Chapter01. ธุระที่ต้องจัดการ NC+
Chapter 01. ธุระที่ต้องจัดการ NC+
วันต่อมา
@มหาวิทยาลัยริชบูม
"เลิกเรียนแล้วมึงไปไหนต่อวะ ไปร้านไอ้นาวินกันปะ“ เสียงของธีโอดังขึ้น ทำให้ลูคัสที่กำลังพิมพ์แชทตอบในโทรศัพท์ละสายตาหันไปมอง
”วันนี้คงไม่ มีธุระต้องไปทำ“ เขาตอบแบบนั้น เพราะมีเรื่องที่ต้องไปจัดการจริงๆ
ทำให้ธีโอที่อยากออกไปดื่มด่ำบรรยากาศสนุกสนานเริ่มหน้าหงิก ก่อนจะหันไปมองมอแกนที่ไม่ต้องบอกก็รู้ว่ามันคงกำลังจะกลับไปหาซ่าร่า....แฟนสาวของมันอีกตามเคย
“มองอะไร มึงก็รู้ว่าเมียกูโหด” มอแกนตอบกลับอย่างไม่ได้รู้สึกทุกข์ร้อนอะไรนัก เพราะเขารักซ่าร่ามากพอที่จะยอมเลิกเที่ยวเพื่อเธอ
“โธ่ ไอ้คนกลัวเมีย!” ธีโออดไม่ได้ที่จะบ่นใส่ แต่มีหรือมอแกนจะสนใจ เขาทำเพียงหยักไหล่ตอบกลับมาเท่านั้น
“หึ ไปก่อนนะเว้ย! พรุ่งนี้เจอกัน!”
ลับหลังของมอแกนไปแล้ว ธีโอก็หันมามองลูคัสที่ดูเหมือนจะพิมพ์ข้อความส่งหาใครสักคน ตั้งแต่เมื่อกี้แล้ว ทำให้ความสงสัยของเขาเริ่มทำงาน
“มึงมีนัดกับใครวะไอ้คัส อย่าบอกกูนะว่ามึงก็จะหนีกูไปมีเมียอีกคน“ ธีโอเอ่ยถามอย่างจับผิด
”เปล่า กูไม่ได้....“
”ลูคัส ไปกันเถอะ^^“
ไม่ทันที่ปากหนาจะได้ตอบ เสียงของเพื่อนสาวนามว่าอายตาก็ดังแทรกขึ้นมาเสียก่อน ทำเอาธีโอที่คอยจับผิดเพื่อนสนิทอยู่เมื่อครู่ เข้าใจแจ่มแจ้งทันทีว่าลูคัสมีนัดกับใคร ดูเหมือนเพื่อนเขาทุกคนตอนนี้จะมีสาวกันหมดเลยสินะ
น่าเบื่อชิบ!
”กูไปก่อนนะ“ ลูคัสหันมาเอ่ยบอกธีโอ ก่อนจะเดินออกไปพร้อมกับสาวคนสนิท
”เออ ไอ้เวรเอ้ย! ทิ้งกูไปมีเมียกันหมดเลยจริงเหรอวะ!“
หลายนาทีต่อมา
@คอนโดแห่งหนึ่ง
เมี๊ยว~
เสียงแมวน้อยเดินมาร้องเรียกร่างสูงที่มันจำได้เป็นอย่างดีว่าเป็นใคร เพราะลูคัสเคยมาที่นี่บ่อยๆ อายตาเผยยิ้มออกมา เมื่อเห็นว่าเจ้าแสบซ่า แมวเหมียวของตัวเองเดินไปเล่นกับหนุ่มที่เธอพามาห้องอย่างรู้งาน
นี่ก็หลายเดือนแล้วที่เธอกับลูคัสมีซัมติงต่อกัน แม้จะไม่มีสถานะแต่อายตาก็รู้ดีว่าเขามีแต่เธอ เหตุผลที่อายตามั่นใจ ก็เพราะว่าลูคัสแตกต่างจากผู้ชายอื่นๆ เขาค่อนข้างเป็นคนรักษาคำพูดและให้เกียรติผู้หญิง เพราะแบบนั้นเธอจึงไม่เคยเรียกร้องสถานะใดๆจากเขา ที่เป็นอยู่แบบทุกวันนี้ มันก็ดีอยู่แล้ว
