Chapter 4 [ตัวประกัน]

Chapter 4 [ตัวประกัน]

ปึ้ง!!

เสียงประตูถูกเปิดออกพร้อมกับร่างของนลินญาที่ถูกเหวี่ยงเข้าไปในห้องซึ่งมีบิดานั่งรออยู่ ภาคภูมิเมื่อลูกสาวถูกเหวี่ยงเข้ามาจนล้มลงตรงหน้า ลมหายใจกระตุกไปชั่วครู่ เหงื่อกาฬเปียกชุ่มทั่วขมับ

“กล้าดียังไงถึงเอาผู้หญิงสกปรกคนนี้มาเข้าพิธีศักดิ์สิทธิ์ของตระกูลฉัน!” คชินทร์สั่งให้ลูกน้องล็อคประตูอย่างแน่นหนาเพราะกลัวจะมีเสียงหลุดออกไป ก่อนจะหันมาตวาดสองพ่อลูกที่นั่งกอดกันร่างสั่นอยู่ตรงหน้า “ตอบมา!!”

“ผะ…ผมขอโทษครับ นานาหายไปก่อนงานแต่งเริ่ม ผมไม่รู้จะทำยังไงเลยให้ยัยน่านเข้าพิธีแทน”

“แล้วทำไมถึงไม่ถามฉันก่อน”

“ตะ…ตอนนั้นเวลามันกระชั้นชิดมากครับ ผมไม่อยากทำให้งานพัง”

“ตอนนี้มันพังไปแล้ว!” คชินทร์ตวาดเสียงดังลั่นห้องทำเอานลินญาถึงกับน้ำไหลพรากด้วยความหวาดกลัวสุดขีด “นานาหาไปไหน”

“ผะ…ผมไม่รู้จริงๆครับ ผมให้ทุกคนช่วยตามหาแล้ว แต่ก็ไม่มีใครเจอ” ภาคภูมิยกมือไหว้ เหงื่อเม็ดเย็นผุดขึ้นเต็มหน้าผาก พยายามหลบหน้าหลีกหนีปีศาจร้าย ส่วนนลินญาเอาแต่หลบอยู่ข้างหลังบิดา 

“แล้วสินสอดร้อยล้านของฉันอยู่ที่ไหน”

“นานาเอาไปด้วยครับ”

“ว่าไงนะ!”

“นานาเอาสินสอดไปด้วย”

“นี่พวกมึงรวมหัวกันหลอกกูใช่ไหม!!”

“มะ…ไม่ใช่นะครับ ผมไม่มีส่วนรู้เห็นเกี่ยวกับเรื่องนี้เลย ไม่รู้ด้วยซ้ำว่านานาทำแบบนี้ไปทำไม”

“ถ้างั้นชีวิตพวกแกสองคนก็คงไม่มีความหมาย” คชินทร์ก้าวเข้ามาหยุดอยู่ตรงหน้าสองพ่อลูกก่อนจะก้มลงดึงร่างเล็กที่หลบอยู่ข้างหลังออกไป

“กรี๊ดดด!! พ่อจ๋า ช่วยน่านด้วย!”

“คะ…คุณคชินทร์ครับ ได้โปรดอย่าทำอะไรยัยน่านเลยนะครับ มันไม่มีส่วนรู้เห็นเกี่ยวกับเรื่องนี้เลยด้วยซ้ำ”

“ผู้หญิงที่กล้าสวมรอยเป็นเจ้าสาวของฉัน ไม่จำเป็นที่ฉันต้องเก็บมันไว้” คชินทร์เหวี่ยงหญิงสาวลงบนพื้นอีกรอบ แรงเหวี่ยงส่งผลให้ร่างเล็กกระแทกพื้นอย่างแรงจนเกิดอาการเจ็บแปล๊บที่บริเวณศีรษะ

“ฮื้อๆๆ พ่อจ๋า~ ช่วยน่านด้วย...นะ...น่านกลัว” 

ร่างสูงไม่ได้แยแสต่อเสียงร่ำไห้สะอึกสะอื้นด้วยความหวาดกลัว เขาล้วงปืนออกมาจากสีข้างแล้วเล็งไปที่ร่างของเจ้าสาวลวงโลก ผู้หญิงคนนี้ช่างน่ารังเกียจยิ่งนัก กล้าดียังไงถึงเอาตัวเองมายืนเคียงข้างเขา!

“ยะ…อย่าทำอะไรลูกสาวผมเลยนะครับ ถือว่าผมขอ ยัยน่านมันยังเด็กอยู่เลย” ภาคภูมิคลานเข้าไปกอดขาของคชินทร์ ร้องขอให้เขายอมไว้ชีวิตลูกสาว “ผมเป็นคนบังคับมันเอง ความจริงมันไม่ได้อยากทำแบบนี้เลยด้วยซ้ำ ได้โปรดไว้ชีวิตมันเถอะนะครับ”

คชินทร์ปลายตามองภาคภูมิที่กำลังก้มกราบแทบเท้าจนต้องรีบชักเท้าออก เขาพ่นลมหายใจพรืดอย่างหมดความอดทนก่อนจะตวัดตาดุจัดไปที่ร่างเล็กที่กำลังส่งเสียงสะอื้น ร่ำไห้กอดตัวเองอย่างสั่นเทิ้มเหมือนคนสิ้นหวัง

เขาค่อยๆลดปลายกระบอกปืนลง

“ฉันจะไว้ใช้ชีวิตพวกแกก็ได้ แต่พวกแกต้องตอบฉันมาว่านานาหายไปไหน”

