Macadamia Shortbread คุณหมอคะ..ขอรักได้หรือเปล่า?

เสียงร้องโอดโอย ของเตียงคนไข้เตียงถัดไป ทำให้ฉันที่กำลังจะเผลอหลับตื่นขึ้นมาอีกครั้ง ป้าแก้วพาฉันมาโรงพยาบาลกลางดึก เนื่องจากฉันไข้ขึ้นสูง ฉันมีอาการปวดหัวตั้งแต่ช่วงเย็นแล้ว ไม่คิดว่าตอนดึกจะตัวร้อนจัด ขณะนี้เวลาเที่ยงคืนครึ่งและฉันยังอยู่ห้องฉุกเฉิน ร่างสูงของชายหนุ่มสวมเสื้อกาวน์แขนสั้นสีขาว ตามมาด้วยพยาบาลหนึ่งคน

“เตียงนี้เป็นอะไรมาครับ” เสียงทุ้มนุ่มน่าฟังดังขึ้นข้างๆเตียงของฉัน ฉันค่อยๆลืมตาขึ้นมาอย่างยากลำบาก รู้สึกปวดหัว ตุบตุบ ลมหายใจร้อนจัด

“คนไข้ ท้อง 12 วีคค่ะ มีเลือดออกบริเวณช่องคลอด”

“ถ้าอย่างนั้น หมอจะตรวจภายในนะครับ คุณพยาบาลช่วยเตรียมให้ด้วย” พยาบาลค่อยๆ ถอดกางเกงชั้นในของฉันอย่างช้า ๆ ฉันไม่มีแรงจะห้ามพวกเขา สมองกำลังมึนงง พยาบาลเลื่อนผ้าม่านสีเขียวมาปิด

“คนไข้ช่วยชันเข่าด้วยนะคะ พร้อมแล้วค่ะคุณหมอ” พยาบาลเอาหมอนแข็งๆ สอดเข้าไปใต้สะโพกของฉัน ชายหนุ่มร่างสูงเปิดผ้าม่านเข้ามาเขากำลังสวมถุงมือยางสีขาว

“อย่าเกร็งนะครับ หมอจะดูว่าปากมดลูกเปิดหรือยังปิดอยู่ ไม่ต้องกังวลคุณอาจจะแค่แท้งคุกคาม” เสียงหวานๆของคุณหมอดังขึ้น ฉันที่กำลังจะเคลิ้ม เดี๋ยวนะ!!! ฉันไม่ได้ท้อง แค่เป็นไข้ จะมาตรวจภายในอะไรกัน บ้าไปแล้ว ฉันคือหญิงสาวที่บริสุทธิ์ผุดผ่องไม่เคยต้องมือชาย จะให้ชายแปลกหน้าทะลวงเข้ามาแบบนี้ ฉันยอมไม่ได้ถึงจะแอบเคลิบเคลิ้มกับเสียงหวานนั่นก็เหอะ คุณหมอกำลังจะล้วงเข้ามาในน้องสาวฉัน ฉันรวบรวมแรงฮึดที่มีอยู่เฮือกสุดท้าย ลุกขึ้นและเหยียดขาตรงด้วยความอับอาย แต่คงไม่ทันเพราะเมื่อกี้หมอคงเห็นถึงไหนต่อไหนแล้ว ฮือ...แม่จ๋า

“เดี๋ยวค่ะหมอ”

“คนไข้อย่ารีบลุกนะครับ ต้องนอนนิ่งๆ ไม่งั้นเลือดอาจจะออกเพิ่ม หมอจะตรวจภายในแป๊บเดียวไม่เจ็บครับ” หมอยังพูดปลอบโยนด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล ซึ่งฉันเกือบจะเคลิ้มวินาทีนั้นฉันหันไปสบตาสีเข้มของหมอหนุ่มที่กำลังจะล่วงล้ำอธิปไตยของฉัน คิ้วเข้มๆของคุณหมอเลิกขึ้นอย่างสงสัยที่ฉันเอาแต่จ้องหน้าเขา ผิวขาวเนียนยิ่งกว่าผิวผู้หญิง จมูกโด่งเป็นสัน ปากบางสีกุหลาบ นี่หมอหรือดารากันเนี่ย ทำไม หล่อขนาดนี้ ฉันกรีดร้องในใจ ที่สำคัญเขาเห็นอะไรที่ไม่ควรมีใครเห็นของฉันซะด้วยสิ ฉันรู้สึกอายแทบจะแทรกแผ่นดิน ขอแท่งขุดเจาะน้ำมันแบบที่ใช้ที่อ่าวไทยได้รึเปล่า ฉันอยากจะหนีไปจากที่นี่