“ดูเหมือนแสบซ่าจะชอบลูคัสมากกว่าเราอีกนะ“ อายตาเอ่ยแซว ทำให้ลูคัสที่กำลังเกาคางมันอยู่เงยหน้าขึ้นมามอง
"หึ เราก็ว่างั้นแหละ“ ลูคัสยืดตัวลุกขึ้น ความสูงเกือบร้อยแปดสิบห้า ทำให้เขาดูสูงกว่าคนตรงหน้ามากกว่าเท่าตัว
”อยากดื่มอะไรหน่อยไหม เรามีน้ำอัดลมนะ“
”อืม ก็ดีเหมือนกันนะ ขอบคุณนะ“ ลูคัสตอบกลับก่อนจะยืนมองร่างสวยหยิบขวดน้ำจากในตู้เย็นออกมา
เขาหย่อนตัวลงไปนั่งบนเก้าอี้ด้วยสีหน้าคิดหนักเล็กน้อย วันนี้เขาไม่ได้แค่มาหาอายตาเพื่อมีความสัมพันธ์กันเช่นเดียวกันกับทุกครั้ง ลูคัสต้องการพูดอะไรบางอย่างกับเธอ เขาคิดว่าความสัมพันธ์นี้มันคงเดินทางมาถึงจุดจบแล้ว หลังจากที่ชายหนุ่มรู้ว่าคนที่ตัวเองรอคอยมานานอยู่ที่เมืองไทยในตอนนี้ เขาก็คิดว่าไม่มีเหตุผลที่ตัวเองจะต้องเก็บความสัมพันธ์ลับๆที่มีกับเพื่อนสาวอย่างอายตาเอาไว้อีกต่อไป
ลูคัสคิดว่านี่เป็นเวลาที่ดีที่สุด ที่เขาควรจะเคลียร์ชีวิตของตัวเองเพื่อทำในสิ่งที่ตัวเองต้องการจริงๆเสียที ถึงอย่างไรอีกไม่นาน เขาก็จะเรียนจบ เมื่อถึงตอนนั้นเขาก็คงจะไม่ได้เจอกับอายตาอีกต่อไปแล้ว
ปึก~
“ลูคัสเป็นอะไรหรือเปล่า เราเห็นนั่งทำหน้าเครียดตั้งแต่เมื่อกี้นี้แล้ว” อายตาที่ยังไม่รู้ว่าตัวเองกำลังจะได้ยินอะไรก็ได้แต่เอ่ยถาม หลังจากวางแก้วน้ำเอาไว้ตรงหน้าของเขา
“จริงๆวันนี้เรามีเรื่องสำคัญจะคุยกับอายน่ะ” เขาเอ่ยออกไปอย่างไม่อ้อมค้อม ทำเอาอายตาชะงักเล็กน้อย
ลางสังหรณ์ของหญิงสาวเริ่มทำงาน ทำไมเธอถึงรู้สึกเหมือนเขากำลังจะพูดอะไรที่เธอไม่ได้อยากฟังออกมา
“อืม งั้นเราทำกันก่อน ค่อยคุยเรื่องนั้นกันดีไหม“ อายตาเสนอ ก่อนจะสาวเท้าตรงเข้าไปหากายแกร่งก่อนจะลูบไล้หน้าลำแขนแกร่งที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามของเขาอย่างรู้งาน
พอโดนสัมผัส ร่างสูงที่คุ้นเคยกับคนตรงหน้าเป็นอย่างดีก็เริ่มผ่อนอารมณ์ตามเธอไป เขาลืมไปชั่วขณะว่าวันนี้ตัวเองอยากมาพูดอะไร ลูคัสปฏิเสธไม่ได้ว่าถึงแม้เขาจะมีคนที่ตัวเองชอบอยู่ในใจ แต่ทว่าเขาเองก็เป็นแค่ผู้ชายธรรมดาคนหนึ่งที่มักจะพ่ายแพ้ให้กับเรื่องใต้สะดือเช่นเดียวกันกับพวกเพื่อนๆในกลุ่ม
”เอาสิ“