“ผมไม่รู้จริงๆครับ ไม่รู้ว่านานาทำแบบนี้ไปเพื่ออะไรทั้งๆที่คุณกับนานารักกันขนาดนี้”

“งั้นก็แสดงว่านานามีชู้ ถึงได้หอบเอาสินสอดไปด้วย”

“ลูกสาวของผมไม่มีทางทำแบบนั้นแน่นอน นานารักคุณจะตาย แม้กระทั่งชีวิตเธอก็ให้ได้”

“แล้วมันมีเหตุผลอะไรที่นานาต้องหนีงานแต่ง” สันกรามหนาขบแน่นจนเป็นสัน ความรู้สึกขุ่นเขืองอัดแน่นอยู่เต็มอก กีรณาทำแบบนี้กับเขาได้ยังไง เมื่อวานยังอยู่ด้วยกันอยู่เลย 

หรือว่ากีรณาแอบมีชู้!

“สาบานได้เลยว่าลูกสาวของผมไม่ใช่คนแบบนั้น นานาแอบชอบคุณมาตั้งนาน ไม่มีทางที่นานาจะทิ้งคุณไปแบบนี้หรอก ผมว่ามันต้องมีเรื่องไม่ชอบมาพากลแน่ๆ”

“แล้วถ้าเกิดนานาแอบหนีไปกับชายชู้ล่ะ พวกแกจะชดใช้ยังไง”

“คุณคชินทร์คบกับนานามาตั้ง 7 ปี คุณก็น่าจะรู้ดีว่าลูกสาวผมเป็นคนยังไง ไม่มีทางที่นานาจะแอบมีคนอื่น เพราะถ้ามีจริงๆคุณก็ต้องรู้สิ คุณกับนานาอยู่ด้วยกันที่อังกฤษไม่ใช่หรอ”

คชินทร์ไม่ตอบแต่มองอย่างใช้สมาธิ มันก็จริงอย่างที่ภาคภูมิว่า ตลอดระยะเวลาที่คบกัน เขาไม่เคยเห็นกีรณาแอบคุยกับผู้ชายคนไหนเลยและเธอเองก็คงไม่กล้าทำแบบนั้นกับเขา เพราะถ้าเกิดทำขึ้นมาจริงๆ ผลลัพธ์ไม่ดีแน่นอน แล้วเธอหายไปไหน ทำไมถึงเอาสินสอดไปด้วย

จะไม่เชื่อลมปากใครทั้งนั้นจนกว่าจะเจอกีรณา

“นายครับ! ผมตามไปดูกล้องวงจรปิดที่หลังโรงแรม มีรถตู้สีดำขับมารับคุณกีรณาออกไปครับ” ลูกน้องที่คชินทร์ใช้ให้ไปเช็คดูกล้องวงจรปิด รีบเดินเข้ามารายงาน

“ว่าไงนะ!”

“เธอขึ้นไปบนรถตู้สีดำแล้วก็ขับออกไปครับ”

“รู้หรือเปล่าว่ารถคันนั้นเป็นรถของใคร”

“ไม่รู้เลยครับ รถคันนั้นไม่ได้ติดแผ่นป้ายทะเบียน”

สมองของเขากำลังรันข้อมูลเหมือนคอมพิวเตอร์ ทำไมกีรณาถึงไปกับรถตู้คันนั้นทั้งๆที่กำลังจะแต่งงาน ใครกันที่มารับเธอไป

“ตามสืบให้ทีว่ารถคันนั้นเป็นของใคร แล้วรีบพากีรณากลับมาซะ” สีหน้าของเขาเคร่งเครียดแสดงถึงความคิดอันยุ่งเหยิง ไม่มีทางเป็นเพื่อนของกีรณาแน่ๆเพราะเพื่อนๆของเธออยู่ในงานหมด 

เขาต้องรู้ให้ได้ว่ารถตู้คันนั้นเป็นของใคร บางทีคนที่ให้คำตอบนี้ได้คงมีแต่กีรณาเท่านั้น มีใครบางคนบังคับให้เธอขึ้นไปบนรถคันนั้น เพราะคนอย่างกีรณาไม่มีทางไปในที่ที่อันตรายแน่นอน งั้นก็แสดงว่าคนที่อยู่ในรถต้องสนิทสนมกับเธอพอสมควร

ตอนนี้เขายังไม่ตัดประเด็นไหนออกไปทั้งเรื่องชู้สาว เรื่องลักพาตัว รวมไปถึงเรื่องที่พวกมันรวมหัวกันเพื่อหลอกเขา

“ฉันจะจับพวกแกสองคนไว้จนกว่าจะเจอตัวนานา” คชินทร์หันไปสั่งลูกน้องร่างใหญ่ที่ยืนอยู่ข้างหลัง “เอามันไปขัง ส่วนเธอ…มากับฉัน!”

“ได้โปรดเถอะคุณคชินทร์ อย่าทำแบบนี้กับผมเลยนะ ถือซะว่าเห็นแกพ่อตาเถอะครับ”

“พ่อตาหรอ เหอะ! ที่แกกล้าเอาลูกสาวหน้าโง่ของแกมาเข้าพิธีแต่งงานกับฉัน ฉันไม่ฆ่าแกทิ้งก็บุญหัวเท่าไหร่แล้ว ไว้เจอตัวนานาเมื่อไหร่ พวกแกสองคนถึงจะเป็นอิสระ”

ลูกน้องร่างยักษ์สองคนเข้าไปล็อคตัวของภาคภูมิแล้วพาไปขังในห้องใต้ดิน ส่วนนลินญาถูกลูกน้องอีกสองคนคุมตัวไปที่ห้องหอ

------ —————