บทที่ 2 สนใจเข้าหา

“จริงเหรอคะ” ฉันหันไปถามๆ พี่ๆ ถ้านับอายุ ฉันเป็นน้องเล็กสุดในทีมของเรา เพราะพวกพี่ๆ ในทีมส่วนใหญ่ก็เรียนมหาลัยกันแล้ว

“จริงสิจ๊ะ ถ้าเราสนใจ พรุ่งนี้ก็ติดต่อไปที่เบอร์นี้ได้เลย” พี่อาเนียให้นามบัตรฉันมา

“ถึงได้ทุนมาก็จริง แต่ต้องมีค่าใช้จ่ายอย่างอื่นอยู่ดี ขิงคงไม่มีตังค์เรียนหรอกพี่”

“ทุน 100 เปอร์เซ็นต์เลยนะจ๊ะ สิทธิพิเศษสำหรับนักศึกษาที่มีความสามารถที่โดดเด่น” น้ำขิงเอ่ยด้วยสีหน้าสนใจสุดๆ มหาลัยบีเอ็กซ์แม็กซ์เป็นอีกหนึ่งในฝันเล็กๆ ของฉัน แต่เมื่อโอกาสมาถึงแล้ว ฉันก็ขอลองเสี่ยงดูสักตั้ง

“ชน ชน ฉลองให้กับสาวๆ นักล่าฝันอย่างพวกเรา” จากนั้นพวกเราทั้ง 5 สาวก็ดื่มฉลองกันอย่างสนุกสนาน ไม่รู้ว่าดื่มเมามากแค่ไหน รู้ตัวอีกที หน้าฉันก็จะฟุบลงไปกองกับโต๊ะแล้ว เกือบหลับ แต่ก็ตั้งสติกลับมาได้

“พี่อาเนีย ปายเข้าห้องน้ำไหมคะ” เสียงยานของคนเมาถามรุ่นพี่

“พอดีที่จะกลับแล้ว แฟนมารับ”

“อืม...” ฉันเหลือบมองสมาชิกในโต๊ะที่ตอนนี้จะไม่ไหวกันแล้ว เมื่อพี่อาเนียกลับ ฉันก็เดินลากสังขารไปห้องน้ำหญิงคนเดียว

ทว่าขณะที่จัดการตัวเองเสร็จเป็นที่เรียบร้อยแล้วนั้น ร่างบางที่เดินโซซัดโซเซไปตามทางของร้านอาหารนั้น

“แต่งงานกันนะ” น้ำขิงที่หูได้ยินแว่วๆ หนุ่มสาวที่ขอกันแต่งงานไม่ไกลจากทางเดินมากนักนั้น คนขี้เสือกอย่างฉันก็อดที่จะชะเง้อคอมองไม่ได้

“ฉันแต่งงานกับนายตอนนี้ไม่ได้ ฉันไม่พร้อมที่จะสร้างครอบครัวในวัยเพียง 21 ฉันยังสาว ฉันไม่อยากมีครอบครัวในตอนนี้ หวังว่านายคงจะเข้าใจฉันนะ” ลิษา ในเมื่อวันนี้ต้าหลิวนัดเธอออกมาเจอที่ร้านอาหาร แต่เธอก็ไม่อยากให้ความหวังเขา เพราะเธอไม่พร้อมจะแต่งงานอายุเท่านี้จริง ฉันขอไปใช้ชีวิตวัยรุ่นดีกว่า แต่งงานไปครอบครัวต้าหลิวก็ต้องให้เธอมีทายาท อายุเท่านี้เอง จะให้นั่งเลี้ยงลูกยังไง ฉันทำไม่ได้หรอก ลิษาเอ่ยอย่างมีเหตุผล

“ฉันขอโทษนายด้วย ถ้าการปฏิเสธการแต่งงานของนายไม่พอใจ” ลิษาเอ่ยจบ ร่างบางก็เดินออกจากต้าหลิวไป ปล่อยชายหนุ่มยืนนิ่งเพียงลำพังที่เขาถูกเธอปฏิเสธการขอแต่งงาน

