บทที่ 8

ผมทนไม่ไหวจริง ๆ ท่อนเอ็นของพี่แกไม่ว่าผมจะโดนเอากี่ครั้งผมจะเป็นฝ่ายแตกก่อนทุกที และแตกหลายรอบด้วย อย่างตอนนี้ผมก็เสียวจนแตกน้ำเงี่ยนผสมเยี่ยวออกมาเลอะไปตามใบไม้ใบหญ้ากันเลยทีเดียว ดูท่าคงจะต้องเลอะอีกหลายจุดในป่านี้ ผมได้แต่ขอขมาเจ้าที่เจ้าทางเจ้าป่าเจ้าเขาในใจต้องขออภัยที่สามีลูกขี้เงี่ยนไปหน่อยหวังว่าจะไม่ถือสาและใช้สถานที่เอากันชั่วคราวนะครับ สาธุ

"ซี๊ดด แตกก่อนพี่ไม่รอกันเลย อ่าส์ ตอดถี่หน่อยค่ะพี่จะแตกในน้ำแรกก่อน ต่อไปพี่จะป้อนให้กินนะคะ อ่าส์ อ่าาา"

"อื้ออ แตกในรูหนูจนให้ล้นรูเลย หนูชอบน้ำเชื้ออุ่น ๆ ของผัว วันนี้แตกให้เต็มหนุเลยนะ ผัวจ๋า"

"อ่าส์ ร่านได้ใจพี่จริง ๆ เดี๋ยวจัดให้ตามคำขอเลยอีหนู อ่าา ขมิบถี่ ๆ อ่าส์ มาแล้วน้ำเงี่ยนกูมาแล้ว รับไป อ่าาา"

พี่ชิคารุก็แตกในให้ผมตามคำขอครับ อย่างที่บอกสามีผมคนนี้คำว่าน้ำเดียวไม่มีอยู่จริง จากนั้นพี่แกก็พาผมเดินกระแทกไปทั่วป่าสนเลยครับ แทบจะทุกจุดที่เราสองคนเอากัน แล้วผมก็ปล่อยน้ำเงี่ยนทิ้งไว้ทุกจุด แล้ววันนั้นผมก็ไม่ได้ไปเที่ยวไหนเลยจริง ๆ

เช้าของวันต่อมา

ผมไม่รู้เลยว่าตัวเองถูกพากลับบ้านพักตอนไหน ผมตื่นอีกตอนรุ่งสาง พอตื่นขึ้นมาพบว่าพี่ชิคารุยังคงนอนหลับอยู่ข้างๆ ผมเลยลองดูใบหน้าหล่อเหลาของพี่แกชัด ๆ พูดได้คำเดียวสามีผมหล่อจัง และผมรู้สึกขอบคุณที่ได้มีเขาอยู่ในชีวิตของผม

"โยรักพี่นะ"

ผมพึมพำเบา ๆ แต่จู่ ๆ พี่ชิคารุก็ขยับตัวและลืมตาขึ้น พร้อมกับส่งยิ้มให้ผมก่อนจะลุกขึ้นมาจบหน้าผากแล้วโอบกอดผมไว้

"พี่ก็รักหนูมาก รักมากที่สุดในชีวิต"

หลังจากการฮันนีมูนที่แสนโรแมนติกและเร่าร้อนที่บ้านพักตากอากาศในป่าสน ผมและสามีก็กลับมาใช้ชีวิตปกติที่โตเกียวอันแสนวุ่นวาย หลังจากกลับมาได้สามเกือบสี่อาทิตย์สามีก็ได้พาผมไปตรวจร่างกายครับ ผลตรวจออกมาผมก็ได้เปลี่ยนเป็นโอเมก้าเรียบร้อยอย่างสมบูรณ์มดลูกในร่างกายก็สร้างเสร็จผมมีลูกได้ทันที

