2. ตกหลุมรัก

“คุณหมอคะ เดี๋ยวไปตรวจเตียงโน้นก่อนนะคะ” พยาบาลจิ๋วคนเดิมคนดีพูดขัดจังหวะ นี่พยาบาลหรือเจ้ากรรมนายเวรฉันเนี่ย! ฉันกำลังเต๊าะคุณหมออยู่ไม่เห็นรึไง ในห้องฉุกเฉินวันนี้ดูไม่ค่อยวุ่นวายเหมือนที่ฉันจินตนาการไว้ นอกจากฉันแล้วก็มีหญิงที่มีภาวะเลือดออกในขณะตั้งครรภ์และเด็กวัยรุ่นผู้ชายที่ขี่มอเตอร์ไซด์ล้มเท่านั้นเอง คุณหมอจะต้องตรวจคนที่มีอาการหนักกว่า ซึ่งพยาบาลได้มาตรวจอาการฉันเบื้องต้น ทำการเจาะเลือดเพื่อตรวจดูว่าฉันเป็นไข้เลือดออกหรือไข้หวัดใหญ่ไปแล้ว ไม่นานนักคุณหมอซันสุดหล่อคนเดิมเดินกลับมาอีกครั้ง ใบหน้าเขาดูอิดโรยเหมือนคนไม่ได้นอน แต่ก็ยังส่งรอยยิ้มหวานๆ ละลายใจให้คนไข้อย่างฉัน

“คุณพริม เดี๋ยวรับยาก็กลับบ้านได้นะครับ ผลตรวจเลือดไม่ได้เป็นไข้หวัดใหญ่และไข้เลือดออก”

“ขอนอนโรงพยาบาลสักคืนก็ไม่ได้เหรอคะ พริมว่าพริมไม่ไหวอ่ะค่ะ แค่กๆ ” ฉันทำท่าทางอ่อนทำทีไอ เผื่อหมอจะเห็นใจ ก็อยากอยู่กะหมอต่ออีกนิด

“เตียงคนไข้ไว้ให้ผู้ป่วยหนักกว่าคุณนอนค่ะ เชิญรับยาแล้วกลับบ้านได้เลยค่ะ เดี๋ยวพี่แจ้งญาติที่ด้านนอกมารับเลยนะคะ” พยาบาลจิ๋วกันท่าฉันสุดๆ จะเก็บหมอไว้กินเองใช่ไหม ฮึ่ยยย นางไม่พูดเปล่าเดินออกไปเรียกญาติของฉันด้านนอก

“หมอต้องขออภัยอีกครั้งนะครับ หมอไม่ได้มีเจตนาที่จะล่วงเกิน” คุณหมอยิ้มจนตาหยี หัวใจฉันเต้นรัว อยู่มาจนอายุ 25 ปี เห็นผู้ชายหน้าตาดีก็เยอะ แต่ไม่มีใครเป็นแบบหมอเลย สุภาพ ใจดี ที่สำคัญหล่อมาก กอไก่ล้านตัว คนหล่อฟ้าประทาน ใจฉันแทบละลาย หมอจะดูอีกก็ได้นะคะ ไม่ใช่ละ นี่มันไม่ใช่เวลาจะมาอ่อยหมอไหม ฉันควรจะอายนี่นา..

“ไม่เป็นไรค่ะ หมอจะตรวจอีกไหมคะ จะได้ถอดอีก” ฉันยังหยอดคุณหมอไม่เลิก ฉันไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อนเลยจริงๆ สาบานได้ คุณหมอน่ารักน่าหยอดซะขนาดนี้

“นี่คุณ กลับไปเถอะ คุณหมอยังไม่ได้พักเลย ช่วงคนไข้น้อยๆ ให้คุณหมองีบบ้าง คุณหมอเข้าเวรดึกมาสองวันติดกันแล้วนะ” พยาบาลจิ๋ว จิ๊ปากทำตาดุ ฉันเชิดหน้าอย่างไม่ใส่ใจ จิกไปก็จิกกลับนะคะ

“งั้นผมของีบนิดนึงนะครับ มีอะไรเรียกผมได้เลยนะครับพยาบาลจิ๋ว” ร่างสูงกำลังเดินเข้าไปในห้องพักแพทย์ ใบหน้าเขาอิดโรยราวกับซอมบี้เดินได้ ถ้าเกิดว่าเดินหลับตาได้คุณหมอคงทำไปแล้ว เพราะท่าทางของคุณหมอเหมือนคนไม่ได้นอนมาเป็นปี ฉันมองตามแผ่นหลังแกร่งของคุณหมอด้วยแววตาละห้อยจนกระทั่งเขาเดินลับตา วินาทีนั้น ฉันมีเป้าหมายใหม่ชีวิตทันที นอกจากการที่อยากมีร้านอาหารระดับมิชลินสตาร์แล้ว ฉันยังอยากเป็น ว่าที่ภรรยาคุณหมอซัน ฉันวาดฝันไว้ว่าตื่นนอนตอนเช้า จะเอาอาหารมาส่งทำหน้าที่ภรรยาคุณหมอที่ดี เวลาที่คุณหมอเหนื่อยจะเตรียมน้ำอุ่นผสมกลิ่นส้มยูซุและกุหลาบฮอกไกโดให้คุณหมออาบและเราจะแช่น้ำอุ่นด้วยกัน ฉันจินตนาการไปถึงผิวขาวๆ เนียนๆ กำลังแช่น้ำภายใต้แสงเทียน หน้าฉันแดงจัดเลือดดำเดาแทบพุ่ง แต่เสียงที่ดังมาจากสวรรค์หรือนรกก็สุดจะรู้ดึงฉันลงมาจากฟ้าสู่หุบเหวลึกอันมืดมิด

“นี่เธอ คุณหมอน่ะเค้าก็สุภาพแบบนี้กับทุกคน เตือนไว้ก่อน อย่ามาเต๊าะซะให้ยาก อย่ามาทำให้หมอปวดหัวเลย”

“โทษนะคะ พี่เป็นพยาบาลใช่ไหมคะ”

“ขนาดนี้แล้วคงเป็นแอร์โฮสเตสแหละจ้ะ” สายตาอำมหิตแผ่รังสีออกมา

“นึกว่าเป็นเมียหมออ่ะค่ะ ขอบคุณที่เตือนนะคะ แต่ฉันเกิดมาเพื่อเป็นเนื้อคู่คุณหมออ่ะค่ะ” ฉันยกยิ้มพลางใช้มือทัดผมอย่างมั่นอกมั่นใจแถมมั่นหน้าหมั่นโหนก คิดว่าตัวเองเป็นใครภรรยาหมอก็ไม่ใช่ ทำมาเป็นเตือนให้เลิกยุ่งกะหมอ จะเก็บหมอไว้เต๊าะเองอ่ะดิ ฉันรู้ทันหรอก

“คุณหนูคะ ป้าให้นายเชิดมารับเดี๋ยวกลับกันเลยนะคะ” ป้าแก้วเดินมาช่วยประคองฉันลงจากเตียง

“น้าแก้ว” คุณพยาบาลเจ้ากรรมนายเวรของฉันเอง นางเดินมายกมือไหว้พร้อมเขย่ามือป้าแก้วด้วยความดีใจ