บทนำ 2.3 - สงครามชี้ชะตาโอลิมปัส

เทพีอเธน่ายังคงอยู่ปักหลักสู้ศึกไม่เคลื่อนหนี แววพระเนตรมองหาอริอยู่หลายที ยังคงเห็นพาหนะสามหัวอันน่าเกรงขามปักหลักที่เดิม ผู้ประทับตรงนั้นคือผู้ใดฤๅ ท่าทางเขาไม่น่าเหมือนพวกปีศาจ แต่ทรงพาหนะสามหัวพ่นไฟ

เพลานั้นเองเกราะเวทย์ของเทพีเฮร่าเริ่มเสื่อมถอย รอยร้าวเกิดแตกเป็นวงกว้าง เกราะเวทย์สลายเพราะรับแรงเสลดมังกรอันร้อนแรงหนักหนา ก้อนเพลิงใหญ่ดุจอุกกาบาตถล่มเมืองโอลิมปัส มอดไหม้ไปทุกขณะ ทุกๆ วิหารถูกโจมตีทำลายเป็นอย่างแรก ตามด้วยเสบียงคลังแสง และวิหารต่างๆ ถูกทำลายด้วยเพลิงลาวาจากมังกรหลายตัวรุมคายเสลดมังกรออกมา

หัวจิตหัวใจของเทพีอันอเธน่าเริ่มเต้นแรง คงเป็นเพราะศึกนี้หนักหนาเกินกว่าจะต้านไหว ถึงอย่างไรนางจะต้องหาทางรักษาเมืองให้เต็มที่สุดใจ เมื่อหันมองมาอีกครา ทัพทวยเทพหลายกองแตกพ่าย กระเจิงเพราะไฟมังกรโจมตีดุจดาวตกอันทรงพลัง มีเพียงโล่ใหญ่คุ้มครองกายที่กันไฟจากมังกรได้ แต่มิอาจคุ้มครองโอลิมปัสได้ทั้งหมด จึงถูกไฟบรรลัยกัลป์แผดเผา

แววพระเนตรงามกำลังมองมาตุภูมิจุติ แปลสภาพเปลี่ยนไปดังเพลิงมฤตยูเผาผลาญ ทุกสิ่งทุกอย่างแปรสภาพกลายเป็นถ่าน ละลายไปกับความร้อนยิ่งกว่าลาวาจากหุบเขา ความกล้าหาญมากมายกำลังมลายสิ้นดุจเพลิงพราก นางไม่มีวันจากบ้านเกิดเป็นแน่แท้...

เทพซูสและเทพีเฮร่าเห็นท่าจะทำสงครามในครานี้ต่อไปไม่ไหว ในเมื่อรวมกำลังถึงเพียงนี้ ยังไม่อาจต้านกองทัพปีศาจแห่งเฮเดนได้ จึงได้ฉวยโอกาสนี้ เผ่นหนีออกจากสงครามเพื่อรักษาชีวี มิให้เทพอื่นใดได้รู้ว่าพระองค์ทั้งสองหนีหายไปเมื่อไหร่ แม่ทัพใหญ่มิคาเอลเห็นท่าจะสู้ต่อไม่ไหวจึงรีบเผ่นหนีเช่นกัน เทพอพอลโล่ต้านศึกปีศาจรุมทึ้งเพียงลำพังไม่ได้อีกแล้ว เห็นทีจะต้องเผ่นหนีเอาตัวรอด เฉกเช่นบิดาในเพลานี้

เพียงแววพระเนตรของเทพีอเธน่าเหลือบหันไปมองรอบด้าน ยามนี้เหล่าทหารโอลิมปัสมากมาย กำลังถูกรุมกินโต๊ะ แยกร่างเป็นเศษเนื้อ เทพสงครามแอรีสยังคงสู้ศึกมิล่าถอย ยามถูกรุมทึ้งจากปีศาจมากมาย ยังคงสลายพวกเขาด้วยกำลังเทพ แต่พวกมันช่างมีมากมาย เหลือเกินกำลังเทพแอรีสจะรับหัตถ์ไหว เทพสงครามเริ่มบาดเจ็บจนคะนึงถึงชีวีให้อยู่รอด หทัยตริตรองแล้วว่าควรเผ่นหนี

เทพีวีนัสสู้จนธนูคู่กายหักคาหัตถ์ แม้จะใช้อาวุธกริซสั้นยังแตก เพราะเกราะทหารปีศาจแข็งยิ่งกว่าเหล็กกล้า เทพีพรานสาวเห็นทีจะอยู่ต่อไปมิได้ จึงรีบเผ่นหนีตามหลังเทพแอรีสก่อนจะหลบหนีไม่ได้เสียก่อน...