ต้าหลิวที่คาดไม่ถึง ลิษาที่เป็นแฟนตนจะกล้าปฏิเสธเขา หนุ่มหล่อบ้านรวยอย่างเขาจะถูกสาวปฏิเสธ หักหน้าตนเช่นนี้ ต้าหลิวถึงกับนิ่งทำอะไรไม่ถูก

“ว้าว หล่อขนาดนี้ยังโดนปฏิเสธ ให้ตายสิ” คนที่แอบมองเอ่ยขึ้นลอยๆ อย่างไม่ตั้งใจ ทว่ากลับจี้จุดหัวใจของคนไม่สมหวังนัก ร่างบางที่จะเดินหนี ทว่ากันไม่ทันเมื่อถูกชายหนุ่มไม่รู้จักเดินมาทักหน้า

“เธอว่าใคร” เสียงเข้มถาม ต้าหลิวเหลือบมองคนตรงหน้าด้วยสีหน้าไม่พอใจสุดๆ พร้อมกับผลักเธอจนกระทั่งแผ่นหลังชนเข้ากับกำแพงของร้าน

น้ำขิงที่ไม่ได้ตั้งใจ ทว่าปากกลับไวกว่า สมองนั้น มือเรียวยกมือขึ้นมาปิดปากของตน ไม่พอยัยนี้ยังมองเขาด้วยสายตายั่วยวนอีก แก้มแดงๆ ตรงหน้านี้...หึ

“ฉันถามว่า เธอว่าใคร” ต้าหลิวตะเบ็งเสียงไม่พอใจ ที่เธอเสียมารยาทแอบฟังเรื่องส่วนตัวเขา จะบอกว่าเสียหน้า ก็เออ นั่นแหละ ยิ่งเธอไม่ตอบ เขายิ่งดันแผ่นหลังเธอชิดผนัง ไม่ให้เธอมีโอกาสหนีได้ ต้าหลิวโน้มใบหน้าอันหล่อเหลาเข้าหาคนตัวเล็กที่ยืนประหม่าต่อหน้าเขา

“เอ่อ...ฉัน” น้ำขิงที่ถูกหนุ่มแปลกหน้าสบตาในระยะใกล้ชิด ร่างบางถึงกับทำหน้าไม่ถูก ไม่พอตัวเขาก็ยังหอมๆ มากจนฉันรู้สึกประหม่าไม่ไหวแล้ว

“ว่าไง” ยิ่งไม่ตอบ เขายิ่งใช้วิธีของเขาเค้นถามเธอ มือข้างขวาล็อกแขนเธอติดกับผนัง ปลายจมูกโด่งของเขาสัมผัสกับจมูกของเธอเบาๆ ทว่ากลับสะท้านมากจนขนฉันลุกซู่ขึ้นมาอย่างไม่เคยเป็น

“ปะ...เปล่านะคะ ฉันเมา คนเมาก็พูดไปเรื่อย แต่เอ๋...พวกผู้ชายพอโหดแล้วทำไมหล่อจัง”

น้ำขิงที่ถูกฤทธิ์น้ำเมาเข้าครอบงำอย่างหนัก ถูกคนตรงหน้าจ้องหน้าในระยะชิด จมูกสัมผัสจมูก ใกล้มาก ใกล้จนฉันได้กลิ่นน้ำหอมตามตัวของเขา

!! สูด....!! ร่างบางสูดกลิ่นหอมเข้าจนเต็มปอดอย่างลืมตัว ต้าหลิวขมวดคิ้ว ผู้หญิงบ้าอะไร รู้ว่าเธอสนใจเขาแหละ แต่ก็น่าจะเก็บอาการหื่นของเธอบ้าง

