บทที่ 3 ความผิดหวัง

ใช่ว่าจะไม่เคยเตรียมใจรับมือกับความผิดหวังที่อาจเกิดขึ้นได้ทุกเวลาเสียเมื่อไหร่ เธอแค่ไม่คิดว่าเวลาที่ว่านั้น มันจะมาถึงไวขนาดนี้ก็เท่านั้นเอง แต่จะโทษเธอฝ่ายเดียวก็ไม่ได้ ที่ผ่านมาเขาเองก็แสดงออกให้เห็นอย่างชัดเจน ว่าต้องการให้เธออยู่ใกล้ๆ ทั้งหมดที่เขาทำมาตลอดเวลาที่อยู่ด้วยกันมันทำให้เธอหลงผิด คิดว่าท้ายที่สุดแล้วตัวเองจะสามารถเอาชนะใจเขาได้ในสักวัน ไม่นึกหรือเผื่อใจเลยว่าจะต้องเจอเข้ากับเรื่องราวแบบนี้

“เอาเถอะ ระหว่างนี้ แกก็อยู่กับฉันไปพลางๆ ก่อนก็แล้วกัน ที่เหลือค่อยว่ากันอีกที” สองสาวโผเข้ากอดกันและกัน ก่อนจะปล่อยตัวปล่อยใจไปกับเสียงเพลง ที่ดังขับกล่อมไปตลอดทั้งคืนที่เหลือ แน่นอนว่ามันเป็นช่วงเวลาที่ท้าทายใจเป็นที่สุด เพราะไม่รู้จริงๆ ว่าท้ายที่สุดแล้ว เรื่องระหว่างเธอกับใครอีกคนนั้น มันจะต้องมีจุดจบเช่นไร

สามวันต่อมา

วันเวลาผ่านไปไวจนน่าใจหาย รู้ตัวอีกทีอรจิราก็พาตัวเองมาหยุดอยู่ที่หน้าห้องที่เธอเรียกมันว่า ‘บ้านของเรา’ ในช่วงหัวค่ำแล้ว แน่นอนว่าตลอดสามวันที่ผ่านมาเธอเลือกที่จะลางานเป็นครั้งแรกในรอบหลายปี และไม่ลืมปิดทุกช่องทางการติดต่อจากอีกคน ไม่ใช่เพราะยังโกรธเขาอยู่ แต่เพราะอยากให้เวลาเขาได้คิด!ในขณะที่เธอเองก็ควรมีเวลา เพื่อเตรียมใจกับคำตอบที่กำลังจะได้รับด้วยเช่นกัน แต่ถึงจะเตรียมตัวมาดีแค่ไหน ในใจมันก็อดรู้สึกวูบโหวงแบบแปลกๆ ไม่ได้อยู่ดี นั่นเป็นเพราะว่าเธอรักเขา ไม่เคยคิดที่จะเผื่อใจไปรักใครคนไหนเลยสักครั้ง ต่างจากเขาที่คงจะรักใครต่อใครได้อีก หากในวันนี้ไม่มีเธออยุ่ในชีวิต

“สู้เขาสิวะอีแป้ง ถ้าสุดท้ายแล้วไม่ถูกเลือก ก็แค่หาผัวใหม่แค่นั้น!” หญิงสาวให้กำลังใจตัวเอง ก่อนจะตัดสินใจเปิดประตูเข้าไปด้านใน ทว่าทันทีที่ก้าวขาเข้ามาในห้อง ภาพแรกที่ได้เห็นก็ทำเอาเธอถึงกับชะงักไปนาน มันเป็นภาพของคนที่เธอคิดเสมอว่าเขาคือสามี คือผู้ชายคนแรกที่เธอยอมยกความสาวที่หวงแหนมาทั้งชีวิตให้ไปเพราะความรัก ที่ตอนนี้กำลังยืน ‘จูบ’ อยู่กับใครอีกคนในห้องของเรา

เสียงประตูที่ปิดไล่ตามหลัง

ส่งผลให้คนทั้งคู่เกิดอาการชะงัก ก่อนที่ภพธรจะเป็นฝ่ายผลักว่าที่คู่หมั้นของตัวเองออกห่าง พร้อมขยับตรงเข้ามาหาใครอีกคน ที่กำลังยืนตัวแข็งอยู่กับที่ในสภาพที่น้ำตาเอ่อล้นไปทั่วใบหน้า

“แป้ง! มันไม่ใช่…” เขาพยายามจะอธิบายพร้อมคว้าต้นแขนของเธอเข้ามาใกล้ แต่กูเหมือนว่ายิ่งทำแบบนั้นอีกฝ่ายก็ยิ่งถอยห่างกันออกไปไกล

