ตอนที่ 1 ขอให้ได้ถ่ายเถอะ ไม่งั้นจะลงแดงตาย (2)

"แกอย่าเรียกว่าแอบถ่ายดิวะ เขาเรียก ศิลปะในการถ่ายรูป ต่างหากล่ะโว้ย" ผมบอกยิ้มๆ

"อย่างนี้ไม่เรียกว่าศิลปะอ่ะ เขาเรียกว่า โรคจิตแล้ว!"

"แกก็พูดเกินไปปป"

การถ่ายพวกรุ่นพี่หน้าตาหล่อๆ กล้ามเป็นมัดๆ ซิกแพกสวยๆ ในมหาลัยก็เหมือนอาหารตาที่หล่อเลี้ยงชีวิตให้หัวใจของผมมันกระชุ่มกระชวย

โธ่! คนเรามันต้องมีแรงบันดาลใจกันบ้างแหละน้าาา

จริงๆ ตอนแรกผมก็ไม่ได้มาคลั่งไคล้อะไรพวกนี้หรอก (จริงๆ นะ) แต่มีอยู่วันหนึ่งที่ผมถูกรุ่นน้องผู้หญิงคนหนึ่งให้ไปแอบถ่ายรูปรุ่นพี่ที่เธอแอบชอบนั่นแหละ และภาพที่ผมถ่ายได้ก็ดันเป็นภาพตอนพี่เขาเปลี่ยนเสื้อผ้าในห้องแต่งตัวอ่ะดิ! ซิกแพกนี่ อูยยย! ไม่อยากจะพูดถึง น่ากินมว๊ากกก >/ / /<

สารภาพแบบแมนๆ เลยก็ได้ว่าผมน่ะ ชอบผู้ชาย ชัดป่ะ? ชอบและอยากคบกับผู้ชายหล่อๆ ดีๆ สักคน เดี๋ยวนี้สังคมมันเปิดกว้างจะตายไป ที่ผู้หญิงมันโสดบางทีก็เพราะผู้ชายมันได้กันเองเนี่ยแหละ ผมเคยมีแฟนเป็นผู้ชายอยู่คนหนึ่งนะ เป็นลูกค้าที่ทำงาน เขาบอกแอบชอบแล้วมาขอจีบผม อยากเป็นแฟนกับผม ตอนนั้นผมอ่ะตื่นเต้นมากๆ เลยล่ะ คิดแต่ในใจว่าดีใจที่ได้มีแฟนกับเขาสักที ที่ไหนได้! แม่ง ต้มตุ๋นหลอกผมว่าชอบผู้ชาย มันอ่ะแอบชอบผู้หญิงเพื่อนร่วมงานผมต่างหากล่ะ ผมนี่เสียเซลฟ์บอกตรง!

การถูกหลอกแล้วสวมเขาใส่นี่เป็นอะไรที่แย่มาก!

แต่ก็นะ ปัจจุบันผมก็ไม่ได้คบกับใครพร่ำเพื่อหรอกนะ ไม่ใช่ว่าพอมีคนมาจีบแล้วจะต้องตอบตกลงเหมือนตอนแรกซะทีเดียว ตอนนี้ผมสนใจการถ่ายรูปเป็นเรื่องหลักมากกว่า แหม ถึงจะไม่ได้ครอบครองใกล้ตัว แต่ก็ได้แอบเสพรูปหล่อๆ ดีๆ คนเดียว มีความสุขจะตายยย ชีวิตคนแอบติ่งกลายๆ นี่มันดีต่อใจมากก!

