Chapter 5 [ภาพติดตา]

Chapter 5 [ภาพติดตา]

เป็นอีกครั้งที่นลินญารู้สึกหายใจไม่ทั่วท้องเมื่อต้องอยู่กับคชินทร์สองต่อสอง เธอปรายตามองไปบนเตียงขนาดคิงไซส์ซึ่งมีกลีบกุหลาบโรยอยู่ข้างบน ความหอมจากกลีบกุหลาบไม่ได้ทำให้เธอรู้สึกผ่อนคลายขึ้นมาได้เลย เพราะชายหนุ่มร่างสูงที่ยืนอยู่ตรงหน้ากำลังจะกลายร่างเป็นปีศาจอีกรอบ เขาเกลียดขี้หน้าเธอตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว ทำไมเธอจะไม่รู้

แต่ไม่รู้เขาเกลียดเธอด้วยเหตุผลอะไร ทั้งๆที่เธอก็ไม่เคยทำอะไรให้ ทุกครั้งที่เจอกันเขามักมองเธอด้วยสายตาเกลียดชัง ด้วยเหตุผลนี้ทำให้เธอต้องคอยหลบหน้าเขาอยู่เรื่อย

“นี่มันเรื่องบ้าอะไรวะเนี่ย!” ชายหนุ่มสบถอย่างหัวเสียทำให้หญิงสาวที่ยืนก้มหน้าอยู่ใกล้ๆ สะดุ้งตกใจ

เธอไม่ควรอยู่ตรงนี้เพราะมันไม่ใช่ที่ของเธอ

“เอ่อ…งั้นน่านขอตัวกลับก่อนนะคะ”

พรึ้บ!!

คชินทร์ตวัดตามองด้วยความไม่พอใจ และเมื่อเห็นว่าร่างบางกำลังจะเดินหนี เขารีบเดินเข้าไปกระชากเธอกลับมาที่เดิม

“คิดอะไรตื้นๆ! แอบมาเข้าพิธีกับฉันแล้วจะทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นงั้นหรอ”

“ก็ที่ตรงนี้ไม่ใช่ที่ของน่าน อีกอย่างน่านไม่ควรอยู่ในห้องนี้ค่ะ”

“แล้วถ้าเธอออกไปแล้วมีคนจับได้ล่ะ ตอนนี้ทุกคนกำลังเข้าใจผิดว่าเธอเป็นเมียฉัน!”

“ละ…แล้วจะให้น่านทำยังไงล่ะคะ”

“เธอนี่มัน…โง่จริงๆ!” มือหนาคว้าหมับที่ต้นแขนเรียว ออกแรงบีบจนคนตัวเล็กเบ้หน้าด้วยความเจ็บปวด หญิงสาวพยายามแกะมือออกแต่ทว่าเขากลับเพิ่มแรงบีบ “ถ้าคนอื่นรู้เข้าว่าฉันแต่งงานผิดคน ฉันก็เสียหายสิ”

“น่านเจ็บ~”

“เจ็บก็เลิกทำหน้าโง่ๆแบบนี้สักที ฉันไม่ชอบผู้หญิงโง่ เข้าใจไหม!”

“งั้นก็แสดงว่า…นะ…น่านต้องโกหกคนอื่นว่าเป็นพี่นานาใช่ไหมคะ”

“ถ้าฉลาดพอก็ไม่น่าถามนะ คนอื่นเข้าใจว่าเธอคือกีรณา ยกเว้นพ่อกับแม่และก็คนสนิทของฉัน”

“น่านขอโทษนะคะที่ทำให้เรื่องมันบานปลาย น่านไม่อยากให้มันเป็นแบบนี้เลย” หญิงสาวรีบก้มหน้างุดเมื่อแววตาดุร้ายนั้นกำลังมองมาที่เธอเหมือนกำลังจะปะทุอารมณ์

“โทรหาพี่สาวของเธอซะ”

“น่านโทรแล้วค่ะ แต่พี่นานาปิดเครื่อง”

