ตอนที่ 13 ตัวสำรอง

หลังจากที่มุกสลิลออกไปตามนัดเพื่อเจอกับพี่ต้น แฟนหนุ่มรุ่นพี่ แทนคุณก็สะกดรอยตามเพื่อนสาวไปอยู่ห่างๆ โดยไม่ให้เธอรู้ตัว

ภาพปวดใจที่เขาต้องทนมองอยู่บ่อยครั้งตั้งแต่รู้ว่าเพื่อนสนิทคนนี้เริ่มมีแฟน... คือภาพมือเรียวบางที่ถูกมือชายหนุ่มคนอื่นจับจูงก้าวเข้าสู่โรงหนัง มันบีบเคล้นหัวใจแกร่งของเขาจนรวดร้าว แต่บาดแผลเหล่านั้นมันก็ไม่อาจหยุดยั้งความรักความผูกพันที่เขามีต่อเธอได้เลยสักนิด

ในหัวของแทนคุณยังคงหมุนเวียนอยู่ด้วยสองทางเลือก คือทางเลือกแรกเขาต้องลองเปิดใจคบหากับปรานไหม รุ่นน้องปีหนึ่งอย่างจริงจังเพื่อดึงตัวเองออกจากห้วงเสน่หาที่มีต่อมุกสลิล และทางเลือกที่สองคือการรวบรวมความกล้าบอกความจริงในใจออกไป แต่อย่างหลังนั้นเขากลับขลาดกลัวเกินกว่าจะเสี่ยงพูดมันออกไป เพราะหากต้องสูญเสียมุกสลิลไปจริงๆ เขาคงทนรับความทรมานนั้นไม่ไหว

และแล้วชายหนุ่มก็ตัดสินใจต่อสายหาปรานไหมรุ่นน้อง เพื่อชวนเธอมานั่งทานไอศกรีมด้วยกัน หวังใช้ฆ่าเวลาระหว่างรอเพื่อนสาวดูหนังกับแฟนหนุ่ม

“สวัสดีค่ะพี่แทน รอไหมนานมั้ยคะ”

“ไม่นานหรอกครับ... นี่เมนูครับน้องไหมอยากทานรสไหนส่งได้เลยนะครับ” แทนคุณยื่นเมนูให้รุ่นน้องสาวเลือกสั่งตามใจชอบ พลางส่งยิ้มสุภาพ

“ปกติน้องไหมชอบทานไอศกรีมมั้ยครับ พอดีพี่ไม่รู้จะพาไปไหนดี เลยตัดสินใจชวนมาที่นี่”

“ก็ดีนะคะ แต่ถ้าให้ไหมเสนอล่ะก็ ทานไอศกรีมเสร็จแล้วไปดูหนังกันสักเรื่องก็โอเคอยู่นะคะ วันนี้ไหมว่างทั้งวันเลย”

“งั้นก็ได้ครับ” แทนคุณตอบตกลงอย่างว่าง่าย

ระหว่างที่นั่งทานไอศกรีมด้วยกัน ปรานไหมสังเกตเห็นคราบไอศกรีมเปรอะอยู่ที่มุมปากของชายหนุ่ม เธอจึงหยิบทิชชูขยับเข้าไปช่วยเช็ดออกให้อย่างใส่ใจ สัมผัสแผ่วเบาใกล้ชิดทำให้นัยน์ตาคู่คมสบมองเด็กสาวตรงหน้า

“ออกหมดหรือยังครับ”

“หมดแล้วค่ะ”

“ขอบคุณนะครับ”

“ไม่เป็นไรค่ะ... ไหมอยากดูแลพี่แทน”

“ไหมพูดจริงเหรอครับ...” น้ำเสียงทุ้มเอ่ยถามอย่างมีความหมาย

เขาไม่อยากให้เธอต้องกลายเป็นตัวสำรองของใคร หากวันใดที่สามารถตัดใจจากมุกสลิลได้เด็ดขาด เขาก็พร้อมและเต็มใจที่จะคบหากับปรานไหมได้อย่างเปิดเผย

และในจังหวะที่สบตากันอยู่นั้น ใบหน้าหวานของมุกสลิลกลับฉายวูบขึ้นมาในหัวของแทนคุณ ชายหนุ่มจึงรีบเอ่ยชวนปรานไหมไปซื้อตั๋วหนังทันทีเพื่อกลบเกลื่อนความสับสน

“น้องไหมจะเข้าห้องน้ำก่อนมั้ยครับ” แทนคุณเอ่ยถามหลังจัดการเรื่องตั๋วหนังเรียบร้อย

“ก็ดีค่ะ เดี๋ยวไหมมานะคะ”

เด็กสาวก้าวหายเข้าไปในห้องน้ำ ไม่นานก็ออกมา แทนคุณจัดแจงซื้อเครื่องดื่มและป๊อบคอร์นเตรียมไว้ พอถึงเวลาทั้งคู่จึงพากันก้าวเข้าสู่โรงหนัง

