ตอนที่..2....เล่าเรื่องราว..?

➡️หนึ่งปีต่อมา..

ความรู้สึกของวาคิมเริ่มชัดเจนหลังงานแต่งของรสาของน้องสาวคนสวยของเขาที่จัดหลังงานแต่งของหนูจ๋าราวปีเศษและการเปิดใจลองคบกันมันก็ไม่แย่..

_______

ช่วงปีกว่าๆที่ผ่านมาวาคิมดูทรงรุกหนักมากไม่ดึงเธอไปกอดก็แอบหอมแก้มเบาๆตอนเธอเผลอจนเป็นอะไรทีชินตากับกลุ่มแม่บ้านมากๆ

"นายน้อยมุมนี้คือละมุนมาก" หนึ่งในแม่บ้านที่ค่อยรับใช้บนตึกเอ่ยขึ้น

"จริงแกไม่คิดเลยนะว่าจะมีมุมนี้"..

"คุณหนูก็สวยนายน้อยก็หล่อคู่กันดีแล้วนี้."..บทพูดบทสนทนาของสามแม่บ้านต้องจบลงเมื่อเสียงของนายสาวคุณหนูของบ้านแทรกเข้ามา

"อ่ะแหมนินทากิ๊บอีกแล้วพวกพี่นี้.." กิ๊บซี่เดินเข้าในครัวเพื่อจะเตรียมของให้แฟนหนุ่มและคุณพ่อ

"ใครจะกล้าค่ะคุณกิ๊บ แค่ชื่นชม"..

"อ่อค่ะแต่ว่าคุณพ่อจะกลับวันนี้แล้วค่ะเรามาเตรียมอาหารกันเถอะค่ะ".. อย่างที่บอกถึงเธอจะอยู่ในฐานะบุตรบุญธรรมแต่นะอยู่บ้านท่านอย่านิ่งดูดายปั้นวัวปั้นควายให้ลูกท่านเล่นแต่เผอิญท่านไม่มีลูกเธอก็ทำหน้าที่เป็นลูกที่ดีให้แก่คนที่อุปการะเธอมาตั้งแต่อายุเพิ่งได้ สามขวบ.

"เย้ คุณปีเตอร์กับมาแล้ว" ถึงแม้ว่าทุกคนจะรู้ว่าปีเตอร์เป็นอะไรกับคุณท่านแต่ปีเตอร์ไม่เคยถือตัวและยังเสมอต้นเสมอปลายตั้งแต่เข้ามาเป็นบอดี้การ์ดใหม่ๆ

"ดีใจขนาดนั้นเลยหรอค่ะจะเจอได้พี่ปีเตอร์นี้"

"โถ่คุณหนูก็คุณปีเตอร์ตั้งแต่เข้ามาอยู่จนถึงทุกวันนี้เธอไม่เคยเปลี่ยนแปลงค่ะคุณหนู"..

"หือ พวกพี่อยู่นานขนาดนั้นเลยหรือค่ะ"..

"พวกพี่อยู่ตั้งแต่เด็กแล้วค่ะเพราะว่าพ่อแม่ของพวกพี่เป็นคนรับใช้ของนายท่านใหญ่และดูแลท่านโทนี่กับคุณมาดามจนมาถึงคุณหนูนี้อยู่กันเป็นรุ่นต่อรุ่น.." เรย่ากล่าว

" คุณท่านหรือค่ะ"..

"คุณปู่คุณหนูนั้นแระค่ะ" กิ๊บซี่เคยเห็นหน้าตาท่านประจำเพราะรูปใบใหญ่ตรงทางเข้าคฤหาสน์นี้มีภาพของท่านตั้งอยู่ดูเป็นผู้มีคนอิทธิพลใบหน้าเคร่งขรึมหน้าเกรงขามเอามาก..

"แต่เอ๊ะ.." ความคิดที่ไม่เข้าใจวนเข้ามาอยู่เพราะดูจากหน้าตาของคุณท่านใหญ่กับคุณพ่อไม่น่าจะเป็นพ่อลูกกันนะ "คุณปู่หรือทำไมหนูรู้สึกว่าหน้าตาคุณพ่อโทนี่ไม่มีความคล้ายคุณปู่เลยอ่ะ.." มันคือคำสงสัยแต่เมื่อมีเสียงทุ้มกังวนของคนที่เธอเอ่ยดังขึ้นทำเธอต้องหันไปมอง

"เพราะพ่อไม่ใช่ลูกแต่เป็นหลานไงครับ".. เสียงของโทนี่ดังขึ้นเพื่อให้ลูกสาวคลายความสงสัย.

