ไม่เต็มใจ
คืนแรกเธอได้นอนกอดกับลูกชายเนื่องจากเขาต้องออกไปทำธุระข้างนอกแต่คืนที่สองนั้นเขาเอาลูกชายไปนอนด้วยโดยที่เธอไม่สามารถขัดอะไรเขาได้
" ก้อกๆๆ
" มีอะไร
" แกเป็นไงบ้าง
" หลับแล้ว
" ชั้นนอนไม่หลับ
" เป็นไรอีก
" คิดถึงลูก
" อย่ามาเว่อร์ได้ป่ะ
" ไม่ได้เว่อร์ชั้นคิดถึงลูกจริงๆ
" ไปๆๆ กลับไปนอนซะแล้วอย่ามากวนเวลานอนผมอีก
" ชั้นขอเข้าไปหาลูกหน่อยนะ แป๊บเดียว สัญญา
" ไม่ให้เข้า!
" นะๆๆ แป๊บเดียวจริงๆ
" บอกว่าไม่!
" อุแว้! ๆๆ
" เดี๋ยวผมจัดการเอง
" แต่แกหิวนมนะ
" งั้นก็ไปชงนมสิ
" ปกติแกจะกินนมจากเต้าเท่านั้นแกไม่ยอมกินนมจากขวด
" แล้วทำไมไม่ฝึกให้แกตั้งแต่แรก
" ก็ชั้นคิดว่ามันไม่จำเป็นเท่าไหร่ปกติเราสองคนแม่ลูกตัวติดกันตลอด
" งั้นนับตั้งแต่พรุ่งนี้เป็นต้นไปคุณต้องฝึกให้แกกินนมจากจากขวด
" ได้ๆ แต่ตอนนี้ชั้นขอให้นมแกก่อน
" อืม
" อุแว้! ๆๆ
" หิวนมใช่มั้ยคับ
" นั่นคุณจะอุ้มแกไปไหน
" ก็ไปห้องชั้นไง
" ผมไม่คุณอุ้มแกไปไหนทั้งนั้น
" แล้วจะให้ชั้นทำไง
" ก็ให้นมแกในห้องนี่แหละ
" แต่..
" ไม่มีแต่ ทำไมอายหรอ ทำอย่างกับผมไม่เคยเห็นมัน และอย่ามัวลีลาลูกร้องไห้ไม่ได้ยินรึไงรีบๆให้นมแกสิ
และเธอก็ค่อยๆเปิดเสื้อแล้วให้นมลูกชายทันที
ส่วนเขาก็จ้องลูกชายดูดนมเธอตาไม่กระพริบและลอกกลืนน้ำลายลงคอเป็นระยะๆ
" หันไปทางอื่นสิ
และนับตั้งแต่วันนั้นทั้งสองก็ไม่พูดคุยกันอีกเลยจนกระทั่งเขาเอาเอกสารบางอย่างมาให้กับเธอเซ็น
" อ่านเอกสารนี่แล้วรีบๆเซ็นซะ
" เอกสารอะไร?
" อยากรู้ก็อ่านสิ
เธอนั่งอ่านเอกสารที่เขานำมาให้จนถึงบรรทัดสุดท้าย
" ไม่! ไม่มีวันให้ตายชั้นก็ไม่มีวันเซ็นเอกสารนี่
" แล้วถ้าคนที่จะต้องตายเป็นคนในครอบครัว คุณยืนยันที่จะไม่เซ็นใช่มั้ย
" อย่าเอาคนในครอบครัวชั้นเข้ามาเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้
" นี่ผมกำลังถึงจะช่วยครอบครัวคุณอยู่นะ ผมรู้มาว่าพ่อของคุณไปกู้เงินจากผู้มีอิทธิพลเพื่อไม่ให้บ้านถูกยึดโดยไม่สนใจดอกเบี้ยที่แสนโหด แต่พอถึงเวลาต้องใช้คืนกลับไม่มีปัญญา จนโดนพวกมันตามขู่จะเอาชีวิตหลายรอบ
" คุณรู้เรื่องนี้ได้ยังไง
" ผมรู้ทุกอย่างที่เกี่ยวข้องกับคุณ และสาเหตุที่น้ำนมคุณลดลงจนแทบจะไม่มีให้ลูกกินก็เพราะเครียดเรื่องนี้ ส่วนครอบครัวของคุณยังไม่รู้เรื่องที่คุณลาออกจากบริษัทผมเพราะตั้งท้อง
