ตอนที่9 บังเอิญ

ไคเลอร์

ชื่อนี้ที่ทำให้ฟาเรนไฮต์นิ่งงันกว่าเดิม ไม่คิดว่าคนที่เธอตั้งใจจะไปหาวันนี้กลับมาปรากฏตัวตรงหน้าเธอพอดี และยังเป็นคนที่เดินเข้ามาช่วยเธออีกด้วย

เขายอมเสียเวลาส่วนตัวเพื่อเรื่องของเธอขนาดนี้เลย?

“ไปขึ้นรถ” ยืนนิ่งไม่ได้ขึ้นไปขังตัวเองในรถเหมือนที่คิดตอนแรก จนร่างสูงเดินมาหยุดตรงหน้าแล้วสั่งเสียงเรียบ

“.....” ฟาเรนไฮต์ไม่ได้ขยับ ดวงตาทรงอัลมอลด์ของเธอมองคนตรงหน้าราวกับต้องการสำรวจ แต่เพราะใบหน้าส่วนหนึ่งของเขาถูกปกปิดด้วยแว่นกันแดด มันทำให้เธอไม่สามารถมองเห็นดวงตาของเขาได้

“จะมองอีกนานไหม หรืออยากกลับกับมัน?” คิ้วเข้มเลิกขึ้นขณะถาม

“ก็นำไปสิ” นั่นทำให้ฟาเรนไฮต์ดึงสติตัวเองกลับมาอีกครั้ง บอกเขาเสียงไม่สบอารมณ์เท่าไหร่

แล้วถามมาได้ยังไงว่าเธออยากไปกับผู้ชายคนนั้น ถ้าอยากไปจะดิ้นทำไมให้ข้อมือแดงแบบนี้

ไคเลอร์หมุนตัวเดินนำไปยัง GTR คันสี GUN METALLIC ของตัวเอง รถที่เรียกสายตานักศึกษาชายหนุ่มมากหน้าหลายตาตั้งแต่ขับเข้ามา เพราะผู้ชายส่วนใหญ่มักหลงใหลกับความเท่และความเร็วของรถยนต์ พอเห็นรถที่แต่งจัดเต็มกับรุ่นราคาแปดหลักจึงเป็นอะไรที่ค่อนข้างตื่นเต้นไม่น้อย

“แล้วรถหนูล่ะ” พอมาถึงรถของเขาก็หันไปถามอย่างพึ่งนึกได้

รถหายไม่ได้นะคันหลายบาทเลย ขนาดจะขายยังตัดใจไม่ได้เธอไม่มีทางปล่อยทิ้งไว้แบบนี้เด็ดขาด

“เดี๋ยวให้รถมายก” สภาพยางแบบนี้ไม่มีทางขับได้อยู่แล้ว ที่สนามเขามีรถยกอยู่ไว้ใช้สำหรับยกรถแข่งที่เสียหายจากการแข่งนั่นแหละ เดี๋ยวให้จัดการไม่ใช่ปัญหา

เมื่อเจ้าของรถได้ยินแบบนั้นก็ยอมขึ้นรถคันเตี้ยตรงหน้าอย่างไม่ได้ถามอะไรต่อ

“ยากจนขนาดต้องเอากระโปรงตอนประถมมาใส่เลยเหรอ” อดถามไม่ได้ เพราะมีบางอย่างขาวๆ มันดึงดูดสายตาจนต้องหันไปมองด้วยความสงสัย

ไม่ใช่อะไร ต้นขาของคนที่นั่งข้างๆ กับกระโปรงตัวสั้นที่พอยิ่งนั่งก็ยิ่งสั้นจนแทบจะเห็นไปถึงไหนต่อไหน

สวยไหมก็ใช่ เซ็กซี่ไหมโคตรน่ามอง

แต่เห็นแล้วก็ลำบากแทน

“แก่แล้วก็อย่าลามกค่ะ!” กระแทกเสียงใส่อย่างไม่จริงจัง เอากระเป๋ามาวางปิดต้นขาของตัวเองอย่างไม่สบอารมณ์

ภาพจำของฟาเรนไฮต์ที่มีต่อไคเลอร์คือชายหนุ่มที่อายุห่างจากเธอถึงสิบเอ็ดปี ผู้ชายที่วันนั้นสวมชุดสูทแสนเรียบคม ผมที่ถูกจัดทรงอย่างเป็นทางการ แน่นอนว่านายสายตาเด็กสาวอายุสิบเจ็ดเขาดูโตมาก ดูเป็นวัยที่เธอไม่คิดสนใจและอยากคบหาในฐานะคนรักเลยสักนิด

ส่วนวันนี้ วันเวลาที่ผ่านมาหลายปี แม้ภายนอกที่เธอเห็นทั้งรูปร่างการแต่งตัวของเขาแทบจะเหมือนวัยรุ่นวัยนักศึกษาด้วยชุดเสื้อยืดกางเกงยีนส์สบายๆ แต่เธอก็ยังไม่อยากตัดสินกับสิ่งที่ยังไม่ชัดเจน ยังคงมีภาพจำเดิมย้ำในหัว

และบางทีถอดแว่นมาตีนกาอาจเต็มหางตาก็ได้ ผมที่เป็นทรงแหวกไปอาจจะมีหงอกขึ้นแล้วก็ไม่เกินจริง

“หึ!” ไคเลอร์แค่นเสียงเย็นขึ้นจมูก

ห้าปีก่อนเจอหน้าก็ว่าเขาแก่

ตอนนี้เห็นกันอีกรอบก็ย้ำคำว่าแก่

รู้สึกหมั่นเขี้ยวกับเด็กนี่ดีจริงๆ เลย เด็กที่ปากคอเราะร้ายไม่เปลี่ยนไปเลยสักนิด

บรืน!

