ตอนที่ 15 ดื่มเพื่อลืมความเจ็บปวด

ถึงแม้แทนคุณจะพยายามเปิดหัวใจสานสัมพันธ์กับปรานไหมอย่างเต็มที่ แต่สุดท้ายก็ต้องเจอความผิดหวังไม่ต่างจากมุกสลิล เมื่อถูกรุ่นน้องสาวบอกเลิกอย่างรวดเร็วเพราะเลือกกลับไปหาแฟนเก่าสมัยเรียนมัธยม

ชายหนุ่มระบายลมหายใจยาว ความรู้สึกเบาใจที่หลุดพ้นจากพันธะระส่ำระสายปนเปไปกับความเสียดายเล็กๆ ในอก เขาคิดกับตัวเองว่าคงไม่เหมาะกับการตามจีบใครอีกแล้ว ในเมื่อต่างคนต่างอกหัก คืนนี้เขาจึงเลือกออกไปดื่มปลดปล่อยกับกลุ่มเพื่อนสาวของมุกสลิล

แทนคุณละทิ้งความเจ็บปวดฟุ้งซ่านแล้วต่อสายหารสรินทร์เพื่อตามไปสมทบที่ผับ เมื่อไปถึงแทนคุณนั่งดื่มร่วมโต๊ะกับเพื่อนๆ พอเป็นพิธีโดยไม่ยอมให้ตัวเองเมามาย เพราะเป้าหมายหลักคือการพาตัวเองมาผ่อนคลายความอัดอั้น และคอยเป็นหลักยึดพาคนเมาอย่างมุกสลิลกลับห้องอย่างปลอดภัย

กระทั่งเพื่อนๆ ในโต๊ะลุกออกไปเต้นที่หน้าฟลอร์จนเหลือเพียงเขากับมุกสลิลสองคน แทนคุณจึงช้อนสายตามมองใบหน้าหวานที่เริ่มขึ้นสีระเรื่อเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ ก่อนจะเอ่ยสารภาพเรื่องของตนเอง

“มุก... แกรู้สึกยังไงบ้าง ที่เราต้องมานั่งอกหักพร้อม ๆ กัน”

“แกไม่ได้จริงจังไม่ใช่เหรอ ฉันไม่เห็นแกเสียใจตรงไหนเลยว่ะแทน”

“เอาจริง ๆ นะ มันก็มีบ้างแหละ ฉันยังคบไม่นานไง ไม่เหมือนแก”

“ช่างเถอะ เรื่องมันจบไปแล้ว เอ้า ชน ดื่ม ๆ คืนนี้ไม่เมาไม่กลับ”

“เฮ่ย!.. ฉันว่าแกควรเลิกดื่มได้แล้ว เหล้ามันไม่ได้ช่วยอะไรหรอก เปลืองตังเปล่า ๆ”

“ทำไม พูดแบบนี้”

“ฉันห่วงสุขภาพแกนะ แล้วก็ห่วงสุขภาพเงินในกระเป๋าแกด้วย”

“เออ!! แล้วทำไมเพิ่งมาเตือนว่ะ”

“ก็ช่วงนั้นฉันเห็นแกเฮิร์ตหนักนี่หว่า ก็เลยไม่ได้เตือน”

“มุกพอแล้ว... อย่าดื่มอีกเลย”

“ทำไม ทำไม! ฉันจะดื่มๆ... แกจะทำไมฉัน!” หญิงสาวทำหน้ายู่ เอ่ยเสียงอ้อแอ้

“ก็ฉันเป็นห่วงแกไง อยากให้ตับพังก่อนหรือไงล่ะ”

“งั้นฉันขอดื่มอีกแก้วเดียว...” มุกสลิลต่อรอง ชูนิ้วเรียวขึ้นมาตรงหน้า

“โอเค... ชนแก้วนี้เสร็จ เราจะไม่เสียใจกับเรื่องพวกนี้อีก โอเคมั้ยเพื่อน”

“โอเคเพื่อน! ชน!” เสียงแก้วทรงสูงกระทบกันดังแผ่วเบา

หลังจากชนแก้วซ้ำแล้วซ้ำเล่าตามประสาคนเริ่มเมา จังหวะที่เพลงบนฟลอร์จบลง กลุ่มเพื่อนสาวก็พากันเดินกลับมาที่โต๊ะ

“ฉันกับมุกขอตัวกลับก่อนนะ” แทนคุณเอ่ยกับกลุ่มเพื่อน โดยมีรสรินทร์เป็นตัวแทนรับฟังเพราะสนิทกับเขาที่สุด ส่วนเพื่อนคนอื่นเขาไม่ค่อยคุ้นเคยเนื่องจากอยู่ต่างคณะแต่ด้วยสภาพที่เมาจนแทบก้าวขาไม่ออกของมุกสลิล ทำให้รสรินทร์ต้องก้าวเข้ามาช่วยหิ้วปีกประคองออกจากผับ

