Love plan ผิดแผน แพลนรัก บทที่ 6

ซูฉิงลี่ยิ้มกว้าง “เธอสิถึงจะเป็นคนที่รู้ใจฉันที่สุด มิสู้เราสองคนแต่งงานกันเลยเป็นไง”

โจวเสี่ยวกลอกตา ไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะยอมรับออกมาหน้าตาเฉยว่าเฟิงฮั่นไม่ได้ดึงดูดความสนใจจริงๆ “ว่าแต่เรื่องที่หน้าทางเข้านั่นมันอะไรกัน”

“เธอยังจะมีหน้ามาพูดถึง เพิ่งทำลายวาสนาดีๆ ของคนอื่นเขาแท้ๆ”

“หมายความว่ายังไง ยังมีใครที่จะเป็นวาสนาดีๆ ของเธอมากไปกว่าประธานเฟิงฮั่น”

อยู่ๆ ซูฉิงลี่ก็มีท่าทีจริงจัง “เธอว่าฉันกับเขามีวาสนาต่อกันมั้ยเมื่อเช้าเจอกันที่ร้านกาแฟ ตอนเย็นก็มาเจอกันที่นี่อีก”

“ใคร? หรือว่าปิศาจในคราบเทพบุตรคนนั้น”

เห็นเพื่อนดีดนิ้วดังเปาะ โจวเสี่ยวยกมือขึ้นนวดขมับ “ให้ตายเถอะคุณหนูซู เธอหมกมุ่นกับนิยายที่เธอแปลให้น้อยๆ หน่อยดีมั้ย”

“ฉันจริงจังนะ ได้ยินว่าเขาเป็นถึงศาสตราจารย์สอนหนังสือในมหาวิทยาลัย S หล่อเหลา สุขุม ดูลึกลับ” พูดจบก็หัวเราะเมื่อเห็นสีหน้าเพื่อนสาว “เอาเถอะไม่ล้อเธอเล่นแล้ว” พูดจบก็เลิกคิ้วด้วยท่าทางแปลกๆ “เขาเองก็มางานนี้?”

“ใคร” โจวเสี่ยวมองตามสายตาเพื่อนสาว “เอ๋ หรือว่า...เป็นเขา?” จำได้ว่าเขาก็คือชายหนุ่มที่หน้าทางเข้าเมื่อครู่

ไม่ต้องสงสัยเลยเมื่อเห็นท่าทีของซูฉิงลี่ ชายหนุ่มสวมสูทที่เดินเข้ามาในงานก็คือศาสตราจารย์เฉิงนั่นเอง เพียงแต่...เขาเกี่ยวข้องอะไรกับงานเลี้ยงในวันนี้สองสาวล้วนบอกไม่ได้

โจวเสี่ยวหรี่ตาลง “อืม...ปิศาจในคราบเทพบุตร”

ซูฉิงลี่หัวเราะ “บุคลิกของเขาดูน่าสนใจใช่มั้ย แต่ก็นั่นละบางทีอาจเป็นแค่เปลือกนอก ฉันว่านะท่าทางแบบนั้นของเขาคงเพราะอยากกันคนทั้งโลกออกไป”

“เป็นคนประเภทโลกส่วนตัวสูงสินะ”

“ก็...ประมาณนั้น”

“ฟังดูคุ้นๆ เหมือนคนแถวนี้เลย” โจวเสี่ยวมองกลับมายังซูฉิงลี่ “เลิกมองได้แล้ว ถ้าจริงจังก็ดักตีหัวลากเข้าห้องไปเลย เลือกเอาสักห้องที่นี่เลยสิ” พูดจบก็ถลึงตามองเมื่อซูฉิงลี่พยักหน้าคล้ายกำลังเห็นด้วย “ฉันกำลังประชด!!”

“เอางี้นะ สาบานด้วยตารางงานอันเต็มแน่นของฉัน ถ้าฉันได้เจอเขาอีกภายในเวลา...” ซูฉิงลี่ครุ่นคิดครู่หนึ่ง “สองวัน ถ้าภายในสองวันนี้ฉันได้เจอเขาอีก ฉันจะแบ่งตารางงานแต่ละวันของฉันเดินหน้าจีบเขา”

“เขายังโสด?”

“อ้อ เรื่องนั้นยังไม่รู้”

โจวเสี่ยวหลุดหัวเราะ “ให้ช่วยสืบมั้ย”

“เอาเป็นว่าหลังจากสองวันถ้าไม่ได้เจอก็ปล่อยผ่าน ถ้าได้เจอค่อยสืบว่าโสดหรือไม่โสด ถึงตอนนั้นก็เพิ่มเข้าไปในตาราง...”

“ให้ตายเถอะ เธอจะอะไรกับตารางชีวิตนักหนา ไม่รู้หรือไงว่าบางทีการใช้ชีวิตแบบไม่มีแบบแผนก็เป็นรสชาติชีวิต”

ซูฉิงลี่ยังคงมองไปยังศาสตราจารย์เฉิงคนนั้น แม้ว่าในใจจะรู้สึกสนใจเขา แต่เอาเข้าจริงก็ไม่ได้คิดจะตามตอแยอีกฝ่ายอย่างที่พูด

เธอเพิ่งเลิกกับเกาอวี้ได้ไม่นานจึงไม่ได้คิดจะคบใครในช่วงเวลาอันสั้นนี้ แม้ไม่ได้คิดจะปิดกั้นตัวเองแต่ก็ยอมรับว่าเกาอวี้ทำให้เธอเข็ดเรื่องความรักอยู่ไม่น้อย

ขนาดยังไม่ได้เปิดเผยถึงตัวตนเบื้องหลังความเรียบง่ายของตัวเอง เธอก็ถูกเกาอวี้นอกใจหนีไปมีอะไรกับเพื่อนอีกคนเสียแล้ว หากยิ่งเปิดเผยเธอก็คงไม่เห็นธาตุแท้ของเขาแน่ๆ ยิ่งไม่ต้องคิดถึงการเริ่มต้นใหม่กับคนแปลกหน้า...

หญิงสาวไม่ได้คาดคิดเลยว่าสิ่งที่เธอพูดเล่นๆ เรื่องเกี่ยวกับวาสนานั้นบางทีมันก็มีอยู่จริง หรือหากจะเรียกว่าความบังเอิญ หรือความซวยก็ไม่ผิดนัก

เพราะในขณะที่เธอกำลังวางแผนเปลี่ยนตารางชีวิตเล่นๆ เธอกลับไม่ได้รู้ตัวเลยว่าเผลอเดินเข้าไปในกับดักของใครบางคนอยู่