บทที่ 2 คุณหนูเจียง ระวังคำพูดด้วย

เจียงไหลหดมือกลับตามสัญชาตญาณ แต่กลับถูกเผยจิ่งชวนคว้าหมับเข้าที่ข้อมืออย่างรวดเร็ว

ร่างของเธอถลาไปข้างหน้า จนปลายจมูกเฉียดผ่านริมฝีปากบางที่ค่อนข้างเย็นเฉียบของเขาไปอย่างหวุดหวิด

“คุณรู้ได้ยังไง?" เสียงทุ้มต่ำเย็นชาของเผยจิ่งชวนดังขึ้นข้างหู พร้อมกับลมหายใจอุ่นๆ ที่แฝงความคลุมเครือ

เรื่องที่เผยจื่อยวนขาพิการไปข้างหนึ่ง ถือเป็นความลับสุดยอดของตระกูลเผย

แล้วเธอไปรู้มาจากไหน?

แววตาของเผยจิ่งชวนฉายแววสังหารออกมาจางๆ

"เดาเอาจากดวงน่ะค่ะ" เจียงไหลเอ่ยด้วยน้ำเสียงหนักแน่น

“ฉันยังรู้อีกนะว่าประธานเผยใช้ชีวิตมา 25 ปี แต่ขัดสนเรื่องผู้หญิงมาก วันนี้เพิ่งจะจับมือผู้หญิงเป็นครั้งแรก..."

แรงบีบที่ข้อมือพลันหายวับไปทันที เจียงไหลเซไปเล็กน้อยก่อนจะทรงตัวยืนได้มั่น

"คุณหนูเจียง ระวังคำพูดด้วย"

คำพูดลอดไรฟันดังเข้าหูของเจียงไหลอย่างชัดเจนทุกถ้อยคำ เธอมองใบหน้าของชายหนุ่มที่มืดครึ้มลงทันควัน ก็แอบนึกเสียวสันหลังจนต้องยกมือขึ้นลูบจมูกตัวเองแก้เก้อ

พูดความจริงก็ผิดด้วยแฮะ

แต่ยังดีที่เผยจิ่งชวนยังไว้หน้าเธอ เขาไม่ได้พูดเสียงดังจนคนอื่นได้ยิน

"จิ่งชวน เรื่องงานหมั้นเธอจะว่ายังไง?" คุณย่ากู้หันไปมองเผยจิ่งชวนด้วยสายตาเป็นเชิงถาม

"ผมอยากขอคุยกับคุณหนูเจียงเป็นการส่วนตัวหน่อยครับ" เผยจิ่งชวนตอบ สายตาที่มองมายังเจียงไหลนั้นลึกล้ำ แฝงไปด้วยความนัยบางอย่าง

"ได้สิคะ"

เจียงไหลหันไปส่งยิ้มยั่วเย้าพร้อมขยับตาให้กู้เชียนเหอ เลียนแบบน้ำเสียงจีบปากจีบคอที่อีกฝ่ายชอบใช้ “พี่สาวคงจะไม่หึงหรอกใช่ไหมคะ?"

"จะ...จะเป็นไปได้ยังไงล่ะ"

กู้เชียนเหอแทบจะกัดฟันกรอด "ความสัมพันธ์ของฉันกับพี่จิ่งชวนน่ะ น้องอย่างเธอไม่มีวันเข้าใจหรอก"

"งั้นเหรอคะ?"

คิดว่าเธอตาบอดหรือไง?

ณ สวนหลังบ้านตระกูลกู้

ในสวนมีเพียงพวกเขาสองคน เจียงไหลหุบรอยยิ้มประจบสอพลอบนใบหน้าลงทันที "ประธานเผยมีอะไรจะคุยกับฉันงั้นเหรอคะ?"

เผยจิ่งชวนนิ่งคิดไปครู่หนึ่ง "เรื่องพี่ชายผม คุณดูดวงเอาจริงๆ เหรอ?"

“แน่นอนอยู่แล้วค่ะ" เจียงไหลตอบอย่างมั่นใจ

เธอฝึกฝนวิชาในสำนักเร้นลับกับอาจารย์มานานนับสิบปี ทั้งเขียนยันต์ ดูดวง จับผี ดูฮวงจุ้ย... เรียกได้ว่าเชี่ยวชาญทุกแขนง

"ถ้าคุณไม่เชื่อ ฉันจะเปิดไพ่ดูดวงให้คุณอีกสักรอบก็ได้นะ"

เจียงไหลพูดพลางยกมือขึ้นประสานนิ้ว ปากก็พึมพำท่องคาถา

"ไม่ต้อง" เผยจิ่งชวนก้มลงมองเธอ แววตาฉายความสนใจขึ้นมาอย่างน่าประหลาด

คิดไม่ถึงเลยว่าเขาจะต้องมาพึ่งพาแม่หมอตัวน้อยที่มาไม่แน่ชัดคนนี้ในการทำเรื่องบางอย่าง

"ขาของพี่ชายผม มีวิธีรักษาไหม?"

