บทที่ 4 วันเกิดฮาน่า

บทที่ 4 วันเกิดฮาน่า

“คุณหนูครับคุณฤดีมาขอพบตั้งแต่ช่วงเช้าแล้วครับ เธอรออยู่ที่ออฟฟิศเล็ก” ลุงเพิ่มรีบแจ้งหลังจากรถทั้งหมดได้เคลื่อนออกไปแล้ว

“ค่ะ”

บ้านริมน้ำหลังนี้มีบริเวณรอบบ้านเกือบสิบไร่แบ่งสัดส่วนชัดเจน ด้านในสุดจะเป็นเรือนริมน้ำหลังใหญ่และเรือนเล็กของคนดูแลมีรั้วรอบขอบชิดกั้นสัดส่วนอีกชั้นหนึ่งจากบริเวณพื้นที่ทั้งหมด “ออฟฟิศเล็ก” ที่ลุงเพิ่มกล่าวถึงนั้นเกิดมาจากคุณตาของเธอที่เข้าสู่วัยชราร่างกายไม่ได้แข็งแรงดั่งหนุ่มแรกรุ่นเหมือนดั่งวันวานอีกแล้วจึงสร้างออฟฟิศเล็กๆ ขึ้นมาทางบริเวณพื้นที่ด้านหน้าเพื่อให้คนที่สำนักงานนำเอกสารต่างๆ มาให้ท่านตรวจดู เป็นออฟฟิศขนาดย่อมมีห้องทำงานของคุณตา ห้องรับแขก ห้องประชุมใหญ่และเล็กอย่างและหนึ่งห้อง

ธุรกิจที่คุณตาทิ้งไว้ให้นั้นคือสวนผักและผลไม้ประมาณ 50 ไร่ และโรงงานแปรรูปสินค้าจากผลผลิตของไร่ตัวเองเท่านั้นปัจจุบันมีผู้ดูแลสองคน “คุณชาติชาย” ดูแลสวนผักและผลไม้ ส่วน “คุณรุ่งฤดี” ดูแลโรงงาน

ดาริกามีหน้าที่ดูแลภาพรวมและบัญชีซึ่งทุกๆ 15วัน ทั้ง2คนจะต้องนำเอกสารและปัญหาต่างๆ ที่ไม่สามารถตัดสินใจได้มาแจ้งให้ดาริกาทราบก่อนดำเนินการ และอีกส่วนที่คุณยายทิ้งไว้ให้ก็จะเป็นที่ดินและเงินสดจำนวนหนึ่งซึ่งพอเพียงต่อการดำรงชีวิตของเธออยู่แล้ว โดยพื้นฐานดาริกาเป็นคนที่ใช้ชีวิตเรียบง่ายไม่ฟุ้งเฟ้อจึงพอใจกับชีวิตที่เป็นอยู่ในตอนนี้เป็นอย่างมาก

แต่สิ่งที่เธอคิดมันกำลังจะเปลี่ยนไปหลังจากนี้ต่างหาก....

3 เดือนผ่านไป....

เฮนรี่ไปรับดาริกาที่บ้านริมน้ำด้วยตัวเอง เขาตั้งใจแนะนำดาริกาให้ทุกคนที่มารู้จักเธอในฐานะน้องสาวของเขาอีกคนมีฐานะเทียบเท่าฮาน่าทุกอย่าง แต่ดาริกาปฏิเสธและแจ้งกับเฮนรี่ไปว่า

“เธอต้องการมาอวยพรวันเกิดให้กับฮาน่าเท่านั้นส่วนเรื่องน้องสาวอย่างที่เธอเคยบอกไม่ต้องทำอะไรให้วุ่นวายเธอยอมรับเขาเป็นพี่ชายและฮาน่าเป็นน้องสาวแล้ว และเธออยากจะนำของของขวัญมาให้ฮาน่าด้วยตัวเองแล้วจะขอตัวกลับก่อนเธอไม่ชินกับงานเลี้ยงใหญ่โตแบบนี้”

