บทนำ : สาวในฝัน

บทนำ : สาวในฝัน

”ขอเชิญเจ้าบ่าว สวมแหวนให้เจ้าสาวครับ“ เสียงพิธีกรดังขึ้น ผมจึงค่อยๆหยิบแหวนขึ้นไปสวมให้’แคลร์‘

หญิงสาวที่เป็นรักแรกของตัวเองด้วยรอยยิ้มที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความสุข และเธอก็ยิ้มให้ผมเหมือนกัน

เจ้าของใบหน้ารูปไข่ ผมสีทองสละสลวยอยู่ในชุดแต่งงาน มันทำให้เธอดูสวยกว่าผู้หญิงคนไหนๆที่ผมเคยเห็น อะแฮ่ม ก่อนอื่น....ผมต้องขอแนะนำตัวเองให้ทุกคนรู้จักก่อน ผมชื่อลูคัส ตอนนี้อายุยี่สิบสองและกำลังจะได้แต่งงานกับคนที่ตัวเองแอบชอบมาตั้งแต่ตอนที่เกิดมาได้แค่ไม่กี่ขวบ

“อะแฮ่ม มึงแน่ใจนะว่าจะดูแลน้องกูได้ดี”เสียงของไอ้เคย์เดนดังขึ้น ทำให้ผมหันไปมอง

ก่อนจะเจอมันและไอ้ครูซ(ฝาแฝดของเคย์เดน) ยืนจ้องหน้าผมอยู่ด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง พวกมันคงไม่ได้จะมาสกัดกั้นงานแต่งของผมหรอกใช่ไหม เพราะไอ้สองคนนี้เป็นลูกพี่ลูกน้องของแคลร์ หรือเรียกง่ายๆว่าเป็นพี่ชายที่เธอคลานตามออกมานั่นแหละ

“เออ กูสัญญา กูจะดูแลแคลร์ให้ดีที่สุด” ผมตอบออกไปด้วยน้ำเสียงหนักแน่น อย่างที่คิดจริงๆ

“ได้เวลาเข้าหอแล้วจ้า” เสียงแม่ของผมดังขึ้น ก่อนที่ทุกอย่างจะมาหยุดอยู่บริเวณประตูทางเข้าห้องหอที่ถูกตระเตรียมเอาไว้อย่างสวยงาม

แต่ผมกลับมองเห็นบางอย่างที่ผิดปกติ.....ไอ้ครูซกับไอ้เคย์เดน กำลังเดินมาทางนี้

“พี่ว่าไม่ต้องแต่งหรอกแคลร์“ เสียงของไอ้ครูซจอมเย็นชาเอ่ยขึ้น ก่อนที่หัวใจของผมจะหล่นไปอยู่ที่ตาตุ่ม

”พวกมึง.....“ ผมกำลังจะอ้าปากพูดต่อ แต่ไอ้เคย์เดนกลับสวนขึ้นมาเสียก่อน

”ใช่! พี่รู้ว่ามันไม่ได้รักเราจริงๆหรอก ก่อนที่เราจะบินมาประเทศไทย มันก็แอบไปฟันสาวหลายคนอยู่นะ“ เสียงไอ้เคย์เดนพูดตามออกมา ทำให้ผมเริ่มรู้สึกกลัวว่าแคลร์จะไม่ยอมแต่งงานกับผม

”ไอ้!“

”ไปแคลร์ อย่าไปแต่งกับคนแบบมัน ถ้ามันรักเราจริงมันจะรอเราได้“ ครูซขยับแขนมาจับแคลร์ให้เดินออกไปกับมัน ซึ่งแน่นอนว่าผมไม่ยอม เอื้อมมือไปจับแขนของเธอเอาไว้อย่าวรวดเร็ว

”อย่าไปนะแคลร์! พี่ขอโทษ! พี่รักแคลร์แค่คนเดียว“

”ปล่อยมือน้องกูไอ้สัส มึงมันคนขี้โกหก!“

ติ๊ด~ ติ๊ด~ ติ๊ด~

เสียงนาฬิกาปลุกทำให้ลูคัสตื่นขึ้นมาจากฝันร้าย มือแกร่งเอื้อมไปปิดมันด้วยสีหน้าที่ยังคงงัวเงียไม่หาย ก่อนที่ใบหน้าหล่อของเขาจะค่อยๆลืมตาตื่นขึ้นมา พร้อมกับสมองที่ยังวนคิดถึงเรื่องราวในฝันไม่หยุด

แคลร์.....

