๒ ไม่เคยเป็นฉันเลย (๑)

๒

ไม่เคยเป็นฉันเลย

เมื่อคืนเขาไปส่งอาณดาถึงโรงแรมที่พักของฝ่ายหญิง แล้วกลับมานอนที่คอนโดมิเนียมของหล่อน โดยปราศจากบทสนทนาเพราะง่วงเกินกว่าจะชวนคุย ไร้กิจกรรมบนเตียงแล้วเธอก็ไม่มีอารมณ์จะตามใจเขา อาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าก็ล้มตัวลงนอนทันที

พยายามไม่คิดถึงตอนที่อยู่บนรถยนต์ว่าบทสนทนาของคนทั้งคู่ทำให้จิตใจของคนแอบรักห่อเหี่ยวมากแค่ไหน เพิ่งรู้ว่าอีกฝ่ายสนิทสนมกันมากขนาดนี้ รอยยิ้มและเสียงหัวเราะของเขายามที่ฝ่ายหญิงเอ่ยหยอกล้อยิ่งผลักให้หล่อนกลายเป็นคนนอกมากกว่าเดิม ฝืนนั่งอยู่บนรถจนถึงห้อง โดยที่เขาไม่รับร้เลยว่าอารมณ์ของหล่อนเปลี่ยนไป

คนตัวสูงหัวถึงหมอนก็หลับสนิท ส่วนเธอนอนมองเสี้ยวหน้าหล่อด้านข้างเกือบค่อนคืนถึงจะหลับลงได้ เกลียดตัวเองเหมือนกันที่รู้สึกกับเขามากกว่าเพื่อนถึงจะรู้ว่าสุดท้ายความสัมพันธ์ของเราสองคนจะไม่สามารถพัฒนาไปไกลมากกว่าเพื่อนก็ตาม

ข่มตาหลับโดยที่ขยับเข้าไปกอดแขนหนาเอาไว้ มนัสกรคงไม่รู้ว่าตลอดเวลาหล่อนคิดถึงร่างกายที่อบอุ่นของอีกฝ่ายมากแค่ไหน เพราะช่วงเรียนมหาวิทยาลัยนอนด้วยกันแทบทุกคืน เรียนจบเขากลับไปอยู่บ้านที่ข้างกายจึงว่างเปล่า

ยังดีที่ชายหนุ่มมาเมืองหลวงบ่อย อย่างน้อยก็เดือนล่ะครั้งทำให้ได้เจอกันบ้าง

การกระทำของเราคล้ายกับเป็นแฟน แต่เขาก็ย้ำชัดกับทุกคนแล้วว่าหล่อนเป็นเพียงเพื่อน คราวนี้ตนคงต้องเตือนตัวเองเสียแล้วว่าอย่าคิดฝันไปไกล อีกไม่นานมนัสกรอาจเปิดตัวแฟนแล้วเธอก็ต้องถูกทิ้ง

ไม่สิ...คำว่าถูกทิ้งไม่น่าจะถูกเพราะเราไม่ได้คบกัน

เธอคงต้องกลับมาเป็นเพื่อนเหมือนเดิม

“ตื่นเช้าจัง” ขณะที่กำลังเทน้ำเต้าหู้ใส่แก้วคนที่นอนหลับก็ถึงเวลาตื่น เดินออกมาจากห้องนอนแล้วตรงเข้ากอดหล่อนจากทางด้านหลัง พลางก้มลงหอมแก้มนุ่มฟูดใหญ่จนเธอต้องขยับใบหน้าออกห่างเล็กน้อย เขาทำทุกอย่างเป็นปกติเหมือนไม่ได้พิเศษ

แต่สำหรับเธอมันค่อนข้างพิเศษ คู่นอนที่ไหนจะตัวติดกันตลอดแบบนี้ แอบเผลอคิดว่าเขามีใจให้กันก่อนรีบดึงสติกลับคืน

คนที่มนัสกรชอบคืออาณดาไม่ใช่เธอสักหน่อย เรื่องของเราไม่มีทางเป็นไปได้หรอก

“หิวน่ะ นายจะกินข้าวเลยหรือเปล่า” นอกจากน้ำเต้าหู้ยามเช้ายังมีโจ๊กที่หญิงสาวลงไปซื้อมาให้คนที่ยังหลับสนิท อยู่ด้วยกันมาหลายปีทำให้รู้ว่าคนตรงหน้าต้องรับประทานอาหารให้ครบสามมื้อ ไม่อย่างนั้นจะหงุดหงิดเหมือนคนขาดน้ำตาล

เธอจึงต้องทำอาหารเช้าให้เขาหรือไม่ก็เตรียมไว้ให้ชายหนุ่มเสมอ แต่ก็มีบางครั้งที่รีบไปเรียนจนไม่ได้เตรียมไว้ แต่ก็ซื้อขนมปังติดห้องซึ่งชายหนุ่มจะทราบดีว่าเตรียมไว้ให้เขา จึงชอบปิ้งกินคู่กับแยมผลไม้และกาแฟดำ

