บทที่ 8 คนเดียวที่ยอม

~ 3 ชั่วโมงต่อมา ~

อาจารย์ป้อนเนื้อหาให้ฉัน ทว่าในหัวฉันตอนนี้กับไม่มีสิ่งที่อาจารย์ป้อนให้เลยสักนิด ภายในหัวฉันเอาแต่คิดเรื่องนั้น

‘ใครกันที่ถ่ายคลิปพวกเขา’ แต่ยังไงก็ไม่ใช่ฉันแน่นอน ถ้าเขาเข้าใจผิดคิดว่าเป็นฉันละก็ หรือฉันควรไปบอกเขาดี แต่ฉันไม่มีเบอร์ หรือช่องทางติดต่อเขาสองคนนี่น่า

อีกด้านของคณะวิศวกรรมศาสตร์

ทว่าขณะที่เจเลอร์ร่างสูงชุดเสื้อช็อปสีแดงกางเกงยีนส์สีเข้ม นั่งที่โต๊ะภายในห้องเรียน 458 ด้วยสีหน้าไม่สู้ดีนั้น

“เชี่ย...เจ เรื่องจริงเหรอวะคลิปนั้น” ที่ไอ้ต้าหลิวมันถามแบบนี้ คงไม่ต้องเดาว่ามันไปเห็นอะไรมา

“นั้นดิ กูแม่งงงชิบหาย มึงกับโบนิตาจูบกัน แล้วพวกมึงไปคบกันตอนไหน” จีซัส เองก็ไม่น้อยหน้า พอเจอหน้าผมก็ถามเลย ผมเป็นเพื่อนไอ้เจมา 3 ปี ไม่มีสักครั้งที่มันจะหลุดปากเรื่องโบนิตา

“คบ แล้วไงเลิกกันแล้ว” เจเลอร์เอ่ยหน้าตาย

“เชี่ย/เชี่ย” ทั้งสองหนุ่ม สบถเสียงออกมาพร้อมๆกัน ไอ้เจพูดแบบนี้แสดงว่าคบกันจริงสินะ

“อย่าบอกนะ ว่ามึงเลิกกับเธอเพราะเรื่องคลิปนั้น” ต้าหลิวถาม ถึงว่าพักนี้ดูหน้าไอ้เจมันไม่สดใสเอาซะเลย ที่ไหนได้เฮิร์ทหนักนี้หว่า

“ก่อนหน้านั้น” เจเลอร์ตอบ

“แดกเงียบมาก”

“แค่คบ ยังไม่ได้กิน” ใครเชื่อก็บ้าแล้ว โบนิตาสวยและฮอต แถมเป็นนักแสดงดาวรุ่งซะขนาดนั้น มีหรือคนอย่างไอ้เจจะปล่อยเธอรอดน้ำมือเสือเงียบอย่างมันมาได้ ต้าหลิวได้แต่คิด

ด้านเจเลอร์วันนี้ทั้งวันผมเอาแต่คิด คลิปนั้นใครกัน ใครมันเป็นคนทำ ใบหน้าหล่อเหลาถึงกับคิดหนักเป็นสองเท่า ทว่าขณะที่ทั้งสามหนุ่มนั่งพักสายตาภายในห้องนั่งเล่นของคณะ

!! แก๊ก !! ทว่าร่างบางอันคุ้นตากับเดินเข้ามา เจเลอร์สบตาเธอด้วยสีหน้าตกใจสุดๆ

“โบ...”

!! เพี๊ยะ !!

โบนิตาไม่เอ่ยอะไรออกมา ทว่ามือเรียวกับฟาดเข้าใบหน้าอันหล่อเหลาของคนตรงหน้าด้วยแรงทั้งหมดที่มี ใบหน้าหล่อเหลาหันไปตามแรงตบ

“เจ...โบเคยบอกเจแล้วใช่ไหม และเจก็ยังให้เรื่องแบบนั้นเกิดขึ้นกับโบได้ โบผิดหวังในตัวเจมาก”

“คลิปนั้น ไม่ใช่ฝีมือเจ”

“แต่เป็นยัยเด็กคนนั้นใช่ไหม”

“เด็กคนนั้น” เจเลอร์หลุดเสียงครางในลำคอ โบนิตาที่เดินเข้ามาตบเขานั้นไม่ได้สร้างความตกอกตกใจแค่เจเลอร์ ทว่าทั้งสามหนุ่ม ต้าหลิว จีซัส ไทเกอร์ ต่างตกใจไม่ต่างกัน

“เอาแล้วสิ” ไทเกอร์ เหลือบมองหน้าเจเลอร์ ปกติใช่ว่าเพื่อนผมมันจะยอมคนแบบนี้นะครับ แต่กับโบนิตามันคงรักมากจริง ไม่งั้นมันคงไม่ยอมเธอแบบนี้ ไอ้เจ ตอนนี้หน้ามันโคตรน่าสงสาร คบกับคนมีแสงก็แบบนี้สินะ ถึงมันจะหล่อลากมากแค่ไหน ก็ทำได้เพียงหลบๆซ่อนๆแบบนั้นก็ไม่เอานะครับ

“ตอบโบมาสิ เจ...”

