My Husband Engineer วิวาห์(ลับ)นายวิศวะ

70.0K · อัพเดทล่าสุด
Kim Nayeol
35
บท
169
ยอดวิว
9.0
การให้คะแนน

บทย่อ

จุดเริ่มต้น เพราะค่ำคืนเร่าร้อนในคืนนั้น ทำให้เธอตกเป็นเจ้าสาวลับๆ ของเขาอย่างเลี่ยงไม่ได้ "กฎของการอยู่ร่วมกัน ห้ามล้ำเส้น" "ทำไม อยากจบกับฉันมากใช่ไหม" "ใช่..." "งั้นเธอต้องตายจากฉันเท่านั้น เราถึงจะจบกัน"

นิยายปัจจุบันนิยายรักนิยายรักโรแมนติกนางเอกเก่งแต่งงานก่อนรักพลิกชีวิตคู่นอนคืนเดียวแต่งงานสายฟ้าแลบการแต่งงานโรงแรม/มหาลัย

บทที่ 1 เจ้าสาวของผมขอเลือกเอง

@คฤหาสน์หลังใหญ่ ตระกูลต้า

ร่างสูงโปร่งใบหน้าหล่อเหลา ส่วนสูง 186 กับหุ่นนายแบบชื่อดังในเมืองไทย ยังหล่อเหลาสู้เขาไม่ได้ ต้าหลิวเดินลงบันไดชั้น 3 ของบ้าน ด้วยสีหน้างัวเงียสุดๆ เมื่อคืนเขาดื่มหนักไปหน่อย ลืมไปด้วยว่าวันนี้เป็นวันประชุมใหญ่ของตระกูล ซึ่งบรรดาลูกหลานของอาม่าจะมารวมตัวกันที่บ้านหลังใหญ่

ทว่าขณะที่ต้าหลิวก้าวขาออกจากห้องน้ำ ก็ได้สายตาคู่หนึ่งจากมารดามองเขาด้วยสีหน้าไม่พอใจสุดๆ

“ต้าหลิว ทำไมเพิ่งมานะลูก” ด้านคุณหญิงอุษา ที่ลูกชายคนโตตั้งใจที่จะมาประชุมสาย เนื่องจากสาเหตุอะไรนั้น คนเป็นมารดาย่อมทราบดี เพราะสัปดาห์ก่อนอาม่าไปดูดวง แล้วหมอดูท่านทักให้หลานชายอายุระหว่าง 20-25 ปีนั้นเข้าพิธีวิวาห์ ถ้าที่บ้านใหญ่ไม่ยอมจัดพิธีมงคลภายในอีก 2 เดือน จะได้จัดงานขาวดำแทน อาม่าที่เชื่อหมอดูยิ่งกว่าอะไร ก็คะยั้นคะยอให้หลานชายหัวแก้วหัวแหวนเข้าพิธีวิวาห์แก้เคล็ดเสีย

แต่หลานชายที่อายุ 20-25 ก็มีเพียงต้าหลิวคนเดียว เพียงคนเดียว และดูเหมือนตอนนี้ลูกชายของตนอายุยังน้อย ไม่พร้อมที่จะสร้างครอบครัวกับสาวๆ คนไหน นั่นทำเอาคุณหญิงอุษาถึงกับมือกุมขมับ เพราะคนอย่างต้าหลิวนั้นเกลียดที่สุดคือการบีบบังคับ

ทั้งที่สัปดาห์ที่ผ่านมา ทั้งมารดาและอาม่านัดดูตัวให้ต้าหลิว ไปดูตัวว่าที่หลานสะใภ้ แต่นั่นก็ไม่มีหญิงสาวคนไหนถูกใจต้าหลิวสักคนเดียว ที่ไม่ถูกใจเพราะต้าหลิวเป็นคนเจ้าชู้พอตัว ที่ถูกชายดื้อแบบนี้คงไม่อยากผูกมัดกับใคร

“นี่ทุกคนกำลังคุยถึงเรื่องไหนกันอยู่เหรอครับ” พอนั่งเก้าอี้ข้างมารดา ต้าหลิวก็เอ่ยถามทุกๆ คนในห้องประชุม

“ทำไมต้องเป็นผมล่ะครับ ที่อาม่าเลือกให้แต่งงาน เพื่อแก้เคล็ดให้อาม่า หลานชายอาม่าใช่ว่ามีผมแค่คนเดียวนี่ครับ” ที่อาม่าและมารดาของเขาวิ่งหาเจ้าสาวให้ผมแทบวุ่นนั้น เป็นเพราะหมอดูทัก ถ้าบ้านเราไม่ได้จัดงานมงคลสมรส ก็จะได้เปลี่ยนจัดงานขาวดำแทน

