CHAPTER 7 เพราะเหล้าเป็นเหตุ NC

ทั้งสองบดจูบเรียวปากบางอย่างเร่าร้อนอยู่นานสองนาน ความหวามไหวแผ่ซ่าน ไหนจะเพราะความกล้าบ้าบิ่นจากฤทธิ์เหล้า มันทำให้หญิงสาวที่ไม่เคยถูกมือชายมาก่อน ความต้องการต่างพลุ่งพล่าน มือหนาของทามไทที่เขี่ยเสื้อตัวใหญ่ของเธอจนมันหลุดร่วงมากองที่ลาดไหล่ ตามด้วยประกบริมฝีปากหยักหนาอย่างแผ่วเบา

“อื้อออ…”

ปากหนาของกวินกลับไม่ยอมปล่อยให้เธอได้พูดต่อ เขาสอดปลายลิ้นแทรกเข้ามาลิ้มชิมความหวานหอมจากโพรงปากบาง ตวัดปลายลิ้นเข้าสำรวจอย่างห้ามตัวเองไม่ได้ เป็นการครอบครองที่เต็มไปด้วยความหิวกระหาย

ส่วนทามไทก็ลูบไล้เรือนกายเล็กบางจนตัวเธอสั่นสะท้าน มือหนาของเขาบีบขย้ำตรงส่วนโค้งเว้าของเธออย่างหลงลืมตัว อารมณ์ของทั้งสามตอนนี้ยากเกินจะกู่ให้กลับมา ความคับแน่นอึดอัดใต้ร่มผ้าบ่งบอกถึงความทรมานที่ชายหนุ่มกำลังเผชิญ ทามไทบดเบียดส่วนแข็งขึงนั้นถูไถเข้าที่ก้นนุ่มนิ่มของเธออย่างรุนแรง

“ข้าว…” เขากระซิบแผ่วเข้าใกล้ติ่งหู เสียงแหบพร่าเต็มไปด้วยความต้องการ จนหญิงสาวซ่านไหวไปหมด ไหนจะแรงจูบที่โถมเข้ามาอย่างบ้าคลั่งจากเรียวปากของกวินก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะหยุด “ช่วยทามหน่อย” เขาขอร้องอย่างไม่อาย

พูดจบเขาก็จงใจบดเบียดส่วนแข็งขึงนั้นกดเข้าที่ก้นนิ่มของเธอบดอัดแรงกว่าเดิม จนเธอรู้สึกได้ถึงความระอุร้อนที่แผ่ซ่านเข้ามา

ทว่า…

กวินกลับจับมือเรียวเล็กของเธอไปกอบกุมที่ความแข็งหนาของเขาเข้าซะก่อน ความแข็งแกร่งและขนาดที่เกินคาดนั้นทำให้เธอตกใจ สัมผัสที่อบอุ่นและชื้นแฉะของส่วนที่ตื่นตัวอย่างเต็มที่นั้นทำให้มือเล็กเริ่มแฉะเหนียว

จากนั้นทามไทก็ฉกชิงริมฝีปากเธอไปจูบต่อ ลิ้นสากหนาเกี่ยวตวัดดูดดึงลิ้นเล็กอย่างเอาแต่ใจ เมื่อเห็นว่าหญิงสาวคล้ายจะขาดใจเขาจึงผละริมฝีปากสีหวานของเธอให้เป็นอิสระ ดวงตาคมกริบยังคงจ้องกัน ราวกับเป็นการเอ่ยคำขอร้องให้เธอทำอะไรบางอย่าง ก่อนที่ปากหยักหนาจะจ้วงจูบอีกครั้งอย่างบ้าคลั่ง

สมองของเธอตอนนี้ไม่รู้จะไปโฟกัสที่ใครหรือตรงไหนดี เพราะด้านบนก็ถูกคนตัวใหญ่ครอบครองไปจนหมด ส่วนพื้นที่ด้านล่าง กวินก็เริ่มเร่งเร้าปลุกปั่นอย่างเอาแต่ใจ จนร่างกายของเธอปวดหนึบไปหมด เธอรู้ดีว่าภายในที่ตอดตุบของตัวเองนั้นมันแฉะชื้นและพร้อมที่จะระเบิดความรู้สึกออกมาแค่ไหน ภายใต้การรุมเร้าของชายหนุ่มทั้งสอง...