“เจ ขอโทษ”

“ขอโทษเหรอ ขอโทษแล้วภาพลักษณ์โบ มันกลับมาไหม” เธอถามผม

“โบ ผิดหวังในตัวเจมาก” เอ่ยจบ โบนิตาก็เดินออกจากห้องไป ปล่อยให้เจเลอร์ยืนหน้าเศร้าๆ เพียงลำพัง

!! แป๊ะ แป๊ะ !! ไทเกอร์เดินมาตบบ่าไหล่ของเพื่อน ราวกับปลอบ

“ไหนบอกเลิกกันแล้ว ชื่อเสียงภาพลักษณ์ยัยนั้นเป็นยังไงมึงจะสนเพื่อ ในเมื่อเธอขอเลิกมึงเอง”

“แบบนั้น ไม่ได้วะเพื่อน” เจเลอร์กำมือแน่นด้วยความโกรธจัด ระหว่างเขากับโบนิตา ไม่มีเลยสักครั้งที่เธอจะโกรธเกลียดเขาจนกระทั่งตบหน้า จะเพราะใครละในเมื่อไม่ใช่ฝีมือผม เป็นใครไปไม่ได้นอกจากยัยแว่นหน้าจืดนั้น เจเลอร์ได้แต่กัดฟันแน่นด้วยอารมณ์ที่มันเดือดปุๆ ภาพในใจไฟลุกพร้อมไหม้ในตอนนี้ ร่างสูงก้าวขาออกจากห้อง

“เจ นั้นมึงจะไปไหน นี้เรามีเรียนอีก 10 นาทีนะโว้ย อย่าบอกว่ามึงจะโดดเรียน” จีซัสที่เห็นร่างสูงเดินออกจากห้องถึงกับถาม

“กู แค่จะไปจัดการคนวะ”

“ใคร...” สามหนุ่ม ถามพร้อมๆกัน

“มึง รู้ตัวคนปล่อยคลิปมึงงั้นเหรอ”

“ใครทำโบนิตา คนนั้นมันไม่ตายดีแน่” เอ่ยจบ เจเลอร์ก็มุ่งหน้าไปยังลานกิจกรรม นี้มันจะบ่าย 3 แล้ว เด็กปี 1 คงรวมตัวกันอยู่ที่นั้น

@ภายในห้องสมุดของคณะวิศวะ

ทว่าขณะที่เพื่อนคนอื่นๆรับน้องกันอย่างสนุกสนาน กับมีแต่ฉันนี้แหละ เป็นถึงทายาทเจ้าของมหาลัยชื่อดัง ทว่าตอนนี้กับสวมบทเป็นแม่บ้านจำเป็นประจำคณะ

“เฮ้ย...” เมื่อฉันถูกทำโทษ ต้องมาจัดหนังสือเข้าชั้นในห้องสมุด

ทำโทษที่ฉันไม่ยอมโทรหาพี่รหัสสายรหัส ผ่านมาสัปดาห์แล้ว ทว่าคนอื่นรู้ว่าพี่รหัส สายรหัสคือใคร ทว่ากับมีเพียงฉันนี้แหละที่ไม่รู้อะไรเลย เลยโดนรุ่นพี่ทำโทษ ร่างบางในชุดนักศึกษาที่วุ่นวายกับการจัดหนังสือเข้าชั้น ไม่พอฉันยังต้องไปแบกหนังสือเก่าๆ มาเช็ดอีกต่างหาก

“พี่รหัส ฉันโทร” ทว่าสายรหัส ฉันเพียงแค่ไม่กล้าโทรหรือคุยกับเขา นี้ฉันกำลังกลัวอะไรกันแน่

ทว่าขณะที่ไนท์อาวุ่นวายกับการเช็ดหนังสือในห้องเก็บของ ของทางคณะอยู่นั้น

!! พรึ่บ !! กับถูกมือหนาของใครกระชากด้วยความแรง