III.II

เทพซูสไม่อาจเชื่อคำพูดของเทพีเฮสเทีย พยายามจะโน้มน้าวเกลี้ยกล่อมให้กลับไปโอลิมปัส โดยไม่มีเหตุผลให้น่าเชื่อถือ เทพซูสหยั่งรู้ว่าตนและเทพีเฮร่ากำลังอยู่ในวาระอันตรายยิ่ง โดยเฉพาะพระองค์รู้จักองค์จักรพรรดิ์แห่งเฮเดนมานาน หากทำศึกท้ารบมาถึงมาตุภูมิได้ องค์จักรพรรดิ์แห่งเฮเดนคงหมายหัวเทพีเฮร่า และตัวพระองค์ไว้แล้วเป็นแน่แท้

ความสงสัยนั้นอาจจะทำให้เทพซูสดำริคิดได้ว่า บางทีเทพีอเธน่ากับเทพเฮอร์เมส อาจจะกำลังเป็นองค์ประกันอยู่ในเมืองก็เป็นได้

“ดูเหมือนเจ้าจะเข้าข้างเทพีอเธน่ามากเลยนะ เฮสเทีย ทำไมเจ้าไม่ลองกลับเข้าไปในเมืองเพียงลำพัง แล้วกลับมาบอกพวกเราล่ะ ว่าสงครามจบแล้ว พวกเราทุกตนจะปลอดภัย พวกมันจะต้องคืนพลังมาให้เรา ท้ารบทวงมาตุภูมิสิ! ถึงจะเรียกว่าสมศักดิ์ศรี!!”

เทพีเฮร่าตรัสออกคำสั่งแก่เฮสเทีย ทำให้นางต้องสรวลออกมาด้วยความขบขัน เพราะเพลานี้ และสถานที่แห่งนี้ มิใช่โอลิมปัส มันนอกเหนืออำนาจทั้งปวงของเทพซูสและเทพีเฮร่าแล้ว

“เจ้าขำอะไร!!! เจ้ากำลังหมิ่นประมาทข้า... ข้าจะลงโทษเจ้าให้ทรมานชั่วกัปล์ชั่วกัลป์!!!” เทพีเฮร่ายังคงโกรธากริ้วไม่มีลดแผ่วลง ทำให้เทพซูสต้องพยายามมากขึ้น เพื่อยับยั้งอารมณ์เพลิงร้อนของนางเพลานี้ให้หนักขึ้น

“เทพีเฮร่า มารดาทั้งปวงแห่งโอลิมปัส มารดาผู้ทรงพลังอำนาจ ท่านต้องยอมรับจุดประทับที่ยืนอยู่เพลานี้ ว่าท่านไม่มีพลังอำนาจใดๆ เพราะยังถูกพวกปีศาจแห่งเฮเดนริบไปได้ แล้วจะเอาอะไรมาลงโทษข้า เพลานี้พวกเราล้วนกลายเป็นปุถุชนธรรมดาๆ ไม่ต่างกับพลเมืองในโอลิมปัส ท่านต้องยอมรับแล้วนะ เทพีเฮร่า ว่าเรามิอาจทวงมาตุภูมิได้ นอกจากยอมรับกฏใหม่จากผู้ชนะโอลิมปัส!!!”

ถึงแม้นเทพีเฮสเทียไม่เคยรบเหมือนพวกลงศึก แต่นางยังพอรู้เรื่องกติกาแพ้ชนะอยู่ ว่าจะได้รับสิ่งใดตอบแทนจากการชนะ และพ่ายแพ้... เทพีเฮสเทียยังคงแน่วแน่เชื่อว่า เทพีอเธน่ากำลังรอพวกนางกลับไปโอลิมปัสอยู่...

“ถ้างั้นเจ้ามีความคิดดีๆ ใดบ้าง เพื่อเป็นประโยชน์ต่อพวกเรา?” เทพีเฮร่ากล่าวถาม ด้วยแววเนตรเข้มขมึง ด้วยสุรเสียงแหลมกร้าว ท่าทางอันแข็งกระด้าง พร้อมจะแข้งข้อต่อทุกผู้ทุกนาม ทำให้นางไม่สบอารมณ์เพลานี้ นางสูญเสียพลังอำนาจไปแทบจะหมดสิ้น จนไม่อาจมองเห็นอะไรใดๆ ในบ่อน้ำได้อย่างเก่า

“ในฐานะประชาชนชาวโอลิมปัส ข้าจะเป็นผู้เดินทางกลับไปยังมาตุภูมิ เพื่อขอพบเทพีอเธน่าด้วยตนเอง!!!” เทพีเฮสเทียตัดสินหทัยแล้วว่า นี่เป็นการเอาชีวิตตนไปเสี่ยงทิ้งเพียงลำพัง