เฮนรี่ได้แต่จำใจยอมรับ 3 เดือนที่ผ่านมาเขายุ่งมากเพื่อที่จะหาตัวหนอนบ่อนไส้เขาเลยไม่ได้ติดต่อสาวน้อยไปอีก แต่ที่น่าเจ็บใจจนป่านนี้เขายังหาไม่เจอเสียชื่อเจ้าพ่อวงการใต้ดินอย่างเขาชะมัด

รถหรูได้เคลื่อนตัวเข้าไปบริเวณคฤหาสน์หลังงามของ “ดรุณกาล” เมื่อรถหยุดตัวลงร่างบางร่างหนึ่งก็ได้วิ่งออกมาจากตัวบ้านอย่างรวดเร็ว ฮาน่ายิ้มแฉ่งต้อนรับดาริกาที่ก้าวลงจากรถเด็กสาวร่างเล็กผมสีน้ำตาลทองดัดเป็นลอน ผิวขาวจัด ดวงตาสีเทาอ่อนนั้นเบิกตากว้างเมื่อเห็นดาริกาอย่างชัดเจน ในวิดิโอคอลว่าสวยแล้วตัวจริงสวยกว่าเป็นสิบเท่า

“พี่ดา พี่ดาสวยมากตัวจริงสวยกว่าในกล้องอีกค่ะ” น้ำเสียงหวานใสพูดไทยชัดแจ๋วไม่แพ้พี่เอ่ยขึ้นพร้อมกับจ้องมองดาริกาไม่วางตา

“ฮาน่า อย่าเสียมารยาท” เฮนรี่เอ่ยเตือนน้องสาวที่กำลังมองพี่สาวคนใหม่อย่างลืมตัว

เด็กสาวได้สติจึงยกมือไหว้และกล่าวทักทายด้วยรอยยิ้ม

“สวัสดีค่ะพี่ดา ยินดีต้อนรับแล้วก็ขอบคุณที่มางานวันเกิดฮาน่านะคะ”

“สวัสดีค่ะฮาน่า สุขสันต์วันเกิดนะจ๊ะ”

“เข้าบ้านกันเถอะ” เฮนรี่เอ่ยชวนสองสาวเข้าบ้าน เขารู้สึกยินดีที่ทั้งสองคนเข้ากันได้ดีหากมีพี่สาวที่ใจเย็นและเรียบร้อยอย่างดาริกาอยู่กับฮาน่าเขาคงเป็นห่วงน้อยลงกว่านี้เพราะหากเขาเป็นอะไรไปฮาน่าจะได้มีหลักยึด อย่าได้ไปหวังบรรดาญาติๆ ที่โลภมากของเขาเลยแค่เขาล้มฮาน่าคงจะ..... แต่มันคงไม่มีวันนั้นหรอก

“นี่จ๊ะของขวัญ สุขสันต์วันเกิดนะคะฮาน่า” มือบางยื่นกล่องของขวัญให้กับน้องสาวหมาดๆ ของเธอคนนี้

“หนูแกะเลยได้มั้ยค่ะ” น้ำเสียงตื่นเต้นจ้องมองกล่องของขวัญตาไม่กะพริบ “นี่คือของขวัญชิ้นแรกจากพี่สาวเลยนะ” ฮาน่าคิดในใจ

“แต่ยังไม่หมดนะอันนั้นของขวัญวันเกิด ส่วนกล่องนี้ของขวัญพบหน้าน้องสาวครั้งแรกจ๊ะ” น้ำเสียงอ่อนโยนมองฮาน่าด้วยความเอ็นดู

ดาริกาเองก็ดีใจไม่แพ้กันที่มีน้องสาวเนื่องจากเธอเองก็อยู่กับคุณตาคุณยายตั้งแต่จำความได้ไม่มีญาติพี่น้องที่ไหนอีกแล้ว ยิ่งตอนนี้เธอไม่มีใครหากจะมีพี่น้องเพิ่มขึ้นมาเธอก็ยินดี แต่ส่วนพี่ชายอย่างเฮนรี่นั่นน่ะหรอเขาความลับเยอะเกินไปเธอรู้สึกได้ แต่ก็ยังรู้สึกว่าเขาไว้ใจได้ข้อดีเดียวที่นึกถึงพี่ชายคนนี้คือ” รักน้องสาวมาก เธอจึงลองเสี่ยงเป็นพี่น้องกับเขาดูสักตั้ง

