บทที่ 15 เอาอะไรมาคิดว่าฉันจะช่วย?

ซ่งเยว่รีบยื่นหน้าเข้ามาใกล้ทันที พลางเอ่ยถามอย่างจับผิด "เธอแน่ใจนะว่าไม่ได้หลอกฉัน?"

"คุณน้าจะเชื่อหรือไม่เชื่อก็แล้วแต่นะคะ" เจียงไหลเก็บโทรศัพท์มือถือเข้าที่

"ฉันกับเผยจิ่งชวนหมั้นหมายกันอยู่ จวงฮ่าวอาจจะไม่ให้เกียรติคนตระกูลกู้ แต่เขาจะกล้าไม่ให้เกียรติตระกูลเผยงั้นเหรอ?"

ซ่งเยว่เริ่มคล้อยตามคำพูดของเจียงไหล เธอกระแอมไอเล็กน้อย พลางวางท่าทางแบบผู้ใหญ่

"งั้นก็เอาคอนแทกต์นั้นให้ฉันด้วยแล้วกัน"

"ได้ค่ะ" เจียงไหลแอดวีแชทเธออย่างเต็มใจ จากนั้นก็ส่งวีแชทจวงฮ่าวต่อให้อีกฝ่าย

หลังจากนั้นเธอก็หันไปมองกู้เชียนเหอ แสร้งทำเป็นพูดขึ้นมาลอย ๆ ว่า

"พี่อยากได้คอนแทกต์ของจวงฮ่าวไหมล่ะคะ? เดี๋ยวฉันส่งให้ไหม?”

"เธอ... เธอจะมาดูถูกฉันเกินไปแล้วนะ" กู้เชียนเหอถูกจี้ใจดำจนต้องกระทืบเท้าด้วยความขัดใจ

เธอหันไปมองซ่งเยว่ด้วยสายตาที่น่าเวทนา ทว่าอีกฝ่ายกลับทำราวกับมองไม่เห็นสายตานั้น แล้วเดินขึ้นชั้นบนไปดื้อ ๆ

"เดี๋ยวนี้ฝีมือการซื้อใจคนของพี่ไม่เห็นเก่งเหมือนเมื่อก่อนเลยนะคะ?"

เจียงไหลเดินเข้าไปใกล้เธอ น้ำเสียงเยือกเย็นแฝงไปด้วยรอยยิ้ม "ตรงนี้มีแค่เราสองคน ไม่ต้องเสแสร้งแล้วล่ะ"

"ทั้งหมดนี้มันเป็นเพราะเธอติดค้างฉัน!"

ใบหน้ายิ้มแย้มของกู้เชียนเหอเปลี่ยนเป็นบิดเบี้ยวและน่ากลัวขึ้นมาในทันที

เพียงแค่ไม่กี่วัน ท่าทางประจบประแจงและหัวอ่อนยอมคนของเจียงไหลมลายหายไปจนหมดสิ้น

รู้อย่างนี้เธอน่าจะรีบลงมือจัดการยัยนี่ไปตั้งนานแล้ว!

เจียงไหลไม่ได้เสวนากับกู้เชียนเหอให้เสียเวลา เธอเดินเลี่ยงอีกฝ่ายแล้วกลับเข้าห้องของตัวเองไป

เธอหยิบโทรศัพท์มือถือเครื่องที่สองที่ซ่อนอยู่ใต้หมอนออกมา ในรายชื่อผู้ติดต่อมีจุดแจ้งเตือนสีแดงเพิ่มขึ้นมาหนึ่งคน นั่นก็คือซ่งเยว่

ปลาฮุบเหยื่อแล้ว!

เจียงไหลปล่อยให้อีกฝ่ายรออยู่พักหนึ่ง ก่อนจะกดตอบรับคำขอเป็นเพื่อน

นี่คือแผนที่เธอเตี๊ยมกับจวงฮ่าวไว้ โดยจวงฮ่าวจะส่งคอนแทกต์วีแชทสำรองของเจียงไหลให้ซ่งเยว่

คนตระกูลซ่งอยากจะให้เธอช่วยดูฮวงจุ้ยให้ก็ย่อมได้ แต่ต้องจ่ายค่าตอบแทนที่สาสมหน่อย

[ซ่งเยว่:สวัสดีค่ะท่านอาจารย์ ฉันมาจากตระกูลซ่งในหลินเฉิง อยากจะรบกวนให้ช่วยดูฮวงจุ้ยให้หน่อยค่ะ]

เจียงไหลพิมพ์ตอบกลับไปสามคำสั้น ๆ อย่างใจเย็น [หกล้านหยวน]

[ซ่งเยว่:หกล้านหยวนนี่มันปล้นกันชัดๆ! หมอดูฮวงจุ้ยทั่วประเทศจีนมีตั้งเยอะแยะ ไม่มีใครหน้าเลือดตั้งราคาแบบคุณหรอก!]