เจียงไหลหัวเราะหึในลำคอ "ฉันไม่ทำธุรกิจที่ขาดทุนหรอกนะคะ เรื่องนั้นมันคนละราคากัน"

"คุณต้องการเงินเท่าไร?"

เธอยักคิ้ว "ฉันต้องการงานหมั้นค่ะ"

เผยจิ่งชวนไม่ได้พูดอะไร เขาทำเพียงยิ้มกึ่งไม่ยิ้มขณะสบตากับเธอ

"คุณหนูเจียงเพิ่งกลับมาตระกูลกู้ได้แค่ปีเดียว แถมเราเพิ่งเคยเจอกันแค่ครั้งเดียว ทำไมถึงรีบร้อนอยากแต่งงานขนาดนั้น?"

จะบอกว่าเธอฉลาด... แต่เรื่องที่ว่าการหมั้นหมายกับตระกูลเผยหมายถึงอะไร เธอกลับดูเหมือนจะไม่รู้เรื่องรู้ราวเอาเสียเลย

แต่จะบอกว่าเธอโง่... แววตาเจ้าเล่ห์คู่นั้นกลับดูเหมือนสุนัขจิ้งจอกไม่มีผิด

“มันก็แค่ผลประโยชน์ที่ต่างฝ่ายต่างได้รับไม่ใช่เหรอคะ? หรือว่าคุณต้องให้ฉันใช้ใจแลกใจล่ะ?"

เจียงไหลสบตาเผยจิ่งชวนที่กำลังจับผิดเธออย่างเป็นธรรมชาติ "ฉันไม่เคยพูดเกินจริง ประธานเผยคิดดูให้ดีๆ เถอะค่ะ"

"ผมตกลง"

สิ้นคำพูดของเขา เธอก็ยื่นกระดาษสีเหลืองแผ่นหนึ่งมาให้ทันที

"คุณแค่หยดเลือดลงบนนี้หยดหนึ่ง ก็ถือว่าสัญญาของเราบรรลุผลแล้ว หลังจากนี้ถ้าฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งผิดคำสาบาน จะต้องถูกสวรรค์ลงทัณฑ์"

เผยจิ่งชวนหลุดหัวเราะ แต่ก็ยอมทำตามที่เธอบอก

"ผมเป็นคนรักษาคำพูดเสมอ คุณแม่หมอ"

เจียงไหลพอใจกับคำตอบของเขามาก เธอเป็นฝ่ายคว้ามือเขาเดินกลับเข้าไปในห้องรับแขก

เมื่อกู้เชียนเหอและซ่งฉินเห็นมือที่กุมแน่นของทั้งสอง ใบหน้าของพวกเธอก็บิดเบี้ยวดูสะอิดสะเอียนยิ่งกว่ากลืนแมลงวันเข้าไปเสียอีก

เจียงไหลไม่ได้สนใจพวกเธอ หันไปบอกคุณย่ากู้ว่า "คุณย่าคะ พี่จิ่งชวนตกลงหมั้นกับฉันแล้วค่ะ"

"อุ๊ย ดีจริง ๆ" คุณย่ากู้เห็นทั้งสองคนดูเหมาะสมกันดีก็ยิ้มแก้มปริ

"ไหลไหลเอ๊ย เดี๋ยวย่าจะให้คนไปหาวันเวลาที่เป็นมงคลนะ จะได้จัดงานหมั้นให้พวกหลานก่อน!"

เผยจิ่งชวนเป็นเด็กที่เธอเห็นมาตั้งแต่เล็ก หากมีเขาคอยปกป้องเจียงไหล ต่อไปในอนาคตชีวิตของเจียงไหลคงจะปลอดภัยไร้กังวล

"งั้นก็ต้องรบกวนคุณย่าแล้วนะคะ" เจียงไหลขานรับอย่างว่าง่าย แต่ในวินาทีต่อมาเธอก็ทำท่าทางน้อยเนื้อต่ำใจขึ้นมาทันที

"เพียงแต่ว่า... ฉันไม่มีแม้กระทั่งหุ้นของบริษัทเลย หากวันหน้ามีคนพูดว่าฉันไม่มีฐานะที่คู่ควร..."

เธอแสร้งทำเป็นปาดน้ำตา แล้วเหลือบมองไปทางกู้เชียนเหอ

"หุ้นของพี่สาวเดิมทีมันก็ควรจะเป็นของฉันอยู่แล้ว สู้คืนมันกลับมาให้ฉันทั้งหมดเลยดีกว่านะคะ"

"เจียงไหล แกอย่าได้ใจไปหน่อยเลย!"

ซ่งฉินโกรธจนตัวสั่นไปหมด เจียงไหลอาศัยบารมีของหญิงชราหนุนหลัง เธอละโมบโลภมากเกินไปแล้ว!