ความอดทนของชายหนุ่มทั้งสองได้พังทลายลงแล้ว ไม่มีใครคิดถึงคำว่า 'เพื่อน' หรือ 'งาน' อีกต่อไป

ในขณะที่กวินยังคงควบคุมมือของเธอไว้ให้กอบกุมความแข็งแกร่งของเขา ทามไทก็ผละจากจูบที่ดูดดื่ม ดวงตาคมกริบของเขามองเสื้อตัวโคร่งที่เธอสวมอยู่ ราวกับมันเป็นอุปสรรคชิ้นสุดท้ายที่ขวางกั้น

เขาฉุดกระชากชายเสื้อของเธอขึ้นอย่างรุนแรงและเร่งรีบ เสื้อผ้าของกวินที่เธอใส่มานั้นไม่ได้มีขนาดพอดีอยู่แล้ว ทำให้มันถูกดึงขึ้นไปกองอยู่เหนืออกอย่างง่ายดาย เผยให้เห็นผิวเนื้อนวลเนียนที่ถูกปิดบังไว้

ทามไทไม่รอช้า เขาใช้ปากบดลงมาที่เนินอกขาวผ่อง ซึมซับความร้อนรุ่มที่แผ่ซ่านออกมา

ในจังหวะนั้นกวินก็ไม่ยอมแพ้ เขายกตัวขึ้นมาใช้มือข้างหนึ่ง กระชากเสื้อตัวโคร่งที่เหลืออยู่ให้หลุดพ้นจากแขนของเธอ เสียงเนื้อผ้าที่ขาดผึงเบาๆ บ่งบอกถึงความบ้าคลั่งที่ควบคุมไม่ได้

บัดนี้ ร่างกายของข้าวฟ่างถูกเปิดเผยสู่สายตาและการสัมผัสของพวกเขาทั้งคู่ อย่างไม่มีใครคิดจะยอมใคร

ชายหนุ่มทั้งสองผลัดเปลี่ยนกันช่วงชิงลมหายใจของเธออย่างดุเดือด ริมฝีปากของทามไทกำลังไล่ต่ำลงเรื่อยๆ ในขณะที่กวินใช้มือของเขา ลูบไล้ไปตามสัดส่วนโค้งเว้าตามร่างกายของเธออย่างเร่าร้อน

ข้าวฟ่างถูกโถมทับด้วยความต้องการที่รุนแรงจากรอบทิศทาง เธอหายใจหอบถี่ พยายามส่งเสียงครางที่ปนเปกันระหว่างความตระหนก ความหวาดหวั่น แต่กลับไม่คิดจะห้ามพวกเขา ตรงกันข้าม เธอกลับตอบสนองคนทั้งคู่อย่างบ้าคลั่ง

“อื้มมม...แฉะมากเลยข้าว” กวินเอ่ยเสียงพร่าหอบ ขณะที่มือสากหนาเริ่มลูบไล้ไปตามบริเวณที่อ่อนไหว การสัมผัสที่จงใจปลุกเร้าจุดกระสันของเธออย่างช้าๆ

“อ๊าา...วินอย่า” เธอร้องห้ามเสียงสั่นพร่า แม้จะรู้สึกหวามไหวอย่างรุนแรง

“อ๊ะ!!” เสียงครางของเธอสูงขึ้นเมื่อจู่ๆ เขาก็บดคลึงสัมผัสตรงจุดนั้นย้ำๆ ด้วยความเร่าร้อนและเอาแต่ใจ ยิ่งห้ามกลับเหมือนยิ่งยุ จนเธอร้องครางเสียงสั่น ร่างกายกระตุกตอบรับสัมผัสนั้นอย่างควบคุมไม่ได้

ลิ้นสากหนาของทามไทเองก็เกี่ยวตวัดบดเม้มเน้นๆ ที่จุดอ่อนไหวบนทรวงอกของเธอ เขาดูดแรงสลับจังหวะเบา ทำเอาเธอสะท้านไหว แอ่นอกรับอย่างห้ามความต้องการไว้ไม่อยู่

“อ๊าาา ... ทามมม” ยิ่งเธอร้องเขาก็ยิ่งดูดคลึงหนักขึ้น จนเสียงริมฝีปากหยักหนาผสานกับเสียงฉ่ำแฉะของความปรารถนา ความเสียวซ่านทำให้เธอแทบยืนไม่อยู่ ร่างกายน้อยๆ อ่อนปวกเปียกจนคนทั้งสองต้องช่วยกันพยุง ก่อนจะเป็นทามไทที่เป็นคนช้อนอุ้ม และพาเธอเดินเข้ามาด้านใน

เมื่อร่างบางของหญิงสาวถูกวางลงบนเตียงนุ่ม พวกเขาก็จัดการกลืนกินเธอแทบทั้งตัว ริมฝีปากอุ่นร้อนของคนทั้งสองเริ่มทำงานอย่างเต็มที่ ไล่สร้างรอยรักและความรัญจวนไปทั่วเรือนร่าง

“อ้าขาออกหน่อยข้าว” ทามไทกระซิบสั่งเสียงพร่า พร้อมกับจัดการจัดท่าทางเธออย่างเอาแต่ใจ ตามมาด้วยความรู้สึกเย็นวาบที่เข้าจู่โจมอย่างบ้าคลั่ง เมื่อเขาใช้ริมฝีปากและปลายลิ้นเข้าปลุกปั่นที่จุดอ่อนไหวที่สุด

“อ๊าาา ทาม...”

