Ep. 3

“ทำไมเราต้องเฟล ต้นน้ำชอบใครเหรอ? ชอบเอ๋ยใช่ไหม?” เอ๋ยเป็นเพื่อนสนิทที่เคยประกวดดาวเดือน ถึงจะไม่ได้ตำแหน่งดาวแต่ได้รางวัลดาวยิ้มสวย ทว่าเอ๋ยคบหากับหมอมาร์คตั้งแต่เรียนปีหนึ่ง บางทีต้นน้ำอาจจะชอบผู้หญิงอย่างเอ๋ยก็เป็นได้

“ไม่ใช่เอ๋ย...” มะยมสั่นหน้าปฏิเสธอย่างจริงจัง

“...........”

“ต้นน้ำชอบใบเตย เราเคยเห็นต้นน้ำเอาดอกไม้ให้ใบเตย แต่เตยปฏิเสธเพราะมีแฟนอยู่แล้ว” วะ..ว่าไงนะ ต้นน้ำชอบยัยครูเตย ลูกพี่ลูกน้องของฉันงั้นเหรอ? หัวใจของฉันวูบโหวงรู้สึกหน่วงๆในใจ รู้สึกอิจฉาญาติผู้น้องขึ้นมาทันที ถึงทั้งสองจะไม่ได้คบกันแต่ฉันก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าใบเตยคือผู้หญิงในอุดมคติของต้นน้ำ

“เห็นมะ..พอเราบอก ตัวเองก็เฟล รู้งี้เราเก็บไว้เป็นความลับดีกว่า” น้องชายฝาแฝดทำหน้ารู้สึกผิดเมื่อเห็นฉันทำหน้าเศร้าแล้วถอนหายใจสองสามรอบ จริงๆก็รู้แหละว่าหนุ่มฮ็อตขนาดนั้นเขาก็ต้องมีสาวที่ชอบเป็นธรรมดาแต่ไม่นึกว่าจะเป็นคนใกล้ตัวอย่างใบเตยน่ะสิ

“โอ้ย เราไม่รู้สึกแย่ขนาดนั้นหรอก เราไม่ใช่แฟนของต้นน้ำซะหน่อยแค่ชอบเท่านั้นเอง” ฉันฝืนยิ้มให้มะยมพลางหยิบสาคูไส้หมูร้อนๆที่พี่สาแม่บ้านเอามาให้เข้าปาก กลบเกลื่อนความรู้สึกเจ็บหน่วงในใจ

“เราว่าตัวเองก็ลองชอบใครสักคนสิ จะได้เลิกชอบต้นน้ำซะที”

“ไม่ต้องสนใจเรื่องของเราเลย สนใจคนชื่อสายไหมดีกว่า สาวที่ไหนน้า..เล่าให้ฟังหน่อยสิ” ฉันเบี่ยงเบนประเด็นเพื่อจะได้ไม่ต้องตอบในสิ่งที่ไม่อยากจะตอบ

“สายไหมทำงานที่บริษัทของพ่อต้นน้ำ เป็นลูกพี่ลูกน้องของต้นน้ำด้วย อ้อ..จำน้องกิ่งได้ไหม” ใครจะจำยัยนั่นไม่ได้ล่ะ น้องกิ่งหัวหน้าองครักษ์พิทักษ์ต้นน้ำ แก๊งสาวสวยประจำคณะศิลปะศาสตร์ ประกอบด้วยยัยน้องกิ่ง ปลาหวานและอีกคนที่ฉันนึกชื่อไม่ออกน่าจะเป็นสายไหมนี่แหละ มีการแข่งบาสของมหาวิทยาลัยทีไรสามสาวจะมาชูป้ายไฟเชียร์ต้นทุกน้ำทุกครั้ง

“จำได้สิ”

“น้องกิ่งก็ทำงานที่บริษัทของพ่อต้นน้ำด้วยนะ สายไหมก็เชียร์เต็มที่ เราว่าคงลงเอยกันไม่ช้าแหละ น้ำหยดลงหินทุกวันหินมันยัง....” มะยมไม่ทันพูดจบ ก็เจอฉันยกมือห้ามพร้อมกับทำตาขวางๆใส่ตามอารมณ์ที่มันครุกรุ่นภายใน

