อลัน EP.13

สุดท้ายคนที่ถูกจับกลับเป็นอลันตัวน้อยเสียเอง อีวานจับคนตัวเล็กไว้ได้ และหมุนตัวอีกฝ่ายให้แผ่นหลังบางแนบกับอกแกร่งของตน คนตัวโตโอบกอดอลันตัวน้อยไว้จากด้านหลัง พร้อมกับทิ้งตัวลงนั่งบนปลายเตียง ทำให้ร่างเล็กนั่งบนตักแกร่งของอีวานไปโดยปริยาย

“นี่ตกลงเราเป็นเพื่อนกันนะครับ ไม่ใช่แฟน!” อลันตัวน้อยรีบกล่าวต่อว่าคนตัวใหญ่ด้วยน้ำเสียงขึ้นจมูก ใบหน้าหวานแดงจัดเพราะความเขินจนแทบจะระเบิด แต่ใครจะยอมตอบตกลงง่าย ๆ กัน ก็อีกฝ่ายแกล้งเขาไว้เยอะ ต้องเอาคืนบ้างสิ!

“แล้วถ้าฉันบอกว่าเป็นแฟน นายจะยอมมาเป็นแฟนให้ฉันได้ไหมล่ะ?” อีวานยังคงหยอดคำหวานอย่างหยอกล้อ แม้ว่ามันคือความต้องการของเขาจริง ๆ และก็คาดหวังว่าอีกฝ่ายจะตอบตกลงอยู่ลึก ๆ

“ไม่มีทาง คุณรังแกผมไว้เยอะ เพราะฉะนั้นคุณต้องโดนลงโทษครับ ถ้าอยากเป็นแฟนกับผมก็ทุ่มเท่เข้าล่ะ เผื่อว่าสักวันผมอาจจะตอบตกลง” อลันตัวน้อยกล่าวอย่างไม่ยอมแพ้ ก่อนจะสะบัดใบหน้าหวานไปทางอื่นด้วยท่าทางเขินอาย

ใบหน้าหวานยกยิ้มมุมปากน้อย ๆ แม้จะถูกอีวานฉวยโอกาสไปหลายครั้ง ในเช้านี้ แต่ก็ไม่ได้โกรธหรือรังเกียจการกระทำของอีกฝ่ายอย่างที่เคยเป็น แถมยังเอ่ยคำที่ฆ่าตัวเองออกมาอยู่หลายครั้ง แต่ถึงอย่างนั้น เขาก็ยังไม่ยอมรับความรู้สึกแปลก ๆ นี้ง่าย ๆ หรอก

อลันตัวน้อยลุกขึ้นจากตักแกร่งของชายหนุ่ม เพื่อจะกลับห้องที่อีกฝ่ายเตรียมไว้ให้ ก่อนที่คนตัวใหญ่จะคว้าร่างเล็กไว้ด้วยความรวดเร็ว จนร่างบอบบางกลับมาอยู่ในอ้อมแขนแกร่งอีกครั้ง ร่างน้อย ๆ ดิ้นขลุกขลักอยู่ในอ้อมกอดแกร่งของอีวาน ก่อนที่ริมฝีปากหยักของชายหนุ่ม แตะชิดริมใบหูเล็ก กระซิบด้วยน้ำเสียงแหบพร่า จนคนตัวเล็กขนลุกชันไปทั้งตัว

“อลัน ...นายยอมเป็นแฟนกับฉันได้ไหม ฉันสัญญาว่าฉันปรับปรุงและเปลี่ยนแปลงตัวเองเพื่อนาย” น้ำเสียงที่จริงจังและอ่อนโยน ทำให้คนตัวเล็กในอ้อมกอด เผลอไผลใจเต้นเร็วผิดจังหวะอย่างบอกไม่ถูก ความรู้สึกที่ทำให้วาบหวิวจั๊กจี้แปลก ๆ

“คะ คุณอีวานปล่อยผมนะครับ คุณก็รู้ว่าผมไม่ได้ชอบผู้ชาย” อลันเองก็นิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะบอกคนตัวใหญ่ให้ปล่อยตัวเองอีกครั้ง พร้อมทั้งพยายามอธิบายว่าตนไม่ได้ชอบเพศเดียวกัน แม้ว่าอีกฝ่ายกำลังทำให้หัวใจของเขาหวั่นไหวเสียแล้วในตอนนี้

“แน่ใจหรือเปล่าที่พูด ไหนฉันขอลองพิสูจน์หน่อย” ว่าแล้วคนตัวโตก็ก้มลงไปพิสูจน์ที่ลำคอขาวทันที ด้วยการใช้จมูกโด่งเป็นสันสูดดมแบบเฉียด ๆ

ร่างกายเล็กตอบสนองทันที “อ๊ะ! อย่านะครับคุณอีวาน”

อลันตัวน้อยขนลุกซู่ เมื่อริมฝีปากหยักของคนตัวใหญ่สัมผัสผิวเนื้อบริเวณต้นคอด้านหลัง จึงรีบห้ามอีกฝ่ายก่อนจะเลยเถิดไปมากกว่านี้ เขายอมรับว่าไม่ได้รู้สึกรังเกียจกับสิ่งที่อีกฝ่ายกระทำ แต่ก็ไม่ได้ชอบอีกเช่นกัน