เมื่อตอบรับไปแบบนั้นแล้ว มือเล็กของอายตาก็เริ่มลูบไล้ไปทั่วกายแกร่งของเขาอย่างซุกซน หญิงสาวค่อยๆปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตสีขาวของลูคัสออกไป ก่อนจะเผยให้เห็นก้อนซิคแพคและกล้ามเนื้อดูดีที่ซ่อนอยู่ในนั้น บ่งบอกได้ว่าคนตรงหน้าชอบดูแลตัวเองมากแค่ไหน
หัวใจของอายตาเต้นแรงขึ้นมาทุกครั้ง ยามได้เห็นกายกำยำของลูคัวอย่างเต็มสองตา เธอรู้ว่าลูคัวไม่ใช่ผู้ชายที่ชอบเปิดเผยหรือโชว์สัดส่วนของตัวเอง นั่นทำให้ทุกครั้งที่เธอได้ครอบครองร่างกายนี้ หญิงสาวจะรู้สึกพิเศษมากกว่าการได้ครอบครองผู้ชายหลายคนที่ผ่านมา
เพราะเขาซ่อนความเซ็กซี่เอาไว้ภายใน ในแบบที่เธอเองก็คาดไม่ถึง
มุมปากเล็กยกยิ้มเล็กน้อย ก่อนจะเปลี่ยนเป้าหมายไปเป็นด้านล่าง ภายใต้เป้ากางเกงที่มีบางอย่างนูนอยู่ทำให้เธอไม่อาจทนรอไหวที่จะเห็นมันอีกต่อไป
มันคือสิ่งที่อลังการที่สุด....ที่เธอเคยเห็นมาในชีวิต
ฟึ่บ~
“อาย....ยังใจร้อนเหมือนเดิมเลยนะ” เสียงทุ้มเอ่ยถามอย่างเรียบๆ แต่แฝงความรู้สึกถูกใจอยู่ในนั้น
“หึ ทำอย่างกับลูคัสไม่ชอบงั้นแหละ” หญิงสาวตอบกลับก่อนจะขยิบตาให้เขาเล็กน้อย
ก่อนที่เธอจะค่อยๆย่อตัวนั่งลงไปบนพื้น สองมือรูดซิปกางเกงของคนตรงหน้าลง ก่อนจะควักแก่นกายที่ค่อยๆขยายใหญ่เต็มมือออกมา แวบแรกลูคัสคิดว่าอายตาจะเป็นผู้หญิงใสๆ แต่หลังจากที่เขาได้เริ่มมีความสัมพันธ์แบบไม่ผูกมัดกับเธอ ลูคัสก็ได้เห็นหลายด้านที่ช่างแตกต่าง
แม้ภายนอกเพื่อนร่วมห้องคนนี้จะดูไม่ประสีประสา แต่ความจริงมันกลับไม่ใช่เลย อายตาเป็นคนที่เก่งกาจในเรื่องอย่างว่าอยู่พอสมควร นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไม......ถึงได้สามารถมีความสัมพันธ์กับเขามาได้ตั้งหลายเดือน นานกว่าคนที่ผ่านมา เพราะโดยปกติแล้ว น้อยคนนักที่ลูคัสจะยอมสานต่อจนเกิดเป็นความผูกพันธ์
อย่างที่ทุกคนรู้เขามีคนที่อยู่ในใจอยู่แล้ว จึงไม่ได้ทำให้หันสนใจผู้หญิงคนอื่นมากมายนัก แม้อาจจะมีแวะกินกับผู้หญิงคนอื่นบ้างเป็นบางครั้งบางคราว แต่ลูคัสก็ไม่เคยคิดที่จะอยู่กับใครตลอดไป หรือเรียกง่ายๆว่าเขาไม่เคยคิดที่จะมีแฟนจริงๆ ถ้าคนๆนั้นไม่ใช่.....แคลร์ คนที่เขาเฝ้าฝันถึงตลอดมา