“แป้งแค่แวะกลับมาเอาของค่ะ คงรบกวนเวลาพวกคุณไม่นาน ขอโทษนะคะที่เข้ามาขัดจังหวะ เชิญพวกคุณสองคนมีความสุขกันต่อได้เลย” เธอพูดรัวเร็วก่อนจะหมุนตัวเดินหนี และก็เป็นเขาเองที่ตามเข้ามาในห้องเพื่อคว้าตันแขนเธอเอาไว้ ไม่ชอบสถานการณ์แบบนี้เอาเสียเลย ไม่ชอบที่ต้องมาอธิบายเพราะมันไม่ใช่เรื่องแต่หากจะให้ปล่อยผ่านไปเลยก็คงไม่ได้เช่นกัน ด้วยรู้ดีว่าคนตรงหน้าแม้จะพยายามทำตัวเข้มแข็ง แต่ลึกๆ ในใจแล้วเขารู้ดีว่าใครๆ ว่าเธอเปราะบางแค่ไหน

“ฟังกันก่อนจะได้ไหม ให้ผมได้อธิบายบ้าง!” เมื่อถูกตวาดเธอถึงได้หยุดชะงักก่อนจะยอมหันกลับไปมองเขาเพื่อรอฟังคำอธิบาย ว่าทำไมผู้หญิงคนนั้นถึงได้มาอยู่ในพื้นที่ที่เต็มไปด้วยเรื่องราวมากมายของเรา และทำไมพวกเขาถึงได้จูบกันในห้องนี้

“ว่ามาสิคะ แป้งกำลังรอฟังอยู่!” ในเมื่อเขาร้องขอ มีหรือที่คนใจกว้างอย่างเธอจะให้ไม่ได้ แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังแอบหวังอยู่ลึกๆ ว่าการเสียเวลาโดยใช้เหตุไม่กี่นาทีต่อจากนี้ เขาจะมีเหตุผลที่ฟังขึ้นกลับมาให้กันบ้าง สักนิดก็ยังดี

“ผมไม่รู้ว่าผู้หญิงคนนั้นเข้ามาในห้องของเราได้ยังไง ไม่ทันจะได้เปิดไฟ เห็นยืนอยู่กลางห้อง ผมเลยเข้าใจผิดคิดว่าเป็นคุณ!” เหตุการณ์ทั้งหมดมันเกิดขึ้นเร็วมาก อาจเพราะขนาดตัวที่ใกล้เคียงกันด้วย เขาเลยไม่ทันดูให้ดีก่อน ก็ใครจะไปคิดว่าจะมีผู้หญิงอื่นเข้ามาอยู่ในห้อง ในเมื่อพื้นที่หวงห้ามนี้เขาให้อภิสิทธิ์แค่คนเพียงคนเดียว ซึ่งก็คือคนตรงหน้า คนที่ชอบคิดว่าตัวเองไม่สำคัญทั้งๆ ที่ไม่ใช่

เธอสำคัญกับเขาเสมอ ไม่ว่าจะเมื่อไหร่! เรื่องนี้น่าจะเป็นเรื่องเดียวที่เขาสามารถบอกให้เธอรู้ได้ จะได้ไม่เผลอเข้าใจกันไปในทางผิดๆ อีก

“ถ้าไม่เชื่อก็ออกไปด้วยกัน!” เป็นอรจิราที่ขืนตัวเองเอาไว้ ทำราวกับว่าไม่ได้ใส่ใจ กับท่าทีกลัวเธอเข้าใจผิดของคนตรงหน้าเท่าไหร่ เพราะว่าเรื่องนั้นมันไม่ได้สำคัญไปมากกว่าจุดประสงค์ที่เธอมาที่นี่ในวันนี้เลยสักนิด เป็นเรื่องนั้นเสียมากกว่าที่เธออยากให้เขาให้ความสำคัญกับมันมากๆ เพราะว่าเรื่องของเธอและเขาจะไปต่อในทิศทางนั้นไหนขึ้นอยู่กับมัน

“ช่างมันเถอะค่ะ แป้งจะคิดแบบไหนยังไงนั้น มันคงไม่สำคัญเท่ากับคำตอบของภพ ที่ต้องให้แป้งในวันนี้ แป้งมาฟังคำตอบจากปากของคุณค่ะ” สิ่งนี้ต่างหากที่เธอต้องการรู้ และจำเป็นต้องรู้ให้ได้!