ปล่อยให้เทพีลูกครึ่งเทพอยู่สู้เพียงลำพัง รู้สึกถึงการสูญเสียเหลือคณานับอย่างใหญ่หลวง แต่นางมิอาจทิ้งมาตุภูมิจุติแห่งนี้ได้ ดีกว่าเผ่นหนีให้เสื่อมเกียรติ ถูกหัวเราะเยาะเพิ่มเพราะปราชัย นางมิยอมให้ใครทำเช่นนั้นมากไปกว่านี้

เทพีผู้ถูกทอดทิ้งเริ่มลุกขึ้นสู้ ต่อให้ต้องเจอกับทัพมากหลักแสนล้านโจมตีแค่ไหน นางตั้งใจไว้แล้วว่าจะสู้จนตัวตาย การรบดั่งสตรีถือโล่คงต้องออกโรงเต็มกำลัง พลังมากมายจากคฑาในมือเริ่มทำงาน ส่องแสงระยิบระยับงามตา ปลิดชีพเป้าหมายเป็นวงกว้าง เพียงเล็งปลายคฑาไปที่ใด เหล่าปีศาจมากมายต้องล้มตายในเพลาพลัน

แต่ถึงกระนั้นพวกมันยังลุกขึ้นมาจากความตาย พร้อมนับอีกหมื่นล้านโจมตีเข้ามาไม่ขาดสาย นางต้องเตรียมเขตป้องกันตน ด้วยโล่ส่วนพระองค์ ทั้งปีศาจเบื้องหน้าพระพักตร์ และไฟลาวาจากมังกรเบื้องบน

เจ้าชายปีศาจทอดพระเนตรแล้วว่า เหล่าทวยเทพยังสู้ไม่ทันไร ต้องพ่ายศึกเริ่มต้นด้วยเผ่ามังกรจากน่านฟ้าเป็นทัพแรก เพียงทวยเทพเสียขวัญจนแตกกระเจิง หนีตายกันจ้าล่ะหวั่น ยามนี้เหลือเพียงเทพีผู้ปักหลัก ต่อสู้ต้านปีศาจเพียงลำพัง

แววพระเนตรสีทองเหลือบมองสูงไปทางจักรพรรดิ์ พระบิดาของเจ้าชายรูปงามหันมาสบพระเนตร พลางพยักพระพักตร์ราวกับบอกความนัยด้วยการความคิด เจ้าชายรูปงามปีศาจจึงรับบัญชานั้น เริ่มเคลื่อนย้ายพาหนะสามหัวพ่นไฟ ออกบุกด้วยตนเองสู่หุบเขาโอลิมปัส

ฮาเดส คือเซเบรอส [9] ที่ดุร้าย วิ่งเร็วด้วยขาแข็งแกร่งทั้งสี่ พร้อมกรงเล็บที่แหลมคม พร้อมทะยานความเร็วพุ่งมายังหุบเขาดุจวายุโหมกระหน่ำ หุบเขาแค่นี้ไม่อาจทำอะไรเซเบรอส หมาเพลิงสามหัวได้ สี่ขากรงเล็บคมวิ่งขึ้นสู่หุบเขา ปีนป่ายอย่างง่ายดายราวกับหุบเขาคือพื้นดิน แววเนตรสีม่วงอมทองกำลังสั่นไหว เมื่อเห็นความน่ากลัวของเซเบรอสกำลังวิ่งขึ้นมา ยามนี้นางจะต้องหาทางหนีจากจุดเดิม ให้ห่างไกลมากยิ่งขึ้น