“ถือว่าม๊ากับอาม่าขอร้องนะลูก” คุณหญิงอุษาเอ่ยกับบุตรชาย

“นั่นสิ แค่แต่งงาน แต่งให้จบๆ มันจะไปยากอะไร” ต้าจิน พี่ชายคนโตของตระกูลเอ่ย ขณะที่ตัวเขานั่งจิบกาแฟด้วยสีหน้าไม่เดือดร้อน

“ถ้ามันง่ายขนาดนั้น ทำไมพี่ไม่แต่งแทนผมไปเลยล่ะ” ต้าหลิวสวนกลับต้าจิน อย่างไม่ยอม ต้าจินไม่เป็นผม จะไปรู้ได้ไง

“อาม่าก็ระบุไว้ อายุไม่เกิน 25 แต่ฉัน 28 แล้ว” ต้าจินเอ่ย

“หึ...” ต้าหลิวส่งเสียงออกมาแค่นั้น

สายตาหลากหลายคู่ของคนทั้งตระกูลจับจ้องมาที่ผม เหมือนอาม่ากำลังฝากชีวิตไว้กับผม หมอดูสำนักไหนทักมาวะ เดี๋ยวโดนผมเผาทิ้งให้สิ้นซาก ต้าหลิวได้แต่คิด

“เชี่ย...” กดดันชิบหาย

“ถือว่าอาม่าขอร้องลือ น๊าต้าหลิว”

“หนูไปรยา หนูเวนิส หนูอลิน” ว่าที่หลานสะใภ้ที่อาม่าเอ่ยมาเยอะแยะมากมาย ล้วนแล้วเป็นคนมีชาติตระกูล ลูกผู้ดีทั้งนั้น ที่อยากให้ผมแต่งงานนี้ ไม่ใช่หมอดูทักเรื่องการตายของอาม่าหรอกนะครับ อาจจะเป็นเพราะผลประโยชน์ทางธุรกิจของบ้านเรามากกว่ามั้ง ผมว่า

อย่างที่ทราบกันดี ครอบครัวผมมีธุรกิจกงสี ผลิตและจำหน่ายอุปกรณ์ไฟฟ้าแบบครบวงจร มีโรงงานขนาดใหญ่ที่จังหวัดสมุทรสาคร มีพนักงานดูแลราวๆ 400 กว่าคนชีวิต ซึ่งตกทอดมาตั้งแต่สมัยรุ่นพ่อของอากง ตกมาถึงรุ่นลูกรุ่นหลาน

และสาวๆ ที่อาม่าเอ่ยมาเมื่อครู่ก็ล้วนเป็นลูกสาวของคู่ค้าทางธุรกิจของตระกูลเรา

“ในเมื่อทุกคนเห็นดีเห็นงามอยากให้ผมแต่งงานมากนัก ผมก็จะแต่ง แต่เจ้าสาว คนที่จะมาเป็นภรรยาของผม ผมขอเลือกเองนะครับ ถ้าอาม่าและม๊ารับได้ ผมก็ยินดี” ต้าหลิว ในเมื่อคนในตระกูลเขาชอบแต่งงาน จับคู่ให้ลูกๆ หลานๆ กับคนระดับเดียวกัน เขานี่แหละจะเป็นคนแรกของตระกูลที่แหกกฎเอง

“ม๊าโอเคไหมครับ” ด้านอาม่าและคุณหญิงอุษา มารดาของต้าหลิวถึงกับคิดหนัก เมื่อคนอย่างต้าหลิวไม่ยอมเดินตามเกมที่ผู้ใหญ่วางเอาไว้ง่ายๆ

“ก่อนที่ผมจะเปลี่ยนใจขึ้นมา”

สายตาหลายสิบคู่จับจ้องไปยังต้าหลิวและอาม่าของเขา

“ตกลง” เสียงอาม่าเอ่ยกับหลานชายสุดที่รัก

“เรามีแฟนแล้วเหรอ” คุณหญิงอุษาถาม

“ครับ”

“หมดหน้าที่ผมแล้วใช่ไหมครับ งั้นผมขอตัว” เอ่ยจบ ต้าหลิวก็คว้ารถสปอร์ตคันหรูคู่ใจ ขับออกจากคฤหาสน์หลังใหญ่โดยไม่สนหน้าใครทั้งนั้น

ด้านคุณหญิงอุษา พอลูกชายออกจากคฤหาสน์ไปแล้วนั้น

“ต้าหลี่ ทำไมพี่ชายเราทำตัวแบบนี้กับผู้ใหญ่ล่ะลูก ม๊าละไม่เข้าใจ” คุณหญิงอุษาเอ่ยกับลูกสาว ด้วยท่าทีเหนื่อยใจที่ต้าหลิวนั้นชอบขัดใจตน ขัดไปซะทุกเรื่อง

“เฮียต้า ก็เป็นคนใจเด็ดแบบนี้มานานแล้วนี่คะ นี่ม๊าไม่รู้เหรอ พี่ชายนิสัยเหมือนใคร” อาม่ามักบ่นบ่อยๆ ว่าต้าหลิวน่ะนิสัยเหมือนม๊า

