ตอนที่ 14 โดนเท

ทันทีที่ก้าวเท้าพ้นประตูห้องพักคอนโดมิเนียมหรู ภาพที่ปรากฏตรงหน้าก็ทำเอาใจของแทนคุณกระตุกวูบ ร่างบางของมุกสลิลกำลังนอนขดตัวร้องไห้อยู่บนเตียงนุ่ม ร่างทั้งร่างสั่นเทาด้วยแรงสะอื้น ชายหนุ่มไม่รอช้า รีบขยับเข้าไปหาเธอข้างเตียงทันที

“เกิดอะไรขึ้นเหรอ... มุก แกร้องไห้ทำไม ใครทำอะไรแก!” แทนคุณยิงคำถามด้วยความร้อนใจ สิ้นเสียงทุ้มเพื่อนสาวก็ยันกายลุกขึ้นมาโผเข้ากอดเขาไว้แน่น ราวกับคนที่กำลังจะจมน้ำแล้วคว้าหลักยึดเดียวที่มีอยู่ เธอปล่อยโฮออกมาชุดใหญ่จนบ่อน้ำตาแตกทะลัก สะอื้นไห้อย่างน่าสงสาร

“ฮึก... ฮือๆๆๆ”

“ใจเย็นๆ นะมุก... ไม่เป็นไรนะ ไม่เป็นไร ถ้าแกยังไม่พร้อมจะเล่าให้ฉันฟังตอนนี้ก็ไม่เป็นไรนะ” น้ำเสียงทุ้มนุ่มและอ้อมกอดอันอบอุ่นของชายหนุ่มเปรียบเสมือนกุญแจที่ปลดล็อกความอัดอั้นภายในจิตใจ ด้วยจิตวิทยาการปลอบประโลมที่เขารู้ดี มุกสลิลจึงยอมพรั่งพรูความเจ็บปวดออกมาในที่สุด แทนคุณเพียงต้องการให้เธอได้ระบายมันออกมา ดีกว่าเก็บความเจ็บปวดไว้คนเดียว

“ฮือ... อึก... ฮือๆๆ... ฉัน... ฉันเลิกกับพี่ต้นแล้ว!” พูดจบ มุกสลิลก็ยิ่งผวากอดแทนคุณไว้แน่นขึ้นไปอีก ร่างนุ่มนิ่มแนบชิดกับแผงอกแกร่ง ชายหนุ่มใช้ฝ่ามือหนาลูบแผ่นหลังเนียนเบาๆ ผ่านเนื้อผ้า คอยส่งผ่านไออุ่นปลอบประโลม

“ฉันไม่คิดเลย...”

“ทำไมเหรอมุก...” เขาถามยื่นนิ้วเรียวไปปาดคราบน้ำตาให้อย่างเบามือ

“พี่ต้นเค้า... เค้ามีแฟนแล้ว ฮือๆๆ”

“ดีแล้ว... ที่แกรู้ตอนนี้ เสียใจตอนนี้ก็ยังดีกว่าเสียใจทีหลัง”

“แต่ที่ฉันเสียใจ... คือแฟนเค้าเป็นผู้ชายนะสิ!”

“ห๊า!! จริงเหรอมุก...” แทนคุณเบิ่งตาโตด้วยความตกตะลึง

“จริง!! ก่อนหน้านี้ไอ้รสมันส่งรูปเขากับเพื่อนคนนี้มาให้ฉันดู... เขาสองคนนั่งตักกันอยู่ในผับ ฉันก็พยายามไม่คิดอะไรแล้วนะ ฮือๆๆ แต่พอมาวันนี้แกดูสิ! ผู้ชายคนนั้นไลน์มาตาม เค้าก็รีบออกไปหาทันที ทิ้งให้ฉันนั่งดูหนังอยู่คนเดียว... แกคิดดูสิ! ฮือๆๆ” มุกสลิลฟูมฟายหนักขึ้นเมื่อเล่าถึงฉากบาดตาบาดใจ

“ที่เค้ายอมคบกับฉัน... ก็เพื่อเอาไว้บังหน้าหลอกแม่เค้าเฉยๆ! ฮือๆๆ”

“อย่าร้องไห้ไปเลยนะมุก... แกรู้ตัวตอนนี้ก็ดีแล้ว ดีกว่าคบกันไปนานๆ แล้วมารู้ทีหลัง มันจะยิ่งเจ็บยิ่งกว่านี้อีกหลายเท่านะ” แทนคุณพยายามสรรหาคำพูดมาปลอบเพื่อนสาวสารพัด หวังเพียงให้เธอหยุดร้อง

หลังจากเหตุการณ์เจ็บปวดวันนั้น มุกสลิลก็ถึงกับเสียผู้เสียคน ภาพเด็กสาวแสนสดใสคนเดิมหายไป เธอเริ่มออกเที่ยวผับเป็นว่าเล่น ท่องราตรีกลางคืนกับกลุ่มเพื่อนสาวในคณะที่ชอบแสงสี เสียงเพลง และแอลกอฮอล์ ซึ่งแทนคุณเองก็ไม่ได้เอ่ยปากห้าม เพราะคิดว่านี่อาจเป็นทางเดียวที่ช่วยให้เพื่อนสนิทของเขาหลุดพ้นจากความเศร้าโศกได้ ชายหนุ่มทำได้เพียงคอยโทรศัพท์หาเพื่อน ๆ ในกลุ่มด้วยความห่วงใย เนื่องจากทุกคืน มุกสลิลจะเมามายกลับมาเสมอ

