บทที่ 9

เก้าเดือนต่อมา

เมื่อถึงกำหนดคลอด ภายในห้องคลอดของโรงพยาบาลในเครือของตระกูลโทะระ บรรยากาศหน้าห้องคลอดเต็มไปด้วยความตึงเครียด นายท่านชิคารุ และอดีตนายท่านและนายหญิงรวมไปถึงเท็ตสึและเหล่าลูกน้องคนสนิท ต่างเตรียมพร้อมรับมือกับเหตุการณ์สำคัญ นั่นคือการคลอดบุตรของนายหญิงวาโย นายหญิงคนปัจจุบันของตระกูล ทุกคนต่างเฝ้ารอที่จะได้เจอหน้าฝาแฝดนายน้อยของตระกูลโทะระ รอฟังข่าวดีด้วยใจจดใจจ่อ จนเวลาผ่านไปเกือบสองชั่วประตูห้องคลอดก็เปิดออก พร้อมด้วยคุณก็เดินออกมาแจ้งข่าวดีว่านายหญิงวาโยและนายน้อยแข็งแรงปลอดภัยดีทั้งสามคน

"พี่ชอบหนูมากนะคะ ที่มีลูกชายให้พี่ถึงสองคนเลย พี่รักหนูกับลูก ๆ มากนะคนดี ฟอด"

วาโยก็ให้กำเนิดลูกชายฝาแฝดตัวน้อยที่แข็งแรงและสมบูรณ์ เขาตั้งชื่อลูกชายตามที่ตั้งใจไว้ แฝดพี่ชื่อน้องวายุ แฝดน้องชื่อน้องวารัน ส่วนภาษาญี่ปุ่นชิคารุเป็นคนตั้งให้ คนพี่ชื่อ โทะระ ฮิโตชิ แปลว่าผู้ที่โดดเด่นดุจพระอาทิตย์ คนน้องชื่อ โทะระ ฮินาโตะ แปลว่าดวงอาทิตย์กลางท้องฟ้า

วาโยพักฟื้นที่โรงพยาบาลได้ห้าวันคุณหมอก็ให้กลับมาพักผ่อนที่บ้านได้ และแน่ว่าความเล่นใหญ่ของคนบ้านตระกูลนี้ไม่มีที่สิ้นสุด นายชิคารุจัดงานฉลองให้กลับลูกน้องเก้าวันเก้าคืนแถมขึ้นเงินเดือนให้กับทุกคนทุกส่วนงาน แถมยังให้เท็ตสึคนดีคนเดิมบินลัดฟ้าไปรับเด็กที่มาอิ่มรักมาเที่ยวที่ปุ่นอีกพร้อมจัดงานฉลองให้กับเด็ก ๆ อีกด้วย แม่สุเองก็ได้บินลัดฟ้ามาเยี่ยมวาโย แม่สุเองก็ดีใจมากที่มีโอกาสได้อุ้มหลาน ๆ ตอนรู้ข่าวว่าท้องก็ดีใจมากแล้วยิ่งได้มาเจอหน้าหลานแฝดยิ่งทั้งรักและเอ็นดูมาก จนแม่สุร้องไห้ออกมาได้ความปีติยินดี

สอบปีต่อมา

เวลา 10.00 น.

นายน้อยฝาแฝดของตระกูลโทะระวัยสองขวบกว่าก็โตขึ้นยิ่งฉายแววเหมือนผู้เป็นบิดามาก นายน้อยทั้งสองมีเพศรองเป็นอีนิกม่าทั้งคู่ซึ่งสร้างความยินดีให้กับนายท่านทั้งสามเป็นอย่างมากที่มีหลานชายในอนาคตจะกลายเป็นผู้ที่แข็งแกร่งเหมือนบิดา

"แม่กั๊บ วายุ หิวขนมแย้ว อยากกิ้งขนมแย้วกั๊บ "

"วายัน ก้ออยากกิ้ง เหมือนกังกั๊บ"

"เล่นมาเหนื่อย ๆ ก็หิวกันเลยใช่ไหมครับ เดี๋ยวรอตรงนี้ก่อนนะครับเดี๋ยวไปเอาขนมให้นะครับ ฟอด"

ผมกำลังจะไปเอาของว่างมาให้ลูกชายทั้งสอง น้องวายุกับน้องวารันคู่แฝดอีนิกม่า ลูกชายสุดรักของผมกับสามี แต่จะว่าไปแฝดทั้งสองเหมือนพ่อเขามากเลยครับจนผมแอบน้อยใจในบางครั้งที่ลูก ๆ ไม่เหมือนผมเลย น้องวายุกับน้องวารันเหมือนพี่ชิคารุทุกอย่างทั้งหน้าตาและเพศรอง นิสัยเองก็คล้ายกันจนผมกลัวว่าถ้าลูกโตไปจะเย็นชาเหมือนพ่อเขา ถึงเขาจะร่าเริงสดใสกับคนในครอบครัวแต่ถ้าเป็นกับคนอื่นที่ไม่รู้จักจะตีหน้านิ่ง ๆ เหมือนพ่อเขาเป๊ะ ผมละห่วงหากเกิดเข้าโรงเรียนจะมีเพื่อนกับเขาไหมเนี่ยลูก รู้ว่าเหมือนพ่อมากแต่ก็ไม่ต้องเหมือนทุกอย่างก็ได้

