่หวังเข้ามาเพื่อทำลายตระกูลโรเซสของตัวเอง