คืนหนึ่ง... ขณะที่แทนคุณกำลังจะกดโทรศัพท์ตามมุกสลิลให้กลับคอนโด สายเรียกเข้าสายหนึ่งก็โชว์หราบนหน้าจอ... ซึ่งก็คือเบอร์ของ ปรานไหม

“สวัสดีครับ” น้ำเสียงเข้ม ๆ ของชายปริศนาปลายสายดังขึ้นแทนที่จะเป็นเสียงหวานของสาวรุ่นน้อง แทนคุณประหลาดใจไม่น้อยจนต้องละสายตามามองเบอร์โทรศัพท์อีกครั้ง ก่อนจะรีบยันกายลุกขึ้นนั่งตัวตรงตั้งอกตั้งใจคุยสาย

“ผมชื่อก้องนะครับ... เป็นแฟนกับปรานไหม คุณช่วยเลิกยุ่งกับปรานไหมได้มั้ยครับ” คำพูดตรงไปตรงมาทำเอาโลกทั้งใบของแทนคุณเหมือนจะหยุดหมุนไปชั่วขณะ... นี่เขากำลังถูกรุ่นน้องปีหนึ่งทิ้งและหลอกลวงงั้นหรือ!

“ผมไม่เข้าใจ... คุณช่วยอธิบายหน่อยได้ไหมครับ แล้วตอนนี้ปรานไหมอยู่ที่ไหน” แทนคุณถามด้วยน้ำเสียงเข้มตึง อารมณ์เดือดเริ่มก่อตัวขึ้นภายในอก

“ใจเย็นๆ ครับ เดี๋ยวผมจะให้คุณคุยกับปรานไหม... แต่ผมขอพูดในส่วนของผมก่อน” ชายปลายสายเอ่ยกรอกกลับมา แทนคุณพยายามสะกดอารมณ์กร้าวที่พุ่งสูง แล้วเอ่ยตอบรับความต้องการ

“ครับ... งั้นคุณพูดมาเลย”

“คือผมกับปรานไหม... เราคบกันมาตั้งแต่สมัยเรียนมัธยมด้วยกัน ปรานไหมมาเรียนปีหนึ่งคณะบัญชี ส่วนผมเรียนวิศวกรรมอยู่อีกมหาวิทยาลัยหนึ่ง ก่อนหน้านี้เรามีปัญหากันนิดหน่อย แต่ตอนนี้ผมกับปรานไหมปรับเข้าใจกันแล้ว... จึงอยากจะขอร้องให้คุณช่วยเลิกยุ่งกับปรานไหมได้มั้ยครับ ผมไม่รู้หรอกนะว่าคุณคิดยังไงกับแฟนผม แต่เธอบอกว่าคุณแค่จีบเธอเล่นๆ เท่านั้น” ถ้อยคำราบเรียบไร้ความรู้สึกของชายหนุ่มอีกคนประหนึ่งเข็มเล่มคมที่ทิ่มแทงลงกลางใจ แทนคุณนิ่งอึ้งไปครู่ใหญ่ บาดแผลความอับอายและบาดเจ็บลึกแล่นซ่านในอก

“คุณพูดธุระของคุณหมดแล้วใช่ไหมครับ...” เขาปรับน้ำเสียงให้ราบเรียบที่สุด

“ครับ”

“งั้นผมขอคุยกับปรานไหมหน่อยครับ”

“สวัสดีค่ะพี่แทน... ไหมขอโทษนะคะ ไหมไม่รู้หรอกว่าพี่จริงจังกับไหมแค่ไหน แต่พี่ก็ไม่เคยให้ความชัดเจนกับไหมเลยสักครั้ง... พอพี่ก้องเค้ามาง้อ ไหมก็เลยใจอ่อน ไหมต้องขอโทษพี่จริงๆ นะคะ”

“พี่สิ!... ที่ต้องขอโทษไหม” แทนคุณสูดลมหายใจเข้าลึก

“พี่ไม่ได้โกรธไหมหรอก... เป็นเพราะพี่เองที่ไม่ชัดเจน พี่ไม่เคยบอกรักไหมเลยสักครั้ง ไหมจะกลับไปคบกับแฟนก็ได้นะ พี่ไม่โกรธหรอก เพียงแค่ไหมบอกพี่ตรงๆ พี่ก็เข้าใจแล้ว” ชายหนุ่มตัดสินใจเอ่ยออกไปแม้ความรู้สึกภายในจะรวดร้าวเพียงใดก็ตาม

หลังวางสายแทนคุณได้แต่นั่งทบทวนสิ่งที่เกิดขึ้นลำพังในความเงียบ มันก็จริงอย่างที่ปรานไหมพูดทุกประการ แต่เขาก็ยังรู้สึกว่าตัวเองต้องเผชิญกับภาวะอกหักอยู่ดี เพราะในช่วงหลังๆ มานี้ เขายามเปิดใจและพยายามจะชอบปรานไหมอย่างจริงจัง เขาคอยพาเธอไปหากิจกรรมทำร่วมกันในวันหยุด แต่ผิดที่ตัวเขาเองที่ปากหนัก ไม่ยอมบอกความรู้สึกแม้กระทั่งคำว่าชอบ ความรู้สึกโหวงเหวงกักขังชายหนุ่มไว้ท่ามกลางความเงียบยามราตรี