นานมากแล้วนะ ที่เขาไม่ได้ฝันถึงเธอ เด็กผู้หญิงชาวอังกฤษที่เป็นญาติกับลูกพี่ลูกน้องของเขา เราเคยเจอกันตอนเด็กๆ และความรู้สึกไร้เดียงสาที่ลูคัสมีให้แคลร์ในตอนนั้น มันก็ไม่เคยหายไป หนำซ้ำมันยังทำให้เขาแอบเฝ้าฝันถึงเธออยู่บ่อยๆ ลูคัสได้แต่หวังว่าสักวัน.....เขาจะมีโอกาสได้เจอกับเธออีกครั้ง

คิดได้แบบนั้น ร่างสูงก็พลิกตัวไปหยิบโทรศัพท์มาไว้ในมือ ก่อนจะกดเข้าแอพสีชมพูเพื่อไปส่องเธอ อย่างเช่นทุกครั้งที่เคยทำบ่อยๆเวลาว่าง

“ไม่โพสต์อะไรเหมือนเดิมเลยแหะ” ปากหนาบ่นพึมพัมออกมา

เขาไม่เคยเห็นหญิงสาวโพสต์หรืออัพเดตอะไรในโซเชียลมิเดียเลย เช่นเดียวกันกับเขาที่สมัครโซเชียลเอาไว้ส่องเธอนานๆทีเท่านั้น

ครืด~ ครืด~

เสียงโทรศัพท์ของเขาดังขึ้น ก่อนจะเห็นว่าใครเป็นคนโทรเข้ามา ทำเอาใบหน้าหล่อชะงักสายตาไปเล็กน้อย เพราะคนที่โทรเข้ามาหาเขา คือคนที่เขาเพิ่งฝันถึงมันไปหมาดๆเมื่อกี้

ไอ้เคย์เดน~

มือหนากดรับทันที อย่างไม่รอช้า

“ฮัลโหล”

( กูนึกว่ามึงจะไม่ว่างรับสายกูซะละ )

น้ำเสียงยียวนกวนประสาทอันเป็นเอกลักษณ์ดังขึ้น

“มีอะไร”

( อะไรวะ คุยกับเพื่อนใช้เสียงเย็นชาเชียวนะ )

( ใช่ซี้ กูไม่ใช่อายตานิ มึงจะได้ทำเสียงหวานใส่ หึ )

“......” ลูคัสถอนหายใจออกมาเบาๆเมื่อโดนเอ่ยแซว

เขาบอกมันไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้งแล้ว ว่าความสัมพันธ์ของเขากับอายตามันไม่มีอะไรมากกว่านั้น ก็แค่คนที่ตกลงเป็นเพื่อนนอนกันบางครั้งบางคราว เพราะเขาไม่อยากมีความสัมพันธ์จริงจัง แต่ดูเหมือนไอ้เคย์เดนมันจะไม่เข้าใจ

เพราะมันไม่รู้....ว่าเขามีใครที่อยู่ในใจอยู่แล้ว ซึ่งคนนั้นก็คือญาติของมันเองนั่นแหละ

“มีอะไรว่ามาเลย อย่ามากวนประสาท“

( ฮ่าๆๆ เออๆ กูล้อเล่นเฉยๆ )

( อาทิตย์หน้าว่างป่าวว่ะ กูชวนพวกไอ้นาวินไปทะเล เลยโทรมาชวนมึงก่อน กูจะพาเมียไปเปิดตัวด้วย )

“เมีย?” ใบหน้าหล่อขมวดคิ้วงุนงงเป็นอย่างมาก

นั่นเป็นคำที่เขาไม่คาดคิดที่สุดว่าคนอย่างเคย์เดนที่เจ้าชู้มากที่สุดในกลุ่มจะมีเมีย....

( เออสิวะ ไม่ต้องตกใจไปไอ้น้อง เสือกำลังจะสิ้นลายแล้ว )

( แล้วตกลงนี่มึงจะไปปะ ? )

“มีใครไปบ้าง” เขาถามอย่างอยากรู้

( ก็มีกลุ่มเรา ยกเว้นไอ้ครูซ มีนาวา แล้วก็’แคลร์‘ )

“ใครนะ?” เสียงทุ้มถามกลับอย่างว่องไว

เขานึกว่าตัวเองหูฝาดไป....เมื่อกี้เคย์เดนพูดว่าเเคลร์งั้นเหรอ!? แคลร์ที่อาศัยอยู่ประเทศอังกฤษนั่นน่ะนะ? คนที่เขาเฝ้าฝันถึงมาโดยตลอด

( มึงจะตกใจทำไม จำลูกพี่ลูกน้องกูไม่ได้หรือไงแคลร์อะ แคลร์ คนสวยๆ หัวทองๆ )

ลูคัสผุดลุกขึ้นยืนจากเตียงนอนด้วยความดีใจสุดขีด! เขาเกือบจะกรีดร้องออกไปแล้ว แต่จำเป็นต้องเก็บทรง เพราะไม่อยากทำให้เคย์เดนสงสัย! ในที่สุดวันที่เขารอคอยก็มาถึง! แคลร์อยู่ที่ประเทศไทย!

”จำได้“

”ว่าแต่....ทำไมจู่ๆแคลร์ถึงมาไทยล่ะ” เขาถามอย่างสงสัย

( มาเรียนแลกเปลี่ยนไง ไอ้นี่ถามเยอะ สรุปมึงจะไปไหม ตอบมาเร็วๆเมียกูรอ! )

“อืม ไป!”

( ก็แค่นั้น )

ติ๊ด!

มือหนากดวางสายไป ก่อนจะยกมือขึ้นมาชักเข้าออกด้วยความดีใจอย่างที่สุดในชีวิต! ฝันนั่น....ต้องเป็นลางบอกเหตุแน่ๆ เขาฝันถึงเธอและหลังจากนั้นก็ได้ข่าวว่าตอนนี้แคลร์อยู่ที่ไทย!

“Shit! ขอบคุณพระเจ้า!”