2 - บอดี้การ์ดส่วนตัว

หลายวันต่อมา

คฤหาสน์ตระกูลโรเซลเต็มไปด้วยเสียงของการต่อสู้กัน มันไม่ใช่เหตุการณ์การปะทะกันแต่อย่างใด แต่นี่คือการคัดเลือกบอดี้การ์ดที่จะต้องมาทำหน้าที่คุ้มครองไอรีน ในตลอด 24 ชั่วโมง

“ลุงคิดว่าหนูจะทำได้จริงๆ ใช่ไหม”

เสียงใสเอ่ยถามกับเดชา บุคคลเก่าแก่ที่พ่อของเธอให้การไว้วางใจมาอย่างยาวนาน เรียกได้ว่าลุงเดชา เปรียบเสมือนญาติผู้ใหญ่คนหนึ่งและเป็นทั้งมือซ้ายและมือขวาของพ่อของเธอ และตอนนี้ไอรีนเองก็กำลังรู้สึกเครียดกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเป็นอย่างมากที่ต้องขึ้นมาเป็นผู้นำตระกูลแทนพ่อของเธอแบบกะทันหัน

“ลุงรู้ว่ามันอาจจะยากเกินไปสำหรับหนู แต่ลุงเชื่อว่าหนูจะทำมันได้นะ” มือของชายวัยกลางคนวางตรงไหล่เล็กของไอรีนอย่างปลอบประโลม

สายตาของหญิงสาว จับจ้องอยู่ที่ลานกว้าง มีทั้งชายและหญิงกำลังต่อสู้กันอย่างดุเดือดเพื่อจะได้มาเป็นบอดี้การ์ดของเธอในครั้งนี้

ชีวิตของเธอในฐานะลูกสาวมาเฟียไม่เคยมีเรื่องอะไรให้ต้องกังวล เพราะที่ผ่านมาพ่อของเธอแยกเธอออกจากแก๊งมาเฟียอย่างชัดเจน ไม่เคยเปิดตัวเธอให้ใครรู้ เรียกได้ว่าแทบจะไม่ให้เธอไปร่วมงานที่เกี่ยวข้องกับตระกูลใดๆ ทั้งสิ้น ซึ่งนั่นก็เป็นเพราะว่าพ่อของเธอรักและห่วงเธอมาก จึงไม่อยากให้เธอเข้ามาพัวพันกับเรื่องอันตรายของตระกูล

ตลอดชีวิต 26 ปี ของไอรีน เธอจึงเป็นเหมือนคนธรรมดา ใช้ชีวิตธรรมดา และไม่เคยมีส่วนเกี่ยวข้องกับงานใดๆ ของผู้เป็นพ่อ

จนกระทั่งเมื่อไม่กี่สัปดาห์ก่อนที่พ่อของเธอป่วยขึ้นมากะทันหัน และเธอต้องขึ้นมาดูแลกลุ่มโรเซสให้ชั่วคราว โดยจะต้องปกปิดอาการป่วยของพ่อเธอให้กับกลุ่มมาเฟียอื่นๆ ไม่ให้ใครรู้เด็ดขาด

โดยให้แจ้งข่าวกับทุกคนไปว่า พ่อของเธอแคาไปเที่ยวและพักร้อนชั่วคราวเท่านั้น

แต่ถึงแบบนั้น พ่อเธอก็รู้ดีว่าต่อให้จะพยายามปกปิดอาการป่วยยังไงก็คงจะปิดได้ไม่นาน และจากนี้อาจจะมีมาเฟียกลุ่มอื่นที่เป็นศัตรูกับโรเซส ที่หวังจะเข้ามาทำร้ายไอรีน เพื่อยึดอำนาจตระกูลมาเฟียโรเซลจนได้ และนี่เองจึงเป็นสาเหตุที่เธอจำเป็นต้องมีบอดี้การ์ด เพื่อเอาไว้คุ้มกันตัวเองตลอด24ชั่วโมง