แต่เมื่อมองไปทั่วโดยรอบ ทหารเทพโอลิมปัสถูกกัดกินแทบจนเกือบหมดแล้ว เหลือเพียงเทพที่ไม่ได้หนี ไม่ได้สู้ ยืนอยู่ในเมืองอย่างหวาดกลัว ชาวโอลิมปัสมิได้ถูกทำร้าย เพราะไม่ใช่เป้าหมายหลักของเหล่าปีศาจ อีกทั้งไม่ได้จับอาวุธลุกขึ้นสู้ พวกเขาจึงเก็บตัวอยู่ในเคหะสถาน โดยไม่ได้ถูกโจมตีจากทัพมังกรเบื้องบน

เทพีอเธน่ากำลังพะว้าพะวง จะช่วยเหล่าเทพในเมืองก่อนหรือหนีเอาตนรอด เพลานี้ทัพมังกรร่อนลงสู่พสุธาโอลิมปัส กำลังรายล้อมรอบหุบเขาจนมิอาจปล่อยให้เทพสักคนได้เล็ดลอดหนี ท่ามกลางศึกเต็มไปด้วยเผ่าปีศาจมากมาย กำลังรายล้อมเทพีครึ่งเทพ ตกอยู่ในวงล้อมเพียงลำพัง

พวกปีศาจมากมายรายล้อมไปทั่วโอลิมปัส มิได้อยากกำจัดนาง เพราะลูกครึ่งเทพมิใช่เป้าหมายหลักของพวกเขา เทพเฮอร์เมส [10] กำลังเตรียมสยายปีกสะบัดหนี โชคดีที่เจ้าชายปีศาจรูปงาม ดักจับไว้ได้ก่อนเผ่นทัน

“ปล่อยข้า!!! เจ้าพวกป่าเถื่อน” แม้พยายามดิ้นรนแต่ก็มิอาจสะบัดปีก เจ้าชายปีศาจมิยอมให้เทพเฮอร์เมสหลบหนีไปได้ พระองค์จึงจัดการกับเทพองค์นี้ก่อน ขนนกงามภายใต้หัตถ์เจ้าชายปีศาจคู่นี้ เด็ดถอนปีกออกง่ายดายเพลานั้น มังกรตัวน้อยมากมายบินมาทั้งฝูง เพื่อรุมทึ้งปลายพระบาทให้บาดเจ็บจนเลือดสีทองหลั่งไหล เทพเฮอร์เมสบาดเจ็บพลัน หมดแรงสู้ไร้หนทางหนี ถูกจับเป็นในสงครามครานี้ ไม่รู้ว่าชะตากรรมจะต้องวายชนม์หรือ กลายเป็นองค์ประกัน

******

[9] เซเบรอส คือสุนัชไฟสามหัวที่ดุร้าย ร่างกายดำทมิฬ มีเพลิงร้อนภายในร่างกายดุจลาวา ชอบพ่นไฟกัดกินวิ่งด้วยเท้าหนาร้อน เหยียบย่ำที่ไหน ความร้อนจากปลายเท้าจะทิ้งเถ้าถ่านเป็นรอยเท้า ร่างใหญ่แข็งแกร่ง ไม่มีอะไรทำร้ายเขาได้ นอกจากความเย็นเยือกหนาวเหน็บน้ำแข็งเท่านั้น ที่ทำให้เซเบรอสนอนหลับนิทราในเพลานั้น

[10] เทพเฮอร์เมส เทพบุตรรูปงาม ผู้นำสาส์นเหล่าทวยเทพ รักอิสระ ชอบผจญภัย มีเรือนพระเกศาสีน้ำตาลไหม้ดั่งเปลือกไม้ ดวงเนตรสีเขียวดุจใบไม้เขียวสีอ่อน เรือนโอษฐ์หวานละมุน พร้อมรูปกายงดงามร่างเล็ก ดั่งหนุ่มน้อยรักสนุก ในศึกนี้พระองค์มิอาจต่อสู้รบเคียงบ่าเคียงไหล่ ได้แต่แอบดูการรบ อยู่ห่างๆ แต่กลับหนีเอาตัวรอดไม่ทัน