แต่ที่ดีใจไปกว่านั้นคือผมมีเจ้าก้อนแป้งน้อยในท้องถึงคนเป็นที่เรียบร้อยแล้วครับ เพราะไม่นานมานี้ก็เริ่มรู้สึกแปลก ๆ รู้สึกคลื่นไส้และอ่อนเพลียตลอดเวลา สามีผมจึงตัดสินใจไปพบแพทย์เพื่อตรวจร่างกายที่โรงพยาบาลในเครือของตระกูล เขาอยากทราบด้วยว่าร่างกายผมเป็นโอเมก้าสมบูรณ์หรือยังและจะได้ปรึกษาแพทย์เรื่องวางแผนมีลูกด้วย พอผลตรวจออกมาก็ไม่ต้องวางแผนอะไรเลยเจ้าตัวน้อยมารอแล้ว

"ยินดีด้วยค่ะนายท่านชิคารุ นายหญิงวาโยกำลังตั้งครรภ์ค่ะ" แพทย์กล่าวด้วยรอยยิ้ม

ชิคารุดีใจจนตัวลอย เขารอคอยที่จะมีลูกกับโซลเมทของตนมาตลอด และตอนนี้ความฝันของเขาก็เป็นจริงแล้ว พอกลับถึงคฤหาสน์เขาก็สั่งการเท็ตสึให้ประกาศข่าวดีในสมาชิกแก๊งและตระกูลให้ทราบกันทั่วหน้า พร้อมประกาศให้หยุดงานถึงเจ็ดกันเลยทีเดียว

ส่วนอดีตนายท่านและนายหญิงก็เล่นใหญ่ไม่แพ้ลูกชายสั่งจัดงานเลี้ยงถึงเจ็ดวันเจ็ดคืน พร้อมพากันตระเวนหาขวัญรับขวัญหลานแฝดกันทั่วญี่ปุ่น บางชิ้นก็ต้องลำบากเท็ตสีบินไกลไปถึงยุโรปเพื่อนำของขวัญที่สั่งซื้อกลับมา งานนี้คนที่ไม่ได้หยุดก็มีเท็ตสึและลูกน้องคนสนิทจนพากันร่ำไห้ในความเล่นใหญ่ของเจ้านายทั้งสาม

"เราจะตั้งชื่อลูกว่าอะไรดี" ผมถามสามีด้วยความตื่นเต้นอยากเจอหน้าลูกเร็ว ๆ จัง

"แล้วแต่หนูเลยที่รัก"

ผมคิดอยู่ครู่หนึ่ง ผมเคยวาดฝันไว้นะครับ ถ้าในอนาคตถ้าผมได้แต่งกับใครสักคนไม่ว่าเป็นโอเมก้าชายหรือหญิง ผมอยากตั้งชื่อว่า น้องวายุ ถ้าลูกออกมาเป็นผู้ชาย หากลูกออกมาเป็นผู้หญิงจะให้ชื่อ น้องวาริน แต่ตอนนี้ผมกลับต้องมาตั้งท้องเสียเอง แต่ก็ไม่เป็นไรหรอกครับยังไงก็ลูกของผมและผมก็รักพวกมาก ๆ ด้วย

"ถ้าเป็นผู้ชายให้ชื่อ น้องวายุ กับ น้องวารัน ถ้าเป็นผู้หญิงให้ชื่อ น้องวาริน กับ น้องวารี ครับ"

"ได้เลยค่ะที่รัก พี่ตามใจหนูค่ะ"

"ชื่อญี่ปุ่นให้เฮียตั้งแล้วค่ะ ชื่อโยตั้งให้เป็นชื่อเล่นนะครับ"

"รับทราบค่ะคุณภรรยาของพี่ ฟอด"

วาโยตั้งครรภ์ได้อย่างราบรื่น โอเมก้าอดีตไรเดอร์มีสุขภาพแข็งแรงและไม่ค่อยแพ้ท้องมากนัก เพราะส่วนมากคนที่แพ้แทนจะเป็นชิคารุ จนคุณของเขาแซวว่าคงจะรักเมียเลย จนแพ้ทองแทนเมีย ชิคารุและวาโยรวมไปถึงทุกคนในตระกูลโทะระต่างก็ตื่นเต้นที่จะได้พบกับนายน้อยของพวกเขา