"ระวังเถอะ โดนจับได้แกจะหนาว" พัดพูดขู่แล้วส่งกล้องคืนให้ผม

"ไม่ต้องห่วง ระดับนี้แล้ววว เซียนจนโคนันยังหาตัวไม่เจอเล้ยยย!" ผมบอกน้ำเสียงมั่นใจสุดๆ

ผมมั่นใจจริงๆ นะ ว่าไม่มีทางโดนจับได้หรอก เห็นแบบนี้ผมก็เป็นคนระมัดระวังตัวเหมือนกันนะ จะแอบถ่ายทีมันก็ต้องมีการดูว่ามันเหมาะสมที่จะถ่ายรึเปล่า ไม่ใช่จู่ๆ บุกเข้าไปถ่ายซึ่งๆ หน้า มันไม่ใช่แนวผมบอกเลย

คลิ๊กๆ ๆ

ปลายนิ้วผมก็เลื่อนปุ่มกดดูภาพไปทีละรูปๆ อย่างสุขใจ ภาพที่ตัวเองถ่ายออกมานี่มันช่างสมบูรณ์แบบเสียนีกระไร ภาพที่ถ่ายเห็นชัดสมกับราคากล้องที่ผมยอมเสียไปเฉียดหมื่นนี่มันคุ้มค่าราคาคุยจริงๆ นะ เพราะความหื่น ทำให้ผมยอมทุ่มเปย์ซื้อกล้องแบบดีที่สุดในร้านมาไว้ครอบครองเลยล่ะ ไม่รู้สึกเสียดายสักกะติ๊ดกับเงินที่จ่ายไป เพราะสิ่งที่ได้กลับมามันช่างคุ้มค่าแท้

โอ๊ยยย ดูสิ! ซิกแพกรุ่นพี่เบอร์เก้านี่แบบ...ขาวยังกับโอโม่พลัสเลยอ่ะ

แล้วก็ดูคนนี้อีก! กล้ามเป็นมัดๆ เชียวเพ่ ไปออกกำลังกายที่ฟิตเนตไหนเหรอ บอกหน่อย อยากตามไปส่อง!

"เก็บความหื่นของแกหน่อยไม่ได้เหรอ มันออกทางสีหน้าหมดแล้ว!" พัดบอกแล้วดันหน้าผมด้วยความหมั่นไส้

แง่ะ คนมันรัก คนมันชอบดู ผิดตรงไหนวะ!

ขัดใจในการดูรูปของผมซะจริง!

ผมรีบปิดกล้องแต่ก็ไม่ลืมที่จะเซฟภาพในเครื่องให้เรียบร้อย เดี๋ยวไอ้ที่แอบๆ ถ่ายมันจะเสียเปล่าซะหมด

"แล้วไงอ่ะ จะเข้าชมรมเลยป่ะ?"

ผมหันไปถามไอ้พัดบ้าง วันนี้เป็นวันพุธเลยเรียนแค่ครึ่งวัน วิชาที่ลงก็มีไม่เยอะเท่าไร ส่วนใหญ่ผมกับพัดเราสองคนจะคลุกตัวกันอยู่ในห้องชมรมเป็นส่วนใหญ่ ชมรมถ่ายรูปของผมมีสมาชิกห้าคน อีกสามคนก็ปล่อยๆ เขาไป นั่นแค่ตัวประกอบบบ (เสียงสูง)

"ก็ว่างกันทั้งคู่ป่ะ ไหนๆ ก็เข้าชมรมเลยดิ ทำตัวให้สมเป็นประธานหน่อยเหอะแก"

อือหือ ด่ากันตรงๆ จะง่ายกว่าป่ะ!

ชมรมถ่ายรูป

"ฮาโหลววว! ประธานคนน่ารักมาแล้วน้าาา"

ผมเปิดประตูห้องชมรมแล้วส่งเสียงทักทายสมาชิกอย่างร่าเริง แต่พอเข้าไปเท่านั้นแหละ ก็ต้องเจอกับสายตาพิฆาตของเหล่าสมาชิกที่น่ารักทั้งหลายซะก่อน

"ประธานเป็นประธานจริงอ่ะ ไหงมาสายกว่าพวกหนูล่ะคะ"

