#####บทที่ 3

"ลองดูมั้ยละ่" ฉันตอบกลับไปด้วยใบหน้าราบนิ่งเจือรอยยิ้มชวนขนลุก จนกระทั่งเขาเดินเข้ามาใกล้เรื่อยเรื่อย ส่วนฉันก็ก้าวถอยหลังจนแผ่นหลังติดกับชั้นวางขนม 

เขาคิดจะทำอะไร?

"ช่วยด้วยค่ะ!!!" ไม่รอช้าฉันรีบแหกปากตะโกนให้คนมาช่วยทันที

"ปล่อยมือออกจากเอิงเอย!" ฉันและคิมหันต์หันหน้าไปมองเสียงสุภาพเจือแววไม่พอใจที่เอ่ยออกมาพร้อมพร้อมกัน

"พี่แทน" ฉันเอ่ยเรียกชื่อคนตรงหน้าด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา แล้วพี่แทนก็เดินเข้ามายืนข้างข้างฉัน พร้อมกับปรายสายตามองดูคิมหันต์ตั้งแต่หัวจรดเท้า ใช้มือข้างหนึ่งโอบกระชับไหล่ของฉันอย่างแน่น ทำให้ฝ่ายตรงข้ามหรี่ตาจ้องมองไม่กระพริบ

"พี่แทนคะ" ฉันแหงนหน้าขึ้นไปมองพี่แทน รู้สึกชื้นใจไม่น้อยที่เขายืนอยู่ข้างข้างฉัน ในยามที่เจอเรื่องเดือดเนื้อร้อนใจ

"มึงเป็นใคร!! มาจับตัวเอิงเอยแบบนี้ได้ยังไง!" คิมหันต์ตะคอกถามอย่างเสียงดัง พร้อมกับจ้องหน้าพี่แทนอย่างเอาเรื่องราวกับว่ามีปัญหาบาดหมางกันมาก่อน

"ฉันว่านายคงโง่แล้วแหละ ที่ไม่ได้สังเกตแหวนตรงนิ้วนางข้างซ้ายของฉัน" พูดจบฉันก็ยกมือข้างซ้ายขึ้นมาชูให้กับคิมหันต์ดูเพราะมันมีแหวนเพชรเม็ดงามซึ่งสวมอยู่ตรงนิ้วนาง เป็นแหวนที่พี่แทนสวมให้กับฉันในวันที่เราสองคนตกลงคบหากัน

"มึงไม่มีสิทธิ์ไปคบกับผู้ชายคนอื่น มึงเป็นของกู ของกูคนเดียวเท่านั้น!!" คิมหันต์พูดจาเสียงเข้มและทำตัวเป็นเจ้าข้าวเจ้าของฉัน เขาพยายามจะเข้ามาจับตัวของฉัน แต่กลับโดนมือของพี่แทนปัดป่ายออกไปเสียก่อน

"แต่ก่อนนายอาจจะมีสิทธิ์ในตัวของฉันเต็มที่ แต่ตอนนี้ไม่ใช่เพราะสิทธิ์ในตรงส่วนนั้นมันเป็นของพี่แทนไปหมดแล้ว" 

"หลีกทาง" พี่แทนเอ่ยพูดประโยคสั้นสั้นแต่ตรงประเด็นเอ่ยบอกคิมหันต์ แต่ทว่าเขายังคงยืนนิ่ง ดื้อด้านไม่ขยับร่างกายเสียที

"กูจะเอาผู้หญิงของกูคืน! และกูก็เชื่อว่าเอิงเอยยังรักกูอยู่" คิมหันต์เชิดหน้าบอกอย่างมั่นใจ ก่อนที่จะกระตุกยิ้มมุมปากส่งให้กับพี่แทนราวกับต้องการยั่วยวนโทสะ

"หลงตัวเองไปหรือเปล่า นายไม่ได้มีค่าอะไรให้ฉันจดจำเรื่องราวดีดีเลยนะ" ฉันหันหน้าไปพูดกับคิมหันต์ ก่อนที่จะหันกลับมาพูดกับพี่แทนด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลง 

สองมาตรฐานชัดชัด!

"ไปกันเถอะค่ะพี่แทน อย่ามาต่อล้อโต้เถียงกับคนประเภทนี้เลย เสียเวลาเปล่าเปล่า" พี่แทนพยักหน้าให้ฉันเป็นการตอบรับ แล้วก็เลื่อนรถเข็นไปทางอื่นเพื่อเลือกซื้อของเข้าคอนโดกันต่อ

@คอนโดเอิงเอย

"วันนี้เชฟจะโชว์ฝีมือการทำข้าวต้มกุ้งของโปรดให้ทานนะครับ" พี่แทนยืนอยู่หน้าเตาแก๊สในห้องครัวด้วยชุดผ้ากันเปื้อน ลุคนี้เขาดูดีพอพอกับตอนใส่เสื้อกราวน์สีขาวของคุณหมอเลย คนบ้าอะไรก็ไม่รู้มองมุมไหนก็หล่่อ

"เดี๋ยวเอิงจะเป็นคนชิมให้เองค่ะ" ฉันพูดด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม ก่อนที่พี่แทนจะยกกะละมังวางบนเคาน์เตอร์แล้วใช้มือปอกเปลือกกุ้งตัวโตพี่เพิ่งจะซื้อมาจากซุปเปอร์มาร์เก็ตเมื่อครู่

