ตอนที่ 5 ที่ปรึกษาของน้อง

“ไอ้เด็กเลว ฉันจะต้องเลิกชอบนายให้ได้!!” และหลังจากวันนั้นเธอก็หันกลับมารักตัวเอง แชมเปญเริ่มที่จะออกกำลังกายในทุกๆวัน เธอเลือกรับประทานอาหารที่ดีมีประโยชน์และงดน้ำอัดลมเด็ดขาด พอวันเวลาผ่านไปเธอก็ผอมสวยจนหนุ่มๆทั้งหลายต่างก็รายล้อมเข้ามารุมจีบเธอ

แต่คนอย่างแชมเปญก็เลือกที่จะไม่สนใจใครทั้งนั้น ไม่ใช่ว่าเพราะยังรักผู้ชายคนนั้นอยู่หรอกนะแต่เธอคิดว่าตอนนี้ควรเลือกเรียนก่อนจะดีที่สุดและถ้าถามถึง ‘ไบรอัน’ เด็กนั่น ก็คงจะต้องบอกว่า ณ ตอนนี้มันไม่ได้อยู่ในสายตาของเธออีกต่อไปแล้ว

และดูเหมือนจะได้ข่าวมาว่ามันไปเรียนต่างประเทศด้วยมั้งซึ่งอันนี้เธอไม่ค่อยแน่ใจนะเพราะไม่ได้สนใจอะไรในตัวเด็กนั่นอีกต่อไปแล้ว

-จบอดีตที่แสนน่ารำคาญ-

ปัจจุบัน

ณ บริษัท C DIAMOND

“เมื่อไหร่ลูกสาวแม่จะมีแฟนกับเขาสักที นี่ลูกแม่อายุ 25 แล้วนะ” เสียงหญิงวัยกลางคนพูดขึ้นยามเมื่อเห็นว่าลูกสาวตัวเองทำหน้ามองบนโดยที่แชมเปญที่ได้ยินแบบนั้นก็ลอบถอนหายใจ แม่นะแม่ตามมาบนเธอถึงยังที่บริษัทเชียวเหรอ

“แม่คะ ลูกแม่สวยขนาดนี้ก็ต้องขอเวลาใช้ชีวิตให้มีความสุขหน่อยสิคะ แชมเปญยังอยากมีอิสระค่ะ หรือบางทีแชมเปญอาจจะไม่มีแฟนเลยก็ได้นะคะ” เธอยิ้มให้แม่ตัวเองอย่างมั่นใจ

“แต่แม่อยากอุ้มหลานแล้วนะ” แต่ดูแม่เธอสิมาพูดอะไรแบบนี้กันเนี่ย อยากอุ้มหลานอะไรกัน เธอพึ่งจะอายุแค่ 25ปีเองนะ ยังมีเวลาอีกมากมายก่ายกอง ร่างเล็กบอกปัดแม่ตัวเองพร้อมทั้งเปิดดูเอกสารที่อยู่ในมือไปพลางๆ

“งั้นแม่ก็ไปรออุ้มลูกของเชอรีนเลยค่ะ” และเชอรีนที่พูดถึงก็คือ น้องสาวคนรองของเธอนั่นเองซึ่ง เชอรีน น่ะอายุห่างกับพี่สาวอย่างเธอ 3ปี แล้วเธอก็ยังมีน้องคนเล็กที่ยังเรียนอยู่มหาลัยปี1ด้วยนะ ยัยเด็กนั่นน่ะชื่อ ชะเอม ตอนนี้ก็พักอาศัยอยู่กับเธอที่ห้องคอนโดนั่นแหละ

“ไม่รู้ไม่ชี้ ยังไงแม่ก็จะขออุ้มลูกของแชมเปญก่อน เป็นลูกคนโตก็ต้องมีลูกก่อนน้องสิ” แม่ยังคงยืนยันคำเดิม เธอลุกขึ้นยืนพร้อมกับส่งยิ้มร้ายกาจให้ลูกสาวคนโตอย่างแชมเปญ

“แม่อะ”