เวลาสามวันที่ให้ไปนั้น

เธอคิดเอาเองว่ามันน่าจะมากพอที่จะทำให้เขาตัดสินใจได้ว่า จะเอายังไงต่อกับความสัมพันธ์ที่ไม่มีแม้แต่ชื่อเรียก แน่นอนว่าลึกๆ ในใจแล้ว เธอคาดหวังให้เขาเลือกเธอ แต่ก็ดูเหมือนว่าสิ่งที่เธอหวังอยู่กับความเป็นจริงนั้น มันจะสวนทางกันอย่างชัดเจนมากทีเดียว เธอเชื่อกระทั่งว่าเวลาที่ผ่านมาเขาอาจจะชอบกันบ้างไม่มากก็น้อย ต่างจากผู้หญิงคนนั้นที่เขาเพิ่งได้เจอ จะเอาอะไรมารับประกันว่าชีวิตคู่มันจะยืนยาว

“แป้ง…”

เกิดกลายเป็นความลำบากใจ ที่ฉายชัดในแววตาคมกริบที่จ้องมองกัน ราวกับจะร้องขอความเห็นใจที่เธอคงไม่อาจมอบให้กับเขาได้ เพราะมันไม่ใช่แค่เธอเท่านั้นที่ต้องเจ็บ ผู้หญิงอีกคนนั่นก็ด้วย!

แม้ว่าเขาจะพยายามย้ำหนักย้ำหนาว่าอีกฝ่ายเข้าใจถึงสถานะของเธอดี แต่เป็นเธอเองที่ไม่เข้าใจ และไม่อยากยอมรับสถานะเป็นรอง ถ้าต้องทนถึงขนาดนั้น สู้ปล่อยเขาไปยังจะง่ายกว่า!

ถึงเธอจะจน แต่ความเป็นคนของเธอมันก็ไม่ได้ต่ำไปกว่าใคร เพราะอย่างนั้นเขาจะมากดให้เธอเป็นรองผู้หญิงอีกคนของเขาไม่ได้! เพราะว่านั่นมันไม่ใช่เส้นทางที่เธอต้องการจะเดิน

“พูดมาเถอะค่ะ แป้งรับได้ทุกอย่าง” ขนาดต้องยอมอยู่อย่างเงาในชีวิตเขามาหลายปีเธอก็ยังทนอยู่มาได้ประสาอะไรกับเรื่องนี้

แม้จะบอกตัวเองแบบนั้น แต่ใจเจ้ากรรมก็อดที่จะเต้นแรงไม่ได้ เพราะคำตอบของเขาที่กำลังจะได้รับนับจากนี้ มันจะเป็นการยุติทุกสิ่งให้ต้องจบลงอย่างน่าเสียดายหากเพียงแต่ว่าสุดท้ายแล้วคนที่เขาจะเลือกไม่ใช่เธอ ไม่ใช่ผู้หญิงคนนี้ คนที่รักเขาหมดหัวใจ!

“เราอยู่กันเหมือนเดิมไม่ได้เหรอแป้ง ที่ผ่านมาเราก็มีความสุขกันดีไม่ใช่เหรอ” คำถามของเขาทำให้เธอได้แต่เค้นยิ้มให้กับความโง่เง่าของตัวเอง ไม่รู้กระทั่งว่าเธอรักอะไรในตัวของผู้ชายคนนี้กันแน่ เพราะดูเหมือนว่านอกจากตัวเองแล้วเขาจะไม่ได้รักเธอเลยสักนิด! ต่างจากเธอที่พยายามปรับเปลี่ยนทุกอย่างในชีวิตก็เพื่อให้ได้อยู่กับเขาอย่างมีความสุข กว่าจะรู้ตัวว่าตัวเองโง่เง่าและเสียเวลาเปล่าแค่ไหน ก็น่าจะสายเกินไปแล้วจริงๆ

“ความสัมพันธ์ของเรามันไม่เหมือนเดิม นับตั้งแต่วันที่คุณภพยอมให้ผู้หญิงคนนั้นแทรกเข้ามาแล้วค่ะ คำว่าเหมือนเดิมของคุณ คือแป้งต้องยอมเป็นเมียน้อยแบบนั้นเหรอคะ!” ต่อให้จะเป็นลูกชาวนาธรรมดา ไม่ใช่ผู้ดีตีนแดงที่ไหน แต่ศักดิ์ศรีของความเป็นคนเธอก็มีอยู่มากเรื่องที่จะให้ไปเมียน้อยใครนั้นแน่นอนว่าเธอไม่มีวันทำ

ถ้าต้องทำถึงขั้นนั้น เธอขอยอมเป็นฝ่ายเดินออกไปจากชีวิตที่แสนจะเพียบพร้อมของเขาวันนี้ ตอนนี้เสียยังจะดีกว่า เพราะอย่างน้อยก็เพื่อตัวเธอเอง ที่จะไม่ต้องมาเจ็บปวดกับเรื่องราวบ้าๆ พวกนี้!

ยังมีผู้ชายดีๆ อีกมากที่พร้อมก้าวเข้ามาให้เธอเลือก เป็นเขาต่างหากที่จะต้องเสียใจหากวันนั้นที่ว่ามาถึง!

และเธอจะไม่มีวันถอยหลังกลับมาอีกแน่ ถ้าในวันนี้คนที่เขาตัดสินใจเลือกไม่ใช่เธอ ขึ้นอยู่กับเขาเลยว่าจะเลือกแบบไหนยังไง