“เดี๋ยวฉันช่วยพยุงยัยมุกไปที่รถแกล่ะกัน” รสรินทร์ยิ้มพลางบอกเพื่อน

“แกจะไม่ได้ไปส่งฉันอีกแล้วยัยรส... เพราะฉันสัญญากับไอ้แทนมันแล้วว่า ฉันจะเลิกเมาแล้วก็เลิกเสียใจแล้ว!” มุกสลิลพูดเสียงอู้อี้ พลางพยายามยืดอกยืนยันความตั้งใจ

“ก็ดี... ฉันดีใจกับแกด้วยนะมุก แต่ถ้าวันไหนไม่มีเรื่องเศร้า แกสองคนก็มาผ่อนคลายได้นะ”

“แทน!... ใกล้ถึงรถแกหรือยังเนี่ย ตัวหนักใช่ย่อยนะเนี่ยยัยมุก” รสรินทร์เอ่ยถามเมื่อช่วยประคองเพื่อนสาวออกมาถึงลานจอดรถ

“ข้างหน้า ๆ ม่ะ ฉันช่วย”

เมื่อช่วยกันส่งร่างบางขึ้นไปนั่งบนเบาะรถเรียบร้อยแล้ว รสรินทร์ก็หันมาบอกแทนคุณ

“ขับรถดี ๆ นะแก ไม่ได้เมามากใช่มั้ย”

“ไม่หรอก ฉันไม่เมา ขับไหวอยู่” แทนคุณบอกเพื่อน

“เอาไว้ว่างๆ เจอกัน ฉันไปก่อนนะ” แทนคุณบอกลาเพื่อน

เพื่อนคนอื่นในกลุ่มต่างเข้าใจว่ามุกสลิลพักอยู่คอนโดเดียวกับแทนคุณแต่อยู่กันคนละห้อง มีเพียงรสรินทร์เท่านั้นที่รู้ และที่มุกสลิลต้องคอยบอกใครต่อใครเช่นนั้นก็เพื่อป้องกันข้อครหา

“ขอบใจมากนะรส เดี๋ยวฉันดูแลยัยมุกต่อเอง” แทนคุณเอ่ยขอบคุณ ก่อนจะสตาร์ทรถและออกตัวกลับคอนโดมิเนียมทันที

เมื่อถึงคอนโดแทนคุณก็รีบดึงร่างของเพื่อนที่เริ่มจะสร่างเมาเล็กน้อยออกมาจากตัวรถ เขายกมือเธอขึ้นคล้องคอเขาเอาไว้พาก้าวเดินไปอย่างช้า ๆ

“มุก... เดินดีๆ สิ” แทนคุณพยายามดึงสติของเพื่อน

ชายหนุ่มประคองเรือนร่างนุ่มนิ่มของคนเมากลับเข้าห้องด้วยความทุลักทุเล ร่างอวบอิ่มแทบจะสลบลงกับแผงอกกว้างของเขา จนแทนคุณตัดสินใจอุ้มมุกสลิลเดินเข้าห้อง

เมื่อมาถึงห้องนอน ชายหนุ่มค่อยๆ วางร่างบางลงบนเตียงนุ่มอย่างแสนเบามือ กลิ่นหอมกรุ่นของเรือนกายสาวผสมผสานกับกลิ่นแอลกอฮอล์จางๆ ปลุกอารมณ์ที่ซุกซ่อนอยู่ลึกสุดหัวใจให้ตื่นตัว สายตาคมกริบมองใบหน้าหวานที่กำลังหลับตาพริ้ม รอยยิ้มจางๆ บนริมฝีปากอิ่มทำให้แทนคุณยับยั้งใจไว้ไม่อยู่ เขาก้มลงประทับจูบและหอมแก้มเนียนผุดผาดของเพื่อนสาวเข้าฟอดใหญ่

ทว่าสัมผัสชื้นอุ่นกลับทำให้มุกสลิลค่อยๆ ปรือตาขึ้นจากความเมาทันที หญิงสาวจ้องมองใบหน้าของเพื่อนสนิท! แทนคุณชะงัก ทำอะไรไม่ถูก หัวใจเต้นแรงตึกตักจนกลัวว่าเธอจะได้ยิน ชายหนุ่มรีบละใบหน้าออกแล้วเกลื่อนกริยาด้วยการเอ่ยเสียงเรียบ

“รีบไปอาบน้ำซะสิ... จะได้สร่างเมา”

มุกสลิลที่แม้น้ำเสียงจะอ้อแอ้ ทว่ารับรู้ได้อย่างชัดเจนถึงสัมผัสอุ่นวาบบนแก้มเมื่อครู่... หญิงสาวมองสบตากับเพื่อนสนิท ความรู้สึกอบอุ่นและวาบหวามสายหนึ่งพลันซ่านไปทั่วอก ช่วยให้จิตใจที่เคยบอบช้ำชุ่มชื่นขึ้นมาอย่างประหลาด