ตอนที่4 แอบชอบ
(เธอแท้งแล้วครับ) สุวิทย์คนสนิทของอัศวินโทรมารายงานเรื่องของเม็ดพลอยให้เจ้านายได้รับรู้ หลังจากอัศวินรับรู้การออกจากบ้านกลางดึกของเม็ดพลอยจึงให้คนตามไปและคอยเฝ้าดูว่าเธอไปทำอะไรและผลการรักษาเป็นยังไง
และผลมันก็เป็นไปอย่างที่เขาหวังไว้
“อืม” อัศวินตอบรับสั้น ๆ ก่อนจะวางสายไปโดยไม่ได้พูดหรือรู้สึกอะไร แต่เขาต้องรู้สึกอะไรในเมื่อทุกอย่างมันไม่ควรเป็นแบบนี้ตั้งแต่แรก
เขากับไพลินพี่สาวของเธอรู้จักกันมาร่วมสิบปี ไปมาหาสู่กันบ่อยครั้งจนกระทั่งได้คบหากันโดยที่ครอบครัวก็ไม่ได้กีดกัน ที่ผ่านมาเขารักและทะนุถนอมไพลินอย่างมากและหวังสร้างครอบครัวกับเธอมาตลอดจนกระทั่งถึงเวลาที่เหมาะสมที่เขาควรค่าแก่การสร้างครอบครัวแล้วจึงได้ตัดสินใจพูดเรื่องนี้กับครอบครัว และครอบครัวก็ไม่ได้ติดขัดอะไรจนกระทั่งได้เจรจาสู่ขอ
แต่สุดท้ายทุกอย่างก็ต้องพังลงในงานวันเลี้ยงสละโสดของเขาและเม็ดพลอยที่จัดขึ้นที่โรงแรมพร้อมกัน ในงานมีทั้งเพื่อนสนิทเขาและของไพลิน แน่นอนว่าเม็ดพลอยที่เป็นน้องสาวย่อมได้มาร่วมงานด้วยเป็นเรื่องปกติ
และสุดท้ายสิ่งที่ไม่มีใครคิดว่าจะเกิดขึ้นก็คือเขาถูกวางยาปลุกเซ็กส์ หลังจากเขารู้สึกตัวก็รีบกลับห้องพักเพื่อระงับความต้องการของตัวเองให้ได้ เพียงแต่ใครจะไปคิดว่าหลังจากเข้าห้องพักของตัวเองไปกลับเห็นผู้หญิงคนหนึ่งนอนอยู่บนเตียง ทั้งฤทธิ์แอลกอฮอล์และฤทธิ์ยาในตอนนั้นทำให้เขาสับสนภาพซ้อนทับกันไปมากับเจ้าของร่างและไพลิน แต่เพราะใจเขาในตอนนั้นนึกถึงแต่ไพลินจนทำให้สุดท้ายถูกครอบงำมองเธอว่าเป็นไพลินก่อนจะไร้การยับยั้ง
เหตุการณ์นั้นอาจจะไม่ใชจุดเริ่มต้นของการเกลียดชังเม็ดพลอยจากเขา เพราะอดีตเขาก็เคยเอ็นดูเม็ดพลอยในฐานะน้องสาวของคนรัก พบเห็นเธอก็ไม่ใช่น้อยครั้ง และที่ผ่านมาเขาก็ไม่เคยรู้ว่าเธอคิดหรือรู้สึกยังไง แต่สิ่งที่เขาพบเห็นคือเธอเป็นผู้หญิงธรรมดา ๆ คนหนึ่งที่ไม่ได้เรียบร้อยดั่งกุลสตรี แต่ก็ไม่ได้เป็นพวกขี้เหวี่ยงขี้วีนเอาแต่ใจอะไร
แต่สุดท้ายสิ่งที่เขาบังเอิญผ่านไปได้ยินตอนที่ตั้งใจไปขอโทษไพลินนั้น...
