9 สายตาของผู้ชนะ

แม้จะเป็นปีสุดท้ายในรั้วมหาวิทยาลัยที่ควรจะเต็มไปด้วยรอยยิ้ม แต่ชีวิตของเอมิกากลับต้องเผชิญกับพายุลูกใหญ่ ทั้งอาการป่วยของแม่และพันธนาการหนี้สินที่ผูกมัดเธอไว้กับผู้ชายอันตรายคนนี้

ตุลธรลอบถอนหายใจเฮือกใหญ่ สายตาคมกวาดมองร่างสุดเซ็กซี่ในชุดนักศึกษาที่ดูเหมือนจะเล็กเกินไปสำหรับทรวดทรงอวบอัดของเธอ กระดุมเสื้อเชิ้ตสีขาวเม็ดที่สองดูตึงเปรี๊ยะจนเกรงว่ามันจะกระเด็นหลุดออกมาเผยความลับที่ซ่อนอยู่ภายในได้ทุกเมื่อ

“ลงทุนมาดักรอฉันถึงที่นี่... คงกลัวว่าฉันจะหนีมากสินะคะ”

เธอเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเยาะหยันหวังจะปกปิดความประหม่า เมื่อนึกถึงเหตุการณ์เมื่อคืนที่เธอต้องงัดสารพัดมารยามาใช้เพื่อรักษาพรหมจรรย์เอาไว้ให้รอดพ้นจากเงื้อมมือของเขา

เอมิการู้สึกชาวาบไปทั้งตัวเมื่อสบเข้ากับดวงตาคมกริบคู่นั้น หัวใจดวงน้อยเต้นรัวแรงจนแทบจะทะลุออกมานอกอก ประกายความดุดันและกระหายอยากที่ฉายชัดในดวงตาของตุลธรทำให้เธอนึกถึงสัมผัสที่เกือบจะล้ำเส้นเมื่อคืนนี้ เขาช่างอันตรายและบ้าบิ่นเกินกว่าที่เธอจะรับมือได้ไหว

“ถ้าเธอคิดว่าเงินยี่สิบห้าล้านมันมีค่ามากพอ... เธอจะไม่พูดกับฉันแบบนี้เอมิกา” คำพูดราบเรียบทว่าทรงพลังทำให้หญิงสาวถึงกับน้ำท่วมปาก อันที่จริงเขานัดจะมารับเธอตอนห้าโมงเย็นเพื่อไปฟังพระสวดที่งานศพของแทนไท แต่นี่เพียงบ่ายสามโมงกว่าเขาก็มาปรากฏตัวเสียแล้ว ตุลธรไม่คิดจะบอกเธอสักคำ และสาเหตุที่เขาต้องรีบมาก็คงเป็นเพราะความขี้ระแวงที่มีต่อเพื่อนผู้ชายของเธอเมื่อวันก่อน

ส่วนตุลธรเองในฐานะผู้ชายเหมือนกันเขามองปราดเดียวก็รู้ว่าณพวุฒิคิดอย่างไรกับเธอ ผู้ชายด้วยกันย่อมมองออกว่าไม่มีใครคิดกับผู้หญิงที่สวยยั่วยวนขนาดนี้แค่คำว่าเพื่อนได้หรอก

“คุณ...มารอนานแล้วเหรอคะ?” เอมิกาจำต้องเปลี่ยนเรื่องคุย ริมฝีปากอิ่มสีระเรื่อขยับถามอย่างกล้าๆ กลัวๆ เมื่อเห็นใบหน้าคมบึ้งตึงกว่าปกติ

“ก็สักพักได้ล่ะ” เขาตอบสั้นๆ ทว่าสายตายังคงตวัดมองเรือนร่างสะโอดสะองในชุดกระโปรงทรงสอบรัดรูป ที่ผ่าข้างขึ้นมาสูงจนเห็นรอยเว้าโค้งของต้นขาเนียนละเอียดยามที่เธอก้าวเดิน ท่วงท่าที่ดูเป็นธรรมชาติแต่น่ามองนั้นกลับยิ่งสุมไฟปรารถนาในอกของตุลธรให้ลุกโชน

“ส่งหนังสือมาเถอะค่ะ ฉันถือเองดีกว่า”

“ไม่เป็นไร เธอมีหน้าที่เดินตามฉันก็พอ” เขาออกคำสั่งเสียงเข้ม ร่างสูงที่ขยับก้าวเดินไม่ห่างจากเธอจนกลิ่นกายบุรุษเพศอันเป็นเอกลักษณ์ล้อมรอบตัวเธอไว้

“ไม่เป็นไรค่ะ เอมมี่ถือเองได้” หญิงสาวกลืนคำพูดลงคอเมื่อเห็นสายตาของเขา เธอไม่กล้าพูดอะไรอีก ระหว่างที่นั่งรถเธอพยายามรักษาระยะห่างเมื่อรู้ตัวว่าเขากำลังสำรวจเธอทุกสัดส่วน ราวกับจะประเมินค่าของสินค้าที่เขาประมูลมาด้วยราคาสูงลิ่ว และเขาก็ดูท่าทางอยากจะกินเธอเสียให้ได้ในตอนนี้เลยด้วยซ้ำ!