III.III

วิหารอันแสนงดงามใหญ่โตสูงตระหง่าน ไร้เทพองครักษ์ และผู้ครอบครองนครโอลิมปัสคนเก่า บัดนี้แล้ว ผู้พิชิตหุบเขาโอลิมปัสได้เดินทางมาถึงที่พำนักใหม่ พร้อมจะสืบหาเหล่าทวยเทพทั้งหลาย ว่าพวกเขาหลบซ่อน ณ ที่ใด...

ในเมื่อไม่มีทวยเทพหรือประชาชนชาวโอลิมปัสตนใด ให้ความร่วมมือได้ เจ้าชายปีศาจเลเวอรัสคงต้องหาทางด้วยพระองค์เอง ไม่มีเหตุใดจะทำให้พระองค์ประสบความล้มเหลว หากประสงค์สิ่งใดแล้วพระองค์จะต้องได้ในสิ่งที่ประสงค์ทุกอย่าง

“บ้านสวย แต่เย็นไปหน่อย ข้าขอราชานุญาติทำให้อุ่นซักหน่อยได้มั๊ย? ฝ่าบาท!!!” ฮาเดส หมาสามหัวเผ่าพันธ์เซเบรอส กล่าวขานน้ำเสียงเริงร่า ทำให้เจ้าชายปีศาจอมยิ้มสรวลออกมาเบาๆ ปล่อยให้เซเบรอสพ่นไฟออกมาแผดเผากองเตียงนุ่มๆ ขาวสะอาดเต็มไปด้วยไฟระอุอันร้อนแรง เปลวไฟร้อนแทบสูงระเพดานบนจนเกือบเขม่าไหม้ ความสูงของเพดานเกือบเทียบเท่าปีศาจขนาดเล็กยืนต่อตัวสูงขึ้นไปกันห้าตน

“ข้ารู้สึกดีขึ้นมาก ว่าเรากลับมาอยู่บ้านอย่างแท้จริง” เจ้าชายปีศาจเลเวอรัสตรัสขบขัน เพราะนั้นหมายถึงภายใต้ปราสาทใหญ่ขององค์จักรพรรดิ์ มีธารลาวาหลั่งไหลเป็นพลังงานอยู่มากมาย และร้อนอบระอุอยู่มากเสียแทบอาศัยอยู่ไม่ได้ แต่สำหรับเซเบรอสแล้ว มันคือที่นอนอันแสนสุขของเขาเลยทีเดียว

“ท่านจะพำนักที่นี่จริงๆ รึ? ฝ่าบาท?” เซเบรอสนอนเกลือกกลิ้งคลุกเถ้าถ่านไปมาจนละอองธุลีเถ้า ปลิวสไวบนอากาศที่หนักกว่า เปลวเพลิงสว่างเบาๆ สีแดงจุดเล็กๆ ปลิวไปกับสายวายุนำพา ทำให้เรือนวรกายซึ่งกำลังเดินเยื้องย่างไปยังบัลลังค์ของเทพซูสอย่างช้าๆ ปรากฏชัดเจนต่อวรกายเจ้าชายอย่างชัดเจน

“ข้าคือเจ้าของที่นี่แล้ว และเพลานี้... ข้าคือ ผู้ครอบครองโอลิมปัสตนใหม่อย่างแน่แท้!!!” เจ้าชายปีศาจเลเวอรัส ประกาศก้องอีกครั้ง หลังจากประทับพระที่นั่ง วรกายลง ณ บัลลังค์ของเทพซูส มันจะต้องยอมรับเจ้านายตนใหม่ โดยเปลี่ยนสีบัลลังค์ทองคำประกายขาวมุกนั้น แปรเปลี่ยนเป็น บัลลังค์ขนนกอันนวลนุ่มสวยงามกว่าเดิม พร้อมกับแสงสว่างดั่งอาทิตย์ สุกสกาวยิ่งกว่าดวงอาทิตย์จากเทพอพอลโล่

