ตอนที่ 3

[เทียนหยด]

“เทียน...อยู่ข้างในหรือเปล่า” ร่างกายของผมชาหนึบไม่รู้แล้วว่าต้องทำยังไงดี แต่จะปล่อยไว้แบบนี้คงไม่ดีแน่ พี่ชายผมเป็นพวกตื่นตระหนกกับทุก ๆ เรื่องที่เกี่ยวกับผม ผมสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ ก่อนจะปล่อยมันออกมาเบา ๆ เสียงฝีเท้าจากคนสองคนกำลังเดินตรงมาทางนี้ยิ่งทำให้ผมรู้สึกตื่นกลัว

และใช่คนที่เดินเข้ามาคือพี่ธรและเหนือ ชายรูปร่างสูงใหญ่ใส่สูทราคาแพงกับดวงตาเฉี่ยวคมคู่นั้นมองผมอย่างตกใจ ก่อนจะถอดสูทตัวนอกปิดวาล์วน้ำแล้วสวมทับมันไว้บนตัวผม

“เทียน! เกิดอะไรขึ้นใครทำน้องพี่” เสียงความเป็นห่วงและแฝงไปด้วยแรงกดดันจากพี่ชายทำให้ผมตัวสั่นเทาด้วยความกลัวขนาดดาวเหนือที่เป็น เบต้า ยังต้องถอยหลังไปสามก้าวเมื่อเจอแรงกดดันจาก ทรูอัลฟา ที่ปล่อยออกมา ทำให้รู้เลยว่าตอนนี้พี่ธรกำลังควบคุมตัวเองไม่ได้

“พี่ธรลดแรงกดลงก่อนพี่ ไอ้เทียนมันจะไม่ไหวแล้ว” เสียงจากเพื่อนของผมร้อง ให้พี่ธรลดแรงกดดันที่มากมายลงทันที ที่เห็นผมตัวสั่นกว่าตอนที่นั่งแช่น้ำเสียอีก

“บอกพี่ได้ไหม มันเกิดอะไรขึ้นทำไมมีกลิ่นอัลฟ่า”

“น้อง...น้องฮีท” พอรู้เหตุผลสิ่งแรกที่พี่ธรทำก็คือการหยิบยาออกมาจากกระเป๋ากางเกงที่มีขนาดเท่ากับปากกาก่อนจะกดมันลงที่ต้นแขนของผมและปล่อยให้ยาด้านในไหลเข้ามาในร่างกาย มันคือยาระงับชนิดพิเศษที่พี่ธรทำมาเพื่อผมคนเดียวเท่านั้น

ถึงจะรู้ว่าไม่จำเป็นต้องฉีดก็ได้ เพราะพี่ธรรู้ดีว่าผมเป็นโอเมก้าที่ไม่มีกลิ่นตัวถึงจะฮีทก็ไม่สามารถไปทำให้อัลฟ่าคนไหนเกิดอาการ รัท ได้

“แล้วมันทำอะไรน้องไหม” พี่ธรถามผมหลังจากฉีดยาระงับเสร็จผมพยักหน้าตอบไม่กล้ามองหน้าใครทั้งนั้นในเวลานี้ ความอับอายกับสิ่งที่เกิดขึ้นที่ให้ไม่กล้าสู้หน้าพี่ชาย ผมไม่ได้อายที่ตัวเองเสียตัวแต่อายเพราะ...ผมเป็นคนยอมเองต่างหาก

จู่ ๆ พี่ธรก็ลุกพรวดพราดขึ้นไม่ต้องถามก็รู้ว่าเขาจะไปไหน ซึ่งผมปล่อยเขาไปไม่ได้เด็ดขาด คนที่ยังลุกไม่ขึ้นก็ได้แต่กอดเข้าที่ต้นขาแกร่งที่หากว่าพี่ชายสะบัดเพียงนิด ผมก็คงกระเด็นออกได้ไม่ยาก

“พี่ธร...อย่าทำเขา น้อง...ขอร้องให้เขาทำเอง”

