บทที่ 7.1 ผู้หญิงที่อยากปกป้อง

ร่างสูงในชุดเสื้อยืดสีดำ ยืนแผ่รัศมีความหล่อเหลาผ่านความมืด ริมฝีปากหนาพ่นควันบุหรี่ลอยตลบอบอวลไม่ไกลจากเธอนัก

!! อึก !! ไนท์อาที่เห็นเจเลอร์ตรงหน้า ร่างบางถึงกับสะอึก ไนท์อาลุกขึ้นจากม้านั่ง ทว่าขณะที่ร่างบางถอยหลังหนีเขานั้น

“เธอ กำลังหลบหน้าฉัน”

“อ่า...ฉันเปล่านะคะ” ไนท์อาตอบน้ำเสียงสั่นไหวอย่างไม่เป็นตัวเอง ให้ตายสิทำไมฉันต้องมีพิรุธด้วย

!! พรึ่บ !! เจเลอร์ไม่พูดเปล่า ทว่ามือหนากับกระชากข้อมือคนตัวเล็ก

!! ตึก !! ไนท์อาถอยหลังจนกระทั่งแผ่นหลังบางติดผนังด้วยความกลัว

“คิดว่า ฉันจะเชื่อเหรอ”

“อะ...อืม”

ทว่าในจังหวะนั้นเขากับชูยางรัดผมอันคุ้นตาขึ้นมา

“ห๊ะ...” ดวงตาเรียวสวยเบิกกว้างด้วยสีหน้าตกใจสุดๆ

“ของเธอใช่ไหม”

“ใช่...แล้วมันไปอยู่กับพี่ได้ไง”

“ฉันเจอมันหล่นที่หน้าห้อง 325 น่ะสิ” ไนท์อายกมือขึ้นมาปิดปากด้วยสีหน้าตกใจสุดๆ เขารู้งั้นเหรอว่าฉัน

“ในห้องนั้น เธอไปเห็นอะไรมา” เจเลอร์ไม่พูดเปล่า มือหนาจับเข้าที่คอเสื้อคนตัวเล็ก เขาในตอนนี้น่ากลัวมาก ความหล่อของเขาแฝงไปด้วยนัยน์ตาดุดัน

“ฉัน เปล่านะคะ”

“จะแถ...”

“ฉัน ไม่เห็นอะไรเลย ก็แค่พวกพี่สองคนจูบกัน” ไนท์อาที่หลุดปากไปเช่นนั้น ร่างบางถึงกับหลับตาปี๋ด้วยความกลัว ฉันพูดบ้าอะไรออกไป

‘ซวยแล้วไหมฉัน’

“เธอต้องการอะไร ใครจ้างเธอมา” เจเลอร์ไม่พูดเปล่า ทว่ามือหนากับกระชับคอเสื้อคนตัวเล็กขึ้น

“จ้าง ฉันเปล่านะคะ”

“ซาแซง”

“ไม่ใช่”

“ฉันไม่ใช่พวกซาแซง หรือแอนตี้แฟนอะไรทั้งนั้น” ไนท์อายืนยันคำเดิม

“ฉันจะเชื่อเธอ ได้ไง”

“ฉันสาบานได้ค่ะ ฉันไม่ได้ตั้งใจดูพวกพี่จูบกันจริงๆ แค่บังเอิญผ่านไปเห็นเท่านั้น” ในเมื่อประตูปิดอยู่ ถ้าเธอไม่ใช่สายเผือก ยัยนี้จะเห็นได้ไง เขาไม่ใช่คนทำอะไรโล่งแจ้ง ยิ่งโบนิตาเป็นคนดัง ยิ่งเป็นไปไม่ได้ที่เราจะทำอะไรประเจิดประเจ้อ

“ถ้าเรื่องฉันและโบนิตาหลุดออกไป ฉันเอาเธอตายแน่ ยัยแว่นหน้าจืด” เขาขู่เธอ พร้อมกับยอมผละออกจากตัวเธอ

ทว่าขณะที่ร่างสูงเดินออกไปนั่น ไนท์อากำมือแน่นด้วยความโกรธจัด

“พี่ว่าหนูจืด พี่ชิมหนูยัง” ทำเอาคนโดนยัยจืดถฃ ถึงกับหันควับมอง

ไนท์อา ฉันต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ นี้ฉันพูดบ้าอะไรออกไป อยากจะตบปากตัวเองให้ปากแตก มือเรียวกำกระโปรงแน่น สายตาคมเข้มที่จ้องเธอตอนนี้ น่ากลัวมาก เหมือนเขาพร้อมจะเอาเรื่องฉันสุดๆ