“งั้นแม่ออกไปทานอาหารกลางวันกับพ่อก่อนนะลูกสาว” แม่โบกมือลาลูกสาว สองเท้าสวยเดินก้าวเท้าออกไปจากห้องทำงานของแชมเปญ และเมื่อแม่ได้ออกไปแล้วแชมเปญก็เลือกที่จะทำงานต่อทันทีเพราะเธอรู้ว่าแม่ก็แค่เข้ามาพูดกับเธอเฉยๆ

เย็นวันนั้น

ในทันทีที่แชมเปญได้กลับมาถึงยังห้องของตัวเองแล้วเธอก็มองไปยังหน้าประตูห้องของผู้เป็นน้องสาวและไม่รอช้าเธอรีบตะโกนเรียกในทันที

“ชะเอม..กลับมาหรือยัง..” แต่ก็ไร้ซึ่งเสียงตอบรับ สองเท้าสวยเดินถือถุงราดหน้าไปจัดการเทใส่ชามเอาไว้ แชมเปญหันไปมองยังหน้าห้องของคนน้องอีกครั้ง

“ชะเอมยังไม่กลับมาอีกเหรอเนี่ย งั้นไปอาบน้ำก่อนดีว่า..” เมื่อแน่ใจว่าชะเอมยังไม่กลับมาแน่ๆ เธอจึงเดินไปยังห้องนอนของตัวเองเพื่อที่จะอาบน้ำชำระล้างร่างกาย

10 นาทีผ่านไป

“ให้ตาย นี่ฉันคิดผิดคิดถูกกันแน่ว่ะเนี่ย ฮือ~” และในขณะที่เธอกำลังอาบน้ำอยู่นั้น เธอก็ได้ยินเสียงพูดบ่นของชะเอมดังขึ้น แชมเปญไม่รอช้าที่จะรีบแต่งตัวและเปิดประตูเดินออกไปหาผู้เป็นน้องสาว เธอเดินออกมาจากห้องนอน

“มีอะไรเหรอ..” แชมเปญเดินไปนั่งลงยังโซฟาในห้องนั่งเล่น เธอเอ่ยถามไปยังน้องสาวที่เอาแต่ทำหน้าเหมือนคนจะร้องไห้ ชะเอมนั่งลงข้างกายเธอ คิ้วของเธอขมวดจนแถมจะชนกันอยู่รอมร่อ

“คือพี่แชมเปญคะ ชะเอมมีเรื่องที่จะปรึกษาพี่คะ” เด็กสาวตัดสินใจที่จะเล่าเรื่องให้พี่สาวอย่างเธอได้ฟัง แชมเปญได้รับรู้เรื่องราวทั้งหมด เธอมองจ้องหน้าน้องสาวตัวเอง ดูท่าแล้วน้องของเธอคงจะลำบากใจอยู่ไม่น้อยที่จะต้องมารับปากทำเรื่องแบบนี้ทั้งๆที่เป็นคนไม่ค่อยชอบยุ่งวุ่นวายกับใคร

“ลำบากใจมากเลยซินะ”

“ก็ค่ะ” ชะเอมรีบพยักหน้าตอบกลับแชมเปญ คนพี่ไม่รอช้าที่จะเอื้อมมือไปกอบกุมมือน้องสาว เธออยากช่วยแต่ทั้งนี้ก็ต้องได้เห็นหน้าตาของผู้ชายคนนั้นเสียก่อน งั้นเอาแบบนี้แล้วกัน ไปดูหน้าหมอนั้นที่ผับของเขาเลยจะดีกว่า

“ถ้าอย่างนั้นพวกเราไปเที่ยวกันที่ผับของนายคนนั้นกัน ดีไหม” เธอเสนอความคิดด้วยสีหน้าที่ดูจริงจังทำเอาชะเอมหน้าเศร้ายิ่งไปกว่าเดิม

“ชะเอมยังไม่รู้เลยค่ะว่าผับของเขาชื่ออะไร”

“ก็ถามอลิสดูสิ แฟนอลิสเป็นน้องชายของนายนั่นไม่ใช่เหรอไง” แชมเปญพูดถึงอลิสขึ้นมา เพราะจำได้ว่าชะเอมเคยบอกว่าตอนนี้อลิสมีแฟนแล้วชื่อว่าสายฟ้า และเมื่อกี้น้องของเธอก็ยังบอกอีกด้วยว่าคนที่ชื่อสายฟ้านี่แหละที่เป็นน้องชายของผู้ชายคนนั้น