"นายท่าน..!!"

"คุณพ่อ..!!." ตกใจกันหมดแต่ความจริงเขาก็ไม่เคยปิดบังกลุ่มแม่บ้านรุ่นก่อนจะรู้ดี..

"ไงเราอยากถามอะไรมาถามเลย".. ปีเตอร์เอ่ยขึ้น .

"สวัสดีค่ะคุณพ่อสวัสดีค่ะพี่ปีเตอร์"..

มาเฟียโทนี่หันไปมองคนรักแบบไม่เข้าใจทำไมทุกคนเรียกเขาว่าคุณตา คุณท่านแต่เรียกคนข้างๆว่าพี่ปีเตอร์แม้กระทังหลานสาวตัวเล็กอยากลูกหว้าลูกจันก็เรียกแบบนั้น..

"หน้าผมมีอะไรติดหรือครับ"..ปีเตอร์เห็นคนรักเงียบก็เลยหันไปมองแต่เห็นจ้องหน้าเขาแบบไม่พูดอะไรเลย..

โทนี่ไม่ตอบแต่เดินหันหลังกลับไปที่ห้องนั่งเล่นเจอหลานชายนั่งรออยู่แล้ว

"สวัสดีครับคุณตา.." ตัววาคิมก็ไม่รู้ว่าตาจะกลับมาแต่ช่วงเวลานี้คือจะมีของว่างมาเสริฟเขาเลยมานั่งรอไม่ต้องเสียเวลาให้ไปตาม..

"มาดีไปดี"..

"อะไรฮะ ตาพูดอะไร".. เพราะเขาเข้าใจนะคำว่าไปดีมาดีคือจะต้องเดินทางแต่เขาไม่ได้ไปไหนนี้เอาเขางง.

"ไงคิมงานเรียบร้อยดีไหม".. ปีเตอร์เดินตามเข้ามาเพราะไม่เข้าใจอารมณ์เหวี่ยงเมื่อกี้แม้ว่าเห็นแค่เพียงพริบตาเดียวก็ตาม

"เรียบร้อยครับพี่ปีเตอร์".. หันมาตอบและยิ้มให้คนอายุเยอะรุ่นตาเลย

"เหอะ.." .เสียงถึงความไม่พอใจหนักมาก.

"คุณพ่อเป็นอะไรค่ะ"..

"รู้สึกเบื่อๆนะ".. คำตอบนี้คือเธอก็ไม่เข้าใจเบื่อท่านเป็นอะไรเบื่อใครกันคนสวยงงมองแฟนหนุ่มทีและหันมามองปีเตอร์ทีอยากได้คำตอบแต่มันไม่ได้อะไรเลย..

ยืนทำตาปริปๆคืองงแท้แต่ทว่าช่วงปีที่ผ่านมาเจอวาคิมสกิลชิปบ่อยเกินจนเธอเลยลืมเรื่องนั้นไปเลย..

_________

@คฤหาสน์ Dark Vale

ผ่านมาปีกว่าๆเขาไม่รู้ว่าทำไมนังเด็กนั้นไม่ติดต่อมาเลยจากที่ลูกน้องรายงานก็ไม่เห็นเธอมาตลาดอีกเลยมีแต่แม่บ้านมาเพราะเขาจำชุดฟอร์มแม่บ้านของตระกูลนี้ได้..

" มันไม่อ่านหรือว่าไงนังเนรคุณนี้"

"อันนี้ผมไม่ทราบครับแต่นายบอกเธอว่ารอได้นี้ครับ " มาเวลตอบ

"กูไม่ได้ถามมึงไอ้มาเวล"..

"เอ้า นายท่านเราอยู่กันสองคนนายท่านคุยกับใครครับแม่ซื้อหรือไงครับนี้.."

"อย่ากวนตีนกู".. พร้อมกับหยิบอะไรได้คว้างไปยังลูกน้องคนสนิทยืน.อยู่.

"อย่าครับมันแพง.."..

ในช่วงเฟื่องฟูเขามักจะสะสมของพวกนี้ปั้นดินเผาลายครามเวลาไม่มีมันก็เป็นที่พึ่งพาได้..