“เจ้าต้องวิปลาสไปแล้วแน่ๆ เจ้าอย่าไปเลยนะ ข้าขอให้เจ้าอยู่กับเราที่นี่เถอะ” เทพสงครามแอรีสไม่ต้องการให้สูญเสียเทพีไปอีกตน หลังจากพวกเขาได้ทอดทิ้งเทพีอเธน่าสู้ศึกในโอลิมปัสเพียงลำพัง ก็รู้สึกแย่พอที่หนีเอาตัวรอดมาก่อนแบบนี้

ทั้งๆ เทพทุกๆ ตน ก็รู้ที่ซ่อนที่นี่ แต่มิมีปีศาจตนใดมา นั้นก็ย่อมหมายความว่า เทพีอเธน่าคงมิยอมปริโอษฐ์บอกตามคำสัตย์ปฏิญาณต่อมาตุภูมิ เป็นเหตุเดียวที่พวกเขาเชื่อว่าเทพีอเธน่าอาจจะยังมีชีวิตอยู่

“เป็นการตัดสินหทัยแบบ นำชีวีตนถูกพิพากษาประหารโดยแท้ แต่ข้าก็เห็นด้วยนะ... ถ้าเจ้าจะกลับเข้าไปที่นั้น แล้วก็อย่าลืมนำข่าวกลับมาบอกพวกเราที่นี่ด้วยนะ ข้าจะรอ...ว่าเจ้าทำให้พวกเรากลับมาตุภูมิได้แล้วอย่างปลอดภัย!!!” เทพีเฮร่าตรัสสรวลด้วยความเห็นเชิงลบขับไล่ ให้เทพีเฮสเทียไปทำหน้าที่ๆ ควรปฏิบัติให้แก่นางบ้าง นางต้องการอำนาจและมาตุภูมิคืน ความต้องการอีกอย่างในหทัย ต้องการขับไล่พวกปีศาจแห่งเฮเดนออกจากมาตุภูมิของนางด้วย

“พระมาตุจฉา, เทพีเฮสเทีย ท่านน่าจะลองใคร่ครวญดูใหม่นะ เด็กๆ ที่นี่ต้องการท่าน...” เทพอพอลโล่ พยายามเกลี้ยกล่อมมิให้เทพีเฮสเทียไป เพราะลำพังเขาคงไม่อาจดูแลเด็กๆ เหล่านี้ได้ โดยเฉพาะมักเป็นพวกลูกครึ่งเทพที่อาศัยในโอลิมปัสทั้งนั้น

“ไม่ใช่เพราะข้าไม่รักพวกเขา ข้ารักพวกท่านทุกตน และมาตุภูมิของเรา ข้าจะเป็นฝ่ายเดินทางกลับไป เพื่อว่าเทพีอเธน่าอาจจะกำลังรอพวกเราอยู่ก็ได้ ก่อนข้าจะเดินทางกลับ... ข้าจะให้ดิมิเทอร์ซึ่งเป็นเทพีผู้ใกล้ชิดในหมู่เด็กๆ ดูแลเด็กเล็กทั้งหมดเอง ขอเพียงแค่อย่าเสียงดังใส่พวกเขาก็พอ ข้าจะเบาใจไปได้มากเลย...” เทพีเฮสเทียดำริไว้เองในหทัย แม้ว่าเบื้องหน้าอาจจะไม่มีหวังว่าจะเป็นไปอย่างที่คิด อย่างน้อยก่อนเดินทางกลับมาตุภูมิเอง ได้ฝากฝั่งเทพีซึ่งใกล้จะอยู่ในวัยแรกแย้มดรุณีที่งดงามในอีกไม่ช้านี้แล้ว คอยอยู่ช่วยเหลือเด็กเล็กทั้งหมดที่นี่

“เฮสเทีย! ข้าเกรงว่า มันจะไม่ใช่อย่างที่เจ้าคิด และข้าไม่เชื่อว่ามันจะง่ายดายอย่างที่เจ้าต้องการ” เทพซูสไม่อาจปล่อยให้เทพีเฮสเทียไปเพียงลำพัง เพื่อให้แน่ใจว่าเกิดอะไรขื้น เขาจึงคิดว่านางควรมีผู้ติดตามไปด้วย