“ฮาน่าเอาไปเก็บก่อนเถอะรีบไปแต่งตัวได้แล้วแขกใกล้จะมากันแล้ว”

ฮาน่าทำหน้าหงอยก่อนจะหอบของขวัญขึ้นห้องไป

“พี่ว่าเราอยู่กินข้าวเย็นกับฮาน่าก่อนค่อยแล้วกลับนะ ถ้าเรากลับเลยฮาน่าต้องเสียใจมากแน่”

“ได้ค่ะแต่ขอไม่ออกไปร่วมงานนะคะ” ดาริกาต่อรอง

“ได้ครับ”

งานเลี้ยงจะเริ่มประมาณสองทุ่ม ฮาน่าเชิญแค่เพื่อนสนิทมา 2-3คนเท่านั้น นอกนั้นจะเป็นเพื่อนของเฮนรี่และคนในแวดวงธุรกิจที่ต้องการสานสัมพันธ์กับชายหนุ่ม

ดังนั้นสามคนพี่น้องจึงฉลองวันเกิดกันแบบเรียบง่ายแบบครอบครัวจริงๆการทานข้าวเป่าเค้กวันเกิดวันนี้ทำให้ฮาน่าร้องไห้ด้วยความดีใจ เธอไม่ได้ต้องการงานเลี้ยงใหญ่โตแค่มีพี่ชายร่วมเป่าเค้กเธอก็ดีใจมากๆ แล้วที่ผ่านมาวันเกิดของเธอคือข้ออ้างในการพูดคุยธุรกิจเท่านั้น

ฮาน่าชวนให้ดาริกาค้างคืนที่นี่ตอนแรกเธอกำลังจะปฏิเสธแต่พอเห็นแววตาคาดหวังของฮาน่าเธอก็ยอมแพ้จึงตกลง แต่หญิงสาวปฏิเสธการเข้าร่วมงาน เฮนรี่จึงให้แม่บ้านพาหญิงสาวขึ้นไปพักผ่อนด้านบน

“ห้องพิเศษนะ” เฮนรี่หันไปกำชับแม่บ้านเขาอยากให้น้องสาวอยู่สบายที่สุด

คฤหาสน์หลังนี้มีปีกซ้ายและปีกขวา ปีกขวาจะเป็นที่พักของเฮนรี่ ปีกซ้ายจะเป็นของฮาน่าแบ่งแยกกันชัดเจน

แม่บ้านพาหญิงสาวขึ้นมาที่ห้องพิเศษพร้อมกับแจ้งว่าเสื้อผ้าของใช้ได้เตรียมไว้หมดแล้วเป็นของใหม่ทั้งหมด หลังจากแม่บ้านออกไปแล้วดาริกาอาบน้ำแล้วก็ล้มตัวลงนอน เธอรู้สึกเวียนหัวเล็กน้อยหลังจากทานอาหารเสร็จ

ดาริกาตื่นขึ้นมากลางดึกรู้สึกคอแห้งจึงเทน้ำจากเหยือกบนโต๊ะตรงหัวเตียงใส่แก้วขึ้นมาดื่มเธอดูนาฬิกา “4 ทุ่มแล้วหรอเนี่ย” เสียงปาร์ตี้ด้านล่างยังดังขึ้นมาไม่ขาดสายแต่เธอทนความง่วงงุนไม่ไหวเลยล้มตัวนอนต่อ

เธอฝัน

“ความรู้แปลกๆ แบบนี้มันคืออะไรนะ”

ลมหายใจอุ่นที่เป่ารดต้นคอสร้างความรู้สึกแปลกใหม่ให้เธอโดยสิ้นเชิง นี่เธอฝันบ้าอะไรของเนี่ยตื่นสิ ดาริกาตื่น.....