นี่คือ อ้วนจัง สมาชิกคนแรก ล้อเล่นน่า! เธอชื่อ อุ๊บอิ๊บ ต่างหากล่ะ เธอเป็นหมีเท็ดดี้แบร์ประจำชมรมเลยล่ะ เพราะอะไรน่ะเหรอ เพราะเธออ้วนมากน่ะสิ อวบจนน่ากอดเลยอ่ะ

"ถ้าประธานไปส่องผู้หญิงมาให้ผมบ้าง ผมจะไม่ว่าอะไรเลยนะคร้าบ"

นี่สมาชิกคนที่สอง หิน หนุ่มเจ้าชู้ประจำชมรมเลยล่ะ ใครอย่าได้เฉียดเข้าใกล้แม้แต่ปลายนิ้วนะ เดี๋ยวโดนมันดมเอาผมไม่รับรู้ด้วยนะ!

"นั่นจิๆ ถ้าจะไปส่องผู้ชายก็อย่าลืมชวนหนูด้วยนะ!"

นี่สมาชิกคนสุดท้าย หวานหวาน สาวแรดประจำชมรม จีบผู้ชายไปทั่ว ยกเว้นแค่อาจารย์ ติดลิสต์บัญชีดำมหาลัยแล้วเนี่ย!

และนี่คือสมาชิกที่แสนจะน่ารักของผมเอง น่ารัก น่าหยิกใช่ป่ะล่ะ? (มั้ง) เราทุกคนแม้จะต่างกันทั้งนิสัย หลายๆ อย่าง แต่สิ่งเดียวที่ชอบเหมือนกันก็คือ ถ่ายรูป

"เออน่า บ่นกันจริงวุ้ย ผมเป็นประธานนะ พวกเธอสามคนเป็นสมาชิกชมรม ควรเคารพหน่อยสิ!" ผมดุแบบขำๆ ไม่คิดจริงจังไรนัก

"ช่วยไม่ได้ ประธานทำตัวไม่น่าเคารพอ่ะเนอะ จริงป่ะทุกคน" แล้วจู่ๆ ไอ้พัดคนหน้าด้านประจำชมรมของเราซึ่งมีหน้าที่เป็นรองประธานก็พูดแทรกต่อทันที

"เห็นด้วยเลยครับ / ค่ะ" ทั้งสามคนพูดพร้อมเพรียงกันประหนึ่งประสานเสียง

แน่ะ! ทีงี้ล่ะเห็นดีเห็นงามกันเชียวนะเรื่องไม่น่ารักเนี่ย! เรื่องดีๆ ไม่คิดจะเห็นด้วยยย!

ทุกคนไม่ได้อคติอะไรกับผมที่เป็นพวกรักชายสักนิด แม้กระทั่งหินเองก็ตาม มันไม่ได้แสดงท่าทางรังเกียจอะไรใส่ผมเลยสักแอะ หนำซ้ำยังบอกผมตอนเจอแรกๆ ด้วย

'หน้าหวานแบบประธาน ขาสวยยังกับผู้หญิง แก้มชมพูนิดๆ น่าหอม ผมนุ่มสลวยเป็นปุยนุ่นแบบนี้ ผมก็คิดว่าเป็นผู้หญิงครับ ถ้าไม่ติดว่าเป็นชาย ผมคงจีบประธานมาเป็นกิ๊กในสต๊อกของผมเหมือนกันนะ'

นั่นแหละ... ผมนี่ขยาดมันเลยนะ ต่อให้ในอนาคตมีมันเป็นผู้ชายที่หลงเหลืออยู่คนสุดท้ายในโลกก็ตาม ผมจะไม่ถ่ายรูปมันเด็ดขาด...

ง่า แต่ทุกวันนี้มันก็ไม่ได้ทำอะไรผมหรอก เพราะตอนนั้นผมแอบขู่มันเหมือนกันว่าอย่าได้ริอาจมาจีบเชียว เดี๋ยวมีชกกลับแล้วจะหนาวเรียกพี่ไม่ทัน

"แกนี่ก็ชอบพูดเกินจริงว่ะพัด!" ผมเอะใส่ไอ้พัด แต่มันกลับแลบลิ้นใส่ผม

"พูดเรื่องจริงเว้ย"

เรื่องจริงที่ไหนกันนน ไม่มีสักหน่อยยย!

