บทที่ 2 พยายามตัดใจ

เธอเข้าใจธรรมชาติของเรื่องราวเหล่านี้ดี และไม่คิดโทษใครหากสุดท้ายแล้ว รักที่เธอเอาเวลาเกือบสี่ปีไปเดิมพันจะต้องสูญเปล่า

เพราะอย่างน้อยๆ ครั้งหนึ่งเธอก็ได้รักเขา ได้ใช้เวลาช่วงหนึ่งร่วมกันกับเขา! “อีกสามวันแป้งจะกลับมารับคำตอบนะคะ ขอตัว!” พูดจบ ร่างบอบบางก็หมุนตัวเดินจากไป ทิ้งไว้แต่ทางเลือกให้อีกคนได้คิด และตัดสินใจเอาเอง ว่าเขายังอยากจะมีเธออยู่ในชีวิต หรืออยากให้เรื่องระหว่างเรามันจบลงที่ตรงนี้ และไม่ว่าสุดท้ายแล้วเขาจะเลือกทางไหน เธอจะไม่โกรธ ไม่ยื้อเวลา หากท้ายที่สุดแล้วจะไม่ถูกเลือก!

อยู่ที่เขาแล้ว ว่าจะเลือกทางไหน ในขณะที่เธอนั้นก็มีทางเลือกของเธอเช่นกัน และไม่ว่าสุดท้ายแล้วเขาจะเลือกแบบไหน เธอก็น้อมรับการตัดสินใจของเขา จะไม่ยื้อเลยหากสุดท้ายแล้วคนที่เขาเลือกจะไม่ใช่ตัวเอง เพราะที่ผ่านมาเขาก็แสดงออกให้ได้เห็นอยู่บ่อยๆ ว่าเธอไม่ใช่คนสำคัญอะไร ก็แค่คนแก้เบื่อที่เขาจะให้ความสำคัญแค่ตอนต้องการเรื่องแบบนั้น ซึ่งสิ่งนี้เองที่มันทำให้เธอเจ็บปวดทุกครั้งที่คิดถึงมัน

เพราะมีเพื่อนสนิทแค่คนเดียว อรจิราจึงเล่าทุกสิ่งที่เพิ่งพบเจอมาให้เพื่อนรักอย่างเจนจิราฟังทันทีที่พบหน้า เมื่ออีกฝ่ายยอมงัดร่างจากที่นอนนั่งรถมาหากันที่ผับประจำ ที่มักจะพากันหนีออกมาท่องราตรีอยู่บ่อยๆ ในช่วงที่ภพธรต้องบินไปทำงานที่ต่างประเทศ

ภาพของหญิงสาวในชุดรัดรูปสีแดงสดที่กำลังกระดกเหล้าเข้าปากเป็นว่าเล่น คงทำให้เขาช็อกไปหลายวันอย่างไม่ต้องสงสัยถ้าบังเอิญมาเห็นเข้า แต่นั่นหาได้ใช่เรื่องสำคัญที่ต้องมานั่งใส่ใจไม่!

“ฉันว่าแกตัดใจเถอะแป้ง ดูท่าแล้วคุณภพเขาคงไม่เลือกแกหรอก” คนเราถ้ามันจะใช่ มันคงใช่ไปนานแล้ว ไม่ปล่อยให้เวลาล่วงเลยผ่านมาหลายปีแบบนี้หรอก จะห่วงก็แต่เพื่อนของเธอที่ไม่รู้ว่าหากถึงเวลานั้นขึ้นมาจริงๆ จะทำใจยอมรับได้มากน้อยสักแค่ไหน

แม้จะรู้ว่าอรจิราเป็นคนเข้มแข็ง แต่เรื่องของความรักบางทีก็เป็นสิ่งเดียวที่ทำให้คนเราอ่อนแอลงได้อย่างน่าประหลาด เพราะอย่างนั้นไงเธอถึงได้ชอบความสัมพันธ์แบบข้ามคืน เช้ามาก็แยกย้าย

ไม่ต้องมานั่งปวดหัวกับเรื่องไม่เป็นเรื่อง อีกอย่างเพื่อนเธอเองก็มีดีอยู่มาก ไม่จำเป็นเลยสักนิดที่ต้องมานั่งรอความรักล้มๆ แร้งๆ จากผู้ชายโง่งมเพียงคนเดียว เธอเชื่ออย่างไม่ต้องสงสัยเลยสักนิด ว่าเพื่อนรักของเธอจะต้องมีชีวิตที่ดีขึ้น หากตัดใจจากไอ้บ้านั่นได้อย่างสนิทใจ