“จริงด้วย งั้นแปบนึงนะคะ” ชะเอมที่คิดไปตามคำพูดของพี่สาวก็รีบดีดตัวลุกขึ้นและหยิบโทรศัพท์มือถือเอาขึ้นมากดส่งข้อความไปหาอลิส ไม่ช้าอลิสก็ส่งข้อความตอบกลับมา

“ได้เรื่องแล้วค่ะ ชื่อผับ Storm Night ค่ะ” ชะเอมยกยิ้มด้วยความดีใจที่ได้คำตอบ เธอบอกไปยังพี่สาวแสนสวยถึงชื่อผับที่พายุนั้นเป็นเจ้าของอยู่

“รีบกินราดหน้ากันก่อน เดี๋ยวมันจะไม่อร่อยเอา” แชมเปญยิ้มกว้างพร้อมทั้งชี้มือไปยังชามราดหน้าที่วางไว้อยู่บนโต๊ะอาหาร ทั้งสองต่างก็ลุกขึ้นยืนและพากันเดินตรงไปนั่งลงยังเก้าอี้เพื่อที่จะรับประทานอาหารและเมื่อทั้งสองกินอาหารกันเสร็จ

แชมเปญจึงจับมือน้องสาวและดึงมือพาลุกขึ้นยืน เธอเดินจูงมือน้องเดินเข้าไปในห้องนอนของเธอ

“มานี่มา เดี๋ยวพี่เลือกชุดให้ ไปกัน ไปห้องของพี่”

แชมเปญเดินไปเปิดตู้เสื้อผ้า มองประเมินว่าตัวไหนที่จะเหมาะกับน้องสาวของเธอ พิจารณาไปมาก็ไปสะดุดตาเข้ากับชุดเดรสสายเดี่ยวสีดำ เธอไม่รีรอที่หยิบชุดนั้นออกมาแล้วทาบไปที่ตัวของชะเอมทันที

“ชุดนี้ดีไหม ไปลองออกมาให้พี่ดูหน่อย” พูดเสร็จก็ยื่นชุดในมือไปให้ชะเอม เด็กสาวปี1รับชุดแล้วยกมันขึ้นมาดู ชุดนี้มันก็สวยอยู่นะแต่มันก็โป๊เกินไป

“พี่แชมเปญ ชะเอมว่าชุดนี้มันโป๊ไปนะคะ ชะเอมไม่ชอบ!!”

แชมเปญมองดูน้องสาวตัวเอง เธอกับน้องช่างต่างกันนักเพราะเธอชอบแนวเซ็กซี่ขยี้ใจ ส่วนเชอรีนชอบความเรียบง่าย และชะเอมชอบความเท่ใส่แล้วมั่นใจ ทั้งสามไม่เหมือนกันเลยสักนิด

“หัดแต่งตัวซะบ้าง มันไม่ได้โป๊ซะหน่อย ชุดเดรสสายเดี่ยวสีดำเนี่ยนะ” แชมเปญเอ่ยปากบ่นไปยังชะเอมพร้อมกับส่งสายตาดุ

“แต่ว่า”

“ไปลอง พี่มีเสื้อคลุมให้ใส่อยู่” พี่สาวยื่นคำขาดแต่ก็แถมตัวช่วยให้กับน้องสาวอีกตามเคย

“งั้นก็ได้ค่ะ” ชะเอมจึงรีบตอบรับเมื่อมีเสื้อคลุมก็คงจะดีกว่าไม่มี เธอเดินเข้าไปลองชุดในห้องน้ำ ผ่านไปห้านาทีน้องสาวสุดสวยก็ได้เดินออกมาจากห้องน้ำด้วยสีหน้าที่ดูไม่มีความมั่นใจเอาซะเลย

“สวยมาก น้องของพี่น่ารักที่สุด มาคอยดูกันว่าอิตานั่นมันจะชอบเราไหม หรือมันจะเป็นเกย์ มานี่มาพี่จะแต่งหน้าให้ นั่งลง” แชมเปญถึงกับตะลึงไปกับความสวยของชะเอม เธอเดินเข้าไปดึงร่างน้องให้มานั่งลงที่โต๊ะเครื่องแป้งของเธอ ยังไงวันนี้น้องเธอต้องเฉิดฉาย คอยดู