"คุณแม่ก็อยากให้คนอื่นดูถูกฉันเหมือนกันเหรอคะ?" เจียงไหลสูดน้ำมูก แสร้งทำตัวน่าสงสารใส่ซ่งฉิน

ตอนที่เพิ่งกลับมาตระกูลกู้ใหม่ๆ เธอเคยโง่เง่ายอมยกหุ้นทั้งหมดที่ควรจะเป็นของเธอให้อีกฝ่ายไป เพราะหวังว่าจะได้เศษเสี้ยวความรักความอบอุ่นในครอบครัวกลับมา

สิ่งที่ได้ตอบแทนกลับมีเพียงการโดนคนตระกูลกู้รังแกหนักขึ้นเรื่อยๆ

ตอนนี้เธอไม่ต้องการความรักจอมปลอมพวกนั้นอีกแล้ว

กู้เชียนเหอรีบเข้ามาแก้สถานการณ์ให้ซ่งฉิน

"น้อง เธออาจจะยังไม่ค่อยรู้เรื่องรู้ราว การโอนหุ้นน่ะต้องมีทนายความมาเป็นพยานรับรอง วันนี้ไม่มีใคร..."

"ผมให้ทนายของเผยซื่อกรุ๊ปมาที่นี่เลยก็ได้ครับ" เผยจิ่งชวนเอ่ยขัดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงราบเรียบและเย็นชา

"ตอนนี้เจียงไหลคือคู่หมั้นของผม ผมไม่อยากได้ยินข่าวลือที่ไม่ดีเกี่ยวกับเธอข้างนอกนั่น"

เจียงไหลนึกไม่ถึงว่าเผยจิ่งชวนจะออกโรงช่วยพูดให้เธอ ในใจพลันรู้สึกยินดีขึ้นมาแวบหนึ่ง

"พี่ยังตัดใจจากหุ้นในมือไม่ได้ละมั้งคะ ถึงได้อ้างโน่นอ้างนี่ไปเรื่อย ฉันเองก็ไม่ใช่คนไร้เหตุผลขนาดนั้นหรอกค่ะ"

เธอแสร้งทำเป็นลำบากใจในตอนท้าย

"เพียงแต่เรื่องนี้มันเกี่ยวพันถึงตระกูลเผยด้วย พี่เป็นคนที่เห็นแก่ส่วนรวมมาโดยตลอด งั้นครั้งนี้ก็ยอมเสียสละหน่อยแล้วกันนะคะ"

เผยจิ่งชวนเหลือบมองไปทางเธอ... ยัยจิ้งจอกน้อยเจียงไหล ตอนนี้หางแทบจะกระดิกจนหมุนเป็นใบพัดเฮลิคอปเตอร์อยู่แล้ว

"ในเมื่อไม่มีใครคัดค้าน งั้นคืนนี้ก็เซ็นสัญญาโอนหุ้นกันเลยแล้วกัน" คุณย่ากู้เอ่ยอย่างพอใจ ก่อนจะหันไปสั่งพ่อบ้านที่ยืนอยู่ข้างๆ

"เอาเอกสารสัญญาโอนหุ้นที่ฉันสั่งให้เตรียมไว้ขึ้นมา"

"คุณท่านครับ..." พ่อบ้านเดินเข้ามาหาเธอด้วยท่าทีตื่นตระหนก ก่อนจะก้มตัวลงกระซิบกระซาบบางอย่าง

ความโกรธจัดฉายชัดขึ้นมาบนหน้าของคุณย่ากู้ทันที

"เหลวไหลที่สุด!"

เธอโพล่งขึ้นมาเสียงดัง ดึงดูดสายตาของทุกคนให้หันไปมองเป็นตาเดียว

"คุณย่าคะ" เจียงไหลรีบเดินเข้าไปประคองและช่วยลูบหลังให้เธอใจเย็นลง

เมื่อคุณย่ากู้เห็นเจียงไหลแสนรู้ความขนาดนี้ ความรู้สึกผิดในใจก็ยิ่งทวีคูณ

เธออึกอักอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะพูดว่า "ไหลไหล หุ้นของกู้เชียนเหอ... ตอนนี้ยังให้หลานไม่ได้"

หืม?

เจียงไหลขมวดคิ้วเข้าหากันเล็กน้อยจนแทบสังเกตไม่เห็น

"ไอ้สามแสบนั่นเพิ่งให้พ่อบ้านมาบอกย่าว่า ถ้าโอนหุ้นของกู้เชียนเหอไปให้หลาน พวกเขาจะโอนหุ้นทั้งหมดของตัวเองให้ยัยเชียนเหอเป็นการชดเชย!"

คุณย่ากู้อธิบายด้วยความยากลำบาก โมโหจนแทบจะเป็นลมล้มพับไป

ที่แท้ก็เป็นฝีมือของพี่ชายสารเลวทั้งสามคนของเธอที่คอยบงการอยู่เบื้องหลัง

แววตาของเจียงไหลมืดครึ้มลง เธอเกือบลืมไปเลยว่าในชาติก่อน นอกจากซ่งฉินแล้ว คนที่ชอบยื่นมือเข้ามาทำร้ายเธอ ก็ยังมีพวกมันนี่แหละ

หลังจากคุณย่ากู้พยายามปรับลมหายใจให้คงที่ เธอก็พูดต่อว่า

"ย่าจะตามตัวพวกมันกลับมาเดี๋ยวนี้แหละ หุ้นนี้... ยังไงก็ต้องเป็นของหลาน!"