“นี่ครอบครัวเธอสุมหัวร่วมกันคิดใช่ไหม กะจะมาหลอกฉันใช่ไหม!” คชินทร์ตะคอกเสียงดังลั่นด้วยความรู้สึกโกรธแค้น เงินร้อยล้านไม่ทำให้เขาเสียดายเท่ากับความรู้สึกที่เสียไป

แล้วดูสิ เขาได้ตัวอะไรกลับมา

“ไม่มีใครคิดแบบนั้นเลยนะคะคุณคชินทร์ ไม่อย่างนั้นน่านกับพ่อก็คงหนีไปกับพี่นานาแล้ว”

“หรือว่าพี่สาวเธอมีกิ๊ก”

“น่านมั่นใจว่าพี่นานารักและซื่อสัตย์กับคุณแค่คนเดียว พี่นานารักคุณคชินทร์มากนะคะ รักจนหมดหัวใจ…” ประโยคหลังเสียงของเธอแผ่วเบาลง เธอรู้ว่าเขาเสียใจที่เจ้าสาวตัวจริงหายไปแต่ดันได้เจ้าสาวตัวปลอมมาแทน

กีรณาแอบชอบคชินทร์มานานแล้ว ศรรักปักอกตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอกัน ช่วงที่เขาเข้ามาตรวจสอบความเรียบร้อยที่โรงแรม บางทีก็มีเดินสวนทางกันบ้าง แต่เธอก็ไม่ได้อยู่ในสายตาของเขาเลย อาจเป็นเพราะตอนนั้นยังเด็กมาก เธอแอบเก็บงำความรู้สึกนี้ไว้ไม่ให้ใครรู้ว่าตนแอบชอบเจ้าพ่อคาสิโน กลัวจะมีคนเหน็บว่าเป็นหมาเห่าเครื่องบิน

แต่แล้ววันนึ่งหัวใจก็แหลกสลายเป็นผุยผงเมื่อคชินทร์และครอบครัวมาที่บ้านของเธอ จึงได้รู้ความจริงว่าเขากับกีรณากำลังคบหากันและมีแพลนย้ายไปอยู่อังกฤษด้วยกันช่วงที่กีรณาต้องไปเรียนต่อ วันนั้นหัวใจดวงน้อยๆจุกหน่วงด้วยความเจ็บปวดจนทนมองภาพนั้นต่อไม่ไหว รีบวิ่งขึ้นห้องแล้วนอนร้องไห้คนเดียวอย่างเงียบๆ

เธอเฝ้ามองเขาทั้งสองคนด้วยความเจ็บปวด พยายามไม่ลงไปเจอเวลาที่คชินทร์มาหากีรณาที่บ้าน

“ถ้ามั่นใจว่านานาไม่มีชู้จริงๆ ก็รีบตามพี่สาวเธอกลับมาซะ ก่อนที่ฉันจะฆ่าพ่อเธอทิ้ง”

“อย่าทำแบบนั้นนะคะคุณคชินทร์! อย่าฆ่าพ่อน่านเลยนะ ท่านไม่ได้ทำอะไรผิด” นลินญาเผลอกุมมืออีกฝ่ายด้วยความตกใจ เขาปรายหางตามองก่อนจะแกะมือเล็กออกด้วยความรังเกียจ นลินญาหน้าเสีย ทำตัวไม่ถูก “ดะ…เดี๋ยวน่านจะรีบหาทางติดต่อพี่นานาให้ได้นะคะ”

“ยังไงก็ได้ แต่ฉันให้เวลาเธอสามเดือน ถ้ายังตามนานากลับมาไม่ได้ ฉันส่งเธอกับพ่อกลับบ้านเกิดแน่!” 