เจียงไหลมองข้อความบนหน้าจอแล้วก็นึกภาพท่าทางเต้นแร้งเต้นกาด้วยความโมโหของซ่งเยว่ออกเลยทีเดียว

เธอนิ่งคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะพิมพ์ต่อ

[บริการระดับไหนก็คู่ควรกับราคาระดับนั้น ฉันจะทำให้คุณหญิงซ่งยอมมาอ้อนวอนขอให้ฉันช่วยด้วยความเต็มใจเอง]

[ซ่งเยว่:หลอกลวงชัดๆ!]

เหอะ ไร้วิสัยทัศน์ชะมัด

เจียงไหลส่งเครื่องหมายจุดไข่ปลาตอบกลับไป แต่ก็พบว่าตัวเองถูกอีกฝ่ายลบเพื่อนไปเสียแล้ว

"ใจร้อนจริง ๆ นะ" เจียงไหลพึมพำกับตัวเอง "แต่ฉันมีสารพัดวิธีที่จะทำให้เธอต้องมาคุกเข่าอ้อนวอนฉันอยู่ดีนั่นแหละ"

กู้สิงอวิ๋นรักษาคำพูด การที่เขาให้เจียงไหลเข้าไปทำงานที่บริษัทไม่ใช่แค่ลมปาก

ในคืนนั้น จ้าวเสี่ยวตงซึ่งเป็นเลขานุการของเขาได้แอดวีแชทของเจียงไหล เพื่อยืนยันเรื่องการเข้าทำงานและการจัดสรรหน้าที่ต่าง ๆ

วันรุ่งขึ้น เจียงไหลเดินทางมาถึงตึกกู้ซื่อกรุ๊ปตรงเวลาเป๊ะ โดยมีจ้าวเสี่ยวตงยืนรอเธออยู่ตรงเคาน์เตอร์ประชาสัมพันธ์ชั้นล่าง

จ้าวเสี่ยวตงยื่นบัตรพนักงานให้เจียงไหลพลางเอ่ยด้วยน้ำเสียงเนิบนาบตามสไตล์

"ท่านประธานจัดให้คุณไปอยู่แผนกบัญชีครับ รายละเอียดการส่งมอบงานได้รับการยืนยันตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว เดี๋ยวจะมีคนคอยเทรนงานให้อีกทีครับ"

เจียงไหลพยักหน้ารับรู้ "รบกวนด้วยนะคะ"

จ้าวเสี่ยวตงเป็นคนหน้าเด็ก เขาสวมเสื้อแจ็กเกตสีน้ำเงินเข้มกับกางเกงสแล็คสีดำ

เขาเดินไปกดลิฟต์ให้เธออย่างใส่ใจ ก่อนจะพาเจียงไหลขึ้นไปยังชั้นห้าซึ่งเป็นที่ตั้งของแผนกบัญชี

เมื่อประตูลิฟต์ค่อย ๆ เปิดออก ก็พบกับหญิงสาวในชุดสูททวีตแบรนด์เนมสีชมพูยืนถือแก้วกาแฟอยู่ตรงหน้าพวกเขาทั้งสองคนพอดี

"เลขาจ้าว คนนี้คือใครเหรอคะ?"

หลินซือฮุ่ยหรี่ตามองสำรวจเจียงไหลที่อยู่ข้างหลังจ้าวเสี่ยวตง เธอรู้สึกว่าหน้าตาของผู้หญิงคนนี้ดูคุ้น ๆ พิกล

จ้าวเสี่ยวตงอธิบาย "นี่คือคุณเจียงไหล เด็กฝึกงานคนใหม่ครับ ท่านประธานกู้ให้มาอยู่ภายใต้การดูแลของคุณหลินครับ"

เจียงไหลงั้นเหรอ?

ยัยคนหน้าด้านมาเกาะตระกูลกู้คนนั้นน่ะนะ?

