บทที่ 1 หัวใจที่หายไป (2)

บทที่ 1 หัวใจที่หายไป (2)

“ออสเตรียครับ แต่ว่าคนในรูปชื่อเมเรน่า ผมก็เลยไม่แน่ใจ”

คำตอบของวายุทำให้คิ้วหนาเข้มขมวดเข้าหากัน พร้อมก้มมองดูรูปอีกครั้ง ใบหน้าสวยที่แต่งด้วยความสำอางทำให้หญิงสาวเป็นสาวเปรี้ยวทันสมัย เส้นผมที่เคยเป็นสีน้ำตาลอ่อนของเธอ ในรูปเป็นสีบลอนด์ การแต่งตัวที่เคยดูแสนเรียบร้อยกลับเปลี่ยนไปเหมือนคนละคน ทำให้เขาเริ่มลังเล แต่เมื่อเพ่งดูให้ดีกลับมั่นใจว่าเป็นรดามณีแน่

ส่วนอัคคีลูกน้องมือขวา เมื่อเห็นเพื่อนสนิทสืบข่าวมาได้บ้างก็ลอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก เมื่อไม่ต้องงมเข็มในมหาสมุทรอีกต่อไป และเฝ้ารอคำสั่งใหม่ของอคิราห์ที่กำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่าง

“จับตาดูผู้หญิงในรูปไปก่อน มีอะไรผิดปกติให้รีบมารายงานฉัน”

อคิราห์ออกคำสั่งด้วยน้ำเสียงราบเรียบไม่บ่งบอกอารมณ์ใดๆ จนลูกน้องเดาใจไม่ออก

“ครับ”

ทั้งคู่รับคำและออกจากห้องไปอย่างรู้งาน ปล่อยให้เจ้านายอยู่ในห้องเพียงลำพัง หลังจากที่ลูกน้องคนสนิทออกจากห้องไป อคิราห์จึงมองดูรูปอีกครั้ง ความแตกต่างระหว่างแรกพบกับตอนนี้ช่างต่างกันเหลือเกิน...

แม้หัวใจบอกว่าใช่ แต่เขาไม่อยากให้ตัวเองตัดสินใจทำอะไรผิดพลาด จึงสั่งให้ลูกน้องเฝ้าดูไปก่อน เขารอและตามหาเธอมานานถึงสี่ปีเต็ม จะรออีกสักหน่อยคงไม่ใช่เรื่องยาก

“เธอหนีฉันไม่พ้นหรอกรดามณี เธอคิดว่าแค่นอนกับฉันคืนเดียวจะใช้หนี้ที่แฟนเธอก่อได้หมดหรือยังไง”

อคิราห์พูดกับรูปด้วยน้ำเสียงเย็นยะเยือก ดวงตาสีดำสนิทฉายแววแข็งกร้าว เพราะไม่เคยมีใครทำกับเขาอย่างนี้มาก่อน รดามณีเป็นผู้หญิงคนแรกที่เขาตื่นขึ้นมาไม่เห็นเธออยู่ข้างกาย และที่สำคัญหญิงสาวหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย เขายังเก็บเกี่ยวความหวานจากเธอยังไม่พอด้วยซ้ำไป

“ต่อให้พลิกแผ่นดิน ฉันก็ต้องเอาตัวเธอมาชดใช้ความผิดให้ได้!”

ณ คฤหาสน์หรูในเมืองเวียนนาที่รดามณีได้พักอาศัยมาเป็นเวลาสี่ปีเต็ม หลังจากที่เธอต้องพบกับความอัปยศอันน่าอดสู เธอจึงหันหลังจากเมืองไทยมาอยู่กับมารดาที่แต่งงานใหม่กับกุสตาฟ

ออลบริชซึ่งเป็นชาวออสเตรีย การกลับมาของเธอในครั้งนั้น

ทุกคนต่างก็ให้การต้อนรับเป็นอย่างดีโดยเฉพาะโยเซฟ ออลบริช บุตรชายคนเดียวของกุสตาฟ ที่อายุห่างจากเธอถึงเจ็ดปี แม้เธอจะกลับมาทั้งน้ำตาเพราะความบอบช้ำ ทว่าทุกคนกลับเป็นกำลังใจให้เธอโดยไม่คิดจะถามเหตุผล

เวลาผ่านพ้นไปเพียงสามเดือน เหตุผลที่ทุกคนเฝ้าสงสัยก็ปรากฏให้เห็น เมื่อรดามณีเกิดท้องกับผู้ชายที่ไม่รู้จักคนนั้น เธอจึงยอมบอกเล่าเรื่องราวที่ผ่านมาให้ฟัง นั่นทำให้ทุกคนต่างเสียใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น โดยที่โยเซฟอาสาเป็นพ่อของลูกให้ ทว่าตอนนั้นเธอไม่ได้ตอบรับหรือปฏิเสธเพราะยังช็อกกับเรื่องที่เกิดขึ้น

วันเวลาผ่านไปจากวันเป็นเดือน นั่นทำให้รดามณีพอทำใจได้ เธอไม่ได้ทำลายลูกที่เกิดขึ้นด้วยความไม่ตั้งใจ แต่หลังจากนั้นก็รีบค้นหาข้อมูลประวัติของผู้ชายคนนั้น ทำให้รู้ความจริงว่า เขาคือมาเฟียที่มีอิทธิพลในเมืองไทยชื่อว่าอคิราห์ จันทรานฤดี

แม้ลูกที่คลอดจะไม่ได้เกิดขึ้นด้วยความรัก แต่รดามณีก็ดูแลลูกด้วยความรักที่เธอมี แล้วตั้งชื่อเด็กชายตัวน้อยว่าอดิเทพ ให้ชื่อคล้ายอคิราห์ที่สุด เพื่อตอกย้ำในใจตัวเองว่าเด็กคนนี้ที่เกิดมาได้เพราะผู้ชายคนนั้น และตั้งชื่อเล่นว่าพลัทซ์ สำหรับให้ทุกคนเรียกง่ายขึ้น

รดามณีสอนให้เด็กชายรู้จักพ่อที่แท้จริง โดยบิดเบือนความจริงไปบางส่วน บอกเพียงแค่ว่าอคิราห์ทำงานอยู่ที่ประเทศไทยเท่านั้น เธอสอนบุตรชายให้รู้จักอคิราห์ผ่านทางรูปภาพ เพราะสามารถหาได้ง่าย

เธอรู้ดีว่าสักวันหนึ่งความจริงต้องเปิดเผย

แม้ทุกวันนี้จะมีโยเซฟทำหน้าที่เป็นพ่อเลี้ยงที่ดีให้ก็ตาม แต่ถึงแม้เธอจะสอนอดิเทพให้รู้จักพ่อ ทว่าความโกรธแค้นยังคงฝังแน่นอยู่ในใจตลอดสี่ปีที่ผ่านมา เพื่อเฝ้ารอโอกาสกลับไปแก้แค้นให้สาสมกับสิ่งที่เขาทำไว้กับเธอ

...พวกเขาต้องชดใช้! เธอจะทำลายพวกเขาด้วยน้ำมือของเธอเอง