“หมอคะ ฉันยังไม่ได้ท้องค่ะ แค่เป็นไข้ หมอจะมาเปิดบริสุทธิ์ฉันแบบนี้ไม่ได้นะคะ” ถึงหมอจะหล่อแต่ฉันก็ใช่ว่าจะใจอ่อนให้หมอล้วงง่ายๆนะ

“อะไรนะครับ..เปิดบริสุทธิ์” คุณหมอกลั้นยิ้มแทบจะหลุดขำ ก็ใช่ไง ฉันยังครองความบริสุทธิ์จนอายุ 25 ปีนะเว้ย สุดยอดไหมล่ะ นี่มันไม่ใช่เวลามาภาคภูมิใจนะยายพริม

“ใช่ค่ะ ฉันยังบริสุทธิ์และไม่ได้ท้อง ที่สำคัญยังโสด แฟนไม่มี สามีก็ไม่มี” ฉันกอดอกอย่างมั่นใจ เน้นคำว่าโสดชัดเจน เป็นการบอกหมอนัยๆ

“พยาบาลจิ๋วครับ นี่อะไรยังไง ทำไมประวัติคนไข้ถึงไม่ถูกต้อง” คุณหมอขมวดคิ้วด้วยความสงสัย พยาบาลวัยราวๆ สามสิบหน้าเจื่อนเปิดม่านออก หันไปมองเตียงข้างๆแล้วตกใจ คนท้องตัวจริงนอนหลับอยู่ข้างๆ เตียงฉัน

“หมอคะ พี่ขอโทษ พอดีตอนที่เจ้าหน้าที่เอาคนไข้มาส่ง คงจะแทรกเตียงตรงที่ว่างนี้ พี่เลยสลับชาร์ทคนไข้” ฉันอยากจะลากพยาบาลจิ๋วเอาไปกินในน้ำ เอ่อ ! แรงไป ฉันไม่ใช่ตัวเงินตัวทอง และคนที่นางควรขอโทษคือฉัน

ถึงหมอจะหล่อแต่ฉันไม่ง่ายนะยะ หุหุ

“ผมขอโทษด้วยนะครับคุณ....” คุณหมอรูปหล่อยกมือไหว้ ฉันแทบจะห้ามไม่ทัน หมอคะถามอายุก่อนดีไหม สภาพฉันตอนมาหาหมอคงจะดูยายเพิ้งมาก อาจจะดูแก่กว่าอายุจริง เอ! แต่ว่าหมออาจจะมีมารยาทไหว้คนไข้ทุกคนก็เป็นได้ยกเว้นเด็กสามขวบอ่านะ ฉันจับผมทัดหูอย่างเอียงอายแอบส่งตาบลิ้งๆ จนนางพยาบาลค้อน ขวับ!

“ชื่อ พริมค่ะ คุณหมอรังสิมันต์” ฉันอ่านชื่อจริงคุณหมอที่ปักไว้บนเสื้อกาวน์ คุณหมอยิ้มและเกาแก้ม คงกำลังเขินฉันแน่ๆ ทำไมถึงดูน่ารักขนาดนี้นะ หรือว่าเขินที่ฉันเรียกชื่อจริงก็ไม่รู้ รู้งี้เรียกทั้งชื่อนามสกุลดีกว่า หมอคงได้อายจนม้วนตัวไปเลย

“เรียกหมอซันก็ได้ครับ”