หลินซือฮุ่ยจิบกาแฟ พลางเมินคำพูดของจ้าวเสี่ยวตง

"พวกเด็กเส้นมีสิทธิ์อะไรมาเข้าทำงานที่กู้ซื่อกรุ๊ป แผนกบุคคลหาคนทำงานไม่ได้แล้วหรือไงคะ?"

"คนประเภทที่อยู่บ้านก็คอยหาเรื่องใส่ร้ายป้ายสีพี่สาวตัวเองสารพัด จะมาสร้างผลงานอะไรให้บริษัทได้? พวกเพื่อนร่วมงานไม่ตื่นตระหนกตกใจกันแย่เหรอ? วันดีคืนดีจะโดนเธอตลบหลังเมื่อไรก็ไม่รู้!"

คำพูดคำจาของหลินซือฮุ่ยเริ่มล้ำเส้นและหยาบคายขึ้นเรื่อย ๆ เจตนาที่จะไล่เจียงไหลออกไปนั้นชัดเจนอย่างยิ่ง

เธอสนิทกับกู้เชียนเหอ และมักจะได้ยินเรื่องราววีรกรรมของเจียงไหลอยู่บ่อยครั้ง จึงไม่มีความประทับใจดี ๆ เลยแม้แต่น้อย

เจียงไหลเอ่ยตอบอย่างสุขุมและเยือกเย็น

"ฉันผ่านการสัมภาษณ์และเข้ามาทำงานโดยท่านประธานกู้โดยตรง ถ้าคุณหลินมีข้อสงสัยอะไร สามารถไปคุยกับฉันที่ห้องทำงานประธานได้เลยนะคะ"

"ใคร ๆ ก็รู้ว่าเธอกับท่านประธานมีความสัมพันธ์แบบไหนกัน..." หลินซือฮุ่ยยังคงเบะปากอย่างเหยียดหยาม

"คุณหลินโปรดระวังคำพูดด้วยครับ" จ้าวเสี่ยวตงขยับแว่นสายตาพลางเอ่ยขัดขึ้นมา

"ท่านประธานไม่ชอบการที่มีคนมานินทาเรื่องพวกนี้ลับหลัง ถ้าคุณมีปัญหาอะไร ผมสามารถช่วยรายงานให้ได้นะครับ"

การที่เจียงไหลเข้ามาทำงานที่กู้ซื่อกรุ๊ปนั้นไม่มีการโกงหรือใช้เส้นสายแต่อย่างใด ตอนที่เขาจัดสรรตำแหน่งงานตามคำสั่งของกู้สิงอวิ๋น เขาได้เห็นคะแนนสอบของเธอมากับตา

ต่อให้เธอจะกระโดดข้ามขั้นมาเป็นผู้อำนวยการฝ่ายการเงิน มันก็สมเหตุสมผลด้วยซ้ำ

ตรงกันข้ามกับหลินซือฮุ่ยเสียอีก ที่ปากก็พูดอวดอ้างความยุติธรรม

แต่ตำแหน่งที่เธอได้มานั้นกลับมาจากการที่กู้เชียนเหอไปออดอ้อนออเซาะกู้สิงอวิ๋นให้ต่างหาก ไม่ได้มีความสามารถอะไรเลย

เมื่อหลินซือฮุ่ยเห็นว่าแม้แต่จ้าวเสี่ยวตงก็ยังเข้าข้างเจียงไหล เธอก็ถึงกับหน้าเสียและเถียงไม่ออกไปชั่วขณะ

"อย่าคิดว่าได้เข้ามาทำงานในบริษัทแล้วจะลอยตัวไปได้นะ ต่อจากนี้ไปเธอได้เจอดีแน่!"

พูดจบเธอก็กลอกตาใส่ทีหนึ่งแล้วเดินสะบัดก้นจากไป พลางก้มหน้าพิมพ์ข้อความส่งหากู้เชียนเหอทันที

"คุณเจียงครับ เดี๋ยวผมจะจัดหาคนอื่นมาช่วยสอนงานให้แทนนะครับ" จ้าวเสี่ยวตงเอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบและควบคุมอารมณ์ได้ดี

"ขอบคุณมากค่ะ" เจียงไหลตอบกลับตามมารยาท ก่อนจะเดินไปยังโต๊ะทำงานตามที่เขาบอก

หลังจากจัดแจงเอกสารบนโต๊ะทำงานให้เข้าที่เข้าทางเรียบร้อยแล้ว เธอก็ส่งข้อความหาคุณนายจวง