ต่างจากวันนี้ที่ไม่มีขนมปังเพราะหมดตั้งแต่เมื่อวานแล้วหล่อนก็ไม่ได้ซื้อไว้ จึงต้องระเห็นลงไปเดินตลาดใกล้คอนโดมิเนียม ซื้อน้ำเต้าหู้ปลาท่องโก๋กับโจ๊กมาให้เขาโดยเฉพาะ

“อือ มีอะไรกิน” มองดูก็รู้แต่อยากถามมากกว่า เกยคางไว้บนไหล่บางแม้จะต้องย่อตัวลงมาเล็กน้อยเพราะเธอค่อนข้างตัวเล็กก็ไม่สน ตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ที่ชอบคลอเคลียร่างแบบบาง ชอบกลิ่นหอมเฉพาะตัวของเธอ ร่างนุ่มนิ่มที่มีน้ำมีนวลไม่ผอมแห้งจนเกินไป ผิวขาวเนียนลื่นมือกับเสียงบ่นที่ทำให้เขามีความสุขตลอดทั้งวัย

เขาชินกับการอยู่แบบนี้จนไม่ได้คิดถึงความรู้สึกของฝ่ายหญิง...

“โจ๊ก”

“เธอทำเองเหรอ” นึกอยากแหย่คนที่ยังคงทำหน้านิ่ง เขารู้ดีว่าหล่อนทำอาหารไม่ค่อยเก่งเท่าไหร่ แต่ก็อดไม่ได้ที่จะถามเพราะอยากได้ยินเสียงบ่น แต่แปลกที่คราวนี้เธอตอบด้วยเสียงไร้อารมณ์ แถมยังพยายามจะแกะมือหนาออกจากเอวอีกต่างหาก

“ไปซื้อข้างล่าง มีน้ำเต้าหู้ด้วยจะกินไหม” รินน้ำเต้าหู้ใส่แก้วเรียบร้อย เขาเห็นอย่างนั้นก็ยอมปล่อยพรรัมภาเป็นอิสระ เลื่อนเก้าอี้ออกเพื่อจะนั่งรับประทานอาหารยามเช้า ถึงจะนอนดึกแค่ไหนแต่ร่างกายก็กลับตัวให้ตื่นเช้าตลอด

“ใส่น้ำตาลหรือไม่ใส่”

“ใส่หนึ่งไม่ใส่หนึ่ง”

“ขอไม่ใส่น้ำตาล” ทราบดีว่าเขาดื่มน้ำเต้าหู้ไม่ใส่น้ำตาลจึงสั่งเพื่อชายหนุ่มโดยเฉพาะ เธอเลื่อนแก้วไปตรงหน้าเขาก่อนจะเดินไปนั่งฝั่งตรงข้ามแต่ถูกร่างหนาเรียกไว้เสียก่อน

“มานั่งนี่” ไม่พูดเปล่ายังตบที่หน้าขาของตัวเอง เธอเข้าใจเป็นอย่างดีว่าเขาต้องการอะไรเพียงแค่ไม่อยากเล่นตามเกม ทั้งยังคิดจะรักษาระยะห่างของเราเอาไว้ หากมนัสกรจะสังเกตสักนิดคงเห็นถึงความเปลี่ยนแปลงของเธอได้ชัดเจน

แต่เพราะเขาซื่อเกินไปจึงมองไม่เห็น หรือบางทีชายหนุ่มอาจจะแค่ยึดความรู้สึกของตัวเองเป็นหลัก จนเมินเฉยว่าหล่อนคิดเช่นไร...

“นั่งนี่อะไร”

“ยุ่งยากว่ะเธอ ทำไมต้องให้พูดเยอะด้วยเนี่ย” ไม่พูดพร่ำทำเพลงก็ดึงร่างแบบบางให้มานั่งบนตักของตัวเองอย่างรวดเร็ว หล่อนพยายามขืนตัวเอาไว้แต่ก็ต้านแรงเขาไม่ได้เหมือนเดิม จำต้องนั่งบนตักแกร่งแล้วเลือกจะใช้น้ำเย็นเข้าลูบ

“มันกินลำบาก แกก็กินไม่ถนัดฉันก็ไม่ถนัดเนี่ย คิดว่าขาตัวเองนุ่มหรือไง ปล่อยเลยฉันจะไปนั่งเก้าอี้อีกตัว” คิดจะลุกไปนั่งเก้าอี้ฝั่งตรงข้าม แต่เพียงแค่ขยับกายเล็กน้อยก็ถูกดึงกลับมาให้นั่งลงเหมือนเดิม พร้อมแขนแกร่งที่รัดเอวแน่นยิ่งกว่างูเหลือม

