My Baddy [3] ปากร้าย ใจดี

            “เชี้ย คนสวยแม่งเอาฉิบหาย” 

            “ว่าแต่คุ้น ๆ ป่ะ” สิงห์เอ่ยถามพวกเพื่อนที่ตอนนี้หลายคนกำลังตั้งใจดื่มกันอย่างเดียว

            “ชื่อลลิน ห้องแปด” เสือตอบกลับผู้เป็นน้องโดยที่สายตาเริ่มหวานเยิ้มจากฤทธิ์แอลกอฮอล์ 

โรงเรียนของพวกเขามีทั้งหมดสิบห้องแน่นอนว่าพวกเขานั้นอยู่ห้องหนึ่ง ศูนย์รวมเด็กหัวกะทิระดับความเก่งไต่ระดับไล่ลงมาจนถึงห้องสุดท้ายคือเด็กไม่เอาอะไรเลย ซึ่งถือว่าลลินก็เกือบอยู่ในลำดับห้องท้ายๆ

            “เห้ยซัน สนใจป่ะ” 

            “โอ๊ย ไอเสือมึงเหยียบเท้ากูทำไม” สิงห์เเหย่แกล้งซันเล่นเพราะเขานั้นมันหนอนหนังสือแต่เพื่อนคงลืมไปว่าเขาพึ่งได้ตอบตกลงดูใจกับหญิงสาวคนหนึ่ง

            “เออ กูลืมโทษที”

            “แต่มึงแค่ดูใจป่าวว่ะ คนนี้มึงก็เอาไว้คุย ๆ ไง” 

            “ว่าไงไอเซนต์ มึงคิดเหมือนกูป่ะ” สิงห์เริ่มหาพรรคพวกเลยโยนไปให้เซนต์หนุ่มหล่อหน้าตี๋ไม่ต่างอะไรกับซันแถมนิสัยเหมือนถอดแบบกันมา

            “กูไม่ใช่คนขี้เสือก” เฉียบ! เจ็บ 

ตึ้ง เสียงการแจ้งเตือนดัง 

            ส่งผลให้ซันวางแก้วเหล้าในมือ และเมื่อกดอ่านข้อความนั้นส่งผลให้คนที่ยิ้มยากยกยิ้มออกมาง่ายๆ

แพรว : ส่งรูปภาพ

แพรว : ขอบคุณสำหรับของขวัญนะคะ น่ารักมาก

Sun : ดีใจที่หนูชอบครับ

แพรว : รีบกลับนะคะ แพรวนอนก่อนนะ ฝันดีค่ะ

            “กูกลับก่อน เจอกันวันเปิดเทอม” 

            ซันลาพวกเพื่อนเขาหลังจากที่เขานั้นก็เริ่มกรึ่ม ๆ เเล้วเหมือนกันและไม่อยากทำอะไรไม่ดีลับหลังผู้หญิงของตัวเอง ถึงแม้ว่าเขากับเเพรวจะยังพึ่งรู้จักกันได้ไม่นานก็เถอะ แต่แล้วเมื่อเดินออกมาระหว่างทางก็เริ่มได้ยินเสียงแก้วตก 

เพล้ง เพล้ง 

            สายตาคมเริ่มเพ่งมองออกไปรอบ ๆ คนเริ่มพลุกพล่านกันไปคนละทิศ เสียงกรี๊ดเริ่มดังออกมาเป็นระยะ ผู้คนเริ่มวิ่งออกไปที่หน้าประตู บางคนรีบจนชนเขาก็มี

            “บ้าชิบ กูมาเมาทำไมตอนนี้” ร่างสูงพยายามเพ่งมองตามผู้คนที่วิ่งออก ป้ายด้านบนประตูเปิดโชว์ไฟสีแดง ‘Exit’ แต่ในขณะที่กำลังก้าวเดินอยู่ จู่ ๆ ก็โดนผลักออกไปด้านหน้า

            “คุณ! ระวัง!”

พลั่ก ฟุ้ป เพล้ง 

            เสียงแตกละเอียดดังใกล้ ๆ หู 

            “อ๊ากกกก!” ผู้ชายรูปร่างสูงใหญ่ล้มลงไปกับพื้น มือคอยประคองหัวตัวเองเอาไว้

            “คุณ หนีเร็ว” มือบางเอื้อมเข้าไปจับมือหนาอย่างไม่รีรอ เพราะคนที่เธอพึ่งเอาขวดไวน์ไปตีหัวเริ่มจะลุกขึ้นมาเอาเรื่องเธอแล้ว

            ชายหนุ่มจ้องหน้าตามแผ่นแม้จะมองไม่ชัดแต่หลังขาวเนียนมาก ร่างสูงเดินตามผู้หญิงออกมาด้วยความโซเซ ทำไมกูต้องมาอยู่ในสภาพนี้ด้วยว่ะ

            “เฮ่อ ออกมาได้สักที”

            “คุณตัวหนักเป็นบ้า” ลลินพึ่งจะส่างเมามาในระหว่างที่เธอกำลังเดินออกจากคลับแห่งนี้เพราะเริ่มรู้ตัวว่าตัวเองจะไม่ปลอดภัยจากโอเล่ รวมถึงเธอรู้สึกมึนหัวเอามากๆ

            “เธอ เลือดออก” ซันพยายามมองหน้าเธอให้ชัด ๆ เเละก็ได้รับรู้ว่าเธอคือคนที่สาดน้ำใส่หน้าผู้ชายคนที่เพื่อนเขาอยากให้รู้จักด้วย

            “จะ..จริงด้วย! โอ๊ยเลือดอะคุณ”

            “ฉันกลัวเลือดอะ ทำไงดี” จากนั้นแม่คุณก็เริ่มเอะอะโวยวาย บอกตรง ๆ เขานั้นไม่ค่อยชอบผู้หญิงกะโตกกะตากแบบนี้เลย เขาสะบัดหน้าไปมาพยายามเรียกสติให้กับตัวเองอีกครั้ง ก่อนจะเปลี่ยนเป็นฝ่ายจูงมือบางนั้นแทน

            “นี่คุณปล่อยฉันนะ”

            “จะพาฉันไปไหน”

            “ฉันไม่น่าช่วยคุณเลย ปล่อย!” ลลินคิดว่าชายหนุ่มคงจะเหมือนกับโอเล่จึงโวยวายตั้งท่าถ่วงน้ำหนักตัวเอาไว้

            “เงียบ!” ซันตะโกนออกมาเสียงดังส่งผลให้ลลินเงียบลง ซันดึงมือบางที่มีเลือดออกลงมาล้างใต้ก็อกน้ำเเละทำการกดล้างบริเวณที่โดนแก้วบาดอย่างเบามือ เมื่อเลือดหยุดไหลแล้ว เขาก็เอื้อมมือเข้าไปหยิบผ้าเช็ดหน้าอยู่ในกระเป๋าเสื้อเชิ้ตเเละค่อย ๆ นำผ้าเช็ดหน้าซับน้ำก่อนจะพันแผลเอาไว้ห้ามเลือด เพราะไม่มีอุปกรณ์อะไรเลยมีเพียงผ้าผืนนี้ของเขาที่จะช่วยประถมพยาบาลเบื้องต้นให้เธอได้

            ลลินจ้องมองตั้งเเต่สันจมูกโด่ง กลิ่นตัวหอม ๆ ตรงหน้า เขาจะรู้ไหมว่าการกระทำของเขานั้นเท่ชะมัดเลย…

“มองอะไรยายบื้อ” หืม ถึงจะปากร้ายแต่ก็…ใจดีลลินคิดในใจ