"ออกไปไกลตีนกู.." และก็นึกได้ว่าเคยพูดประโยคนั้นอยู่เหมือนกัน

"ครับนายท่าน".. เขาอยู่กับเฒ่าโนอามาตั้งแต่สมัยพ่อเขาแล้วตอนนั้นไม่รู้พระศุกร์เข้าพระเสาร์แทรกหรือเปล่าแจ้งพ่อแม่เขาว่าจะรับส่งอุปการะให้เขาเรียนแต่มีข้อแม้ว่าจบมาต้องเป็นบอดี้การ์ดให้แค่เขาคนเดียว..

ยังไม่ทันออกจากประตู "มาเวล"

"ครับนายท่าน"

"ให้ตามติดต่อไปกูจะรอดูจะทนความสงสัยได้นานอีกเท่าไหร่ ".. เขาคาดหวังว่าซักวันเธอจะออกมาและถามไถ่..

",,ครับรับทราบ"..

__________

@คฤหาสน์ลูฟท์

บรรยากาศมันดูคลุมเครือมากเธอเลยเลี่ยงไปเพื่อจัดเตรียมอาหารก่อนดีกว่า...

"กิ๊บมานั่งนี้ครับ".. เสียงของวาคิมเรียกคนรัก..

"สนิทกันถึงขั้นเรียกแบบนี้แล้วหรือ" ปีเตอร์เอ่ยถามจริงๆก็ได้ยินมาบางจากรายงานขอเจคอปแต่เขาก็ไม่ค่อยจะอยู่กับที่นี้ก็เกือบจะปีแล้วมั้ง..

"ก็คิมกับกิ๊บตกลงกันว่าลองคบหาดูใจกันมาจะปีกว่าแล้วครับ"

"เจ้าพูดเพื่อเอาใจตาหรือวาคิม" โทนี่ลองเชิง

"เรื่องของความรู้สึกคิมไม่เอามาล้อเล่นฮะ" วาคิมตอบแบบมั่นใจในรักครั้งนี้

"ดี..ดีมากแต่ว่าพร้อมใจเมื่อไหร่บอกได้เสมอนะ"..

โทนี่เก็บความดีใจไว้ภาพใต้ใบหน้านิ่งๆจริงชอบนะมีเด็กๆมาวิ่งเล่นตอนสองสาวมาอยู่เขาก็แอบมองอยู่ห่างๆเวลาได้ยินเด็กน้อยพูดถึงอะไรเช้ามาก็เนรมิตมันออกมาให้สองสาจนสนามปีกซ้ายเป็นของเล่นของเด็กเกือบทั้งแถบ

"รอก่อนค่ะอย่าพึ่งกิ๊บอยากดูแลพ่อไปอีกนิด".. พอมาถึงจุดนี้เรื่องเมื่อปีก่อนฝุดขึ้นมาเธอต้องรู้ก่อนว่ามันคือความจริงหรือแค่หลอกล่อ....

"แม่บ้านตั้งเยอะแยะไม่ต้องมาใส่ใจพ่อเยอะหรอกสนใจแฟนตัวเองเถอะ"..

"งั้นหมั้นก่อนเลยไหม.." ปีเตอร์เสนอ

"ดีไหม..' วาคิมหันมาถามคนข้างๆ.

"ก็ไม่ติดนะคะ".. เพราะขยับสถานะก็จริงมันไม่ได้อะไรมากมาย..

"งั้นดีเลยเดี๋ยวดูฤกษ์ยามเลยหล่ะกัน"..ปีเตอร์เป็นตัวตั้งตัวตีคุยกันได้ไม่เท่าไหร่แม่บ้านยกของวางมาเสริฟ..

"น่ากินมาก".. ตั้งแต่ลูกสาวมาคุมเรื่องของกินอะไรก็ดูพิถีพิถันเอามาก..

"น่ากินก็ทานเยอะค่ะ"."..

"เจ้าจะขุนพ่อหรือ"..

"คุณพ่อพี่ปีเตอร์และคิมต้องอยู่กับหนูไปนานๆค่ะ"..

แม้ว่าเธออยากพิสูจน์อะไรบ้างอย่างก็ตามแต่ภาวนาว่าอย่าให้เป็นเรื่องจริงเลย..

"ยัยเด็กขี้อ้อน".. ตอนเด็กๆกิ๊บซี่อ้อนเก่งมากเขารักเด็กคนนี้สุดหัวใจเพราะตอนอลิซเองเขาก็ทำงานเลยไม่มีเวลาแถมหลานสาวชอบไปอยู่เมืองไทยซะมากกว่ามาถึงรุ่นวาคิมกับรสาแทบจะไม่ได้เจอกันปีหนึ่งเจอกันที่พอมีกิ๊ฟซี่บ้านที่เงียบเหงาดูมีสีสันมากพอสองสาวคู่แฝดมาบรรเทิงมากขึ้น..