[ปล่อยข่าวเรื่องโครงการที่กำลังจะเซ็นสัญญาออกไปได้เลยค่ะ]

[รบกวนคุณนายจวงช่วยบอกกับพี่ใหญ่ของฉันเป็นการส่วนตัวด้วยนะคะ ว่าโครงการนี้ตั้งใจจะเปลี่ยนไปเซ็นสัญญากับตระกูลเผยแทน]

คุณนายจวงตอบรับอย่างรวดเร็ว

คนที่จ้าวเสี่ยวตงจัดหามาแทนในภายหลังเป็นรุ่นพี่ที่มีประสบการณ์สูง

เจียงไหลเองก็มีความเชี่ยวชาญในสายงานนี้เป็นอย่างดี ทั้งสองคนจึงร่วมงานกันได้อย่างราบรื่นและเข้าขากัน

เธอจัดการสะสางงานในมือจนเสร็จเรียบร้อย จากนั้นก็นั่งรอข้อความจากกู้สิงอวิ๋นอยู่ที่โต๊ะทำงาน

ผ่านไปไม่ถึงห้านาที บนหน้าจอโทรศัพท์ก็ปรากฏข้อความสั้น ๆ อันเย็นชาจากกู้สิงอวิ๋น

[ขึ้นมาข้างบน]

ณ ห้องทำงานประธานบริหารชั้นบนสุด

กู้สิงอวิ๋นวางเอกสารในมือลง พลางเงยหน้าขึ้นมองเจียงไหล น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยการคาดคั้นและซักไซ้

"โครงการของตระกูลจวงเป็นฝีมือของเธอใช่ไหม?"

ตระกูลเผยไม่มีแผนการที่จะก้าวเข้าสู่ธุรกิจเครื่องมือแพทย์เลยด้วยซ้ำ การที่พวกเขาจะฮุบโครงการของตระกูลจวงไปจึงเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้เลย

เจียงไหลนั่งลงบนเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามเขา พลางกะพริบตาปริบๆ อย่างไร้เดียงสา

"พี่ใหญ่พูดเรื่องอะไรเหรอคะ ฉันไม่เห็นจะเข้าใจเลย"

"โครงการของตระกูลจวง เผยจิ่งชวนเป็นฝ่ายขอเซ็นสัญญาเอง เป็นเธอใช่ไหมที่ให้เขาไปบีบจวงฮ่าวมา?" กู้สิงอวิ๋นถามด้วยความอดทน

เจียงไหลยังคงแกล้งโง่ "เรื่องของเผยจิ่งชวน ฉันจะไปรู้ได้ยังไงล่ะคะ"

เมื่อกู้สิงอวิ๋นเห็นท่าทางของเธอ เขาก็รู้สึกปวดหัวจนต้องนวดขมับเบา ๆ พลางปรับน้ำเสียงให้อ่อนลงเล็กน้อย

"เจียงไหล โครงการของตระกูลจวงมีความสำคัญกับพวกเรามาก ไม่ว่าเรื่องนี้เธอจะเป็นคนให้เผยจิ่งชวนออกหน้าจริงหรือไม่ เธอก็ช่วยไปคุยกับเขาหน่อย ไปดึงโครงการนี้กลับมาเซ็นสัญญากับกู้ซื่อกรุ๊ปซะ"

"เธอกับเขามีสัญญาหมั้นหมายกันอยู่ โครงการแค่นี้สำหรับตระกูลเผยแล้วมันไม่ได้สลักสำคัญอะไรเลย เขาไม่ใจแคบหรอก"

เขามองเจียงไหลด้วยท่าทีที่มั่นใจว่าตัวเองเป็นผู้เหนือกว่าและคุมเกมไว้ได้ทั้งหมด

ขอเพียงแค่เขาอ้าปากสั่ง ไม่ว่าเรื่องอะไรเจียงไหลก็พร้อมที่จะยอมทำให้เขาทุกอย่าง และครั้งนี้ก็คงเหมือนกัน

เจียงไหลแทบจะหลุดขำกับคำพูดของกู้สิงอวิ๋น เธอสวนกลับไปทันควัน

"พี่ใหญ่เอาอะไรมาคิดว่าฉันจะช่วยคุณงั้นเหรอคะ?"