Love plan ผิดแผน แพลนรัก บทที่ 3

“ดังนั้นคุณจะบอกว่าชอบเพราะมือของผมน่ามอง?” เกาอวี้แค่นหัวเราะ “รู้ตัวมั้ยทุกครั้งที่เจอกัน คุณจะเอาแต่มองมือผมมากกว่ามองหน้าด้วยซ้ำ”

“ฉันเคยบอกแล้วเหตุผลที่ฉันคบกับคุณ ฉันไม่เคยปฏิเสธว่าชอบมือของคุณ คุณเองก็เคยบอกว่ารับได้ ตอนนี้จะบอกว่ารับไม่ได้?”

เกาอวี้นิ่งไปครู่หนึ่ง

หญิงสาววางโกโก้ร้อนในมือลง “คุณพูดถูก เป็นฉันที่ไม่เคยเปลี่ยนไปจริงๆ”

ชายหนุ่มไม่ได้พูดอะไรอีก ความหมายที่กินวงกว้างของหญิงสาวทำเอาเขาพูดไม่ออก เพราะทุกอย่างเป็นความจริง ตั้งแต่คบกันซูฉิงลี่ไม่เคยเปลี่ยน เคยเป็นอย่างไรก็ยังคงเหมือนเดิม เป็นเขาเองต่างหากที่เริ่มไม่พอใจกับสิ่งที่เคยชอบ

เป็นเขาเองที่เริ่มมองผู้หญิงคนอื่น

และเป็นเขาเองที่นอกใจจนเป็นฝ่ายเอ่ยปากบอกเลิก

ถึงอย่างนั้นไม่รู้เพราะอะไรเขาจึงยังคงเจ็บแปลบทุกครั้งที่คิดถึงแฟนเก่าคนนี้...ซูฉิงลี่

ระหว่างทั้งสองถูกกั้นกลางด้วยความเงียบและความห่างเหิน เกาอวี้รู้สึกอึดอัดจนไม่รู้ว่าควรพูดอะไร ลึกๆ เขาเองก็ยอมรับว่าทุกอย่างมาถึงจุดนี้เพราะตัวเขาเอง

เสียงมือถือของหญิงสาวสั่นรัวบอกว่ามีคนโทรเข้า ซูฉิงลี่รับสายนั้นด้วยท่าทีเฉยชา ชายหนุ่มเหลือบมองเบอร์โทรเข้าโดยไม่ได้ตั้งใจ เขาถอนใจออกมาทีหนึ่ง

“ว่าไงคุณบอกอ”

คนในสายเขาคุ้นเคยดีเพราะอีกฝ่ายคือหนึ่งในเพื่อนสนิทของซูฉิงลี่ ความรู้สึกวูบหนึ่งในใจของเขาบอกว่าเขาไม่ได้ทำอะไรผิด ทุกคนล้วนมีสิทธิ์เลือกสิ่งที่ดีที่สุดให้ตัวเอง

เขาจบการเงินเกียรตินิยมอันดับหนึ่ง แม้ฐานะที่บ้านไม่ได้ร่ำรวยแต่ก็ไม่ถือว่าลำบาก การงานหลังจากเรียนจบโทหรือก็มั่นคงอยู่ในระดับที่ดี

เขาไม่เข้าใจเลยว่าเพราะอะไรทุกครั้งที่เขาขอให้ซูฉิงลี่หางานทำเป็นหลักแหล่ง ทั้งที่อีกฝ่ายมีปริญญาโทในมือถึงสองใบ ทั้งยังเป็นภาษาต่างประเทศ แต่หญิงสาวกลับเอาแต่บอกว่านี่คือสิ่งที่เธอทำแล้วสบายใจ

ให้ตายเถอะ...เขาไม่เข้าใจเลยว่านักเขียนหรือนักแปล มันจะสามารถเลี้ยงชีพได้นานเท่าไหร่กันเชียว

มองดูเสื้อผ้าและกระเป๋ารองเท้าที่เธอบอกว่าซื้อออนไลน์จากเน็ต เขาคิดว่ามันน่าจะเป็นของก็อปเพราะไม่มีความรู้เรื่องเหล่านี้นัก รายได้น้อยนิดจะซื้อของแบรนด์เนมดังๆ ได้อย่างไร...

“ฉันต้องไปแล้ว” ซูฉิงลี่พูดจบก็ลุกขึ้นยืน

“ฉิงลี่...ผม...”

“ลาก่อนค่ะ”

มองแผ่นหลังของแฟนเก่าเดินออกไปด้วยท่าทีเย็นชา เกาอวี้ทำได้แค่ถอนหายใจ เขาเพียรบอกตัวเองซ้ำๆ ว่าเขาตัดสินใจถูกแล้ว หรั่นฉีเป็นลูกสาวของประธานบริษัทตระกูลหรั่น อีกฝ่ายสามารถเกื้อหนุนเขาได้ทุกทาง เทียบกันแล้วสิ่งที่เสียไปเขาก็ได้รับการทดแทนเป็นสิ่งที่ดีกว่า

เพียงแต่...เพราะอะไรหัวใจของเขาจึงยังคล้ายกับมีช่องว่างที่ไม่อาจเติมเต็มแบบนี้อยู่...

หลังอารมณ์เสียแต่เช้าเพราะเจอแฟนเก่า ซูฉิงลี่เปิดประตูเข้าไปในห้องพักซึ่งอยู่บนชั้นสองของร้านกาแฟ The Café

ตึกนี้แบ่งออกเป็นสองส่วน ชั้นล่างแบ่งให้เช่าเปิดร้านกาแฟ ส่วนชั้นบนเป็นห้องพักซึ่งแบ่งเป็นสองห้องนอน สองห้องน้ำ ห้องนั่งเล่น รวมไปถึงห้องครัวและระเบียงด้านข้าง นับจากเรียนจบโทหญิงสาวก็อยู่ที่นี่มาโดยตลอด นับเวลาจนถึงตอนนี้ก็เกือบหกเดือนแล้ว

“เสียวเสี่ยว รู้มั้ยว่าเมื่อครู่ฉันเจอใคร”

“ใคร แฟนเก่าเฮงซวยของเธอคนนั้น?”

“แหม ทำไมเธอไม่เปลี่ยนอาชีพไปเป็นหมอดูเสียเลยละ”

โจวเสี่ยวหัวเราะ “น้ำเสียงของเธอมันบอกว่ากำลังหงุดหงิด เช้าๆ หลังจากส่งต้นฉบับแบบนี้เธอควรอารมณ์ดี ไม่เห็นต้องเดาเลยว่าใครทำให้เธอเซ็งแต่เช้าแบบนี้”

ซูฉิงลี่ถอนหายใจจนนับครั้งไม่ถ้วน ในมือยังคงถือสมาร์ทโฟนตกรุ่นที่หลายคนไม่ใช้กันแล้ว ในสายก็คือโจวเสี่ยว เพื่อนสนิทหนึ่งเดียวที่ไม่ว่าที่ไหนเมื่อไหร่ก็ไม่เคยหนีหาย