“ฮ่า ฮ่า ฮ่า ดูหน้านายสิ แดงแป๊ดเลย ไม่ชอบแต่ก็รู้สึกใช่ไหมล่ะ?” คนตัวใหญ่หัวเราะชอบใจ เมื่อเห็นสีหน้าของคนบนตัก กับท่าทางที่ทำอะไรไม่ถูก ก่อนจะนั่งนิ่ง และยิ้มแบบทะเล้นกลับไปให้อีกฝ่าย เมื่อคนร่างเล็กหันมาจ้องหน้าของเขาอย่างเอาเรื่อง

“หยุดแกล้งผมสักที ไม่งั้นผมจะโกรธจริง ๆ แล้วนะครับ แล้วก็จะเกลียดคุณด้วย” อลันตัวน้อยขู่คนตัวใหญ่ ด้วยถ้อยคำที่น่ารักน่าเอ็นดูเหมือนลูกแมวตัวน้อยมากกว่า ในความคิดของอีวาน

ชายหนุ่มนึกเอ็นดูกับท่าทางนั้นของอีกฝ่าย จึงยอมปล่อยร่างน้อยให้เป็นอิสระ ก่อนจะแยกย้ายกันเพื่อเตรียมตัวกลับบ้าน

อีวานยอมรับว่า ตอนที่ได้แกล้งคนตัวเล็กเมื่อครู่ มันทำให้เขาเกิดอารมณ์ขึ้นจริง ๆ แต่เขาอยากให้อลันตัวน้อยยินยอมมากกว่า เพราะความรู้สึกที่เขามีให้ กับคนตัวเล็กมันเป็นความจริง เขาอยากจะรักและทะนุถนอมอีกคนให้มากกว่านี้ อยากดูแลมากกว่าที่เป็นอยู่

อีวานมาส่งอลันถึงบ้าน ก่อนที่ร่างเล็กจะลงจากรถ เขาได้เอ่ยชวนอีกฝ่ายมาร่วมวันเกิดของเขากับพี่ชาย เพราะรู้สึกไว้ใจคนตัวใหญ่ขึ้นมาบ้าง ส่วนเรื่องหัวใจก็อ่อนลงเล็กน้อย ก็แพ้คนอ่อนโยนนินะ แต่ก็ต้องรอดูต่อไปก่อน แม้จะไม่ได้ชอบผู้ชายด้วยกัน แต่อลันก็ไม่ได้รังเกียจที่มีคนอย่างอีวานมาชอบ

“วันนี้เกิดของผมกับพี่ชาย คุณอีวานอยากมาร่วมฉลองด้วยกันไหมครับ” อลันตัวน้อยกล่าวเชิญชวนอีกฝ่าย เพราะอยากให้คนตัวใหญ่ ได้สัมผัสถึงความอบอุ่นแบบคนในครอบครัว หลังจากที่ได้รู้ว่าอีกฝ่ายอยู่อย่างโดดเดี่ยวมาตลอด เพราะพ่อแม่เอาแต่ทำงาน และเข้างานสังคม จนต้องทำตัวเกเรเพื่อเรียกร้องความสนใจ

“ฉันมาได้จริงเหรอ?” อีวานถามกลับด้วยน้ำเสียงเรียบ และสีหน้าที่เดาไม่ออก ทำทีเป็นไม่สนใจ แต่ภายในกลับตื่นเต้น หัวใจของเขาพองโตจนแทบจะระเบิดเสียให้ได้

“ได้สิครับ ผมอยากให้คุณได้รู้จักกับพี่ชายของผมด้วย” คนตัวเล็กบอกอย่างเขิน ๆ เพราะไม่เคยชวนใครมาก่อน แม้ว่าเขาจะเปิดใจเล็กน้อย แต่ก็ยังไม่ตกลงง่าย ๆ หรอก เขายังไม่มั่นใจว่าตัวเขาจะชอบผู้ชายได้หรือเปล่า แล้วอีกอย่างเขาก็ยังไม่มั่นใจ ว่าอีกฝ่ายจะเปลี่ยนแปลงตัวเองจริง ๆ

“งั้นเจอตอนนี้เลยไม่ได้หรือไง?” อีวานถามอย่างสงสัย

“พี่ชายของผมไปสัมภาษณ์งานในเมือง น่าจะกลับมาวันนี้ อาจจะช่วงบ่ายหรือไม่ก็คงจะเย็นน่ะครับ” อลันตัวน้อยตอบ

“เอาสิ ฉันอยากเจอพี่ชายนาย เพราะเดี๋ยวอีกหน่อยก็จะเป็นว่าที่น้องเขยแล้ว จะทำความรู้จักไว้ก็ไม่เสียหายจริงไหม?” อีวานกล่าวยิ้ม ๆ ไม่วายหยอกเย้าคนตัวเล็กให้เขินไปอีกหนึ่งดอก

“พูดอะไรครับ! ใครจะเป็นน้องเขยใคร ผมยังไม่ตกลงเป็นแฟนด้วยสักหน่อย” อลันกล่าวเสียงดุ จ้องมองอีกฝ่ายอย่างขุ่นเคืองในแบบไม่จริงจัง เมื่ออีกฝ่ายคุยไม่รู้เรื่อง ก่อนจะหมุนตัวหันหน้าหนีเดินเข้าบ้านของตัวเองอย่างไม่สนใจ ปล่อยให้อีกคนนั่งยิ้มจนแก้มปริ อยู่ในรถสปอร์ตคันหรูที่มาส่งราวกับคนบ้า