บ้านเกิดที่คชินทร์หมายถึงแทบไม่ต้องเดาเลยด้วยซ้ำว่ามันคือที่ไหน เขาสูญเงินไปตั้งร้อยล้าน คงไม่ปล่อยครอบครัวเธอไปแน่นอน

คชินทร์รูดแหวนแต่งงานประจำตระกูลออกจากนิ้วแล้วชี้ไปที่แหวนวงเล็กที่สวมอยู่บนนิ้วนางข้างซ้าย

“ถอดออกมาซะ แหวนประจำตระกูลของฉันไม่เหมาะกับเธอ” นลินญารีบรูดแหวนออกจากนิ้วแล้วส่งคืนให้เจ้าของ เธอสบตากับเขาด้วยความรู้สึกชาวาบไปทั่วใบหน้า “ฉันจะกักบริเวณเธอกับพ่อเอาไว้จนกว่าจะเจอนานา”

“ค่ะ” ดวงตาใสแจ๋วเผลอสบตากับดวงตาคมกริบอีกครั้ง นั่นทำให้เขาไม่พอใจกับสายตาของเธอ

“ห้ามมองฉันด้วยสายตาแบบนี้อีก เพราะฉันไม่ชอบ!” เมื่อนึกถึงเรื่องที่กีรณาเคยเล่าให้ฟังว่านลินญามั่วผู้ชายจนพ่อไม่ส่งเรียนเพราะกลัวเรียนไม่จบ นั่นจึงทำให้เขารู้สึกรังเกียจผู้หญิงคนนี้จนแทบสะเอียน ร่างกายสกปรกๆของเธอไม่ควรอยู่ในชุดขาวบริสุทธิ์เลยด้วยซ้ำ “อ้อ! อีกอย่าง...ผู้หญิงสกปรกๆอย่างเธอไม่ควรอยู่ในชุดนี้”

แคว่กก!!!

“ว้ายย!!”

คชินทร์ฉีกกระชากชุดแต่งงานจนขาดหวิ่น ส่งผลให้ช่วงบนของนลินญาโผล่ออกมาโต้ลม เผยให้เห็นหน้าอกอวบใหญ่ที่มีบราปีกนกห่อหุ้มอยู่ ร่างสูงถึงกับนิ่งอึ้งไปชั่วขณะ เขาไม่ได้ตั้งใจดูเลยด้วยซ้ำ แต่ด้วยความหน้าอกคู่นั้นอวบใหญ่เหลือเกินจนหลบสายตาไม่ทัน ไม่เคยคิดมาก่อนว่าผู้หญิงตัวเล็กแค่นี้ เล็กกว่าพี่สาวเสียด้วยซ้ำจะมีหน้าอกหน้าใจยิ่งใหญ่ขนาดนี้ ใหญ่จนเขาคาดไม่ถึง แม้กระทั่งบราปีกนกยังห่อหุ้มแทบไม่หมด

“คะ…คุณคชินทร์ทำอะไรคะ!”

“ธะ…เธอไม่เหมาะกับชุดนี้ ถอดมันออกมาซะ!” คชินทร์รีบเบือนหน้าหนีเมื่อรู้ตัวว่าเผลอจ้องมองส่วนนั้นนานเกินไป ทางด้านนลินญารีบยกมือขึ้นมาปิดหน้าอกทันทีก่อนจะหันหลังคนร่างสูง

แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็จดจำหน้าอกคู่งามได้ขึ้นใจ เหมือนเป็นภาพติดตาไปแล้ว

“ดะ…เดี๋ยวน่านถอดให้นะคะ” หญิงสาวรู้สึกอับอายจนน้ำตาซึม เขาคงเห็นหน้าอกของเธอไปเสียแล้ว 

“งั้นก็รีบถอดออกซะ ฉันจะให้แม่บ้านเอาไปทิ้ง”

เขาพูดทิ้งทายก่อนจะหันหลังเดินไปเข้าห้องน้ำเพราะไม่อยากเห็นเรือนร่างของนลินญา ไม่คิดว่าผู้หญิงสกปรกที่ผ่านผู้ชายมาเยอะจะมีรูปร่างงดงามขนาดนี้ บางสิ่งบางอย่างของเธอใหญ่กว่ากีรณาเสียด้วยซ้ำ ก็ไม่แปลกใจว่าทำไมถึงมีผู้ชายมากหน้าหลายตาเข้ามาเชยชม เพราะความง่ายนี่เอง

“แค่ของเน่าๆ เสียสายตาสุดๆ!”

-----------———