หลังจากนั่งดูหนังไปได้ไม่ถึงสิบนาที ความกระวนกระวายในใจก็ทำให้แทนคุณขอตัวออกมาเข้าห้องน้ำ ระหว่างทางเดินกลับ เขากลับปะทะเข้ากับมุกสลิลที่เพิ่งเดินออกมาจากห้องน้ำด้วยดวงตากลมโตที่แดงช้ำ

“อ้าว!... มุก หนังจบแล้วเหรอ”

“อืม... แกมากับใครเหรอแทน” มุกสลิลชะงัก ช้อนสายตามองเพื่อนสนิทก่อนจะรีบใช้หลังมือซับคราบน้ำตาออกอย่างรวดเร็ว

“มากับน้องไหมน่ะ”

“มาดูหนังเหมือนกันเหรอ”

“อืม... เพิ่งเข้าไปได้ไม่ถึงสิบนาทีก็ปวดฉี่ซะแล้ว... แกตาแดงๆ นะ แอบร้องไห้มาหรือเปล่า” แทนคุณยิงคำถามตรงๆ นัยน์ตาคมกริบจ้องจับสังเกตด้วยความห่วงใย

“ปะ... เปล่า! ไม่มีอะไรหรอก” มุกสลิลหลบสายตา ตอบเสียงสั่น

“ฉันไปก่อนนะมุก... หนังแกใกล้จบหรือยัง” แทนคุณหันมาถาม

“เกือบแล้ว อีกไม่ถึงสิบนาทีก็น่าจะจบ แต่ฉันออกมาก่อน ขี้เกียจดูน่ะ” มุกสลิลตอบเสียงเรียบ

“อ้าว!... แล้วแบบนี้พี่ต้นไม่เหงาแย่เหรอ”

“เขาไปแล้ว... เพื่อนเขาโทรตามน่ะ”

“อะไรกันวะ ไอ้พี่ต้นนี่ก็แปลกคน” แทนคุณสบถเบาๆ ด้วยความไม่พอใจ

“ช่างเค้าเถอะ เค้าคงจะมีเรื่องสำคัญน่ะ... ฉันกลับก่อนนะ แล้วเย็นนี้จะกินอะไร ฉันจะได้ทำเผื่อ” มุกสลิลถามด้วยสีหน้าเศร้าสร้อย แต่แทนคุณก็เลือกที่จะไม่ซักไซ้ต่อในยามนี้

ตั้งแต่ย้ายมาอาศัยอยู่ร่วมคอนโดกับแทนคุณ มุกสลิลไม่เคยปล่อยให้ตัวเองอยู่อย่างไร้ประโยชน์ เธอคอยหุงหาอาหาร นำเสื้อผ้าไปซัก ปัดกวาดเช็ดถูดูแลความสะอาดภายในห้อง รวมถึงจัดการข้าวของเครื่องใช้ทั้งหมด คอยปรนนิบัติและทำหน้าที่แทบไม่ต่างจากคู่รัก เว้นเสียแต่เรื่องความสัมพันธ์บนเตียงเท่านั้น

“แกทำอะไรฉันก็กินได้หมดแหละ... แต่ฉันว่าเย็นนี้แกอย่าทำเลย เดี๋ยวฉันพาออกมากินอะไรข้างนอกดีกว่า” แทนคุณเสนอ เพราะไม่อยากเห็นเพื่อนสาวต้องเหน็ดเหนื่อยในสภาพจิตใจที่ย่ำแย่เช่นนี้

ชายหนุ่มกลับเข้าไปนั่งดูหนังกับปรานไหมจนจบเรื่องเพราะไม่อยากทิ้งเธอไว้ตามลำพัง เมื่อหนังจบเขาจึงอาขับรถไปส่งปรานไหมที่หอพัก

“ขอบคุณนะคะพี่แทน”

“ไม่เป็นไรครับน้องไหม... พี่ขอตัวไปก่อนนะครับ” แทนคุณเอ่ยลารีบร้อน

“พี่แทนมีธุระไปไหนต่อหรือเปล่าคะ”

“อ๋อ... ปะ... เปล่าครับ พี่แค่จะรีบกลับคอนโดเฉยๆ”

ปรานไหมขมวดคิ้วสงสัยในท่าทีลุกลี้ลุกลน ทว่าเธอก็ไม่ได้เอ่ยถามสิ่งใดต่อ ชายหนุ่มรีบขับรถคู่ใจกลับคอนโดมิเนียมทันที หัวใจข้างซ้ายบีบรัดแน่นด้วยความกระวนกระวาย วินาทีนี้ในหัวของเขามีแต่ภาพใบหน้าเศร้าหมองของมุกสลิล