Ep. 3

“ได้..ถ้าไอริไม่แต่ง เราต้องเก็บของออกจากบ้านกลับไปทำไร่ทำสวนทำกับคุณยาย ไอจิก็จะเรียนไม่จบ” ป๊ะป๋าพูดเสียงเข้มและก้มหน้าก้มตากินข้าวโดยไม่มีบทสนทนาบนโต๊ะอาหารอีกเลย แต่ก่อนที่ไอจิจะลุกจากโต๊ะ

“เจ้ จริงๆผมไม่อยากจะพูดเท่าไหร่นะ เจ้บอกแต่ว่าผมผลาญเงินป๊ะป๋ากับม่ะม้า แต่ตัวเจ้เองทำธุรกิจเจ๊งไปกี่รอบแล้วล่ะ เงินพวกนั้นซื้อรถผมได้ทั้งโชว์รูมเลยรู้ไหม แถมเจ้ยังซื้อแบรนด์เนมเป็นว่าเล่น ไหนจะค่ากินค่าอยู่ค่าเช่าอพาตเมนท์สุดหรูที่อังกฤษอีก คนที่ควรทำประโยชน์ให้บ้านเราคือเจ้นั่นแหละ” ฉันถึงกับสะอึกพูดอะไรไม่ออกที่น้องชายคนเดียวผู้ที่ไม่เคยขึ้นเสียงใส่ฉันแม้แต่ครั้งเดียวพูดขึ้นมาและสิ่งที่กล่าวนั้นเป็นความจริงทุกอย่าง..ฉันเรียนต่อมหาวิทยาลัยที่อังกฤษ เรียนปนเล่นจบช้ากว่าคนอื่นแถมยังลงทุนเปิดห้องเสื้อซึ่งขาดทุนจนต้องปิดตัวนับครั้งไม่ถ้วน คนที่ไม่เอาไหนไม่ใช่ไอจิหรอก..มันคือฉันเอง..

“ไอจิ ห้ามพูดแบบนี้กับไอรินะ เค้าเป็นพี่สาวลูกนะ” ม่ะม้าถลึงตาใส่ลูกชายคนเล็กอย่างไม่พอใจ

“โอ๋กันเข้าไปเถอะครับ พี่ไอริเป็นลูกรักป๋ากับม้าอยู่แล้วนี่ ทุกวันนี้ผมก็แอบคิดนะผมมันเป็นลูกที่เก็บมาเลี้ยงรึเปล่า” พอไอจิพูดจบ ป๊ะป๋าก็ตบหน้าลูกชายอย่างแรง ไอจิทุบโต๊ะเสียงดังและเดินกระแทกเท้าออกจากบ้าน ฉันได้ยินเสียงรถที่ขับออกไปอย่างแรงเหมือนคนขับพุ่งตัวออกด้วยอารมณ์โกรธที่พุ่งสูงปรี้ด หวังว่าคงไม่ใจร้อนจนชนรั้วหน้าบ้าน

“ไอ้ลูกชายคนนี้ ไอริไม่ต้องสนใจที่น้องพูดนะลูก ป๋ากับม้าเต็มใจส่งไอริเรียนขอแค่ไอริได้ทำตามความฝันแล้วก็มีความสุข ป๋าก็ดีใจแล้ว” ป๊ะป๋าลูบศีรษะฉันเบาๆอย่างรักใคร่ มันทำให้ฉันเกิดความรู้สึกผิดอย่างมากที่ฉันทำอะไรเพื่อแก้ปัญหาของบ้านเราไม่ได้เลย..และฉันตัดสินใจแล้ว..