" สรุปคุณไปรู้เรื่องพวกนี้มาจากใคร
" ไม่ต้องสนใจหรอกว่าผมไปรู้มาจากใคร สิ่งที่คุณควรสนใจตอนนี้คือข้อเสนอที่อยู่ในเอกสารฉบับนี้
" คุณอยากจะทำอะไรก็เชิญ แต่ถึงยังไงชั้นก็ยังยืนยันว่าจะไม่เซ็น
" พ่อแม่อุส่านำบ้านนำที่ดินไปจำนองเพื่อส่งเสียให้เรียนจนจบมีงานดีๆทำดูสิ่งที่คุณตอบแทนพวกเขาสิ
" เป็นเพราะใครหล่าที่เป็นคนทำให้ชีวิตชั้นต้องมาตกอยู่ในสภาพแบบนี้
" คุณกำลังจะโทษว่าเป็นเพราะผมสินะ
" แล้วไม่ใช่เพราะคุณหรือไง
" มันไม่เพราะผมแต่มันเป็นเพราะคุณทำตัวเองต่างหาก
" ก็ตอนนั้นชั้นไม่มีทางเลือก
" ไม่ใช่ว่าไม่มีทางเลือกแต่มันเป็นเพราะคุณมันง่ายและโง่ต่างหาก คุณยอมเป็นคู่นอนชั่วคราวเพียงเพื่อแลกกับการที่ให้ผมรับเพื่อนสนิทคุณเข้าทำงานด้วย
" เรื่องระหว่างชั้นกับเพื่อนสนิทมันมีอะไรที่ลึกซึ้งเกินกว่าที่คุณจะเข้าใจได้ ดังนั้นคุณไม่มีสิทธิ์มาดูถูกชั้น
" พูดแค่นี้ทำมาเป็นบีบน้ำตา ทำไม สิ่งที่ผมพูดมันแทงใจคุณมากสินะ
" ชั้นไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าคุณจะเป็นคนแบบนี้
" เลิกพล่ามแล้วเซ็นเอกสารนี่ซะ
" ไม่! ชั้นไม่เซ็น
" งั้นก็เตรียมไปงานศพพ่อตัวเองได้เลย
" ไม่นะ! อย่าทำแบบนั้น
" ผมไม่ได้จะฆ่าพ่อคุณ แต่คนที่จะฆ่าคือพวกนั้นต่างหาก และใครๆก็รู้ว่าต่อให้พวกมันฆ่าคนตายก็ไม่มีใครเอาพวกมันเข้าคุกได้ สิ่งเดียวที่จะช่วยพ่อคุณได้ตอนนี้คือรับเงินจากผมแล้วนำไปใช้หนี้พวกมันให้เรื่องมันจบๆแลกกับเซ็นเอกสารแค่ใบเดียว หรือถ้าจำนวนเงินมันน้อยเกินไปผมสามารถเพิ่มให้คุณได้ไม่มีปัญหา
" ชั้นไม่ได้สนใจเรื่องเงินสิ่งเดียวที่ชั้นสนใจคือครอบครัว
" แล้วมันไม่ใช่เพราะเงินหรอกหรอที่ทำให้ครอบครัวของคุณกำลังตกอยู่ในอันตราย
" แต่ชั้นมีทางออกที่ดีกว่านี้
" ทางออกที่ดีของคุณคืออะไร คุณจะไปเป็นเมียพวกมันเพื่อขัดดอกหรอ
" ชั้นไม่คิดที่จะใช้วิธีโง่ๆแบบนั้นหรอก
" แล้วอะไรที่คิดว่าเป็นวิธีที่ฉลาด
" ชั้นจะทำงานหาเงินแล้วค่อยๆทยอยใช้หนี้พวกมัน
" คิดว่ามันง่ายขนาดนั้นเลยหรอ ผมจะบอกอะไรให้นะว่าต่อให้คุณทำงานมีเงินเดือน เงินเดือนของคุณมันไม่พอจ่ายดอกที่มันบานขึ้นทุกวันๆขนาดนั้นหรอกนะ เอาเป็นว่าผมให้เวลาคุณกลับไปคิดทบทวนเรื่องนี้ดูถ้าตัดสินใจได้เมื่อไหร่เราค่อยมาคุยเรื่องนี้กัน
พูดจบเขาก็เดินออกจากคฤหาสน์หลังใหญ่โดยทิ้งให้เธอยืนร้องไห้อยู่ตรงนั้น
