อลัน EP.04

เมื่อหลุดพ้นจากสถานการณ์ที่สุดแสนจะอึดอัดใจ อลันก็แวะไปส่งฟีโอน่าก่อนกลับ เพราะถึงยังไงก็เป็นทางผ่านกลับบ้านของเขาอยู่แล้ว

แม้ว่าบ้านของเขาจะอยู่ห่างจากบ้านของฟีโอน่าถึงหนึ่งไมล์ หรือในความคิดของใครหลาย ๆ คน อาจคิดว่ามันไกล แต่สำหรับอลันแล้วมันไม่ไกลเลย คงเป็นเพราะเขาเดินแทบจะทุกวัน ถึงทำให้รู้สึกว่ามันไม่ลำบากในการเดินทางมาหาฟีโอน่าเลยแม้แต่นิดเดียว

เพื่อมาขึ้นรถประจำทางของโรงเรียนที่ผ่านหน้าบ้านของหญิงสาวทุกวัน เวลากลับบ้านพวกเขาก็กลับด้วยกันเสมอ จนใครหลาย ๆ คนต่างก็คิดว่าเขากับฟีโอน่าเป็นแฟนกันไปแล้ว

อลันบอกลาฟีโอน่า และกำลังจะกลับบ้านของตัวเอง ทว่าเสียงของคนชราที่คุ้นเคยก็ดังออกมาจากในบ้าน

“ใช่อลันมาส่งฟีโอน่าของปู่หรือเปล่า? ทำไมไม่เข้ามาในบ้านก่อนละ เข้ามาก่อนสิ ยืนคุยอะไรกันอยู่หน้าประตู” คุณปู่ของฟีโอน่าถามและชักชวนคนตัวเล็กให้เข้าบ้าน เมื่อเห็นทั้งสองคนยืนคุยกันอยู่หน้าประตู

“ไม่เป็นไรครับคุณปู่ ผมกำลังจะกลับพอดีครับ ถ้ากลับถึงบ้านช้าเดี๋ยวพี่อิไลจะเป็นห่วงเอาครับ พรุ่งนี้เช้าผมจะมารับหลานสาวคนสวยของคุณปู่นะครับ” อลันตัวน้อยตอบกลับคนชราอย่างสนิทสนม เพราะคุณปู่เองก็ชอบและเอ็นดูอลันกับพี่ชายของเขามาก

คุณปู่เคยบอกกับอลันว่า อยากให้หลานสาวมีแฟนน่ารักแบบเขากับพี่อิไล เหตุผลคือ เขากับพี่เป็นคนอ่อนโยน แล้วก็ใจดี มีความเป็นกันเอง คุณปู่จึงคิดว่าคนที่ลักษณะนิสัยแบบเขา คงจะรักหลานสาวของคุณปู่ไปนาน ๆ โดยที่คุณปู่ไม่ต้องกังวลว่าหลานสาวคนสวยจะเสียใจ

ปีนี้คุณปู่ของฟีโอน่าอายุหนึ่งร้อยสี่ปีพอดี แต่ท่านก็ยังดูแข็งแรงมาก เพราะยังสามารถเดินเองได้ แม้จะใช้ไม้เท้าช่วยประคอง แต่ก็ถือว่าเป็นคุณปู่ที่แข็งแรงกว่าคุณปู่ของหลาย ๆ คน

“อลัน ช่วงนี้มีคนแปลกหน้าแวะมาหาที่บ้านบ้างหรือเปล่า?” คุณปู่ถาม

“ไม่มีครับ มีอะไรหรือเปล่าครับคุณปู่” อลันตอบด้วยน้ำเสียงงุนงงระคนสงสัย คนร่างเล็กยังสังเกตเห็นอีกว่าคุณปู่มีสีหน้าดูกังวลเล็กน้อย แต่ก็เก็บความสงสัยไว้ในใจ

“ไม่มี ๆ ช่วงนี้ระวังตัวด้วยนะ เพราะอลันกับพี่ชายคือ ผู้ถูกเลือก” คุณปู่ของฟีโอน่าเอ่ย