“เทียน!! ถึงจะเป็นแบบนั้นมันก็เป็น อัลฟ่า นะและกลิ่นที่พี่ได้รับมันเป็นเลือดบริสุทธิ์ด้วยซ้ำ มันสามารถยับยั้งตัวเองได้และอีกอย่าง ถึงน้องจะฮีท แต่น้องไม่ได้ปล่อยกลิ่นฟีโรโมนออกมาเหมือนคนอื่น ๆ ไม่มีทางที่มันจะ รัท หรือขาดสติได้เลย”

“น้องถึงบอกไง ว่าน้องขอร้องเขาเอง” พอพูดถึงตรงนี้น้ำตาของผมที่เริ่มแห้งหายไปก็เริ่มไหลออกมาอีกครั้ง พี่ธรได้ยินแบบนั้นแรงกดที่เริ่มจืดจางก็เริ่มเข้มขึ้นเรื่อย ๆ แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็พยายามที่จะสะกดกลั้นอารมณ์ตัวเองก่อนจะโถมตัวเข้ากอดผม

“ที่น้องเลือกมัน ที่น้องยอมเป็นเพราะมัน...”

“อื้อ...เขาคือคนคนนั้นของน้อง”

“โถ่...เทียนของพี่” เสียงเรียกอ่อนโยนอย่างคนอ่อนใจก่อนจะช้อนตัวผมขึ้นในท่าเจ้าสาว ดาวเหนือที่ยืนดูเหตุการณ์ตลอด ก็รีบตามพวกเราออกมาโดยไม่มีคำถามอะไรสักคำและผมก็ได้รู้ว่าที่ไม่มีใครเข้ามาใช้ห้องอาบน้ำเลยเป็นเพราะกานต์และคิมเพื่อนต่างคณะอีกคนที่ค่อนข้างจะสนิทอยู่พอสมควรยืนเฝ้าอยู่หน้าประตู

“เทียน!! เกิดอะไรขึ้น” เสียงของกานต์เอ่ยถามอย่างตกใจเมื่อเห็นสภาพของผมที่เปียกโชกไปทั้งตัว แต่ดีที่ว่าได้ดาวเหนือพูดดักคอไว้ก่อน

“เดี๋ยวกูเล่าให้ฟังทีหลังตอนนี้ให้พี่ธรพามันกลับบ้านก่อน” ทั้งสองพยักหน้าเข้าใจก่อนจะปล่อยให้พี่ของผมเดินตรงไปยังรถ ที่มีพี่ ๆ ชุดดำยืนเฝ้าอยู่พวกเขาคือ ’พี่พนาและพี่พนัส’ สองพี่น้องฝาแฝดคนดูแลและคนขับรถส่วนตัวของผมเอง

“พี่อัคล่ะครับ” ผมถามถึงบุคคลที่เป็นเลขาของพี่ชายและคนขับรถส่วนตัว

“พี่ให้มันกลับไปเคลียร์งานก่อนแล้ว” ผมกระชับสูทของพี่ธรในตอนที่เขาวางผมลงไว้บนเบาะนั่งด้านหลังก่อนจะตามเข้ามานั่งข้าง ๆ มีพี่พนาทำหน้าที่ปิดประตูให้แล้วไปนั่งประจำที่ของตัวเอง

“เกิดอะไรขึ้นกับคุณหนูครับ”

“เทียน ฮีท ไอ้นัสขับให้มันเร็ว ๆ กว่านี้”

“ครับคุณชาย” พี่พนัสรับคำก่อนจะหันกลับไปทำหน้าที่ ผมคิดว่าหลังจากนี้คงถูกสอบสวนอีกแล้วแน่เลย เพราะทั้งสองก็เหมือนกับคนในครอบครัวของผมอีกคนหนึ่งอาจจะให้ความรู้สึกมากกว่าพ่อกับแม่แท้ ๆ ของผมด้วยซ้ำไป

หลังจากที่รถแล่นออกไปแล้วทิวาที่มองเห็นเหตุการณ์ทุกอย่างก็ออกมาจากที่ซ่อนตัว เพราะหลังจากที่เขาพูดกับเทียนในห้องอาบน้ำเสร็จเขาก็รีบเดินออกมาทันทีเลยลืมนึกไปว่าที่เขาเข้าไปในนั้นเพื่อจะอาบน้ำ แล้วพอเกิดเรื่องแบบนั้นขึ้นเขาจึงลืมเสียสนิท