“ผู้ชนะในครั้งนี้ได้แก่เรธครับ”

เสียงประกาศและเสียงตบมือก็ดังขึ้นตามมา ไอรีนมองตรงไปยังชายคนดังกล่าวที่สะดุดตาเธอตั้งแต่แรกเห็น ร่างกายกำยำ หน้าตาหล่อเหลาไม่มีที่ติราวกับนายแบบส่งอิมพอร์ตมา มากกว่่าจะเป็นแค่คนที่สมัครมาเป็นบอดี้การ์ดเสียมากกว่า

และเธอไม่อยากจะเชื่อเลยว่า ผู้ชายที่ดูเหมือนกับนายแบบคนนั้น จะเป็นคนชนะจากการที่ให้ทุกคนมาต่อสู้กันในครั้งนี้

แต่…หล่อแล้วไงล่ะ ความสามารถดีถึงกับปกป้องเธอได้จริงเหรอ?

“เอาธนูมาหน่อย” เสียงหวานเอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

“นี่ครับคุณหนู”

ไอรีนยืนขึ้น ก่อนจะยกคันธนูขึ้นเล็งแล้วปล่อยลูกธนูออกไปอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย การทดสอบนี้เป็นการทดสอบไหวพริบของผู้สมัครทุกคน โดยจะมีสมาชิกในแก๊งโรเซสมายิงธนูใส่ผู้สมัครทุกคนพร้อมกันเพื่อทดสอบ

“อั่ก! กรี๊ด! อ๊ากก!”

เสียงกรีดร้องดังขึ้นในสนาม ผู้สมัครหลายคนถูกลูกธนูปักเข้าตามร่างกายเหตุเพราะไม่มีไหวพริบ ไอรีนยืนมองความโหดร้ายตรงหน้าด้วยสายตานิ่งสงบ

ถึงที่ผ่านมา เธอจะไม่เคยข้องเกี่ยวกับวงการมาเฟียก็จริง แต่ผู้เป็นพ่อของเธอก็ฝึกฝนตัวเธอมาหนักมาก และภายใต้ภาพลักษณ์คุณหนูที่แสนหวาน แต่สายเลือดความเป็นมาเฟียก็คือมาเฟีย

เสียงร้องที่เต็มไปด้วยเจ็บปวดความทรมานของผู้เข้าสมัครที่โดนยิงธนูใส่ ไม่ได้ทำให้เธอรู้สึกรู้สาอะไรเลยแม้แต่น้อย

“และผู้ชนะในครั้งนี้ได้แก่ เรธครับ”

“เป็นนายอีกแล้วสินะ”

มุมปากสวยยกยิ้ม จดจ้องไปที่ชายหนุ่มที่ยืนอยู่โดดเด่นท่ามกลางผู้สมัครคนอื่นๆ ที่กำลังนอนร้องโอดโอยจากการโดนธนูปักจนเลือดอาบ แต่มีเพียงเขาคนเดียวเท่านั้นที่สามารถหลบหลีกลูกธนูได้ทุกลูก

“ดูเหมือนว่าคุณหนูจะได้บอดี้การ์ดประจำตัวแล้วนะครับ” เดชาพูดขึ้น

ในขณะที่ไอรีนส่งคันธนูคืนกลับ เธอกอดอกเชิดหน้า สายตายังคงมองจับจ้องไปที่ชายหนุ่มด้านล่างนิ่ง

บอดี้การ์ดประจำตัวอย่างงั้นเหรอ

ใช่! ก็คงจะเป็นอย่างนั้นนั่นแหละ เพราะไม่มีใครที่สามารถผ่านบททดสอบไหนได้แบบเขา และก็ไม่มีใครสามารถเอาผู้ชายที่ชื่อ เรธ ลงได้เลย

แต่…เขาจะไว้ใจได้มากขนาดไหนกันนะ หรือเธอต้องทดสอบเขามากกว่านี้