"วายุ วารันครับ มาทานขนมกันครับ วันนี้แม่ทำลูกชุบรูปผลไม้ แล้วยังมีวุ้นกะทิลูกเป็ดด้วยนะ ของใครน้อ"

"อู้ว ของโปดวายุกั๊บ"

"ของโปดวายันด้วงกั๊บ"

เด็ก ๆ กำลังนั่งเล่นรถบังคับอยู่ที่ห้องนั่งเล่น พอได้ยินคนเป็นแม่เอ่ยขนมที่ตัวเองชอบก็รีบวางของเล่นลงแล้ววิ่งมาหาผู้เป็นแม่ทันที

ชิคารุที่วันนี้ประชุมเสร็จไวตั้งแต่เก้าโมงเพราะวันนี้เขาไปทำงานเช้ากว่าปกติเลยมีเวลามาอยู่กับภรรยาและลูก ๆ ของเขา พอเข้ามาในบ้านเขาก็ต้องอมยิ้มให้กับความน่าสดใสของลูก ๆ กำลังท่านขนมและคุยหยอกล้อกับภรรยาอย่างสนุกสนาน

ชิคารุเฝ้ามองวาโยและลูก ๆ ด้วยความเอ็นดูหัวใจของเขาเต็มไปด้วยความสุขและความอบอุ่น เขารู้สึกขอบคุณสำหรับทุกสิ่งที่มีในชีวิต วาโยคือคนที่เขารักที่สุด ขอบคุณทุกสิ่งทุกอย่างที่ทำให้เขาได้เจอกับวาโยคู่ชะตาที่เฝ้ารอมานาน

"โยค่ะ"

ชิคารุเอ่ยชื่อภรรยาเบา ๆ วาโยเงยหน้าขึ้น รอยยิ้มของวาโยยังคงสดใสเหมือนเช่นเคย

"กลับแล้วเหรอครับ วันประชุมเสร็จไว้เหรอครับพี่"

วาโยถามสามีด้วยความแปลกใจ เพราะเวลาเลิกงานของสามีจริง ๆ คือประมาณบ่ายสามโมงบางครั้งก็ลากยาวถึงสองทุ่ม จนเขาต้องไปส่งข้าวส่งน้ำกันเลยทีเดียวแล้วยิ่งสามีติดรสมือเขามากยิ่งไม่ยอมทานข้าวเลยถ้าไม่ใช่ฝีมือเขา ถ้าทานข้าวนอกบ้านก็มักจะเป็นร้านในเครือที่วาโยสามารถเข้าไปปรุงในครัวของร้านได้

"ฟอด ใช่ค่ะ วันนี้ไม่มีอะไรมากประชุมแค่ฝ่ายการตลาดเท่านั้นค่ะ"

ชิคารุเดินเข้าไปสวมกันภรรยาพร้อมกับหอมแก้มนุ่มอยากชื่นใจ จากนั้นชิคารุและวาโยก็พากันทานขนมคุยเล่นหยอกล้อกับลูกชายทั้งสอง

เวลา 19.00 น.

ในห้องนอนของชิคารุและวาโยทั้งคู่กำลังพูดคุยตกลงวางแผนจะลูกกันอีกครั้ง แต่ชิคารุก็อ้อนวาโยมาตั้งแต่ลูกแฝดได้ปีกว่าแล้ว แต่วาโยพึ่งจะยอมไม่กี่เดือนนี้เอง

"พี่รักหนูมากนะ ขอบคุณนะคะ ที่ยอมมีลูกให้พี่อีก" ชิคารุพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง

"โยก็รักพี่ครับ และรักลูก ๆ มากด้วย ขอบคุณมากนะครับที่ไม่ทิ้งผมไปไหน" วาโยยิ้มกว้างดวงตาของเธอเป็นประกายด้วยความสุข

ชิคารุโน้มตัวลงไปจูบวาโยอย่างแผ่วเบา จูบนี้เต็มไปด้วยความรักและความเอาใจใส่

"พี่สัญญาจะอยู่กับหนูและลูก ๆ ไม่ยอมทิ้งไม่ไหนแน่ เพราะหนูและลูกคือดวงใจของพี่"

"เราจะอยู่ด้วยกันตลอดไปครับ"

ชิคารุรู้สึกขอบคุณสำหรับครอบครัวที่อบอุ่นของเขา เขารู้สึกโชคดีที่มีวาโยและลูกๆ อยู่ในชีวิต

"เราคือครอบครัวเราจะรักและดูแลกันตลอดไป"