5

“แม่แยมจะเล่าแล้วนะคะ กาลครั้งหนึ่งมีคุณตาคุณยายคู่หนึ่งเลี้ยงแม่ไก่ไว้หนึ่งตัว ทุก ๆวันคุณตาคุณยายจะให้อาหารแม่ไก่ตัวนี้อยู่เสมอ อยู่มาวันหนึ่ง แม่ไก่ก็ฟักไข่ออกมาเป็นลูกไก่เจ็ดตัว คุณตากับคุณยายเลี้ยงดูแม่ไก่กับ ลูกไก่ทั้งเจ็ดตัวเป็นอย่างดี จนแม่ไก่สอนลูกไก่ว่าให้รักและกตัญญูต่อคุณตาคุณยาย”

นักเล่านิทานมือสมัครเล่นหยุดเล่าไปครู่หนึ่งพร้อมกับเหลียวหน้าไปมองลูกสาวฝาแฝดทั้งสอง เห็นเด็ก ๆนอนนิ่งตั้งใจฟังนิทานที่แม่เล่า คุณแม่เลี้ยงเดี่ยวก็อดที่จะยิ้มออกมาไม่ได้ ทุกช่วงเวลาที่ได้อยู่กับลูก ๆได้ทำอะไรหลาย ๆอย่างร่วมกัน มันเป็นสิ่งที่มีค่าที่สุดในชีวิต

“จนวันหนึ่งคุณตาบังเอิญไปเจอกับพระธุดงค์ คุณตาก็รีบกลับมาบอกคุณยายที่บ้าน พวกท่านทั้งสองอยากทำบุญเพราะไม่ได้ทำมานานแล้ว คุณยายอยากทำอาหารไปถวายพระแต่คุณตากับคุณยายไม่มีอาหารดี ๆเลย คุณตากับคุณยายเลยคุยกันว่าจะเอาแม่ไก่มาทำเป็นอาหารไปถวายให้พระ”

“แม่ไก่จะโดนฆ่าหรือคะแม่แยม”

“ทำไมคุณตาคุณยายใจร้ายจังเลยคะ น้องโปรดสงสารแม่ไก่” ยังฟังนิทานไม่ทันจบเด็กน้อยทั้งสองคนก็พูดแทรกขึ้นมา จนคนเป็นแม่ต้องลุกขึ้นมานั่งแล้วลูบศีรษะอย่างปลอบประโลม

“น้องโปรด น้องปรานฟังแม่แยมเล่าให้จบก่อนนะคะ”

เด็กแฝดทั้งสองพยักหน้าพร้อมกับจับมือแม่ไว้คนละข้าง นอนรอฟังด้วยดวงตาใสแจ๋ว

“...แม่ไก่ผ่านมาได้ยินที่คุณตาคุณยายพูดก็เข้าใจทุกอย่างดี แม่ไก่รู้ว่าพรุ่งนี้ตัวเองคงไม่มีชีวิตอยู่แล้วเพราะต้องตอบแทนพระคุณคุณตาคุณยายทั้งสอง แม่ไก่จึงเรียกลูกไก่ทั้งเจ็ดตัวมาหาแล้วสั่งให้ลูกไก่ทั้งเจ็ดตัวเป็นเด็กดีและรักกันมาก ๆพอตอนเช้าคุณตากับคุณยายก็จับแม่ไก่โยนใส่กองไฟ ลูกไก่ทั้งเจ็ดตัวทั้งร้องทั้งตกใจที่เห็นแม่ไก่ตกอยู่ในกองไฟ เลยกระโดดลงไปในกองไฟทุกตัว ด้วยความรักและความกตัญญูของลูกไก่ทั้งเจ็ด พอตายไปก็เลยได้ไปเกิดใหม่เป็นกลุ่มดาวลูกไก่ทั้งหมดเจ็ดดวง”

นิทานดาวลูกไก่จบลงด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความเศร้าของนักฟังตัวน้อยทั้งสองคน เด็กหญิงฝาแฝดจับมือของแม่แน่นขึ้นแล้วเอ่ยเสียงเครือ

“น้องปรานสงสารครอบครัวแม่ไก่จังเลยค่ะ”

“น้องโปรดก็สงสารค่ะ ทำไมคุณตาคุณยายถึงไม่เอาอย่างอื่นมาทำอาหารล่ะคะ”

“ครอบครัวของคุณตาคุณยายยากจนมากค่ะ ไม่มีอาหารดี ๆเก็บไว้เลย แม้ท่านทั้งสองจะยากจนแต่ก็ยังเลี้ยงแม่ไก่กับลูก ๆทั้งเจ็ดตัวมาอย่างดี เพราะอย่างนี้แม่ไก่ถึงอยากตอบแทนบุญคุณของคุณตาคุณยาย ส่วนลูกไก่ทั้งเจ็ดก็รักและกตัญญูต่อแม่ไก่มาก เมื่อเห็นว่าแม่ไก่ตายก็ยินดีที่จะตายตามแม่ไก่ไปด้วย นิทานเรื่องนี้สอนเรื่องความกตัญญูต่อคนที่มีบุญคุณต่อเรา ตอนนี้น้องโปรดน้องปรานอาจจะยังไม่เข้าใจ แต่ถ้าอีกหน่อยหนูโตหนูจะเข้าใจที่แม่พูด โอเคไหมคะ”

“น้องโปรดรักคุณตาคุณยาย รักแม่แยมค่ะ ถ้าน้องโปรดโต น้องโปรดจะกตัญญูต่อคุณตาคุณยายและแม่แยม”

“น้องปรานด้วย น้องปรานจะกตัญญูเหมือนพี่โปรด”

ยลรดาขอบตาร้อนผ่าว มองดวงหน้าของลูกสาวทั้งสองคนที่เหมือนผู้เป็นพ่ออย่างกับแกะ เธออุ้มท้องลูก ๆมาเก้าเดือน แต่กลับไม่มีส่วนไหนบนใบหน้าของลูก ๆที่คล้ายกับเธอเลยสักนิด ป่านนี้ปรินทร์คงมีความสุขกับครอบครัวของเขา คงลืมผู้หญิงที่เขาเคยบอกว่ารักคนนี้ไปหมดแล้ว