"เออๆ เรื่องไร้สาระพวกนี้ช่างมันก่อน" ผมพูดตัดบทสนทนาทันที

"หราาา" แล้วก็เป็นอีกครั้งที่ทุกคนพร้อมใจกันพูด

นี่พวกมันยังเห็นผมเป็นประธานป่ะเนี่ย!

ผมนี่อยากถอนหายใจวันละล้านรอบ (จะพอรึเปล่าก็ไม่รู้) ก่อนจะเก๊กทำหน้าจริงจังในฐานะประธานชมรม

"เอาล่ะๆ วันนี้พวกเธอทุกคนได้ไปถ่ายรูปอะไรกันมาบ้างล่ะ?"

ทุกๆ วันของกิจกรรมของชมรมที่ผมก่อตั้ง แน่นอน ขาดไม่ได้เลยล่ะ ถ่ายรูปไง! จะกิน จะนอน จะอะไรก็ต้องถ่ายรูป เข้าใจ๊? ผมไม่ใช่ประธานสายโหดนะ (แต่อยากให้เป็นก็เป็นได้เหมือนกันนะเว้ย) ผมน่ะ อยากให้ทุกคนรักในการถ่ายรูปแบบจริงจังไม่ใช่เอามันมาเป็นเรื่องเล่นๆ

"ผมก็ถ่ายรูปวิวเหมือนเคยล่ะครับ สวยดี"

ไอ้หินบอกด้วยสีหน้าภูมิใจกับรูปที่มันถ่ายมาก พร้อมส่งกล้องให้ผมดู ผมค่อยๆ เลื่อนดูทีละภาพ เออ สวยจริง ภาพที่ไอ้หินมันถ่ายมาส่วนใหญ่จะเป็นทิวทัศน์เกี่ยวกับธรรมชาติซะส่วนใหญ่ บางทีหมอนี่ก็ชอบไปถ่ายสวนสาธารณะมาบ่อยๆ ทุกภาพล้วนแต่แสดงสีสันที่มันควรจะเป็นจริงๆ ผมนี่ยิ้มแป้นเลย

"เออ สวยจริง พยายามต่อไปนะ" ผมบอกแล้วตบไหล่มันเบาๆ

เฮือก!

แต่จู่ๆ ผมก็สะดุ้งด้วยความตกใจ เพราะนิ้วปลาหมึกของไอ้หินที่กำลังลูบไล้แถวๆ เอวผมนี่แหละ!

หึ! เล่นกับใครไม่เล่นใช่ไหม! ได้ เดี๋ยวน้ำหนึ่งจัดให้!

ว่าแล้วผมก็ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้กับการกระทำแสนลามกเล่นๆ ของไอ้หิน แต่นิ้วก็เอื้อมไปหยิกหมับเข้าให้ที่มือของไอ้หินเต็มๆ จนอีกฝ่ายนี่สะดุ้งเหมือนโดนของร้อนก็ไม่ปาน

"โอ๊ย! ประธาน พอๆ เจ็บนะครับ"

"เจ็บแล้วทำทำไมล่ะ!"

ผมนี่เร่งบิดเนื้อที่มือของหินเต็มแรงแบบไม่เกรงใจประมาณจะเอาให้เนื้อขาดก็ว่าได้

"โว้ววว! แค่จะล้อเล่นเองคร้าบบบ แหม ประธานดุจัง..."

ไอ้หินบ่นเสียงเบาแล้วลูบมือที่เป็นรอยแดงจากการโดนผมหยิก

"รู้ก็ดีจะได้ไม่ทำอีก"

ใครก็แตะตัวฉันไม่ได้โว้ย! ผัวในอนาคต แตะได้คนเดียว!