“พอๆๆ ไม่อยากฟัง ปวดใจว้อย..” ฉันต้องยอมรับซะทีว่าฉันไม่พอใจที่ต้องมาฟังอะไรแบบนี้ เพราะฉันชอบ..ชอบต้นน้ำมากนั่นแหละ

“งั้นเราแนะนำเพื่อนเราให้เอาไหม ทีเจไงตัวเองก็รู้จัก ไอ้นี่ก็ยังโสด อ้อ..ลืมไปตัวเองไม่ชอบผู้ชายผิวขาว ตัวเองชอบดาร์คทอลแอนด์แฮนซัม..” นี่ก็ย้ำเหลือเกินไอ้สเป็กผู้ชายในฝันเนี่ย สุดท้ายก็นกอยู่ดี มะปรางเศร้าใจ

Tonnam talks

“ไหม ขอถามอะไรหน่อยสิ” หลังจากที่ตั้งใจจะรวบรวมความกล้าเพื่อจะไปขอพี่สาวฝาแฝดของไอ้มะยมเป็นแฟน ผมจึงนึกได้ว่าควรขอข้อมูลผู้มีประสบการณ์ สายไหมเป็นลูกพี่ลูกน้องที่สนิทกันระดับหนึ่ง คุยกันได้แต่ไม่ค่อยลงลึกในรายละเอียดเท่าไหร่นัก แม้กระทั่งเรื่องที่ผมเป็นลูกภรรยารองก็เป็นความลับสุดยอด สายไหมก็ยังไม่รู้

“เรื่องอะไรอ่ะ” ใบหน้าขาวนวลเนียนเงยหน้าขึ้นจากเอกสารตรงหน้า หันมามองผมอย่างสนใจ

“ไอ้ยมขอไหมเป็นแฟนยังไง” พอผมถามจบคนตรงหน้าก็ทำหน้าตาตกใจราวกับผมไปล่วงรู้เรื่องราวต้องห้ามเข้า

“อะ..เอ่อ..พี่ต้นน้ำรู้ได้ไงคะ ไหมยังไม่บอกใครเลยนะ”

“ก็ไหม โทรหาไอ้ยมบ่อยๆ คิดว่าพี่กับไอ้เจไม่รู้รึไง ตอบมาเหอะเราอยากรู้” ความจริงเรื่องของไอ้ยมกับสายไหมผมรู้นานแล้วอย่างที่บอกไอ้ยมเป็นคนที่เก็บความลับไม่ค่อยอยู่ พูดล้อมันนิดเดียวหน้ามันแดงจนถึงใบหู ยิ่งเป็นคนผิวขาวจัดอยู่แล้วตอนมันเขินยิ่งดูออกง่าย

“ก็ประมาณว่าแอบชอบไหมมานาน ไหมเป็นคนน่ารักคุยสนุกอยากจะคบกับไหมเป็นแฟน อะไรประมาณนี้แหละ” เจ้าตัวตอบพลางบิดตัวด้วยความเขินอาย นี่ผมต้องพูดอะไรประมาณนี้จริงเหรอ? แค่คิดก็รู้สึกประหลาดเนื่องจากไม่เคยมีประสบการณ์แบบนี้มาก่อน ผมไม่กล้ามีแฟนก็เพราะว่าคำว่าลูกเมียน้อยนี่แหละ กลัวเธอจะรังเกียจและรับไม่ได้ที่ผมไม่ใช่ลูกชายที่เกิดจากภรรยาที่จดทะเบียนถูกต้อง

“พี่ต้นน้ำจะขอกิ่งเป็นแฟนใช่ไหม?” สายไหมถามซึ่งผมไม่สนใจฟัง มัวแต่จดจ่ออยู่กับเรื่องของตัวเองและเผลอพูดออกไปโดยไม่ได้คิด

“อืม”