คบกันมานานจนรู้ว่าอีกฝ่ายติดการสัมผัส ขอให้ได้แตะนิดหน่อยก็พอใจแล้ว ซึ่งมันไม่เป็นผลดีต่อใจคนที่แอบรักอย่างเธอเลยสักนิด ยิ่งเขาแสดงว่าติดเธอมากเท่าไหร่ก็ยิ่งตอกย้ำความจริงมากเท่านั้นว่าสถานะของเราเป็นแค่คู่นอน

ไม่เคยมีคำบอกรักหรือขอเป็นแฟนออกจากปากมนัสกร

มีเพียงประโยคที่บอกต่อคนอื่นว่าเราเป็นเพื่อนกัน ไม่มีวันพัฒนาเป็นอย่างอื่นให้เธอได้เจ็บใจเล่น

เขาเก่งเหลือเกินที่เล่นกับใจหล่อนได้ขนาดนี้

“อยากจับนม อย่าเล่นตัวน่า” พูดไม่พอยังยกมือขึ้นทรวงอกทั้งสองข้างของหล่อนพร้อมขย้ำอีกต่างหาก จนเธอต้องรีบตีมือหนาแล้วบอกเสียงเข้ม นึกขัดใจกับประโยคของเขาที่เห็นเธอเป็นแค่วัตถุสนองความใคร่

“ไม่ได้เล่น แต่กินไม่ถนัด” เสียงแข็งอย่างเห็นได้ชัดแต่ผู้ชายอย่างมนัสกรมีหรือจะเข้าใจ เขากลับเลือกทำตามใจตัวเองโดยกอดรัดทรวงอกหยุ่นเอาไว้แน่น ซุกไซ้ที่ซอกคอขาวพลางสูดกลิ่นหอมที่คุ้นเคย เหมือนว่าตอนนี้อาหารจะไม่สำคัญเท่าคนบนตักแล้ว

เมื่อคืนไม่ได้กินทำให้เช้านี้หิวกว่าปกติ ส่วนกลางความเป็นชายเริ่มขยายใหญ่ขึ้น ทำให้เธอที่นั่งทับรับรู้ได้ว่าเขาต้องการอะไร จึงพยายามจะแกะมือเขาออกแต่ก็ยากเสียเหลือเกิน ไม่รู้ว่ามือหรือตีนตุ๊กแกกันแน่ทำไมถึงติดหนึบขนาดนี้

“จะกินไม่ถนัดหรือไม่กินเลย ตอนนี้เริ่มมีอารมณ์แล้วนะ” เขาไม่ต้องพูดเธอก็ทราบเป็นอย่างดี

คิดว่าถ้ายังปฏิเสธอยู่แบบนี้คงไม่ได้กินข้าว จึงเลือกจะนั่งนิ่งเหมือนไม่รู้สึกรู้สา หยิบน้ำเต้าหู้ขึ้นมาดื่มโดยที่เขาก็ยอมปล่อยมือจากดอกบัวคู่งาม หยิบแก้วขึ้นมาดื่มน้ำเต้าหู้ไม่ใส่น้ำตาลของตัวเองบ้าง หล่อนเห็นเช่นนั้นก็ค่อยพรูลมหายใจโล่งอก

คิดว่าเขาคงไม่ทำอะไรหรอก...

แต่ยังไม่ทันจะหยิบปาท่องโก๋มากินมือสากก็เลื่อนมาลูบที่ทรวงอกของหล่อน บีบเคล้นอย่างมันมือจนเธอต้องเม้มปากแน่นกลัวว่าจะส่งเสียงครางออกมา วางแก้วน้ำลงบนโต๊ะหมดอารมณ์จะรับประทานอาหารไปโดยปริยาย

“กินไปสิ” บอกร่างสูงที่ตอนนี้เลิกสนใจของกินเป็นที่เรียบร้อย มือหนาเลื่อนมากอบกุมความนุ่มหยุ่นทั้งสองข้าง แต่เหมือนว่าเนื้อผ้าจะเป็นอุปสรรคพอสมควร เขาจึงล้วงเข้าไปในเสื้อยืดของหล่อนแล้วเลิกเสื้อชั้นในขึ้นไปกองไว้เหนือเนินเนื้อนุ่ม

“อยากจับนมด้วยไง” สะกิดปลายถันแล้วขยี้จนมันแข็งเป็นไต ตอนนี้เธอไม่มีสมาธิจะดื่มน้ำเต้าหู้อีกต่อไป ร่างกายตอบรับสัมผัสวาบหวามในทันที อาหารเหมือนจะถูกละเลยเพราะตอนนี้เธอเอนกายพิงอกแกร่งเป็นที่เรียบร้อยแล้ว