วิหารของเทพซูสได้เปลี่ยนรูปลักษณ์ตามแบบที่เจ้าชายปีศาจปรารถนา วิหารตามแบบฉบับดั้งเดิมของเก่า เปลี่ยนโฉมไปตามความประสงค์ของเจ้าชาย ลักษณะบิดเบี้ยวเปลี่ยนโครงสร้าง จากกล่องใหญ่สีขาวเหลี่ยมดุจหีบมุกบรรจุของ เพลานี้มันได้แปรสภาพดั่งปราสาทสูงใหญ่ ไม่ต่างจากมาตุภูมิจุติเดิมเมืองเฮเดน

สูงใหญ่สวยงามดุจคริสตัลประกายรุ้ง ดั่งแสงอัญมณีท่ามกลางวายุ แข็งแรงแกร่งกว่าพื้นอิฐและหินจากขุนเขา เพราะปราสาทคริสตัลของเจ้าชายปีศาจเลเวอรัส มันคืออัญมณีสว่างสไว สวยงามจนทำให้ผู้พบเห็น ชื่นชมหลงใหล

ความสุกใสเจิดจรัสนี้ กระจัดกระจายสาดแสงออกจากปราสาทคริสตัล แปรสภาพจากวิหารเดิมไปแล้ว แสงสะท้อนกับดวงอาทิตย์กำลังสะท้อนแสงหลากสีรุ้งนี้ ไกลออกไปจนมองเห็นได้ทั่วทั้งโอลิมปัส

ชาวเมืองโอลิมปัสเดิมได้เห็นแล้วว่า เจ้าชายปีศาจผู้ยึดวิหารเทพซูสไปแล้ว บัดนี้ได้แปรเปลี่ยนกลายเป็นคริสตัลสูงตระหง่าน แทนที่จะรู้สึกเสียขวัญสลดหทัย พวกเขากลับดีใจเมื่อผู้ครองนครตนใหม่ มอบความเมตตาช่วยเหลือ ดูแลอย่างจริงใจ

เช่นนี้แล้ว ชาวเมืองโอลิมปัสจะต้องการเทพซูสและเทพีเฮร่าอีกรึ? ในเมื่อบนเรือนหน้าของพวกเขาพบแต่ความสุขที่มากกว่าเดิม หลังจากเคยเกรงกลัวคำขู่ขวัญจากเทพซูส หากพวกเขามิยอมทำตามคำสั่ง...

แสงสว่างอันอบอุ่นเสียสัมผัสได้ ทำให้เทพีอเธน่ารู้สึกได้ถึงความเมตตา และความเป็นธรรมหลังพ่ายศึก ภายในทรวงหทัยนาง มีแต่ความคิดที่ขัดแย้งเกิดขึ้นพร้อมกันทั้งสองสิ่ง จะต้องหาเหตุผลที่ดีที่สุด เพื่อให้นางยอมรับให้ได้ในเวลานี้แล้วว่า มาตุภูมิโอลิมปัสไม่เหมือนเก่าก่อน นางควรจะหาทางทวงบ้านคืน พร้อมนำพาบิดากลับมา หรือนางควรยอมรับผู้ครอบครองนครตนใหม่ แล้วนำบิดาของนางกลับมารับชะตากรรม

ด้วยเหตุผลสองสิ่งนี้ ที่ทำให้เทพีอเธน่าต้องครุ่นคิดตระหนักจนแทบปวดเศียรพอสมควร สิ่งหนึ่งที่เทพีอเธน่ารู้สึกได้อย่างชัดเจน เทพีเฮสเทีย... กำลังพยายามเดินทางกลับมายังมาตุภูมินี้ เพื่อเจตนาบางสิ่งที่นางมีเจตจำนงค์อันแรงกล้าบางอย่าง... เทพีอเธน่าแอบหวังว่า จะบังกายนางได้ โดยมิให้เจ้าชายปีศาจล่วงรู้... หากเทพีเฮสเทียเดินทางกลับมาถึงที่นี่ได้จริงๆ

******