บทที่ 3: วิญญาณสาวผู้เต็มไปด้วยความแค้น

บทที่ 3: วิญญาณสาวผู้เต็มไปด้วยความแค้น

เรียวสะดุ้งสุดตัวเมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าจากด้านหลัง ความรู้สึกเย็นวาบวิ่งไปตามสันหลังอีกครั้ง ไม่ใช่จากวิญญาณภรรยา แต่เป็นความกลัวจากโลกของคนเป็น เขารีบหันหลังกลับไปเผชิญหน้า

พรึ่บ!

ร่างของ ชิเงโตะ เจ้าหนี้ใจร้ายไม่ได้ยืนอยู่ตรงนั้น แต่เป็นร่างของลูกน้องคนสนิทที่กลับมาพร้อมกับสายตาที่ว่างเปล่า ร่างนั้นเดินเข้ามาในบ้านอย่างเชื่องช้า แล้วหยิบซองผ้าเก่าๆ ที่วางอยู่บนโต๊ะไป

"รอเดี๋ยว! นั่นมันอะไร?" เรียวถามอย่างรวดเร็ว

ชายคนนั้นไม่ตอบ แต่ดวงตาของเขากลับมองเลยเรียวไปที่ร่างโปร่งแสงของเมกุมิและยูอิ เรียวตระหนักได้ทันทีว่าชายคนนี้คงโดนควบคุม หรืออาจจะเป็นวิญญาณที่ถูกส่งมาโดยชิเงโตะเพื่อทิ้งหลักฐานบางอย่าง

เมกุมิเดินผ่านร่างของเรียวไปหาชายคนนั้นอย่างไม่เกรงกลัว กลิ่นไอความแค้น ของเธอแผ่ซ่านออกมาจนบรรยากาศรอบตัวหนาวเหน็บ ร่างของยูอิที่อยู่ข้างๆ เรียวเริ่มสั่นเทาเล็กน้อย

"กลิ่นนี้... กลิ่นอายของคนที่ตายด้วยพิษแห่งความอิจฉา" เมกุมิพูดด้วยน้ำเสียงที่เย็นชา "เจ้ามาทำอะไรในบ้านของข้า?"

ทันทีที่เมกุมิพูดจบ มือของเธอก็เหวี่ยงผ่านอากาศ พลังงานบางอย่างที่มองไม่เห็นกระแทกใส่ร่างของลูกน้องจนปลิวไปชนฝาผนัง ร่างนั้นล้มลงไปกองกับพื้น และซองผ้าที่ถูกขโมยก็หลุดจากมือเขา

"เมกุมิ!" เรียวร้องเรียกด้วยความตกใจ เขาไม่เคยเห็นพลังของวิญญาณที่รุนแรงถึงขนาดนี้

"เขาไม่ได้มาเอง นายท่าน" เมกุมิหันกลับมามองเรียว ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความวุ่นวาย "เขาถูกบางอย่างควบคุมอยู่... บางอย่างที่เคยฆ่าฉัน!"

เรียวรีบไปหยิบซองผ้านั้นขึ้นมา ข้างในเป็นแผนผังเก่าๆ ของตระกูลองเมียวจิในอดีต พร้อมกับตั๋วสัญญาเก่าๆ ที่ลงชื่อโดย 'มิยาซากิ' ตระกูลคู่แข่งของอาโอกิ

"นี่มัน...อะไรกันแน่?"

"ฉันจะบอกให้" เมกุมิเดินเข้ามาใกล้เรียวอีกครั้ง จนใบหน้าของเธออยู่ใกล้เขามากจนแทบจะสัมผัสได้ถึงไอเย็นของวิญญาณ "ฉันคือ มิยาซากิ เมกุมิ... วิญญาณที่ถูกทอดทิ้งจากตระกูลของตัวเอง และถูกฆ่าตายโดยคนที่รัก... ตอนนี้ฉันทำพันธะกับศัตรูของตระกูลเพื่อล้างแค้น"

การสารภาพของเมกุมิทำให้เรียวถึงกับอึ้ง... เขาไม่ได้แค่แต่งงานกับวิญญาณ แต่แต่งงานกับวิญญาณที่มีนามสกุลของศัตรูที่เคยทำลายตระกูลของเขา!