“ผู้ถูกเลือก? คืออะไรเหรอครับคุณปู่” อลันทวนคำของคุณปู่ด้วยความสงสัย ก่อนจะถามต่อเพราะความอยากรู้ว่า ‘ผู้ถูกเลือก’ คืออะไร

“ไม่มีอะไรหรอกอลัน คุณปู่ของเราชอบพูดอะไรก็ไม่รู้ ช่วงนี้ก็เห็นเอาแต่สวดภาวนาอยู่ในห้องตลอด อลันรีบกลับบ้านเถอะ เดี๋ยวพี่อิไลจะเป็นห่วงเอานะ ถ้าถึงบ้านมืดค่ำ” ฟีโอน่ารีบทักท้วงพร้อมกับดันหลังของคนตัวเล็กไปหน้าบ้าน

เพื่อให้คนขี้สงสัยรีบกลับบ้าน เพราะกลัวว่าถ้าคุณปูของเธอพูดอะไรแปลก ๆ ออกมาอีก จะทำให้อลันตัวน้อยผู้น่ารักตีตัวออกห่างจากเธอเหมือนกับคนอื่น ๆ

“อืม ๆ ก็ได้ งั้นเจอกันพรุ่งนี้นะฟีโอน่า” อลันทำท่าทำทางลังเลใจอยู่เล็กน้อย ก่อนจะตอบรับคำของหญิงสาว พร้อมกับบอกอีกว่าพรุ่งนี้จะมาใหม่

“จ้า ๆ” ฟีโอน่ารับคำพร้อมกับรอยยิ้มหวาน

หญิงสาวมองแผ่นหลังเล็กที่พอ ๆ กับตัวเองเดินห่างออกไปเรื่อย ๆ ก่อนจะหันมาถามคุณปู่ของเธอด้วยความขุ่นเคือง และความสงสัยในคำทักทายของคุณปู่ที่เอ่ยกับอลันเมื่อครู่

“คุณปู่พูดอะไรออกมาคะ เดี๋ยวอลันผู้น่ารักของหนูก็ไม่กล้ามาเที่ยวที่บ้านของเราอีกหรอก” ฟีโอน่าดุคุณปู่ของเธอแบบไม่จริงจัง ทั้งยังแสดงแววตาเจ้าเล่ห์ ที่อยากจะรังแกคนสูงวัยเต็มทน

“แต่ปู่เห็นจริง ๆ นะ ไม่เชื่อปู่หรือไง?” คนสูงวัยยังคงกล่าวอย่างมั่นใจในสิ่งที่ตนเห็นในนิมิต มันถึงเวลาแล้วที่ผู้ถูกเลือกต้องเผชิญ และอีกไม่นานเขาก็จะหมดหน้าที่นี้ พร้อมกับส่งมอบดวงตาเทวทูตให้กับรุ่นต่อไป

“พอได้แล้วคะคุณปู่” ฟีโอน่าตัดบท ก่อนจะดันร่างของคุณปู่สุดที่รักเข้าบ้าน

ความจริงแล้วฟีโอน่าเองก็รู้สึกถึงอันตราย ที่อลันตัวน้อยของเธอและพี่อิไลจะต้องเผชิญ แต่ก็ไม่ได้ชัดเจนเท่าคุณปู่ และเธอก็ไม่รู้ว่าใครจะมาเป็นภัยอันตรายกับสองพี่น้องคลาร์กนั้นด้วย เธอจึงเลือกที่จะไม่พูดออกไปให้อีกฝ่ายต้องกังวลใจ แค่ทุกวันนี้สองพี่น้องนั่นก็ลำบากจะแย่แล้ว ดีที่อีวานไม่ตามมาก่อกวนถึงบ้าน

ความจริงแล้วตระกูลของฟีโอน่า เคยเป็นโหราศาสตร์ให้กับตระกูลชนชั้นสูงมาก่อน แต่พอเกิดเรื่องราวประหลาดขึ้นในราชวงศ์ ซึ่งมันเป็นเรื่องเล่าต่อกันมาอีกที จึงทำให้ตระกูลของเธอต้องย้ายมาอยู่ที่นี่ บางครอบครัวก็พากันแยกตัวออกไปอยู่ที่อื่น