"ขอบคุณที่เก็บเด็กตาดำๆมาเลี้ยงนะคะ" บทจะอ้อนก็อ้อนเลย..

"เขาเรียกว่าบุญและวาสนาครับคนเราถ้ามีวาสนาต่อกันต่อให้อยู่อีกซีกโลกหนึ่งมันก็ต้องมาเจอกันจนได้" ปีเตอร์สกล่าว..

"เอ่อใช่ๆแล้วเรื่องที่ในห้องครัวค่ะ".. เรื่องที่คาใจฝุดขึ้นมา

"อยากรู้ก็ถามมา".. โทนี่ไม่คิดปิดบังมันไม่มีอะไรเลย

"คือหนูสงสัยว่าคุณปู่ค่ะทำไมคุณพ่อหน้าไม่คล้ายกันเลยค่ะ..".

"คุณปู่ที่หนูเรียกจริงคือพ่อของปู่ที่คนอื่นเรียกกันว่าปู่ทวดครับ"..

"พ่อของปู่คือทวดหรือฮะ".. วาคิมก็เริ่มสงสัย.

"ใช่ทวดที่แปลว่าพ่อของปู่อีกทีนะ'..

"อ้าวแล้วคุณทวดเอ่อคุณพ่อของตาจริงๆไปไหนครับ"..

"พ่อของตาเสียตั้งแต่ตาอายุห้าขวบนะ." ภาพเก่าย้อนกลับมาคืนนั้นวีว่าร้องให้กลางดึกไม่รู้เป็นอะไรไม่ถึงชั่วโมงปู่มาเคาะที่บ้านแล้วพาเขากับน้องมาที่นี้ส่วนบ้านขายไปตั้งเรื่องจบแล้ว..

"หนูขอโทษค่ะ.."

"ไม่เป็นไรมันผ่านมาร่วมหกสิบกว่าแล้ว.. ตอนนี้้เขาหกสิบห้าแล้วมันชาชินมากเขาอยู่เพื่อน้องสาวจริงๆ

"มิหน่าหล่ะ" วาคิมแค่เอ่ย"..

"มิหน่าอะไรครับวาคิม" ปีเตอร์ถาม..

"ไม่อะไรครับ".. เพราะถ้าเป็นทวดจริงเขาต้องเคยเจอบ้างหล่ะแต่เอ๊ะทางพ่อเขาก็ไม่เจอนะเจอแต่ปู่นี้ว่า

"เงียบเลย"..

"ปล่าวจริงๆครับเพราะตามปกติวัฏจักรของมนุษย์ต้องมีคนบางคนอาจจะได้เจอรุ่นทวดอยู่บ้างครับ"..

"มันมีอยู่แล้วที่ๆรุ่นของเจ้าอาจเจอแต่รุ่นพ่อของปู่แต่ตาไม่แน่ใจว่าใครเคยเจอบ้าง"..

"คุณพ่อขา..".. เดินเข้ามากอดพ่อบุญธรรมมาปลอบ

"เจ้าเห็นพ่อเป็นเด็กหรือไงกิ๊บซี่ ถึงมาปลอบ"..

"ไม่ค่ะแต่หนูรู้สึกว่าตัวเองเจอเรื่องดีกว่าพ่อเลย".. เพราะอย่างน้อยตอนที่ถูกเก็บมาเลี้ยงเธอก็มีอ้อมกอดของพ่อบุญธรรมน้องสาวพ่อบุญธรรมมาดามวีว่าที่ยังอ้าแขนโอบกอดเธอเมือเธอต้องการ..

"กิ๊บครับมีแฟนควรอ้อนแฟนครับ..พ่อคุณเขามีคนปลอบแล้วครับ".. รู้สึกน้อยใจที่แฟนสนใจพ่อมากกว่า

"เจอเด็กขี้อิจฉาหนึ่งอัตราค่ะ".. หันมาแซวแฟนหนุ่ม

"นายมันร้ายวาคิม"...

____________

จะดราม่ากี่โมง...?

? งงไหม ท่านเอริคมีลูกชายซื่อครูซ..(พ่อของโทนี่กับวีว่า)...วีว่าหรือเวเนซ่า..มีลูกสาวชื่ออลิซ .(แม่ของพี่คิมกับรสา)?