“ถึงลินต้องอายเพราะงานแต่งตัวเองล่มก็ไม่เป็นไรค่ะ ยังไงพลอยก็น้องลินส่วนพี่วินก็คือคนที่ลินรัก ถ้าคนที่ลินรักทั้งสองได้ทำทุกอย่างให้ถูกต้องมันก็ถูกที่สุดแล้ว”
น้ำเสียงเจ็บปวดของไพลินพูดกับผู้เป็นแม่ของตัวเองขึ้นอย่างยอมรับสิ่งที่เกิดขึ้น
“แต่แม่ไม่เห็นด้วย ถึงพลอยกับวินจะมีสัมพันธ์ทางกายแล้วแต่ยังไงทั้งสองก็ไม่ได้รักกัน การแต่งงานอาจจะถูกต้องตามประเพณี แต่มันก็ไม่ถูกต้องต่อความรู้สึกของทั้งสองคน”
คุณน้ำเพชรเอ่ยแย้งกับลูกสาวคนโตออกไปอย่างไม่เห็นด้วย ซึ่งอัสวินที่บังเอิญได้ยินก็อยากจะเข้าไปเสริมว่าถูกอย่างที่คุณน้ำเพชรพูด
เพียงแต่สุดท้าย
“แม่รู้ได้ยังไงคะว่ามันไม่ใช่ความรัก” ไพลินถามแม่ขึ้นด้วยความหนักใจ
“ลูกหมายความว่ายังไง?” คุณน้ำเพชรเอ่ยขึ้นด้วยความสงสัย และมันก็ทำให้อัศวินเองเลือกจะยืนอยู่ที่เดิมเพื่อรอฟังทุกอย่างเหมือนกัน
และ
“พลอยชอบพี่วินค่ะ ชอบมานานแล้วด้วย” น้ำเสียงเจ็บปวดของไพลินดังขึ้นบอกแม่ตัวเองออกไปอย่างลำบากใจไม่น้อย
“ลูกพูดอะไร พลอยจะชอบวินได้ยังไงในเมื่อพลอยก็รู้ว่าวินเป็นคนรักของลูก” คุณน้ำเพชรไม่เชื่อสิ่งที่ลูกสาวคนโตพูดออกมาจึงถามย้ำออกไปอีกครั้ง
“เพราะน้องรู้ไงคะว่าพี่วินเป็นคนรักของลิน น้องถึงได้เก็บเป็นความลับ”
ความจริงที่เขาไม่เคยรับรู้พุ่งเข้าสู่ความรู้สึกอย่างจัง
“แต่เพราะมีครั้งหนึ่งที่ลินเข้าไปเอาของในห้องน้อง และระหว่างรื้อหาก็ได้บังเอิญเจอรูปของพี่วินพร้อมกับข้อความหลังรูปที่น้องเขียนไว้ ว่าถ้าน้องจะมีคนรัก น้องจะต้องมีคนรักแบบพี่วิน...” ไพลินเอ่ยออกมาให้แม่ได้รับรู้ถึงสิ่งที่เธอได้รับมานานแล้ว “การที่น้องซ่อนรูปพี่วินไว้แล้วเขียนแบบนั้น แม่คิดว่าน้องรู้สึกยังไงกับพี่วินละคะ”
“นี่มันอะไรกัน” คุณน้ำเพชรแทบไม่อยากเชื่อว่าลูกสาวคนเล็กจะคิดไม่ซื่อกับคนรักของพี่ชายตัวเองได้ เธอแทบไม่อยากเชื่อ
“ลินรู้ว่าน้องรู้สึกยังไง แต่ลินเองก็รักพี่วิน ลินลำบากใจมาตลอดเวลาต้องให้พี่วินได้เผชิญหน้ากับน้อง แต่ลินก็รู้ว่ายังไงก็หนีความจริงไม่พ้นจึงทำได้เพียงพยายามไม่ให้เราสามคนเจอกันพร้อมกันเพราะกลัวน้องจะเจ็บปวดและคิดว่าน้องเองก็ต้องการแบบนี้เหมือนกันถึงได้เก็บทุกอย่างเป็นความลับมาตลอด...” เสียงเจ็บปวดหนักใจดังขึ้น “แต่สุดท้ายลินก็ไม่คิดว่าน้องจะถึงขั้นวางยาแล้วแอบเข้าห้องพี่วินไปแบบนี้”
และนั่นก็คือสิ่งที่เขาได้รับรู้ถึงความรู้สึกทั้งหมดที่มีของเม็ดพลอยที่มีต่อเขาโดยที่เขาไม่เคยรู้ตัวเลย มันทำให้เขานึกย้อนไปในอดีตเวลาเจอกับเธอแล้วทักทายเธอตามประสาคนรู้จักและคิดว่ายังไงอนาคตก็จะได้เป็นพี่เขยของเธอ ส่วนเธอก็ตอบรับเขาอย่างมีมารยาทแถมยังทำตัวปกติใส่เขาราวกับไม่ได้รู้สึกอะไร นั่นมันยิ่งทำให้เขาเหมือนคนโง่ที่ถูกเธอเสแสร้งอีกทั้งยังถูกเธอใช้ความชะล่าใจของทั้งเขาและไพลินทำเรื่องที่น่ารังเกียจอย่างนี้
และนั่นก็ช่วยไม่ได้หากเขาจะเกลียดชังเธอและรอโอกาสในการหย่าร้างกันนั่นเอง