แต่ทว่าเรื่องราวที่มันเกิดขึ้นเมื่อร้อยกว่าปีก่อน ฟีโอน่าไม่สนใจหรอก สมัยนี้แล้วอาจจะเป็นนิทานเล่าให้เด็กตัวเล็ก ๆ ฟังก็ได้

ส่วนเรื่อง ‘ผู้ถูกเลือก’ เธอเคยได้ยินมาจากคุณย่าที่เสียไปแล้ว ว่าเป็นเทพเจ้าแห่งจันทาซึ่งเป็นเทพแห่งความรักที่หลงรักกับมนุษย์ และปกป้องดูแลชาวโบว์แลนด์เนียร์

แต่ทว่าในคืนที่พระราชินีจะคลอดบุตร ก็เกิดเรื่องราวประหลาดขึ้นเมื่อร้อยกว่าปีก่อน มีคนสังเวยตัวเองเพื่อปกป้อง ชีวิตของคนรักให้พ้นจากคำสาปน้ำตาแห่งความเสียใจของพี่ชาย ทำให้ต้องใช้เลือดของลูกหลานของคน ๆ นั้นสังเวยชีวิต พร้อมกับความรักอันบริสุทธิ์ ถึงจะล้างคำสาปให้คนในตระกูลนั้นได้ ไม่อย่างนั้นจะมีคำสาปติดตัว และกลายเป็นอสูรไปตลอดกาล

‘เรื่องแบบนั้นมันมีที่ไหนกัน ยังไงเธอก็ไม่เชื่อหรอก ว่าจะมีเรื่องราวแบบนั้นเกิดขึ้นจริงบนโลกใบนี้ เทพเจ้าแห่งจันทรา หรือ ผู้ถูกเลือก มีแต่ในนิยายที่ถูกแต่งขึ้นเท่านั้นแหละ’

ยิ่งคุณปู่บอกว่า คุณทวดเคยเล่าให้คุณปู่ฟังในสมัยเด็ก ๆ ด้วย แถมคุณทวดก็ยังบอกกับคุณปู่อีกว่า อย่าเข้ารับราชการเป็นโหรหลวงอีก

ทำให้ตั้งแต่นั้นมาตระกูลรีคลอเน่ก็ย้ายจากในเมืองหลวงมาอยู่ที่ชนบทของเขตแคนเซิลตันแห่งนี้ ฟีโอน่าคนนี้หรือจะเชื่อ น่าจะเป็นคำขู่หลอกเด็ก ๆ เสียมากกว่า

ถึงแม้ว่าเธอจะมีสัมผัสพิเศษรู้สึกได้เหมือนกับคุณปู่ แต่ก็ไม่รู้จะทำอะไรได้ นอกจากเตือนให้คน ๆ นั้นรู้ และระวังตัวเองให้มากขึ้น เวลาที่เธอมองเห็นนิมิตของคนใกล้ตัวหรือคนสำคัญ แล้วคน ๆ นั้นจะรอดพ้นจากอันตรายหรือไม่ เธอไม่สามารถเห็นได้เลย

ทว่าสำหรับอลันตัวน้อยผู้แสนบอบบาง และอ่อนโยนของเธอแล้ว ฟีโอน่าคนนี้จะปกป้องอย่างสุดชีวิตของเธอเลย เธอจะไม่ให้ใครมาทำอันตรายสุดที่รักของเธออย่างแน่นอน ยิ่งถ้าเป็นจอมอันธพาล บ้าอำนาจอย่าง อีวาน อเล็กซานเดรีย ด้วยแล้วล่ะก็ เธอไม่มีทางยอมเด็ดขาด

ฟีโอน่าเผยรอยยิ้มร้ายราวกับแม่มดผู้ชั่วร้าย ก่อนจะเข้าบ้านตามคุณปู่ของเธอไป