"เดี๋ยวเอิงช่วยนะคะ" ฉันเดินเหยาะเหยาะเข้าไปหาพี่แทน ใช้สองมือรองรับน้ำจากด้านล่างก๊อก แล้วถูฝ่ามือเข้าหากันเพื่อชำระล้างสิ่งสกปรกก่อนที่จะมายืนปอกเปลือกกุ้งข้างข้างพี่แทน

"แล้วไม่กลับไปอ่านหนังสือหรอคะ ไหนบอกว่าพรุ่งนี้มีสอบไง" ฉันพูดทวนถามพี่แทน ซึ่งก่อนหน้านี้พี่แทนบอกกับฉันว่า อยู่ได้เพียงแค่ครู่เดียวเพราะจะรีบกลับไปอ่านหนังสือต่อ แล้วไหงตอนนี้ถึงมาโชว์ฝีมือการทำข้าวต้มกุ้งให้ฉันเสียแล้ว? 

"ระดับพี่ ได้เต็มอยู่แล้ว แต่ตอนนี้พี่ต้องมาหากำลังใจจากเอิงก่อนไงคะ " พี่แทนส่งยิ้มหวานให้กับฉัน ความรู้สึกตอนนี้ราวกับว่าหัวใจกำลังพองโตคล้ายกับได้รับความรักและความอบอุ่นอันแรงกล้าสูบฉีดเข้ามาภายในเส้นเลือดจุดต่างต่างของร่างกาย 

'เผื่อมีแมวขโมยลักลอบเข้ามากินปลาย่าง' แทนไทคิดในใจ

"หืม..พ่อคนเก่งของน้อง" ฉันพูดแซวพี่แทนด้วยน้ำเสียงแกมหยอกล้อเล็กน้อย ทำให้คนตรงหน้าเผยรอยยิ้มหวานออกมาด้วยความเอ็นดู 

"แน่นอนอยู่แล้วค่ะ เพราะเดี๋ยวป๋าจะทำงานเลี้ยงเองนะคะ อีหนู" พี่แทนหยิบทิชชู่ขึ้นมาซับคราบสกปรกจากการปอกกุ้ง ก่อนที่จะเอื้อมมือขึ้นจับศีรษะทุยของฉันพร้อมกับโยกไปมาด้วยความมันเขี้ยว 

"เดี๋ยวจะอยู่ให้ป๋าเลี้ยงทั้งชีวิตเลยค่ะ แต่ตอนนี้รีบทำข้าวต้มกุ้งได้แล้วค่ะคุณเชฟ ลูกค้าคนนี้หิวจนท้องร้องโจ๊กโจ๊ก แทบจะกินช้างได้ทั้งตัวแล้วเนี่ย" ฉันพูดพร้อมกับอมยิ้ม แล้วใช้สองมือดันแผ่นหลังของพี่แทนไปยังหน้าเตาแก๊สทันที

"งั้นเดี๋ยวเชิญคุณผู้หญิงไปนั่งรอหน้าโทรทัศน์เลยนะขอรับ บ่าวจะทำอาหารให้รับทานเอง" พี่แทนพูดในเชิงหยอกล้อแกมประชดประชัน แล้วหันหน้ากลับไปปรุงข้าวต้มต่อ

ทันใดที่ฉันหย่อนก้นนั่งลงบนโซฟานุ่มขนาดใหญ่บริเวณหน้าโทรทัศน์ ก็มีเสียงข้อความจากโทรศัพท์มือถือดังขึ้นทันที มือเล็กของฉันรีบคว้ามันขึ้นมาเสมอใบหน้าโดยอัตโนมัติ นิ้วเรียวก็เลื่อนปลดรหัสหน้าจอ ก่อนที่จะกดเข้าไปใน application line

ติ้ง!

"ใครไลน์มา" ฉันบ่นรำพึงรำพันอยู่คนเดียว ก่อนที่สายตาเฉียบแหลมจะค่อยค่อยหรี่มองชื่อที่เด้งขึ้นมาหน้าจอมือถือ

KIMHANT_12 ได้เพิ่มคุณจากหมายเลขโทรศัพท์

LINE-KIMHANT_12

KIMHANT_12 : "ยังใช้ไลน์เดิมซะด้วย"

KIMHANT_12 : "หยิ่งจังเลยอ่านไม่ตอบอยู่กับผัวใหม่หรอ?"

KIMHANT_12 : "ดีจังเลยนะ ผัวใหม่เรียนแพทย์ซะด้วย สงสัยคุณหมอแทน คงจะได้รักษาตัวเองสักรอบ"

คุณได้บล็อกKIMHANT_12

"สาระเลว สาระเลวจริงๆ!"ฉันสบถด่าออกมาอย่างอารมณ์เสีย ฉันไม่เข้าใจเลยจริงจริงเลยว่าเขาจะกลับมาทวงสิทธิ์ความเป็นเจ้าข้าวเจ้าของอะไรในตอนนี้ ทั้งๆที่เรื่องราวมันก็ผ่านมานานนับปีแล้ว และที่สำคัญเขาก็เป็นคนนอกใจฉันไปหาผู้หญิงอีกคนนึงเอง!