แล้วสิ่งที่พี่ชายเธอมักทำอะไรตรงข้ามกับมารดา ก็เป็นมานานแล้ว พี่ชายของเธอเป็นคนคาดเดาใจยากแบบนี้ ทำอะไรก็อยู่นอกกรอบ นอกระบบของบ้านมานานแล้วนี่น่า

“เฮ้ย...ม๊าละเหนื่อยใจกับพี่เราจริงๆ แล้วนี้ม๊าจะกล้าไปเจอน้ารินยังไงล่ะเนี่ย” เพราะวันก่อนลูกชายของตนเล่นเพิ่งจะฉีกหน้าเมียมาหมาดๆ ปฏิเสธลูกสาวบ้านนั้น มารดาอย่างเขาแทบจะเอาปิ๊บคลุมหัว ไปนอนกับลูกสาวเขา แต่ก็ไม่คิดจะไปตกไปแต่งเขา พอพูดถึงลูกสาว เข้าต้าหลิวก็บอกมันเป็นแผนที่ลูกสาวบ้านนั้นจะจับตนทำสามี

“ถ้าขืนปล่อยไว้แบบนี้ กลัวลูกชายจะเป็นเอดส์ตายก่อนวัยอันควรเสียก่อน” เพราะคุณหญิงอุษานั้นรู้จักนิสัยลูกชายของตนดี ต้าหลิวเจ้าชู้ สำส่อนยิ่งกว่าอะไร

ด้านต้าหลิวหลังจากบึ่งรถออกจากคฤหาสน์หลังใหญ่ มือหนาก็คว้าสมาร์ตโฟนขึ้นมาต่อสายหาแฟนสาวทันที

[อยู่ไหน ออกมาเจอกันหน่อยไหม] ต้าหลิวเอ่ยกับลิษา แฟนสาวที่เพิ่งคบกันได้เพียง 6 เดือน

[ได้สิ ที่ไหนดีล่ะ]

[ร้านซีบาร์ เรสเตอรอง]

[อืม ได้สิ]

อีกด้านของร้านซีบาร์ เรสเตอรอง ร่างบางในชุดเดรสเกาะอกทรงยาว ตัดกับกางเกงยีนส์ซีดทรงคาร์โก้ สีของเสื้อตัดกับสีผิวขาวเนียนละเอียด ผมยาวม้วนเป็นลอนปล่อยลงกลางแผ่นหลัง ใบหน้าสวยจิ้มลิ้มแต่งแต้มเครื่องสำอาง ปรับเปลี่ยนโครงหน้าดูเป็นสาวสวยมั่น ดูมีมิติ

น้ำขิง อายุ 19 ปี ที่ฉันแต่งตัวเปรี้ยวจัดพกความสวยเซ็กซี่มาเต็มระบบแบบนี้ เพราะฉันเพิ่งลงมาจากเวที ชนะการประกวดโคฟเวอร์แดนซ์ 2025 มาหมาดๆ ยังไงล่ะ เจ๋งปะ รางวัลนี้ไม่ได้มาเพราะโชคช่วย แต่ได้มาจากความสามารถ

และแน่นอน ทีมเราที่ฝึกซ้อมการแข่งขันกันมาอย่างหนักหน่วง คว้าเงินรางวัลมูลค่า 1 แสนบาทมาได้ ก็ต้องมีเลี้ยงสังสรรค์กันเป็นธรรมดา แต่หนึ่งแสนนี้ ฉันไม่ได้ๆ คนเดียวหรอกนะ แบ่งคนในทีมคนละ 2 หมื่น

“วันนี้ พวกเราเต็มที่เลยนะ ไม่อิ่ม ไม่เมาเราไม่กลับ” พี่ฮันนี่ สาวสวยปี 3 ของมหาวิทยาลัยเอกชนชื่อดังหันมาเอ่ยกับพวกฉัน ซึ่งเป็นพี่ใหญ่ในทีมเราเอง

“ไม่เมา ไม่กลับอยู่แล้ว” ฉันไม่ใช่สายดื่ม สายปาร์ตี้ แต่ก็ดื่มบ้างเมื่อเข้าสังคม

“เออ ที่เราชนะ คว้ารางวัลมาได้วันนี้ เราไม่ได้แค่เงินรางวัลนะจ๊ะเด็กๆ ยังมีมหาลัยบีเอ็กแม็กซ์ มอบทุนการศึกษา เรียนฟรีตลอดหลักสูตรให้กับพวกเราด้วยนะ” พี่อาเนียเอ่ยขึ้นมาอีกเสียง

คนที่มีความฝันอันยิ่งใหญ่ที่ต้นทุนน้อย อย่างฉันถึงกับตื่นเต้น ตาโตเท่าไข่ห่าน ไม่ไหวแล้ว