รถซิ่งเหยียบคันเร่งออกตัวอย่างแรงใส่คนนั่งข้างๆ กระชากจนหัวเธอติดเบาะจนอดไม่ได้หันไปชักสายตาใส่เขาที่ไม่สนใจ แต่ก็ยังมีสามัญสำนึกพอลดความเร็วในเขตมหา’ลัย แล้วขับออกไปเหมือนคนปกติไม่ใช่คนอยู่ในสนามแข่ง

“ไหนพี่ชายเธอว่ายอมมาขอความช่วยเหลือฉัน” บรรยากาศความเงียบถูกแทรกขึ้นด้วยเสียงของไคเลอร์ที่ถามเธอขึ้น

องศาโทรหาเขาประมาณสองสามวันก่อนบอกว่าคุยกับน้องสาวตัวเองแล้วและเธอก็ตกลง ส่วนเขาเหมือนคนไม่มีอะไรทำที่อยากเล่นสนุกรู้สึกสงสารเด็กอยากรู้เห็นเด็กน้อยแสนดื้อรั้นคนนั้นว่าจะมีชีวิตยังไง สุดท้ายก็ตอบรับออกไปราวกับคนว่าง

แต่พอผ่านมาเขากลับไม่เห็นหญิงสาวที่อยากได้รับความช่วยเหลือจากเขาเสนอหน้ามาหาสักที วันนี้ประจวบเหมาะกับมาทำธุระแถวนี้พอดี เลยลองแวะเข้ามาโดยไม่ลืมถามเวลาเรียนจากองศาก่อน

แล้วก็บังเอิญจริงๆ ที่ได้มาเห็นเรื่องราวที่เกิดขึ้น

“ค่ะ”

“แล้ว?” ค่ะอะไร ดอกพิกุลจะร่วงหรือไง

“ก็ตั้งใจจะไปวันนี้ แต่เกิดเรื่องขึ้นก่อน” คนตอบกอดอกเบือนหน้ามองข้างทางตลอดตั้งแต่แรก

ตอบกลับอย่างขอไปทีเหมือนไม่ได้ใส่ใจจะคุยกับเขาเท่าไหร่

ท่าทางที่ทำให้ไคเลอร์คันไม้คันมือไม่น้อย

“แล้วถ้าฉันไม่มาวันนี้?” จะเป็นยังไง นี่ไม่เจียมตัวเลยใช่ไหมว่าตัวเองอยู่ในสถานการณ์ไหน

ที่ผ่านมารู้ไหมเขาไม่รู้ แต่วันที่ห้างสรรพสินค้าวันนั้นก็น่าจะรู้ตัวได้แล้วหรือเปล่า ขนาดเขาที่ให้คนลองตามดูกิจวัตรประจำวันของเธอห่างๆ ตั้งแต่ที่องศาเข้ามาขอความช่วยเหลือ เห็นครั้งเดียวก็รู้แล้วว่าสิ่งที่เธอเจอไม่ใช่แค่เรื่องหยุมหยิมของวัยรุ่น

แต่มันรวมถึงพวกหัวงูบ้าตัณหาและมีอำนาจที่อยากได้หญิงสาวรุ่นลูกรุ่นหลานอย่างเธอด้วย

“ก็มาแล้วนี่คะ” ถึงปากจะตอบไปแบบนั้น แต่ก็อดคิดไม่ได้จริงๆ ว่าหากวันนี้เขาไม่ผ่านมาและช่วยเธอได้ทันมันจะเป็นยังไง

ที่ผ่านมาก็พยายามระวังตัว แต่ใครจะคิดไปว่าคนพวกนี้จะไม่เกรงกลัวอะไรขนาดกล้าทำความผิดอย่างเปิดเผย

คงรู้สินะว่าอำนาจเงินทองของตัวเองจะปิดทุกอย่างได้ บุคคลในมหา’ลัย กฎหมาย แล้วทุกอย่างก็จะเงียบไปเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น มีแค่เธอที่จะตกเป็นขี้ปากต่อ

เด็กเสี่ย เด็กเลี้ยง เมียน้อย... บลาๆ

“เด็กน้อย อย่าอวดเก่งเกินความสามารถตัวเองนักสิ...”

“เพราะคนที่จะเดือดร้อนไม่ใช่แค่เธอคนเดียว มันรวมถึงพี่ชายเธอด้วย”