“ท่านกำลังหมายถึงสิ่งใด?” เทพีเฮสเทียไม่แน่ใจว่า เทพซูสกำลังจะคิดทำอะไรต่อไป

“ข้าจะให้แม่ทัพมิคาเอล เดินทางไปเป็นเพื่อนเจ้า คอยดูแลเจ้าตลอดระยะการเดินทาง เผื่อว่ามีเหตุอะไรอาจจะช่วยเหลือกันได้บ้าง อย่างน้อยไม่เจ้าก็เขา จะเป็นผู้เดินทางกลับมาบอกพวกเรา...” เทพซูสมั่นใจว่า การตัดสินหทัยในครั้งนี้ จะทำให้พวกเขาได้รู้ว่าเกิดอะไรภายในโอลิมปัสบ้าง หลังจากเทพีเฮร่ามิอาจใช้พลังส่องน้ำ หยั่งรู้ได้ทุกอย่างเหมือนเก่าเก่อน นางแทบประสาทเสียสิ้น เมื่อมันไม่เหมือนเดิมหลังจากพ่ายศึกเสียมาตุภูมิ...

******

แววเนตรสุกใสดั่งอเมธิสต์ประกายทองคำ ทอดพระเนตรมาตุภูมิจุติ ฟื้นฟูสวยงามสภาพเดิม ไร้การทำศึกใด หลังจากพ่ายสงครามกับปีศาจแห่งเฮเดน หัตถ์งามกำคฑาวุธแน่น ระหว่างทอดพระเนตรงามไกลเลยออกไป นอกโอลิมปัสโพล้เพล้ยามนี้ หลังจากแยกเส้นทางกับเจ้าชายปีศาจผู้งดงาม

กายเนื้อแทบเย็นเฉียบ พร้อมภายในหทัยทรวงก็สั่นไหว ตื่นตระหนกเสียหมดความเป็นตัวของตัวเองไปเป็นบางขณะ หากไม่เรียกสติกลับคืน บางทีนางอาจจะ สูญเสียความเป็นตัวของตัวเองไปโดยไม่รู้ตัวอย่างช้าๆ

หัตถ์ว่างอีกข้างหนึ่งยกขึ้นทาบอก ตรัสบอกตนให้สงบหทัยเหมือนเก่าก่อน เวลาเคยถือครองตนในพรหมจรรย์ สายใยหนึ่งภายในทรวง รับรู้ถึงอารมณ์ของเทพีเฮสเทีย นางคงจะภาวนาอยู่แผ่วเบาจนแทบจะสัมผัสได้เพียงเล็กน้อย เทพีอเธน่ารู้สึกเบาพระทัยเมื่อรับรู้ว่า เหล่าทวยเทพปลอดภัยในเขตที่ซ่อนหลบภัย และนางยังรับปากว่าจะไม่ปริโอษฐ์เช่นเดิม

หลังจากทราบความเทพเฮอร์เมสบอกนางหมดแล้ว เหตุที่มาของสงครามอันเกิดจากความผิดมหันต์ร้ายขอเทพีเฮร่า อย่างน้อยการคืนพลังอำนาจนั้น อาจจะยังถูกระงับมิให้เทพเฮอร์เมสได้รับ เพื่อแอบคิดทำการใดบางอย่าง ซึ่งจะส่งผลร้ายต่อตัวเทพเฮอร์เมสเอง หากคิดพยายามหลบหนี หรือต่อต้าน...

เทพีอเธน่าคิดว่าเทพเฮอร์เมสน่าจะได้ออกจากที่คุมขัง พร้อมถูกกักบริเวณอยู่ภายในวิหาร รักษาบาดแผลจากศึกสงครามแล้ว จะไม่ได้รับการปฏิบัติอันโหดร้ายอีก เพียงแค่ถูกจำกัดพื้นที่ๆ เคลื่อนไหว หวังเพียงว่าเทพเฮอร์เมสจะปลอดภัยจากเจ้าชายปีศาจ กับเซเบรอส พร้อมเขี้ยวแหลมคมที่ร้อนแรง อันเต็มไปด้วยเพลิงลาวาในกายหมาสามหัว

“อย่ากลับมา!” เทพีอเธน่าหยั่งรู้ได้ว่า เทพีเฮสเทียกำลังเคลื่อนไหว เดินทางออกจากที่ซ่อน อาจจะต้องหาหนทางบังกายซ่อนนาง หากว่าเทพีเฮสเทียจะเดินทางมาถึง... เทพีอเธน่าเริ่มครุ่นคิดหนัก กลัดกลุ้มจนเผลอเม้มโอษฐ์เข้าหากันอย่างลืมตัว แววเนตรสั่นไหวด้วยความกังวลปรากฏบนเรือนพระพักตร์ นางต้องลดอาการตระหนักของนางไว้ เพื่อมิให้เจ้าชายปีศาจสังเกตพบในวันพรุ่ง!

******