บทที่ 2: มิติพิศวงในพันธะวิญญาณ

บทที่ 2: มิติพิศวงในพันธะวิญญาณ

กล่องไม้ปริศนาและคำจารึกสุดท้ายของเจ้าหนี้ชิเงโตะทำให้เรียวต้องยืนนิ่งงันอยู่กลางบ้านเก่าอย่างสับสน เขากำลังแต่งงานกับวิญญาณสองตนเพื่อชำระหนี้... นี่คือความจริงที่เหนือความคาดหมายขององเมียวจิอย่างเขา

ทันใดนั้นเสียงกระซิบที่แผ่วเบาก็ดังขึ้นข้างหูของเขา "นี่...นายท่าน"

เรียวหันไปมองร่างโปร่งแสงของยูอิที่กำลังลอยอยู่ข้าง ๆ เธอมีดวงตาที่ใสซื่อและใบหน้าที่ดูไร้เดียงสาอย่างที่สุด "ฉันรู้สึกว่ามีบางอย่างเปลี่ยนไป..."

"เปลี่ยนไป?" เรียวทวนคำถามอย่างงุนงง

"ค่ะ...ฉันรู้สึกถึงพลังงานที่แปลกใหม่ในตัวนายท่าน" เธอกระซิบต่อ "มันเหมือนกับว่า...พวกเราได้เชื่อมโยงกันอย่างสมบูรณ์แล้ว"

ก่อนที่เรียวจะได้ทำความเข้าใจกับคำพูดของยูอิ ร่างโปร่งแสงของเมกุมิก็ปรากฏขึ้นอีกครั้ง เธอไม่ได้ลอยอยู่เหมือนยูอิ แต่กลับเดินเข้ามาหาเขาอย่างช้า ๆ กลิ่นอายของความแค้นและโศกเศร้าที่เคยห้อมล้อมเธอจางหายไปเล็กน้อย แต่สิ่งที่เข้ามาแทนที่คือความรู้สึกที่เย็นชาและเย็นยะเยือก

"นายท่าน" เมกุมิเรียกเขาด้วยน้ำเสียงที่เรียบเฉย "นี่เป็นครั้งแรกที่เราได้คุยกันจริง ๆ"

เรียวรู้สึกขนลุกเล็กน้อยในความเย็นเยือกของเธอ "พวกเธอเป็นใครกันแน่?"

"ฉันคือวิญญาณของตระกูลองเมียวจิที่ถูกทำลาย" เมกุมิพูดด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความแค้น "และฉันเชื่อว่านายท่านคือคนเดียวที่จะช่วยให้ฉัน... ได้แก้แค้น"

เธอจ้องมองเขาด้วยดวงตาที่ลุกโชนไปด้วยไฟแค้น เรียวถอยหลังไปหนึ่งก้าวโดยไม่รู้ตัว แต่ยูอิกลับเข้ามาจับมือเขาไว้

"อย่ากลัวเลยค่ะนายท่าน... เราจะช่วยนายท่าน" ยูอิพูดด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยน "พลังของเราจะกลายเป็นของนายท่าน และนายท่านจะใช้มันเพื่อนำพาพวกเราไปสู่ความรุ่งโรจน์"

ทันทีที่ยูอิพูดจบ แสงสีขาวนวลก็ออกมาจากฝ่ามือของเธอและพุ่งเข้าสู่ร่างกายของเรียว ความรู้สึกอบอุ่นและมีชีวิตชีวาแล่นไปทั่วทั้งร่างที่เคยเหนื่อยล้าของเขา

พรึ่บ!

เรียวรู้สึกราวกับมิติรอบ ๆ ตัวบิดเบี้ยวไปชั่วขณะ และในวินาทีต่อมา เขาก็ได้เห็นภาพที่เหนือจริงอยู่ตรงหน้า...

เขาเห็นภาพอดีตที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวดของเมกุมิ... ภาพเธอที่ถูกคนรักหักหลังจนต้องตายอย่างเดียวดาย เขาได้ยินเสียงกรีดร้องที่เต็มไปด้วยความคับแค้นที่เธอไม่อาจลืมเลือน

และในขณะเดียวกัน เขาก็ได้เห็นภาพของยูอิที่ลอยอยู่กลางศาลเจ้าโบราณ... เธอเหมือนกับเจ้าหญิงที่ถูกพันธนาการไว้ในกรงที่มองไม่เห็น เธอจำอะไรไม่ได้เลยนอกจากความโดดเดี่ยวที่ต้องทนอยู่มาเป็นร้อยปี

ภาพความทรงจำของวิญญาณทั้งสองหลั่งไหลเข้ามาในหัวของเขาจนแทบจะรับไม่ไหว เรียวทรุดตัวลงนั่งกับพื้นด้วยความสับสนและเจ็บปวด นี่คือความสามารถพิเศษที่มาพร้อมกับพันธะวิญญาณ... เขาสามารถรับรู้ความรู้สึกและอดีตของวิญญาณที่ผูกพันกับเขาได้อย่างชัดเจน

"พวกเธอ...ต้องการอะไรจากฉันกันแน่?" เรียวถามทั้งสองด้วยน้ำเสียงที่อ่อนแรง

"ฉันอยากแก้แค้น..." เมกุมิพูดด้วยน้ำเสียงที่เย็นชา "และฉันจะใช้พลังของนายท่านทำลายทุกอย่างที่เคยทำร้ายฉัน"

"ฉัน...แค่ต้องการเป็นอิสระ" ยูอิพูดด้วยน้ำเสียงที่ใสซื่อ "ช่วยฉันหาทางออกไปจากบ้านหลังนี้ได้ไหมคะ?"

เรียวมองไปที่ภรรยาผีทั้งสองด้วยความรู้สึกที่ปนเปกัน เขากำลังจะต้องใช้ชีวิตร่วมกับวิญญาณที่มีเป้าหมายต่างกันสุดขั้ว คนหนึ่งต้องการทำลาย...อีกคนหนึ่งต้องการเป็นอิสระ

แต่ในเมื่อเขาเลือกที่จะก้าวเข้ามาในโลกของพวกเธอแล้ว... เขาก็ต้องหาทางนำพาครอบครัวที่ไม่เหมือนใครนี้ไปสู่ความรุ่งโรจน์ให้ได้

และภารกิจแรกของเขาคือ...การหาทางปลดปล่อยเมกุมิจากความแค้นและช่วยยูอิให้ฟื้นความทรงจำให้ได้เสียก่อน

...แต่แล้ว ในขณะที่เรียวกำลังจะเริ่มต้นแผนการของเขา เสียงฝีเท้าของใครบางคนก็ดังขึ้นจากด้านหลัง...