“แกก็คิดแบบนั้นเหมือนกันใช่ไหม! เพราะอย่างนั้นไง ฉันถึงได้ให้เวลาเขา อย่างน้อยๆ ก็อยากทดเวลาบาดเจ็บของตัวเองไปอีกหน่อย เสียแรง ไอ้เรารึอุตส่าห์ปรับปรุงตัว พอกันที จากนี้ฉันจะไม่ทำเพื่อใครทั้งนั้นนอกจากความสุขของตัวเอง!” เจนจิราพยักหน้ารับอย่างอดเห็นด้วยไม่ได้

ตลอดหลายปีที่ผ่านมานี้ เธอเป็นหนึ่งในไม่กี่คนที่มีโอกาสได้เห็นถึงความพยายามของเพื่อน เพราะผู้ชายคนนั้นแสดงออกให้เห็นชัดว่าค่อนข้างชอบคนเรียบร้อย นั่นเลยทำให้คนที่ ‘แรด’ มาเกือบทั้งชีวิตยอมเปลี่ยนแปลงตัวเองครั้งใหญ่ หวังจะเอาชนะใจรักแรกพบ

การเปลี่ยนแปลงตัวเองเพื่อคนที่เรารักเป็นเรื่องดีเธอไม่เถียง แต่ถ้าผลจากการพยายามคือการต้องถูกทิ้งให้ต้องจมอยู่กับความไม่ชัดเจนสักทางหยุดได้ก็ควรหยุด ก่อนที่จะถลำลึกไปไกลมากกว่านี้

นั่นต่างหากคือนรกของจริง! และเธอจะไม่มีวันพาตัวเองไปถึงจุดที่ต้องกอดขาอ้อนวอนให้ใครมารัก

หากสุดท้ายแล้วเขาต้องการจะไปมีใครใหม่ เธอก็จะปล่อยให้มันเกิดขึ้นตามความต้องการของเขา ในเมื่อคนไม่รัก ต่อให้ทำดีแค่ไหนก็ไม่รักกันอยู่ดี เธอก็ควรต้องหยุดทุกสิ่งที่กำลังทำอยู่แล้วหันกลับมารักตัวเอง แม้ว่ามันจะทำได้ยาก แต่ก็เชื่อว่าตัวเองจะทำได้ดี

“ฉันตัดสินใจแล้ว! ถ้าสุดท้ายแล้วเขาไม่เลือกฉัน ฉันจะลาออก!” อรจิราโพล่งขึ้นเมื่อตัดสินใจได้แล้วว่าเธอจะยุติทุกสิ่งระหว่างกันทันที หากท้ายที่สุดแล้วเขาไม่เลือกเธอ ซึ่งความเป็นไปได้ที่เขาจะตัดสินใจแบบนี้นั้นค่อนข้างสูงลิ่ว เพราะอย่างนั้นระหว่างนี้เธอควรหาลู่ทางเอาไว้แน่เนิ่นๆเริ่มต้นด้วยการหางานใหม่ก่อนเลย

เสียใจก็เสียใจอยู่หรอก

แต่เรื่องปากท้องก็สำคัญเหมือนกัน! อีกอย่างเธอเหนื่อยแล้วที่ต้องมานั่งรอความรักจากคนที่คงไม่มีวันมารักเธอได้ หากต้องพยายามมากกว่านี้เธอคงทนไม่ไหวแน่ ในเมื่อเขาได้เลือกแล้วว่าไม่ต้องการมีเธอเป็นคนสำคัญในชีวิต แล้วมันจะผิดอะไรตรงไหนหากเธอเองจะขอเลือกทางเดินชีวิตให้กับตัวเองบ้าง และหากเธอทำสำเร็จเมื่อไหร่ เขาจะไม่มีผลอะไรกับชีวิตของเธออีก ไม่มีวัน!

หลายปีที่ผ่านมาเธอปล่อยให้เขาควบคุมชีวิตเธอมานานเกินพอแล้ว จากนี้จะไม่ยอมให้เขาเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของความรู้สึกได้อีก พอกันที!