“หื่น...” ต้าหลิวเอ่ยขึ้นลอยๆ ราวกับเรียกสติอีกคนที่มองเขาตาเยิ้ม

“ฉันเปล่านะ”

“คุณคนหล่อ ชื่ออะไรเหรอ” น้ำขิงถามเขาพร้อมกับระบายยิ้มหวานใส่เขา แบบนี้ยัยนี่คงเมามากสินะ คนเมาชม เออ กูคงดีใจตายละ

“ทำไม หรือเธอสนใจฉันเหรอ” ต้าหลิวหลุดยิ้มไม่รู้ตัว เพิ่งโดนสาวบอกเลิกมา เออ ยังมีหน้ายิ้มอีกกู ต้าหลิวสับสนกับอารมณ์ที่เป็นอยู่

ด้านต้าหลิว เขาเพียงแค่โดนแฟนสาวปฏิเสธมาหมาดๆ ทว่าจู่ๆ จากที่หงุดหงิดเมื่อครู่ กลับมียัยผู้หญิงขี้เมาที่เข้ามากวนประสาทผม ยัยนี้ทำผมลืมความหงุดหงิดเมื่อครู่ไปเลย

“เธอชื่ออะไร”

“ไม่บอกหรอก ทำไมคุณสนใจฉันเหรอ” เธอย้อน ด้านน้ำขิงให้ตายสิ เกิดมาไม่เคยเจอผู้ชายคนไหนที่หล่อมากเท่านี้มาก่อน

“สนใจ ไปต่อกับฉันไหม” ต้าหลิวที่อยากหาที่ระบายอารมณ์ถึงกับเอ่ยปากชวน ปกติใช่ว่าเขาจะสนใจเด็กหรอกนะ แต่คนตรงหน้าที่มองผมด้วยสายตายั่วยวนแบบนี้ อยากลองว่าสดไหม เธอยืนมองผมนิ่งๆ ทว่ากลับดึงดูดผมชิบหาย แก้มแดงๆ ปากอมชมพูตรงหน้า โคตรน่ากัด หึ...!

“ว่าไง สนใจไปต่อกับฉันไหม” ต้าหลิวไม่เพียงแค่ชวน ทว่าร่างสูงกลับถือวิสาสะ ปลายจมูกโด่งคมสันคลอเคลียที่ใบหูและลำคอระหงของน้ำขิงอย่างควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่ได้ เพียงแค่เขาสัมผัสเธอเบาๆ ทำเอาเด็กสาวถึงกับย่นคอหนีสัมผัสที่เขามอบให้

ต้าหลิวที่อารมณ์เคลิบเคลิ้มไปกับซอกคอของคนตรงหน้า

!! กรอด !! ต้าหลิวขบสันกรามแน่น ด้วยความทรมาน

เขาต้องทนมากแค่ไหน ที่ต้องข่มอารมณ์ต้องการนี้ไว้ให้ได้นานที่สุด

น้ำขิงที่ได้สติ ร่างบางผละคนตรงหน้าออก จนร่างสูงเสียหลัก ต้าหลิวเซชนเข้ากับกระถางต้นไม้ประดับ

“อ่า...ฉันมาวมากแล้ว ฉันต้องบ้าไปแล้ว แน่ๆ ขอตัว” ร่างบางรวบรวมสติ เธอเอ่ยอย่างตัดบท จากนั้นก็เดินหนีเขากลับโต๊ะไปอย่างหน้าตาเฉย ราวกับว่าเมื่อกี้ไม่มีอะไรเกิดขึ้น เออมาทำให้อยากแลกลิ้น แล้วเล่นตัวไม่ให้

!! หึ...!! ต้าหลิวเดาะลิ้นมองตามแผ่นหลังบางที่หายเข้าไปในร้าน

“เออ ร้ายว่ะ” เห็นหน้าซื่อๆ แบบนี้ ร้ายดีว่ะ แบบนี้ชักตื่นเต้นแล้วสิ