10 ใต้เงาของเจ้าหนี้

“เราจะไปที่งานศพกันเลยมั้ยคะ” คำถามนั้นดึงสติของตุลธรให้กลับมา ดวงตาคมกริบมองปราดไปทั่วเรือนร่างเย้ายวนอย่างประเมิน ผู้หญิงที่ใจกล้าบ้าบิ่นแต่งตัวจนทรวดทรงองค์เอวปลุกสัญชาตญาณดิบของผู้ชายได้ทุกเมื่อแบบนี้ มีหรือจะยังบริสุทธิ์ผุดผ่องอย่างที่อ้าง เขาอยากจะแค่นหัวเราะแล้วโพล่งออกไปนักว่าเธอคงผ่านสังเวียนมานับไม่ถ้วน แต่อีกใจกลับมีความหวังเล็กๆ ซ่อนอยู่ เอาเถอะ! จบงานศพเพื่อนเมื่อไหร่ เขาจะขอพิสูจน์ด้วยตัวเองให้สิ้นสงสัย ว่ายี่สิบห้าล้านที่จ่ายไปมันคุ้มค่าหรือแค่ราคาคุย

“ยัง!! ฉันจะพาเธอไปเปลี่ยนชุดก่อน คิดว่าชุดที่ใส่อยู่มันเหมาะสมนักรึไง”

“งานศพก็ต้องใส่ชุดดำสิ ไม่ใช่ชุดนักศึกษาสั่นเต่อ”

“ค่ะ แต่ฉันไม่มีชุดดำ” เธอตอบเสียงเรียบ

“ฉันรู้ ฉันกำลังจะพาเธอไปซื้ออยู่นี่ไง”

ถึงแม้เขาจะเลือกซื้อชุดสีดำที่ดูเรียบร้อยให้เธอใส่ แต่มันก็ยังยังคงขับเน้นรูปร่างอันงดงามของเธอออกมาได้อย่างไม่อาจปกปิด หลังจากลองชุดเรียบร้อยตุลธรก็พาเอมิกามุ่งหน้าสู่คอนโดหรูส่วนตัวเพื่ออาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า บรรยากาศภายในห้องกว้างเริ่มคุกรุ่นไปด้วยกระแสความปรารถนาทันทีที่ประตูเพิ่งปิดลง

“ความจริง... เราน่าจะอาบน้ำพร้อมกันนะ จะได้ไม่เสียเวลา”

น้ำเสียงทุ้มพร่ากระซิบชิดใบหูทำเอาเอมิกาสะดุ้งสุดตัว เธอหันไปมองก็นิ่งอึ้งเมื่อเห็นว่าตุลธรจัดการสลัดอาภรณ์ออกจนหมดสิ้นเผยแผงอกกว้างและมัดกล้ามกำยำสมชายชาตรี เอมิกาแทบทรงตัวไม่อยู่ หล่อนรู้สึกวูบโหวงในช่องท้อง สองขาซวนเซราวกับยืนอยู่ในเรือที่กำลังโคลงเคลงไปตามเกลียวคลื่นแห่งกามารมณ์

เธอยืนตัวแข็งทื่อทำอะไรไม่ถูก สัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่นร้อนที่เป่ารดต้นคอ ก่อนที่มือหนาจะโอบกอดไหล่บางเอาไว้ พลางลากไล้สัมผัสแผ่วเบาราวกับต้องการให้หล่อนผ่อนคลาย แต่กลับยิ่งเพิ่มความตึงเครียดให้สูงขึ้น

“คุณตุล…” หญิงสาวเรียกชื่อเขาด้วยเสียงสั่นพร่า เมื่อถูกพิษจูบแสนหวามที่ซุกไซ้ซอกคอเล่นงานจนสติพร่าเลือน ตุลธรสวมกอดหล่อนจากทางด้านหลังอย่างแนบชิด จนเอมิกาสัมผัสได้ถึงความต้องการที่แข็งขืนของเขาที่ดันอยู่เบื้องหลัง

มือหนาทั้งสองข้างขยับเข้ากอบกุมปทุมถันงามภายใต้ชุดนักศึกษาที่ยังไม่ได้ถอดออก เขาขยุ้มเม้มเน้นหนักราวกับการปั้นแต่งประติมากรรมชิ้นเอก จมูกและปากซุกไซ้ดูดกลืนผิวเนียนละเอียดไล่ลงมาตามลาดไหล่ และลากเรื่อยสู่แผ่นหลังนวลเนียนที่สั่นสะท้านตามแรงอารมณ์

ในนาทีนั้น... กฎเหล็กเรื่องเงินในบัญชีที่เธอเคยอ้างไว้ ดูเหมือนจะเลือนรางลงไปทุกที เมื่ออยู่ต่อหน้าความรุ่มร้อนที่ตุลธรกำลังปรนเปรอให้