“เสียวใช่มั้ย” ทามไทเงยหน้ามาถามนิดหนึ่ง ดวงตาของเขามีประกายแห่งชัยชนะ ก่อนจะก้มลงตวัดปลายลิ้นจ้วงต่ออย่างหื่นกระหาย

“อื้อออ...” เธอดิ้นเร่าๆ เมื่อร่างกายเริ่มระอุร้อนขึ้นเรื่อยๆ จนควบคุมอาการไม่อยู่

และตอนนี้เกลียวลิ้นร้อนที่กวินตะโบมจูบใส่กัน ทำเอาสมองของเธอพร่าเลือนไปหมด มันตื่นเต้น มันรู้สึกดี มันต้องการ มันอยากได้ มันอยากโดน ทุกอย่างตีรวนกันไปหมด เธอรู้เพียงว่าเธอถูกรุมเร้าด้วยความปรารถนาที่ไม่อาจปฏิเสธ

“กูมั่ง” กวินเอ่ยเสียงต่ำหอบ พร้อมดันเจ้าคนตัวโตออกอย่างแรง ไม่มีความเป็นเพื่อนหลงเหลืออยู่เลยในตอนนี้ ตามมาด้วยลิ้นร้อนของตนเองที่เข้าครอบครองจุดอ่อนไหวของเธออย่างไม่คิดจะรังเกียจ แม้ร่องรอยความเร่าร้อนของอีกคนจะปะปนอยู่ก่อนแล้ว แต่เขากลับไม่ได้ใส่ใจ ก่อนจะใช้ปลายลิ้นเข้าปลุกเร้าอย่างหนักหน่วง จนรู้สึกถึงแรงหนีบจากความเร่งเร้าของร่างกายเธอ

มือของกวินขยับกระตุ้นตรงจุดกระสันอย่างจงใจ จนหญิงสาวเผลอแอ่นส่ายกายดิ้นหนีความกระสัน

ส่วนอีกคนก็ครอบริมฝีปากหยักหนาลงกับหน้าอกนุ่มหยุ่นโดยไม่คิดจะรังเกียจรอยเปื้อนของน้ำลายอีกคนเช่นกัน เขาสร้างรอยรักสลับกับการดูดคลึงอย่างเอาเป็นเอาตาย

“ไหวมั้ย” ปากหยักหนาของทามไทเอ่ยถามเธอเสียงพร่า ตามมาด้วยการลงเกลียวลิ้นตวัดดูดปากเธออย่างเอาแต่ใจ เธอดิ้นเร่าๆ มือปัดป่ายไขว่คว้าไปมาด้วยความทุรนทุราย จนเขาต้องจับมือเล็กทั้งสองข้างนั้นไว้เหนือศีรษะ ด้วยมือของเขาเพียงหนึ่งข้าง ตอกย้ำถึงความแข็งแกร่งและอำนาจเหนือเธอ

ร่างเล็กถูกพันธนาการตรึงไว้ภายใต้ความต้องการที่รุนแรงของชายหนุ่มทั้งสอง... ความเมาทำให้เธอล่องลอย แต่สัมผัสที่แผ่ซ่านและความต้องการจากร่างกายในตอนนี้กลับไม่อาจหยุดยั้งได้

“ข้าว...” แววตากรุ้มกริ่มมองกันอย่างมีเลสนัย “กินมันให้ทามหน่อยสิ” พูดจบเขาก็ขยับร่างหนาเข้ามาใกล้ ก่อนจะตวัดเรียวขาไปคร่อมหน้าอกของเธอ ความใหญ่ผึงของเขามันทำให้หญิงสาวแทบช็อก!!

ริมฝีปากหยักหนายกยิ้มขำ ก่อนจะหลุดหัวเราะเบาๆ และค่อยๆ ใช้มือหน้าช้อนท้ายทอยเธอให้สูงขึ้น จนริมฝีปากเล็กบางแทบจรดกับแท่งลำหนาร้อนของตนเอง

เธอมองดูหัวหยักด้วยใจสั่นระรัว ยอมรับว่าไม่เคยเจอของจริงมาก่อน สีแดงก่ำของมันที่ผงกขึ้นลงตามจังหวะการหายใจ ไหนจะน้ำสีใสที่มันปริ่มออกมาตรงปลายหัวแฉกนั่นอีก เธอเผลอกลืนก้อนเหนียวๆ ลงคออย่างยากลำบาก

“กินมันให้เราหน่อย...” พูดจบเขาก็เด้งโหนกเข้ามาใกล้ริมฝีปากเล็กอย่างทนไม่ไหว

“อ๊าาา... แบบนั้นแหละข้าว”

ซี้ดดด...