“ป๊ะป๋า ไอริจะแต่งงานค่ะ” แค่ฉันบอกว่าจะแต่งงาน ป๊ะป๋ากับม่ะม้าแทบจะไชโยโห่หิ้ว

“อะ..ไอริพูดจริงเหรอลูก ไม่หลอกป๊ะป๋าใช่ไหม?” แววตาของผู้เป็นพ่อและแม่ดูเป็นประกายด้วยความดีใจ ก็ต้องดีใจอยู่แล้ว แค่เราไม่ต้องถูกฟ้องล้มละลายและไอจิได้เรียนต่อจนจบ ฉันจะยอมเสียสละเพื่อทุกคน

“ถ้ามันจะช่วยธุรกิจของเราได้ไอริจะแต่งค่ะ” ฉันตั้งใจแน่แน่ว ถึงเจ้าบ่าวจะผิดคอนเซปท์ไปไกลจากลอนดอน บอยเป็นขอนแก่น บอยก็เถอะ

“งานแต่งคือพรุ่งนี้นะลูก ลุงธวัชชัยอยากจัดง่ายๆ มีแค่ครอบครัวของทั้งสองฝ่าย” เดี๋ยวนะ!! เฮลโลว..ไฮโซไอริแต่งงานทั้งทีจะจัดง่ายๆได้ยังไงเนี่ย มันต้องเริ่ดหรูอลังการงานสร้างดาวล้านดวง

“ป๊ะป๋า ไอริยังไม่คิดธีมงานเลยค่ะ การ์ดยังไม่ได้ออกแบบเลย ต้องตัดชุดเจ้าสาวห้าชุด ไอริว่าจะไปตัดที่ห้องเสื้อที่ปารีส ชุดเพื่อนเจ้าสาวอีกค่ะ แถมยังสถานที่เซอร์ไพร้ขอแต่งงาน สถานที่จัดเฮนไนท์สละโสดด้วย บลาๆๆ” แต่งงานนะไม่ใช่หนีตามผู้ชาย ของแบบนี้มันต้องคิดเยอะหน่อย

“ไอริพ่อว่าหยุดความคิดพวกนั้นก่อน คือเจ้าบ่าวไม่มีเวลามากต้องไปรายงานตัวทำงานที่ต่างจังหวัดวันมะรืนซึ่งลูกในฐานะภรรยาก็ต้องตามไปอยู่ด้วย ลุงชัยไม่อยากให้ยุ่งยากจึงจัดพิธีง่ายๆแค่คนในครอบครัว กินข้าวร่วมกันก็เป็นอันเสร็จพิธี”

“นั่นงานแต่งหรืองานขึ้นบ้านใหม่คะ” ฉันเหลือบตามองบน ว่าแต่..เจ้าบ่าวทำงานอะไรและทำไมฉันต้องไปอยู่ต่างจังหวัดกับเขาด้วย ข้อตกลงอะไรกันเนี่ย..

“ลูกชายลุงธวัชชัยทำงานอะไรคะ”

“ลูกลุงชัยเป็นหมออินเทิร์น เพิ่งมาจับฉลากเลือกโรงพยาบาลเมื่อวานและได้ไปทำงานที่โรงพยาบาลสกลนคร” OMG สกลนครคือที่ไหนในประเทศไทย ฉันกดมือถือหาข้อมูลของจังหวัดที่ว่า สกลนครเป็นจังหวัดที่อยู่ทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือ มีคำขวัญว่า “พระธาตุเชิงชุมคู่บ้าน พระตำหนักภูพานคู่เมือง งามลือเลื่องหนองหาน แลตระการปราสาทผึ้ง สวยสุดซึ้งสาวภูไท” ชีวิตที่กำลังจะเฉิดฉายบนเวทีรันเวย์ของฉัน นะ..นี่มันอะไรกัน ต้องแต่งงานกับใครก็ไม่รู้แถมยังต้องไปอยู่ในจังหวัดเล็กๆห่างไกลจากแสงสีเมืองกรุง เทียบไม่ได้กับมหานครลอนดอนที่จากมาไม่ได้เลย..ที่สำคัญ เอเดรียน แฮมิลตัน ลอนดอน บอยสุดฮ็อต กลายมาเป็นหมออินเทิร์น หนุ่มขอนแก่น บอยแท้ๆ ร้อยเปอร์เซ็น..