“หน้าจืดแบบเธอ แม้แต่หน้าฉันก็ไม่อยากจะมอง” เอ่ยจบร่างสูงก็เดินออกไป เขาทิ้งไว้เพียงคำพูดที่มันทำร้ายจิตใจเธอ

“แต่ช่างเถอะ ฉันชินแล้ว” ทว่ากับแปลบๆ ที่หน้าอกอยู่เหมือนกัน

‘แรงไปไหม...’ คำพูดของเขา แรงไปไหม

~ สัปดาห์ต่อมา ~

@มหาวิทยาลัย BXMAX

ไนท์อา ทว่าขณะที่ฉันเดินเข้าห้องเรียนเพื่อนๆร่วมคลาสคนอื่น นั่งเม้าท์มอยในห้อง ระหว่างที่รออาจารย์มาสอนนั้น

“ไนท์...” เสียงของยัยไอเดียเรียกฉัน ยัยไอเดียพึ่งมาก่อนหน้าฉันไม่กี่นาที

“แล้วนี้ ยัยแพนไม่ได้มาพร้อมแกเหรอ” ยัยไอเดียถามฉัน

“เปล่าหนิ ฉันเดินมาไม่เจอใคร คิดว่ายัยแพนมาพร้อมแก” ทว่าขณะที่พวกฉันตามตัวยัยแพน นางก็โผล่หน้าขาวๆเข้ามาพอดี หน้าขาวพอๆกับผีญี่ปุ่น

“พวกแกพึ่งมาละสิ รู้เรื่องไรกับเขาปะเนี่ย” มาถึง ยัยแพนก็ถามพวกฉันสองคนเลย

“เรื่องไรเหรอ อย่าบอกนะว่าวันนี้อาจารย์ยกคลาสสอน ฉันนี้เตรียมไปช็อปเลย แต่น่าเสียดายวะ ไม่ได้ติดชุดน่ารักๆไว้ในรถสักตัวสองตัว”

“ไม่ใช่” ยัยแพน รีบเบรกยัยไอเดียทันที ยัยไอเดียมาถึงไม่ทันอาจารย์จะเข้าสอน ยัยนี้ก็พร้อมสะพายกระเป๋าออกจากห้องแล้ว

“ก็พี่เจเลอร์กับดาราคนสวย ดาวคณะนิเทศปี 3 น่ะสิ”

“ใครเหรอ” จากนั้นฉันและยัยไอเดียก็หูผึ่งทันที

“ดาวนิเทศปี 3 อย่าบอกนะว่าคนนั้น” ไนท์อา หัวใจเต้นตุบๆตับๆ ด้วยความกลัว

“โบนิตา” พอยัยแพนกระซิบที่ข้างหูฉันเท่านั้นแหละ

“ดูนี้” ไม่พอ ยัยนี้ยังเปิดคลิปให้พวกฉันดูอีกต่างหาก

“แก รู้งั้นเหรอยัยไนท์” ไนท์อาไม่ได้มีสีหน้าตกใจอะไร ที่เห็นคลิปพวกเขาสองคนกำลังนัวเนีย เพราะฉันเห็นอะไรมากกว่านั้นน่ะสิ ทว่ากับกังวลเพราะคำพูดที่เขาขู่เธอไว้เมื่อวันนั้นมากกว่าน่ะสิ

“แก แล้วพี่เจเลอร์กับโบนิตา เขาไปแอบคบกันตอนไหน ฉันเนี่ยเป็นแฟนคลับนาง ไม่เห็นรู้เรื่องเลย”

“หรือจะเป็น Ai”

“โอ้ย เขามีซัมติงกันขนาดนี้ แกยังจะบอกว่าเป็นเอไอ ขนาดพี่วาววาที่สนิทกับพวกพี่เจเลอร์ ยังบอกเลยว่าพวกเขาแอบกินกัน อันนี้ฉันไปเผือกมาหรอกนะ” ยัยแพนนี่เล่าเป็นฉากๆ ยังกับอยู่ใต้เตียงพวกเขา

“ว้าย เห็นนิ่งๆ นางเอ๊กนางเอกแบบนี้ ร้ายมากมาแอบกินพี่เจเลอร์ฉัน ไอเดียรับไม่ได้” จากนั้นอาจารย์ผู้สอนก็เดินเข้ามา ทำให้วงสนทนาเราแตก