"แต่...เธอถูกทอดทิ้งแล้วทำไมถึงยังแค้นตระกูลอยู่อีกล่ะ?" เรียวพยายามหาเหตุผล

"ฉันไม่ได้แค้นตระกูล...ฉันแค้นคนที่ฆ่าฉัน" น้ำเสียงของเมกุมิเริ่มอ่อนลงเล็กน้อย "ฉันต้องทนทุกข์ทรมานอยู่ในความแค้นนี้มานานแสนนาน... ถ้าไม่ได้รับการปลดปล่อย ฉันจะไม่มีวันไปสู่สุคติ"

ยูอิที่ยืนอยู่เงียบๆ มานาน ค่อยๆ เดินเข้ามาหาทั้งคู่ แสงสว่างจางๆ ในตัวเธอช่วยลดความตึงเครียดของเมกุมิลงเล็กน้อย

"เมกุมิ... ความแค้นไม่ได้ช่วยให้เรามีความสุขหรอกนะ" ยูอิพูดด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยนราวกับเสียงกระซิบ

"ความสุข? สำหรับคนที่ตายอย่างเจ็บปวดอย่างฉัน... ไม่มีหรอกยูอิ" เมกุมิตอบอย่างเจ็บปวด

เรียวตัดสินใจว่าถึงเวลาที่เขาต้องใช้ความสามารถพิเศษที่ได้มาอย่างเต็มที่ เขาเอื้อมมือไปสัมผัสที่ไหล่ของเมกุมิอย่างช้าๆ

พรึ่บ!

กระแสไฟฟ้าของพลังวิญญาณไหลผ่านตัวเขาอีกครั้ง เรียวรับรู้ถึงความเจ็บปวดและความโดดเดี่ยวของเมกุมิอย่างชัดเจน และในวินาทีนั้น... เรียวรู้ว่าการทำพันธะทางกายภาพกับวิญญาณ ไม่ได้เป็นเพียงการใช้พลัง...แต่มันคือการแลกเปลี่ยนความรู้สึกอย่างสมบูรณ์!

"ฉันจะช่วยเธอ" เรียวพูดด้วยน้ำเสียงที่มั่นคง "แต่ฉันจะไม่ยอมให้เธอถูกความแค้นทำลาย เราจะร่วมมือกันเพื่อไขปริศนาทั้งหมด"

เมกุมิเงยหน้าขึ้นมองเรียว ดวงตาที่เต็มไปด้วยความแค้นจางหายไปชั่วขณะ แทนที่ด้วยความสับสนและ...ความหวัง ความรู้สึกที่เธอไม่เคยมีมานานหลายสิบปี

"นายท่าน...นายท่านกำลังเสี่ยงที่จะถูกทำลายเพราะความแค้นของฉันนะ"

"ฉันเป็นองเมียวจิผูกพันธะของพวกเธอแล้ว" เรียวตอบอย่างกล้าหาญ "ฉันจะนำพาครอบครัวนี้ไปสู่ความรุ่งโรจน์... ไม่ว่าจะต้องแลกมาด้วยอะไรก็ตาม"

เขาพับแผนผังและตั๋วสัญญาเก็บไว้ในอก และหันไปมองร่างของลูกน้องที่นอนอยู่บนพื้น

"เอาล่ะ... มาเริ่มภารกิจแรกของเรากันดีกว่า"

เรียวตัดสินใจที่จะสืบสวนเบื้องหลังการตายของเมกุมิจากหลักฐานที่ได้มา และดูเหมือนว่า...ภารกิจแรกของเขาคือการเผชิญหน้ากับตระกูลมิยาซากิที่เคยยิ่งใหญ่... ซึ่งเป็นผู้ที่เคยทำลายตระกูลของเขาก่อนหน้า

แต่แล้วในขณะที่เขากำลังจะก้าวเท้าออกจากบ้าน... เสียงร้องไห้ที่แสนเศร้าของยูอิก็ดังขึ้น และร่างของเธอก็เริ่มสลายหายไปราวกับควัน